Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2021

Με λίγες ώρες διαφορά

Ξάπλωσα νωρίς, βράδυ Κυριακής

ήμουνα αρκετά κουρασμένος

κοιμήθηκα αμέσως και γύρω στις τέσσερις

 που σηκώθηκα προς νερού μου να πάω

κάποιες ύπνου είχα συμπληρώσει τις ώρες 

ώστε δεν κινήθηκα σαν υπνοβάτης

ούτε με ξαναπήρε αμέσως

σαν στο κρεβάτι επέστρεψα

παρά έμεινα έτσι ορισμένα λεπτά

ήσυχα πού 'ταν!, εντύπωση μού 'κανε

μιας και μένω στο κέντρο της πόλης

κ΄έχει πάντα κίνηση, ζωή, φασαρία, αλλά τώρα...

σιωπηλή ήταν τόσο και γαλήνια τούτη η ώρα

 

Σκέφτηκα όμως πως όπου νά 'ναι

θα ξεκινούσε η νέα βδομάδα

και μαζί θα γεμίζαν οι δρόμοι βουεροί

σ' ότι δε προσωπικά μ' αφορά

στη δουλειά η γνωστή χλαπαταγή κι ο ορυμαγδός

μέηλ, μηνύματα, τηλεδιασκέψεις, τηλεφωνήματα

μια άνευ προηγουμένου ηχορύπανση

σε συνδυασμό με σειρά στενές προθεσμίες

μια σάχλα απέραντη δηλαδή

που επελαύνει όπως κάθε πρωί

Δευτέρας με φόρα.


Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2021

Ο αφιλότεχνος

Εικαστικές συνθέσεις

για κλωτσές εάν τις εκθέσεις

 

Ποιητικές αναρωτήσεις

σαν εκδόσεις να με φτύσεις

 

Ορχήστρας αυτοσχεδιασμός

και το κοινό σαχλών εσμός

 

Θεατρικά, ποικίλα δρώμενα

όσο να βγάλεις γκόμενα

 

Φωτογράφος κύρια μπούστων

λάγνων επιθυμιών και γούστων

 

Πρωτοπόρος η ταινία

θα πεθάνουμε από ανία

 

Καλοσχεδιασμένο σκίτσο

σαν το μπάρμπα μου τον Κίτσο

 

Ένα δημοφιλές, εμπορικό σενάριο

και πόσο ταιριαστό για ένα σφουγγοκωλάριο

 

Γλυπτό περίτεχνο μα ιδιαίτερα ογκώδες

και κραυγαλέο, κακόγουστο, πομπώδες

 

Ο πίνακας αφηρημένος

ο εγκέφαλος κατεστραμμένος

 

Τηλεοπτική σειρά πάθους - ερωτική

περί τηλεθέασης συμφεροντική

 

Καθολική αναγνώριση σπουδαίου δοκιμίου

μπούρδα που θά 'ναι εκ προοιμίου

 

Ερμηνεία σπάνιου υποκριτικού ταλέντου

η ώρα έρχεται του φαλιμέντου

 

Βραχύς ο βίος, η τέχνη μακρά

μα σ' είχα κόψει για μασκαρά.

 

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2021

Πώς να την ώρα ευχάριστα περνάς. Και εποικοδομητικά.

            Πέμπτη 21/1/'021, Λαΐκό νοσοκομείο, παράρτημα οδού Σεβαστουπόλεως,
                                                                                
Αμπελόκηποι, Αθήνα, ισόγειο       


Τεντώσανε τα νεύρα μου

τόσες ώρες περιμένω

απ' το πρωί είμ' εδώ

για την αιμοληψία

έχει φτάσει απομεσήμερο

κι ακόμα η σειρά μου

για την ολιγόλεπτη

συνάντηση με τους γιατρούς

"στα πλαίσια επανελέγχου

βάσει πρωτοκόλλου"

έχω φέρει βιβλίο

ούτε που τ' άνοιξα

περιοδικό, το ίδιο

στο σημειωματάριο

ούτε γραμμή δεν έγραψα

κοίταξα τόσο στο κινητό

ώσπου ζαλίστηκα

ήπια καφέ, ήπια νερό

τσιγάρο δεν καπνίζω

λαγοκοιμήθηκα λιγάκι

κανά μισάωρο

ψιλή κουβέντα έπιασα

μ' έναν ιατρικό πλασιέ


Στο τέλος πήρα

όπως κι άλλες φορές

εκ νέου να φυλλομετρώ 

και να διαβάζω απ' την αρχή:

εγχείρηση και διάγνωση

και προοδεύοντος του χρόνου:

εξετάσεις, θεραπείες, εξετάσεις

ως τα σήμερα

τον αρκετά ογκώδη πλέον

ιατρικό τον φάκελλο

που διατηρώ σ' ένα ντοσσιέ.


Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2021

Time management

                Πέμπτη 21/1/'021, Λαΐκό νοσοκομείο, παράρτημα οδού Σεβαστουπόλεως,
                                                                                      Αμπελόκηποι, Αθήνα, ισόγειο 

                                                                      

Αυτοελέγχου λεν πως είναι ζήτημα και πειθαρχίας

μεθόδων διαχειρίσεως του χρόνου

και άλλα τέτοια διάφορα κ΄ιδιότροπα τερτίπια

ωστόσ' αναρωτιέμαι και πέσε μου πώς γίνεται

έχοντας άλλωστε πολυετή πια συσσωρεύσει εμπειρία

νά 'ρθα εφοδιασμένος με βιβλία και περιοδικά για διάβασμα

σημειωματάρια για γράψιμο

μ' αντί ν' αξιοποιώ έστω και κάποιο ποσοστό

από τις τόσες ώρες της αναμονής

μέχρι να φτάσει η σειρά της ολιγόλεπτης συνάντησης

με τους νοσοκομειακούς γιατρούς

επίμονα κι ανόητα να παραμένω 

στου τηλεφώνου την οθόνη κολλημένος

φυλλομετρώντας κ' εναλλάσσοντας

τις ίδιες ολοένα τις σελίδες

μέχρι που όσα βλέπω γίνονται 

ένας πολτός και μια αχλή

ενώ προσβλέπω λες και είναι ιδιαιτέρως κρίσιμο

ν' ανασυρθεί στην επιφάνεια

κάποια καινούρια είδηση σαχλή.


Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2021

Μικρής κλίμακας αντικατοπτρισμός

      Πέμπτη 21/1/'021, Λαΐκό νοσοκομείο, παράρτημα οδού Σεβαστουπόλεως,
       Αμπελόκηποι, Αθήνα, ισόγειο (με χρονική προβολή έξι περίπου μηνών σε 
   μελλοντική εποχή ή αντιστοίχου περίπου διαρκείας επιστροφή στο παρελθόν,
                                                                            σε ίδια εποχή πάνω - κάτω)          
                                                                             

Σε μια μικρή επιφάνεια βαμμένη

σκούρα, μαύρη σχεδόν, πλην όμως στιλπνή

εξού και εδημιουργείτο επ' αυτής αντικατοπτρισμός

παραμορφωμένος λόγω της σχετικής καμπυλότητος

στον περιορισμένο αυτό χώρο ήταν που έβλεπα

μια παράξενη εικόνα, μικρογραφική του εαυτού μου

καθώς απέναντι σου καθόμουν

στην αίθουσα της (πολύωρης) αναμονής του νοσοκομείου

είχε δροσιά, μην πω και κρύο

δουλεύαν φουλ τα κλιματιστικά

καταμεσής καλοκαίρι βλέπεις

έβραζ' έξω η πόλη

ελαφρά τα ενδύματα

σταυρωμένα τα μακριά, ακάλυπτα πόδια

με πέδιλα ανοιχτά


Δεν ξέρω αν ήταν σύμπτωση ή τύχη

όλα τούτα που συμβαίναν απάνω εκεί

στου μεγάλου σου του δάχτυλου το νύχι.                  


Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2021

Πέμπτη, Εικοσιμία Ιανουαρίου, Δύο χιλιάδες εικοσιένα, Λαϊκό νοσοκομείο, παράρτημα οδού Σεβαστουπόλεως, Αμπελόκηποι, Αθήνα, ισόγειο

Σε άλλες περιπτώσεις

μπορεί να στη βαρέσει

αιφνίδια να στη δώσει

να πεις "ρε δε γαμιέται

εγώ θα πα να φύγω

και ότι γίνει ας γίνει"

δε γίνεται όμως έτσι

σε θέματα υγείας

έξω από το ιατρείο

ή στο νοσοκομείο

όπου απλώνει ο χρόνος

καθώς συνήθως είναι

μακρά η αναμονή

και τί άλλο να κάνεις;

δεν έχεις περιθώρια

για σένα και για όλους

μια μόνη επιλογή:

υπομονή, υπομονή.


Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2021

Ένας μικρός γύρος του κόσμου σε τέσσερις γεύσεις. Και εννέα στίχους.

Στη Σάντα Φε, στη Σάντα Φε

σερμπέτικο πίνουν καφέ

και στην Τιμισοάρα

σέρτικα τα τσιγάρα

κρυφά ροφούνε στο Καρνάκ

παλαιωμένο το κονιάκ

κι όσο για τη Μπολόνια

όλοι πια ξέρουνε καλά

πώς τρών τα μακαρόνια.


Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2021

Λαϊκόν τριπλοτετράστιχον σφόδρα εκ των μετεωρολογικών υπηρεσιών απογοητευθέντος

Οι αστοχίες είν' πια γνωστές

όξω όλο πέφτουνε οι προγνωστές

κ' έτσι πορεύουμε στα κουτουρού

και στα ελέη του καιρού


Μουσκίδι, καψωμένοι

βρεχτοί και παγωμένοι

έχει γενεί πια άβολο

τραβάτε για το διάβολο


Ενημερώσεις τάχα ακραίων φαινομένων

πού 'ναι τα; δεν τα βλέπω, κ' είμαι δω αναμένων

τα λόγια όπου λέτε, αέρας που φυσά

κάντε βρε έστω μόνο μία πετυχεσά.

 

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2021

Περί Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης, κυρίως του πρώτου και δευτέρου, καθότι το τρίτον ισχυρότερον όλων και πανταχουπαρόν

Όταν χάσεις το δρόμο σου

κοίτα γύρω παντού

με προσοχή μεγάλη

και θα τον έβρεις πάλι


Όταν χάσεις την πίστη σου

κοίτα μόνον ψηλά

γλήγορα θα δυναμωθείς

κ' ότι σου λέω θα θυμηθείς.


Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2021

Νέο ξεκίνημα

Μεταφορά του εισαγωγικού κειμένου της πρώτης δημοσίευσης του 2020, με μικρές μόνο αλλαγές ή προσθήκες, κατά τ' άλλα ισχύει ακριβώς (γι αυτό λέγεται και παράδοση):


Εκλεκτοί αναγνώστες, επισκέπτες και φίλοι, το ιστολόγιο σας εύχεται: αίσιο το νέο έτος 2021, ευτυχές, με υγεία και καλή καρδιά. Τηρώντας τη σχετική παράδοση (βλ. και εδώ και εδώ και εδώ και εδώ), έτσι και φέτος ανήμερα την Πρωτοχρονιά, αλλάχθηκαν οι σελίδες του επιτραπέζιου ημερολογίου με νέες και από αυτές του προηγούμενου έτους επιλέχθηκαν ορισμένες όπου σημειώνονται κάποια σημαντικά γεγονότα και οι προορισμοί μετακινήσεως, αποτελώντας ένα είδος αποτίμησης μίας χρονιάς που όπως -υποθέτω- και άλλες, όπως άλλωστε ο βίος μας όλος, είχε οπωσδήποτε στιγμές κακές, είχε ασφαλώς και στιγμές καλές, παρότι η συγκεκριμένη κυριαρχήθηκε από την παγκόσμια πανδημία...

Έχουμε λοιπόν και λέμε για το 2020:

1 Φεβρουαρίου: Καλό μήνα! Φεύγω για Μέθανα
18 Φεβρουαρίου: Φεύγω για Γερμανία
4 Μαρτίου: Πάω για εξετάσεις επανελέγχου στο νοσοκομείο
20 Απριλίου: Χρόνια πολλά!* - συνταγογράφηση (CT/MRI) αύριο ή Παρασκευή *(γενέθλια Χ.Δ.Τ.)
5 Μαΐου: Συνταγογράφηση Λαΐκό νοσοκομείο (αναβληθείσα λόγω πανδημίας, βλ. πιο πάνω)
6 Μαΐου: Κούρεμα 7:40 μ.μ. (τα κουρεία ξαναλειτουργούν,με ραντεβού, μετά το λοκντάουν)
30 Μαΐου: Φεύγουμε για Μέθανα
5 Ιουνίου: Φεύγω για Μέθανα
17 Ιουνίου: Πάω για χειρουργείο (χολοκυστεκτομή - επιγαστρική κήλη)
26 Ιουνίου: Φεύγουμε για Κύθνο
10 Ιουλίου: Φεύγω για Μέθανα
19 Ιουλίου: Φεύγουμε για Χανιά
31 Ιουλίου: Φεύγω για Μέθανα
6 Αυγούστου: Πάω για εξετάσεις επανελέγχου στο νοσοκομείο
7 Αυγούστου: Φεύγουμε για Ταΰγετο
21 Αυγούστου: Φεύγω για Μέθανα
25 Αυγούστου: Φεύγουμε για Πήλιο
29 Αυγούστου: Φεύγω για Μέθανα
12 Οκτωβρίου: σήμερα έχω Ιωβηλαίο (25 χρόνια) στην Εταιρία

...και τέλος.

Και του χρόνου με υγεία!


Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2020

Τα δύστυχα βράδια

Παράφραση (Χ.Δ.Τ.) των στίχων της Μαριανίνας Κριεζή για το τραγούδι "Τα ήσυχα βράδια" σε μουσική του Λάκη Παπαδόπουλου και ερμηνεία της Αρλέτας (1945 - 2017), από το δίσκο "Τσάι γιασεμιού" του 1985. Μπορεί κανείς να το ακροασθεί εδώ και να διαβάσει τους στίχους εδώ.

Το ιστολόγιο εύχεται σε όλους τους αναγνώστες, επισκέπτες και φίλους: καλή Πρωτοχρονιά!

 

Όταν θα φύγεις

για τον άλλο τον κόσμο

θα χαθεί πια το φως μου

η χαρά θα χαθεί

 

Και θα μου λείπεις

άδεια θά 'ναι η ψυχή μου

σαν τον άμμο της ερήμου

θά 'χει κι αυτή ξεραθεί

 

Τα δύστυχα βράδια

βουλιαγμένο καράβι

και δεν ανάβει

ούτε μια σπίθα μικρή

 

Και  δε θα σου λείπω

γιατί είν' άδεια η ψυχή μου

σαν τον άμμο της ερήμου

έχει κι αυτή ξεραθεί

 

Όταν θα φύγεις

για τον άλλο τον κόσμο

θα χαθεί πια το φως μου

η χαρά θα χαθεί

 

Και θα μου λείπεις

άδεια θά 'ναι η ψυχή μου

σαν τον άμμο της ερήμου

θά 'χει κι αυτή ξεραθεί

 

Τα δύστυχα βράδια

σκοτεινό, σκουριασμένο

θα περνάει ένα τραίνο

που πάει να εκτροχιασθεί

 

Και  δε θα σου λείπω

γιατί είν' άδεια η ψυχή μου

σαν τον άμμο της ερήμου

έχει κι αυτή ξεραθεί

 

Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2020

To Κοινοτικό Κέντρο δυτικού Γουότφορντ

 Σημείωση: στις αρχές Οκτωβρίου 2020, βρέθηκαν επί του πεζοδρομίου της οδού Ιουστινιανού, στα Εξάρχεια, στην Αθήνα, δύο χαρτιά, συγκεκριμένα δύο φύλλα από παλαιού τύπου τετράδιο "κλασέρ". Τα φύλλα (χωρίς αρίθμηση, πιθανόν μη επάλληλα) είναι μικρού μεγέθους, ύψους δεκαεννέα και εννέα (19,9) εκατοστόμετρα και πλάτους δώδεκα και πέντε (12,5) εκατοστόμετρα, γραμμένα από τη μία πλευρά. Διαθέτουν δύο τρύπες στην αρσιτερή πλευρά και μπλε διαγράμμιση αποτελούμενη από είκοσι δύο (22) οριζόντιες γραμμές. Η γραφή είναι εν γένει στρωτή και καθαρή με πλάγια γράμματα, και έχει γίνει με μπλε στυλό διαρκείας. Στην πρώτη σελίδα,  δεξιά πάνω, εντός ελλειπτικού περιγράμματος βρίσκεται η ημερομηνία. Οι τέσσερις (4) πρώτες γραμμές είναι περιγεγραμμένες εντός ορθογωνίου με κόκκινο μαρκαδόρο. Η πρώτη γραμμή είναι υπογραμμισμένη με πράσινο μαρκαδόρο. Οι δύο πρώτες λέξεις της πρώτης γραμμής είναι επιπλέον υπογραμμισμένες με κίτρινο μαρκαδόρο ενώ επίσης παραπέμπουν στην τρίτη και τετάρτη λέξη της δεύτερης γραμμής με οριζόντιο άγκιστρο (ως παραλλαγή της φράσης - τίτλου πλην της τοποθεσίας). Η ορθογραφία και η στίξη έχουν διατηρηθεί. Ελεύθερη μετάφραση από τα αγγλικά: Χ.Δ.Τ.

Το δυτικό Γουότφορντ είναι πολίχνη στα περίχωρα του Λονδίνου, βορειοδυτικά. Το Κοινοτικό Κέντρο υπάρχει ως σήμερα.

................

σελίς 1

                                                                                                                                                3-2-75

Κοινοτικό Κέντρο δυτικού Γουότφορντ

ή καλύτερα "Κοινοτικό Έργο" διότι δεν είναι ένας καθεαυτού τύπος ιδρύματος μα περισσότερο ένα κέντρο ερευνών

- Μετατροπή παλαιού κτιρίου

- Χώροι με αίσθηση ελευθερίας (με τη βοήθεια αντικειμένων στο πάτωμα, βάψιμο τοίχων κ.λ.π.) και δημιουργικότητας

- Ο κόσμος και ειδικά τα παιδιά είναι ενθουσιασμένα. (Τα παιδιά το προτιμούν πιο πολύ από το σχολείο τους)

- Λειτουργεί εδώ και περίπου 6 χρόνια

- Προσωπικό: πληρώνεται από ιδιωτικούς ή δημόσιους οργανισμούς, εθελοντές (γείτονες, φοιτητές κ.λ.π.)

- Χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα - χωρίς σταθερό αριθμό χρηστών.

- Οι ηλικιωμένοι περνούν την ώρα τους συζητώντας, παίζοντας Bingo κ.λ.π. [σβησμένη λέξη ή αρχή λέξης με 3 γράμματα] Επίσης κάνουν ανταλλαγές αντικειμένων από δεύτερο χέρι (έπιπλα, μαχαιροπήρουνα κ.λ.π.) Ανάγκη αποθηκευτικού χώρου για αυτά.

- Τα παιδιά που ζουν κοντά έρχονται με τα πόδια. Άλλα έρχονται με λεωφορειάκι του κέντρου

σελίς 2

Χρησιμοποιείται κυρίως για δύο σκοπούς

α) ΠΟΡΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

Ένας μέρος κοινωνικής συναναστροφής για κάθε ηλικία

β) ΟΜΑΔΑ ΠΙΕΣΗΣ συντονισμού.

Για να συνταιριάζουν τις απόψεις τους οι άνθρωποι της περιοχής απέναντι στις Προτάσεις των Τοπικών Αρχών


Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2020

Μία βραδιά ανατροπών

Πολύ με εντυπωσίασε το καλόγουστα διακοσμημένο διαμέρισμα του κυρίου Καθηγητή, μα ακόμα περισσότερο η τεράστια βιβλιοθήκη του με τους χιλιάδες τόμους. Μέσα σε μία ώρα μου είχε λύσει απορίες, για τη διπλωματική μου εργασία, που με βασάνιζαν επί μήνες. Επιπλέον μου δάνεισε κάποια δυσεύρετα  συγγράμματα με σελιδοδείκτες να σημειώνουν τα χωρία που με ενδιέφεραν. Ευγενέστατος, μου προσέφερε καφέ με κουλουράκια. Κάθισε δίπλα μου στον καναπέ και μου πρότεινε να μείνω για δείπνο. Θα έφτιαχνε κόκορα που του είχαν στείλει από χωριό, με πιλάφι καυτερό. Τα μάτια του είχαν πάρει να γυαλίζουν κι ένοιωσα το χέρι του να μου διατρέχει ανηφορίζοντας το μηρό. Πετάχτηκα πάνω, έβαλα βιαστικά τα βιβλία στο σακίδιο μου και αποχώρησα με μια απίθανη δικαιολογία.

Βγήκα από την πολυκατοικία φουρκισμένος. Βάδιζα στους δρόμους της γειτονιάς γεμάτος απογοήτευση και δυσάρεστη έκπληξη ώσπου το μυαλό μου σκάλωσε στη σκέψη - καταφύγιο, ότι μάλλον θα έμενα νηστικός απόψε. Όταν, φθάνοντας στην πλατεία αντίκρισα το μεγάλο σουβλατζίδικο, άλλαξα γνώμη. Μπήκα μέσα και ζήτησα ένα τυλιχτό με απ' όλα. Όσο περίμενα να μου το τοιμάσουν, άκουγα την κυρία δίπλα στο ταμείο να μιλά στο τηλέφωνο επιβεβαιώνοντας τα περιεχόμενα μιας παραγγελίας και τα στοιχεία της παράδοσης. Ήταν του κυρίου Καθηγητή.

Έκατσα σε ένα παγκάκι και μασώντας την πρώτη μπουκιά συμπέρανα ότι οι επιταγές του στομάχου είναι καμιά φορά πιο ισχυρές από τες συγκινήσεις της καρδιάς.


Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2020

Γαλιάντρες απ' το Μπαγκλαντές, σπίνοι απ' τις Φιλιππίνες

 Αυτές οι γλώσσες οι κελαηδιστές

οπού μιλούν οι άνθρωποι

από κάποιες χώρες της Ασίας

είν' σα ν' ακούς πουλιά να τιτιβίζουνε

μία ηλιόλουστη της Άνοιξης

καλή του Θεού ημέρα

 

Κι όποτε πετυχαίνω στης πόλης τα στενά

έξω από ένα μαγαζί

κάτω από ένα μπαλκόνι

εκεί ομηγύρεις έτσι δα να συζητούν

βρίσκω μια αφορμή

κάνω τα κτίρια γύρω πως κοιτώ

ή κάτι ψάχνω τάχα στο κινητό τηλέφωνο

και κοντοστέκομαι κει πέρα

 

Ακούοντας αχόρταγα, ευγνώμων

νοιώθοντας λες, έστω για μια στιγμή

μία μελωδική ανάπαυλα

μια νότα αισιοδοξίας κι ομορφιάς

και μία κάθαρση μικρή

φεύγει σαν από πάνω μου

κατά ένα τουλάχιστον κ' ίσως λεπτό

απ' τα επάλληλα τα στρώματα η λέρα.


Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2020

Ξαναπαλιπάει η παλιά προμετωπίδα

 Εκ νέου σήμερα αγαπητοί επισκέπτες, αναγνώστες και φίλοι του ιστολογίου, καλοί μου άνθρωποι, όπως λέγαμε και πριν καιρό (εδώ και εδώ, καθώς και εδώ, αλλά και εδώ) και αντιγράφουμε σε μεγάλο βαθμό σήμερα, βάσει μίας συνήθειας που εξεκίνησε και μάλλον έχει καταστεί πια παράδοση, έγινε η αποκαθήλωση της παλιάς προμετωπίδας μας η οποία, επί ικανό χρονικό διάστημα τεσσεράμισι και κάτι μηνών, υποδεχόταν τους εισελθόμενους με ισχύ υπολογίσιμη και ωραίο αισθητισμό, προϊδεάζοντας τους ίσως περί του τί θα βρούνε, λίγο έως πολύ, παρακάτω. Για αυτήν την χρήσιμη πολύ λοιπόν και τίμια υπηρεσία που προσέφερε, καλό θεωρήσαμε να μην την αφήσουμε να χαθεί και μείνει αφανής, παρά να την περισώσουμε έστω και ως αρχειακή αναφορά με τούτη εδώ την αφιερωμένη, ειδικά σε εκείνη δημοσίευση. Ελπίζουμε συγχρόνως ότι επάξια θα την αντικαταστατήσει η νέα που μόλις προ ολίγου αναρτήσαμε και όσο η προηγούμενη ή - γιατί όχι; - κι ακόμα παραπάνω θα σας ικανοποιήσει. Εξάλλου απέρχεται ένας μέγας έλληνας εν ζωή ποιητής και εισέρχεται ένας μέγας, εν τοις ουρανοίς,  συγγραφέας, ποιητής και τραγουδοποιός που την Ελλάδα πολύ αγάπησε.

Καλή ανάγνωση λοιπόν...

 

"......

 

Δεν ξέχασα ποτέ τη σπουδαιότητα

της επικαιρικής ποίησης

ούτε της εύληπτης γραφής.

Να λοιπόν ένας στίχος

σημερινός, ευκολονόητος

και πανελλήνιος:

"Τί λέτε ρε μαλάκες!".

 

...... "


Ποίημα "Επικαρική ποίηση", του Τίτου Πατρίκιου, από τη συλλογή "Αντικριστοί καθρέφτες", εκδόσεις "στιγμή", Αθήνα 1991, ISBN 960-269-019-4 


Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2020

Η νότα

Μια νότα σου έρχεται

ύστερο από καλοκαίρι

καθώς τη ρόγα πιπιλίζεις

και τη δαγκώνεις απαλά

ζεστός καιρός

φως ως αργά

ρούχα ελαφρά

θάλασσες, ακρογιάλια, πλαζ

κορμιά από τον ήλιο μαυρισμένα

ημίγυμνα, γυμνά

οι αισθήσεις συνεγείρονται

καθώς μια ρόγα πιπιλίζεις

ή τη δαγκώνεις απαλά

σταφύλι το Νοέμβρη.


Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2020

Ανεξαιρέτως

Τούτο το κρύο

ή έστω κρύο για τη χώρα όπου ζούμε

ή κ' ίσως ιδιαιτέρως για μένα μοναχά

καθώς κρυώνω ευκόλως και πολύ

τούτο το κρύο λέω μα ηλιόλουστο το πρωινό

σκέφτηκα πριν από το μεσημέρι

να περπατήσω λίγο στης γειτονιάς τα πέριξ

και περπατώντας το λοιπόν

παρατηρούσα γύρω μου τους άλλους διαβάτες

για ώστε να καταλήξω σύντομα

στην εδώ που τα λέμε μια αυτονόητη διαπίστωση

μόνο που κάτω από τον καθαρό, το γαλανό ουρανό

και τις λαμπρές αχτίδες που με ζέσταιναν

μού ΄γινε πλήρως αισθητό και βέβαιο

πως ότι δηλαδή ανεξαιρέτως

για πλούσιους ή φτωχούς

μικρούς - μεγάλους

άντρες - γυναίκες

ντόπιους ή ξένους

νουνεχείς - σαλταρισμένους

αρτιμελείς - ελλειμματικούς

εξαρτημένους ή νηφάλιους

κοινωνικούς - μονάχους

αγέρωχους ή φοβισμένους

αναλφάβητους - σπουδασμένους

αγροίκους η καλαίσθητους

τίμιους - απατεώνες

δεξιούς - αριστερούς

ψέφτες - ειλικρινούς

ηδονιστές - ανέραστους

άκληρους - φαμελίτες

θρήσκους - απίστους

μάβρους - λεφκούς

εργατικούς - τεμπέληδες

αθώους - ενόχους

αφελείς ή τετραπέρατους

θεούς - διαβόλους

 

ήλιο έχει για όλους.


Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2020

Και μας τρώει η σκοτεινιά

Πεσιμιστική παραλλαγή του γνωστού τραγουδιού "Ο μήνας έχει εννιά", στίχοι Γιώργος Τζαβέλλας (1916 - 1976), εκτέλεση από τη Βίκυ Μοσχολιού (1943 –2005) στο σύνδεσμο, πρωτότυποι στίχοι στο σύνδεσμο, παράφραση Χ.Δ.Τ

 

Μια ζωή την έχουμε, δε θα την γλεντήσουμε

και μες στην κατάθλιψη, θα κατρακυλήσουμε

και μες στην κατάθλιψη, θα κατρακυλήσουμε

 

Κι άμα έχει καταχνιά

μεις ανοίγουμε πανιά

μεις ανοίγουμε πανιά

και μας τρώει η σκοτεινιά

και μας τρώει η σκοτεινιά

 

Λίγο ζει ο άνθρωπος, κ' ύστερα φαλίρισε

μετά τα σαράντα του, κιόλας τάφο μύρισε

μετά τα σαράντα του, κιόλας τάφο μύρισε

 

Κι άμα έχει καταχνιά

μεις ανοίγουμε πανιά

μεις ανοίγουμε πανιά

και μας τρώει η σκοτεινιά

και μας τρώει η σκοτεινιά

 

Χαρά και απόλαυση κι εγώ λίγο θέλησα

μα ζωή να ζήσω, φαίνεται αμέλησα

μα ζωή να ζήσω, φαίνεται αμέλησα

 

Κι άμα έχει καταχνιά

μεις ανοίγουμε πανιά

μεις ανοίγουμε πανιά

και μας τρώει η σκοτεινιά

και μας τρώει η σκοτεινιά

 

Για τη γούνα μου πολλά, φαίνετ' είχε ράμματα

και μου τύχαν στεναγμοί μοναχά και κλάματα

και μου τύχαν στεναγμοί μοναχά και κλάματα

 

Κι άμα έχει καταχνιά

μεις ανοίγουμε πανιά

μεις ανοίγουμε πανιά

και μας τρώει η σκοτεινιά

και μας τρώει η σκοτεινιά


Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2020

To αναλογούν εκάστου μερίδιον ημερήσιον

Επίφορτος βαρέως

με ψώνια σούπερ μάρκετ

βρέθηκα στην οξώπορτα μπροστά

κ' είπα το χέρι το δεξί

που διατηρούσε ένα, έστω μικρό

κινήσεων βαθμό ελευθερίας

να βάλω στην αντίστοιχη την τσέπη

μήπως εβρώ  εκεί τα κλειδιά

αν και όντας μάλλον σίγουρος εκ πείρας

που θά 'ταν απ' την άλλη

κ' υποχρεωτικά θα έπρεπε

όλες τις τσάντες να ξεζαλωθώ

να ξεκλειδώσω κ' ύστερα

να τις φορτώσω πάλι

έλα όμως που τα βρήκα, ήτανε εκεί!

δε λέγεται η χαρά που πήρα

"βρε! καλοσημαδιά πρωί πρωί", έτσι σκέφτηκα

κι άρχισα ν' ανεβαίνω χαμογελαστός

με το ασανσέρ προς το διαμέρισμα

ίσως μου πεις πως "μα καλά,

με τέτοια γεγονότα ασήμαντα, καταφανώς τυχαία

είναι που χαίρεσαι εσύ; μα μήπως είσαι ηλίθιος;"

και τότε θα σου πω με τη σειρά πως ότι

"ασήμαντα - ξεασήμαντα, τυχαία - ξετυχαία

ηλίθιος - ξεηλίθιος, πάντως εκείνο το μερίδιο

που στον καθένα καθ' εκάστη αναλογεί

με άλλα λόγια μια φορά εγώ

της μέρας τη χαρά την πήρα".


Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020

Μεσήλικας πεσιμιστής, ποτέ δεν ήταν μαχητής

Το βράδι πίνω τον καφέ

το πρωί πίνω μπύρα

κι όλοι μου λεν ανάποδα 

πως τη ζωή μου πήρα


Πότε την πήρα ανάποδα

ούτε που ξέρω αλήθεια

ωσότου που την έκαμα 

μια φορτική συνήθεια


Πρέπει ν' αλλάξω τη σειρά

άμα δεν ξέρω τρόπο

πρέπει να πάω κάπου αλλού

μα που δε βρίσκω τόπο


Κ' έτσι ξυπνάω άπραγος

καθεμιά πού 'ρχεται αυγή

κοιτάω σταγόνες που κυλά

νερό πια λίγο απ΄την πηγή.