Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (188)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Αβγολεμένος/η/ο, ο/η/το: το φαγητό που περιέχει αβγολέμονο. Π.χ. "αβγολεμένος ντολμάς", "αβγολεμένη κοτόσουπα" κ.ο.κ. Ε, βέβαια! Αυτή είναι η σωστή λέξη, όχι εκείνο το κουλό "ντολμάς αβγολέμονο" ή "κοτόσουπα αβγολέμονο". Ακούς εκεί! Ελπίζω να συμφωνείτε αγαπητοί αναγνώστες. Διότι, εάν δεν συμφωνείτε, ούτε αγαπητοί είστε, ούτε σας θέλω για αναγνώστες. Έλα όμως που σας χρειάζομαι. Αααχ! Πόσους συμβιβασμούς και πόσες θυσίες πρέπει να κάνει ο πλαθολεξικογράφος για να βιοπορισθεί και να μπορέσει να συνεχίσει το Έργο του; Πόσους; Πόσες; Αααχ!

Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (187)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Πυρακαυλάκατος, η: όρος ειρωνικός, περιπαικτικός και επικριτικός. Σημαίνει το (υποθετικό) όχημα με το οποίο κάποιος - ή κάποια - έχει μεταβεί σε έναν πλανήτη όπου η ερωτική διάθεση και δράση βρίσκονται συνεχώς σε επίπεδα....ναδίρ! Π.χ.: "Πού πας να μπλέξεις καημένη, ξέρεις; Αυτός, από ότι έχω μάθει, την εχει πια ξεχάσει πού την έχει αφήσει την πυρακαυλάκατο. Δεν πρόκειται να δεις χαρά στα.... τέλος πάντων, μαύρη ζωή θα περάσεις. Άκου και μένα που σου λέω. Γιατί και μένα, ο δικός μου ο προκομμένος, τέτοιος είναι. Είμαι παθούσα κι εγώ. Δηλαδή, θέλω να πω πως.... κ.λ.π. κ.λ.π. μπλα μπλα......".

Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (186)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Χαϊδούρι, το: το πολύ νεαρής ηλικίας πλάσμα, ανθρώπινο ή ζώο, που όλο ζητά - μα και προκαλεί - τα χάδια. Π.χ.: "Ααααα, μα τί ωραία που είστε εδώ στην εξοχή, με τον κηπάκο σας, τις γατούλες σας, τις κατσικούλες σας, τις κοτούλες σας, τις γαλοπούλες σας και.......ααααααα! τί είναι αυτό καλέ; Πόσα χρόνια είχα να δω γαϊδούρι.... Κι αυτό, τί είναι αυτό; Ένα μικρό γαϊδουράκι!", "Αυτό γεννήθηκε πριν δυο βδομάδες και θέλει όλο χάδια, δεν είναι γαϊδουράκι, χαϊδουράκι είναι!".

Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2011

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (185)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Αγνοησία, η: κατάσταση, εξαιρετικά δυσάρεστη, κατά την οποίαν κανείς δε δίνει σημασία στα λεγόμενα ή τα πραττόμενα σου και όλοι αγνοούν την ύπαρξη σου γενικώς. Π.χ.: Πρωινό με λιακάδα στο πάρκο. Στο ίδιο παγκάκι κάθονται δύο: ένας νεαρός με ρούχα 5 νούμερα φαρδύτερα από το κανονικό, μακριά πυκνά μαλλιά και μεγάλα γυαλιά ηλίου. Έχει το κεφάλι ριγμένο προς τα πίσω και δε μπορείς να πεις αν ρεμβάζει, έχει αποκοιμηθεί ή έχει... πεθάνει! Ο άλλος είναι ηλικιωμένος κύριος με χειμερινή περιβολή "κομπλέ". Πάει να πει: κοστούμι, σακκάκι - παντελόνι, πουκάμισο, γραββάτα, μάλλινο πουλοβεράκι, κασκόλ, παλτό, καπέλλο και - εννοείται- μπαστούνι. Ο οποίος μιλάει και λέει: "Έτσι που λες νεαρέ μου φίλε. Όλα τα γιατρεύει, όλα τα δαμάζει ο χρόνος. Και την αδιαφορία, και την περιθωριοποίηση και την περιφρόνηση κι όλα όσα φέρνουν τα γηρατειά. Ένα μόνο δε μπορεί να παλέψει - την αγνοησία! Αυτή, αυτή είναι το μεγαλύτερο δεινό!". Εκείνη τη στιγμή, ο νεαρός βάζει το χέρι του στην τσέπη, βγάζει κινητό τηλέφωνο, το κοιτά, διαβάζει (προφανώς γραπτό μήνυμα) και σηκώνεται να φύγει! Ο ηλικιωμένος, ξαφνιασμένος, του λέει: "Θα σε περιμένω αύριο πάλι νεαρέ μου φίλε, να συνεχίσουμε την ενδιαφέρουσα συζήτηση μας, έτσι;". Ο νέος αντιλαμβάνεται πως ο άλλος σαν να του μιλάει, χώνει τα χέρια μέσα στα μαλλιά, βγάζει ένα ζεύγος ακουστικών από τα αυτιά του και ρωτά: "Είπες τίποτα θείο;". "Λέω, αύριο την ίδια ώρα, έτσι; Έχω κι άλλα να σου πω". "Γιατί, μού 'λεγες τόση ώρα; Χα! Σόρρυ - άκουγα εμπηθρή από το άιποντ", και του δείχνει τα ακουστικά. "Τί άκουγες, από πού;". "Τίποτα, στέη κουλ, σήγιου, μπάι!"... και φεύγει. "Στο καλό παιδί μου, στο καλό!".

Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Και τώρα;

(Φόβος στο ξεκίνημα της "στεγνής εποχής")

Και τώρα τί θα γένουμε
χωρίς οινόπνευμα;
Η ουσία αυτή
ήταν μια κάποια λύσις

Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (184)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Ψαρεύτης, ο: "του κυνηγού και του ψαρά το πιάτο, δέκα φορές ειν' αδειανό και μια φορά γεμάτο" που λέει κι ο λαός. Από ψέμματα όμως.... άλλο τίποτα! Ειδικότερα, ο ψεύτης ψαράς είναι ο "ψαρεύτης". Π.χ. "Και που λέτε παιδιά, βγαίνω με τη βάρκα στα ανοιχτά και πετάω δυο πετονιές να ψαρέψω τόννους. Ξάφνου αρχίζει να κουνιέται η μια και να τραντάζει τη βάρκα, τη μαζεύω - τί να δω; Ένας τεράστιος γαλέος. Τον φέρνω πάνω στη βάρκα, φουσκωμένη η κοιλιά του πολύ. Έχετε ακούσει βέβαια, τί λένε για τα καρχαριοειδή. Κάνω μια με το μαχαίρι μου - τί να δω; Ένα κοπάδι ολοζώντανες μαρίδες πετάγεται έξω - πρέπει να τις είχε φάει λίγα μόλις δευτερόλεπτα πριν πιαστεί στο αγκίστρι. Τις βάζω σ' ένα κουβά. Νοιώθω και την άλλη πετονιά να τραντάζει. Κοιτάζω πέρα - τί να δω; Ένα τεράστιο τέρας, τον πατέρα όλων των τόννων, να πηδάει έξω απ' το νερό με το αγκίστρι μου καρφωμένο στο στόμα. Προσπαθώ να μαζέψω την πετονιά - δύσκολο. Εν τω μεταξύ το τέρας αρχίζει κάτι κυκλοτερείς κινήσεις παρασέροντας και τη βάρκα που πάνω που αρχίζει να στριφογυρνάει, ακούω ένα γκουπ!, σκύβω από την κουπαστή - τί να δω; Ένας κολοσσιαίος ξιφίας, καρφωμένος με τη σπαθένια μύτη του στην καρίνα της βάρκας. Φαίνεται κει που κολύμπαε αμέριμνος και πήγαινε στη δουλειά του, έστρεψε ξαφνικά η βάρκα και βρέθηκε μπροστά του και τσουπ! Εν τω μεταξύ ο τερατώδης τόννος κουράστηκε να γυρίζει γύρω-γύρω, το ψάρι έρχεται φεύγει, μικραίνουν οι κύκλοι του κι έτσι εξαντλημένον όπως ήτανε άρχισα να τον μαζεύω με την πετονιά, μα λίγο πριν τον φέρω πάνω στη βάρκα αισθάνθηκε φαίνεται το τέλος του κι αρχίνησε να χτυπιέται μανιασμένα αφρίζοντας τα νερά σ' όλον τον τόπο και κάνοντας αμέτρητα αφρόψαρα (κολλιούς, σαφρίδια και σαρδέλλες) να πεταχτούν απ' το νερό και να προσγειωθούν πάνω στη βάρκα που βούλιαξε σχεδόν από το βάρος των ψαριών. Έτσι που λέτε, κατάφορτος και τροπαιοφόρος, έχοντας πιάσει το γαλέο, τις μαρίδες, τον ξιφία, τον τόννο και όλα τα αφρόψαρα ξεκίνησα το δρόμο του γυρισμού. Δε χρειάζεται βέβαια να σας πω τί έγινε όταν έφθασα στο λιμάνι, με όλον τον κόσμο που ήταν μαζεμένος εκεί!", "Μάλιστα, μάλιστα.... και είπατε...ψαρεύετε στην Ερμιόνη, έτσι;", "Ναι, γιατί ρωτάς", "Όχι, γιατί ήμουν το Σαββατοκύριακο εκεί και να! τό 'φερε η κουβέντα και αναφέρθηκα σε σας, μα για κάποιον περίεργο λόγο δε φάνηκε κανείς από τους ντόπιους και τους ψαράδες να σας αναγνωρίζει.....", "Δηλαδή; Τί θες να πεις; Μήπως υπονοείς κάτι; Ώρα είναι τώρα να με πεις και ψαρεύτη! Μάλλον θα μίλησες με άσχετους!", "Ω! μα τί λέτε; Εσείς ψαρεύτης; Ούτε που μου πέρασε από το μυαλό. Έχετε δικιο - μάλλον θα μίλησα με άσχετους... ο άσχετος!", "Έτσι μπράβο! Άντε γεια τώρα!", "Γεια σας, γεια σας!......Και καλές ψαριές!", "Γκρρρρρ!".