Σάββατο, 24 Μαΐου 2008

Η Θλιβεία

Πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο. Θυμάμαι τη Θλιβεία.
Ένα αδύνατο, χλωμό κορίτσι.
Στα διαλείμματα καθόταν μόνο, σε μια γωνία στην αυλή
και παρατηρούσε με μεγάλα λυπημένα μάτια
τα παιδιά που έπαιζαν.

Και χρόνια μετά,
στις πιο μεγάλες τάξεις του σχολείου,
πάλι όλο μόνη ήταν η Θλιβεία.
Και ούτε συμμετείχε στις παρέες μας
και στις εκδρομές και τις φάρσες και τα ξενύχτια μας.

Και στο τέλος πια του σχολείου,
ολόκληρη κοπέλλα η Θλιβεία,
απέκρουε συστηματικά
όσους συμμαθητές θέλγονταν από την ιδιαιτερότητα της.
Κι όλο διάβαζε βιβλία μελαγχολικών ποιητών
κι όλο άκουγε - άμα πέρναγες κάτω από το σπίτι της -
θλιμμένες μουσικές.

Ξεκίνησα σπουδές σε άλλη πόλη, έφυγα.
Μα όταν γύριζα, στις διακοπές,
πάντα ρωτούσα για τη Θλιβεία.
Δεν πάει καλά μου έλεγαν.
Κυκλοφορεί στο δρόμη ατημέλητη.
Μιλά μονάχη.

Και την επόμενη φορά
μου είπαν ότι πήραν τη Θλιβεία.
Την πήγαν κάπου για να γίνει καλά.

Μα η Θλιβεία δεν έγινε καλά.
Πέθανε μετά από δύο χρόνια εγκλεισμού
σε ιδιωτική κλινική.

Οι δικοί της έφυγαν από τη γειτονιά.
Και πούλησαν το σπίτι.
Τώρα έχουν γίνει εκεί γραφεία.
Κι ούτε πια κανείς θυμάται τη Θλιβεία.

Μπύ - ρα

Δεν ξέρω αν το παρατηρήσατε ευγενικοί αναγνώστες, τώρα που ζέστανε ο καιρός. Συμβαίνει κάθε χρόνο στις νότιες, θερμές χώρες σαν τη δική μας. Λίγο πριν τις 12 το μεσημέρι (και για όλες τις ζεστές ώρες που ακολουθούν), δεν ξέρω αν το έχετε ακούσει. Όχι αν το έχετε ακούσει με τα αυτιά σας εννοώ μα περισσότερο αν το έχετε «αισθανθεί». Αυτόν τον ρυθμικό ήχο, αυτόν τον βόμβο, αυτόν τον παλμό. Λες και τα πάντα γύρω σου, η φύση, τα μόρια στον αέρα, ο κόσμος όλος, το σύμπαν λες και συντονίζεται όπως το σφυγμό, όπως το ρυθμικό κτύπημα της καρδιάς που στέλνει το αίμα στο σώμα: μπουμ – μπουμ, μπουμ – μπουμ.
Και αν ακούσετε προσεκτικά (για εκείνους που μπορούν ν’ ακούν προσεκτικά), ο παλμός σχηματοποιείται σε δύο ευδιάκριτες συλλαβές που φτιάχνουν μια λέξη: μπουμ – μπουμ, μπουμ – μπουμ, μπουμ – μπουμ, μπύ – ρα, μπύ – ρα, μπύ – ρα. Μια λέξη που ερεθίζει το πνεύμα και τις αισθήσεις, με ένα νόημα που σε κάνει να νοιώθεις απόλυτη αρμονία γιατί τις ώρες αυτές τί άλλο θα μπορούσε κάποιος να θελήσει μπουμ – μπουμ, μπουμ – μπουμ, για τι άλλο ή ύπαρξη του να διψά μπουμ – μπουμ, και άλλο τί να επιθυμήσει, από παγωμένη μπύ – ρα, μπύ – ρα.

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2008

Εξιτήριο

Για την αντιγραφή (παραλείπονται οι ονομασίες): Χ.Δ.Τ.

Ελληνική Δημοκρατία
Υπουργείο υγείας, πρόνοιας και κοινωνικών ασφαλίσεων
Νομαρχιακό γενικό ογκολογικό νοσοκομείο....
"................................................."

Κλινική:..........

Εξιτήριο ....α/α....
(για το τμήμα κίνησης ασθενών)

Ο Ασθενής .................... του.................... Ασφαλιστικό Ταμείο......................εισήλθε στο Νοσοκομείο την................... και εξήλθε την ................ με Κύρια διαγνωσθείσα νόσο.......(Ca - καρκίνο) ..............

- Ίαση
- Βελτίωση
- Ιδία Κατάσταση
- Διαγ. Μόνο
- Θάνατος

Ο Ιατρός

Ο Προϊστάμενος τμημ. κίνησης ασθενών

Ο Διευθυντής