Δευτέρα 27 Ιουνίου 2022

Το κουμπί

Προχθές είδα ένα παράξενο όνειρο

για να το θυμάμαι σημαίνει ότι πρέπει

να το είδα προς το τέλος του ύπνου, πριν ξυπνήσω

(διότι αυτά συγκρατούμε, έτσι δε λένε;)

περνούσα, λέει, το χέρι μου ανάμεσα στα μαλλιά μου

και -έκπληκτος- βρήκα πως σ' ένα σημείο

στο δέρμα της κεφαλής μου ήταν ραμμένο ένα κουμπί!

τί δουλειά έχει τούτο το κουμπί εδώ πέρα; αναρωτήθηκα

μα πότε έγινε αυτό; και τί τέχνη πρέπει να είχε αυτός που τό 'ραψε

ώστε δεν κατάλαβα τίποτα; (άκου τώρα αναρώτηση)

καθώς και: τί ανοίγει μα και -κυρίως- τί κλείνει με αυτό το κουμπί;


Όταν άνοιξα τα μάτια μου το πρωί

και μετά τις πρώτες αυθόρμητες, μισοσκοιμισμένες ακόμα

σκέψεις και εικόνες περί -ως συνήθως- σεξουαλικά και τα τοιαύτα

(οι άνδρες είν' όλοι γουρούνια, έτσι δε λένε;)

θυμήθηκα το παράξενο όνειρο και

όχι χωρίς κάποια αγωνία ομολογώ

έτσι όπως ήμουν ακόμη ξαπλωμένος

κατηύθυνα το χέρι μου προς το κεφάλι

το πέρασα μέσα απ' τα μαλλιά μου

για να διαπιστώσω προς ότι...


Πέμπτη 23 Ιουνίου 2022

Σκέψεις για την Κόκα Κόλα

Η Κόκα Κόλα πιστεύω πως έχει

προ πολλού καιρού ξεφύγει

από τα στενά πλαίσια του απλού προϊόντος

και αναλήφθηκε στις σφαίρες

της Θεωρίας, της Αρχής, της Ιδέας, της Αξίας

βάσει των οποίων κινείται, αναπτύσσεται, προχωρά και εξελίσσεται

η Τέχνη, η Ιστορία, ο Πολιτισμός, η Ανθρωπότητα

 

Η σταθερή, τακτική, συνεπής και συνεχής κατανάλωση της

ο επιλεγόμενος κοκακολισμός

ουδόλως αποτελεί εξάρτηση, επιζήμια κι επικίνδυνη

το πολύ μεγάλο παγκοσμίως πλήθος των οπαδών της, οι κοκακολικοί

στους οποίους ευθαρσώς δηλώνω πως έχω την τιμή

να συγκαταλέγω τον εαυτόν μου, είναι (είμαστε)

 άνθρωποι που αγαπούμε τις υλικές

μα και -κυρίως- τις πνευματικές απολαύσεις που αποτελούν

παρηγορία, ελπίδα και στήριγμα

για τη διεκπεραίωση της συχνά αφόρητης καθημερινότητας

 

Αν αναγνώστη πιθανώς με ψέξεις, με κατηγορήσεις

πως πλέκω εγκώμια, πως εξυμνώ

με αυτήν τη μικρή μου παρόλα

ανταποδίδω την πρόκληση

ευθέως ρωτώντας σε να μου πεις

αν μπορείς και αν ξέρεις κάτι άλλο εσύ

μοναδικό έστω που να...

"πάει με όλα"; 

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2022

Η Δωροθέα λέει...

Κι εκει που γύρω επικρατεί

- έτσι αισθάνεσαι τουλάχιστον, έτσι νομίζεις -

μια ησυχία, μια γαλήνη, μια ηρεμία

και τάχα μυρίζει σα φρεσκοβρεμένη η γης

το χλωρό γρασίδι, τα πεύκα και τ' αγριολούλουδα

και από κάπου πιο μακριά

το αεράκι φέρνει τη θαλασσινή αρμύρα

κάτι γίνεται ξαφνικά (πάντα κάτι γίνεται ξαφνικά)

κι όλα διαλύονται, επανέρχεται και κυριαρχεί

ο θόρυβος, η φασαρία, η ένταση, ο ορυμαγδός και η χλαπαταγή

το ξέρεις ήδη καθώς πρώτα λες και φτάνει στη μύτη σου η μυρωδιά

απ' τη φωτιά, τη στάχτη, το μπαρούτι

και με στα χείλη ένα χαμόγελο πικρό

λες ψιθυριστά εις εαυτόν

(τα λόγια αλλουνού χρησιμοποιείς

μα τό' χες πει τόσο καλά καλή μου Ντόροθυ*)

"Τί φρέσκια Κόλαση είναι πάλι τούτη;".


*Dorothy Parker (1893-1967), "What fresh Hell is this?"


Πέμπτη 9 Ιουνίου 2022

Η αναπόληση

Όχι πως δεν καταλαβαίνω
ή πως περίμενα κάτι διαφορετικό
έτσι κι αλλιώς τελειώνει ο Μάιος
σε λίγες μέρες μπαίνει -κι επίσημα- το καλοκαίρι
τόσους μήνες κράτησε αυτή η ποικιλία
μα να... τώρα στο τέλος, είχανε γίνει μέλια, τόσο ήτανε γλυκά
δύο τεμάχια καταναλώνω σταθερά κάθε πρωί
το προηγούμενο διάστημα ήταν στ΄αλήθεια
μια τέρψη, μια απόλαυση, μια ευωχία

Τώρα όμως αλλάξανε τα πράγματα αναγκαστικά
δεν είναι έτσι με τα νέα της καινούριας εσοδείας...
βλέπεις είχα κιόλας από παιδί
θέμα με τις όξινες, ακόμα και τις υπόξινες τις γεύσεις
μου προκαλούνε δυσάρεστες συσφίξεις και συσπάσεις του στομάχου
μια άπωση, μια δυσφορία, μια δυσανεξία
μα λύση δεν υπάρχει εναλλακτική
παρά να περιμένω να ζαχαρώσουνε κι αυτά

Ως τότε απλώς θ΄αναπολώ και θα μου τρέχουνε τα σάλια
που έστιβα κάθε πρωί τα δυο μου ζουμερά τα πορτοκάλια. 

Παρασκευή 27 Μαΐου 2022

Ανάμεσα στη χλόη και τις πρασινάδες

Βραδάκι πια κ' είχε σκοτεινιάσει από νωρίς, Χειμώνας βλέπεις

είπα παρ' όλα αυτά να μην παραλείψω την άσκηση

ήτανε και γλυκός ο καιρός, σαν πιο πολύ της Άνοιξης

βγήκα απ' το σπίτι κι άρχισα να επιδίδομαι

σ' αυτό το μάλλον κωμικά αργό μου τρέξιμο

που μοιάζει με περπάτημα σχεδόν

σε κυκλική πορεία, οι κανονικοί δρομείς

με προσπερνούνε δυο και τρεις φορές

αλλ' είν το μόνο που μπορώ κάνω

και κατευθύνθηκα μες απ' της πόλης τα στενά

αφού διέσχισα και τη μεγάλη λεωφόρο

προς το κοντινό το πάρκο

εισήλθα από ένα άνοιγμα της περίφραξης

και πήρα ένα μονοπάτι

ανάμεσα στη χλόη και τις πρασινάδες

πού 'χαν φουντώσει και ψηλώσει με τις βροχές

είχε υγρασία αρκετή και συννεφιά

το είδος της ατμόσφαιρας που πνίγει τους ήχους

δε μπορούσα αλλιώς να εξηγήσω

τη σιγαλιά που επικρατούσε

παρ' ότι το πάρκο περιστοιχιζόταν

από πολυσύχναστους δρόμους

και μεγάλες οδικές αρτηρίες

και η ώρα ήταν ακόμα υψηλής κυκλοφορίας


Ξάφνου, μέσα σ' αυτήν την ησυχία

κάπου μέσα απ' τα κλαδιά των μεγάλων πεύκων

ακούστηκε ένα αόρατο πουλί μες στο σκοτάδι

παράξενο κελάηδισμα, μια μόνο συλλαβή, μια νότα

και μετά από μια στιγμή, απ' την απέναντι μεριά

κι απ' το μικρό λοφίσκο που βρισκότανε στην άλλη πλευρά του δρόμου

ακούστηκε μια σχεδόν πανομοιότυπη απάντηση

άλλο πουλί της ίδιας ράτσας, ίσως και οικογένειας

κ΄ύστερα πάλι το από δω, μετά ξανά το από κει

μιλούσαν μεταξύ τους, λέγαν τα νέα της ημέρας

δίναν ένα μικρό κοντσέρτο νυκτόβιων πτηνών

με τυχερό ακροατή εμένα

ωραία που ήτανε πολύ...

Καθώς συνέχιζα την πορεία μου

οι ήχοι ξεμακρύνανε

κι εγώ αναλογιζόμουν "για κοίτα βρε παιδί μου

που με τέτοια περιστατικά, ταπεινά κι ασήμαντα

που είν' όμως σα θαύματα μεγάλα

όταν συμβαίνουν το ηθικό σου αναπτερώνεις

βρίσκεις πάλι την πίστη σου και την ψυχή σου σώνεις

λίγο πριν έρθει η νύχτα στην πόλη που τυχαίνει και ακούς

πώς λαλεί ο Γκιώνης.".

Δευτέρα 23 Μαΐου 2022

Εξωτερικές δραστηριότητες

Το απόγευμα, εξουθενωμένος από τον καθημερινό βιοπορισμό

υπό το νέο μοντέλο της κατ΄οίκον εργασίας

σκεφτόταν τί να κάνει το -λίγο- ελεύθερο χρόνο που του απέμενε

μα δεν είχε κουράγιο παρά μόνο

για μερικές ώρες χαύνωσης μπροστά στην οθόνη

προσπάθησε να κατανικήσει την τάση του αυτή

έπρεπε να βγει απ' το σπίτι

για μια δραστηριότητα έξω, αλλού

να' ρθει σε επαφή με ανθρώπους...

 

...και πήγε ως το σούπερ μάρκετ.

Σάββατο 21 Μαΐου 2022

Αυτό που μπορείς να κάνεις

Δεν είναι εύκολο να τον κάνεις να σωπάσει

τον  μικρό, κακό άνθρωπο μέσα σου που όλο φωνάζει

δε λέω πως είναι αδύνατο

πάντως δύσκολο είναι πολύ

αυτό που μπορείς να κάνεις

είναι να τον αγνοείς

τότε, κάθε φορά που το καταφέρνεις αυτό

ο άλλος άνθρωπος μέσα σου, ο καλός, αυτός που συνήθως σιωπά

θα έχει νικήσει

και μαζί του κι εσύ.


Παρασκευή 20 Μαΐου 2022

Φύσα αεράκι

Είναι ασφαλώς πράγματα πολλά, εκνευριστικά

αλλά δεν υπάρχει ίσως χειρότερο από μια πόρτα που τρίζει

καθώς ανοιγοκλείνει απ' τον αέρα

και τα νεύρα τσακίζει.


Τρίτη 29 Μαρτίου 2022

Το πόρισμα

Προσερχόμενος στο διαγνωστικό κέντρο

για μια σειρά προγραμματισμένων εξετάσεων

παρατήρησα πλήθος ανθρώπων

άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας

να εξέρχονται με τους φακέλλους των αποτελεσμάτων ανά χείρας

και λίγα μέτρα από την είσοδο

να κοντοστέκονται ή πρόχειρα να κάθονται στα σκαλιά

ή να περπατούν απομακρυνόμενοι

π.χ. προς το σταθμευμένο αυτοκίνητο

ή να εισέρχονται σ' αυτό

και να ανοίγουν τους φακέλλους

να φυλλομετρούν τα έγγραφα

επιλέγοντας ασφαλώς τη διάγνωση

και μ' έκδηλη αγωνία

να διβάζουν συγκεντρωμένοι, συνοφρυωμένοι, σοβαροί,

το πόρισμα της ακτινογραφίας, των υπερήχων,

των εξετάσεων αίματος, της βιοψίας,

της αξονικής ή μαγνητικής τομογραφίας

του μοριακού τεστ, του μυελογράμματος,

της αγειογραφίας, της στεφανιογραφίας,

της κολονοσκόπησης...


Πέμπτη 24 Μαρτίου 2022

Άλλη μια εργάσιμη μέρα

Οχτώ και κάτι το πρωί

πηγαίνοντας κόντρα στον ήλιο

που έχει ανατείλει κ' υψώνεται

πάνω απ' τη μεγάλη λεωφόρο

Έξι παρά το απόγευμα

πηγαίνοντας κόντρα στον ήλιο

που χαμηλώνει δύοντας

πάνω απ' τη μεγάλη λεωφόρο.


Τετάρτη 23 Μαρτίου 2022

Απόκριση σε νουθεσία


Ο γέροντας, σεβάσμιος μοναχός
προσπάθησε να νουθετήσει
το νεαρό, αφρισμένο χούλιγκαν
λέγοντας του χαμηλόφωνα
"παιδί μου, ό,τι κι αν συμβαίνει
προσπάθησε πάντοτε
να επιδεικνύεις Υπομονή"

Κι εκείνος τους έδωσε ουρλιάζοντας
τη στερεότυπη απάντηση
για τη μητέρα του και την άλλη λέξη
που ομοιοκαταληκτεί με την υπομονή.

Τρίτη 22 Μαρτίου 2022

Πουλόβερ

Ούτε πεζοπορικές μπότες

ούτε ισοθερμικές μπλούζες

μπουφάν φλης ή αντιανεμικό

γυαλιά ηλίου... τίποτα

κάτι παλιές αρβύλες του στρατού

με μάλλινες (και υποθέτω) μανταρισμένες κάλτσες

ένα μπαλωμένο, ξεβαμμένο κυνηγητικό πανταλόνι

με μια δερμάτινη ζώνη σχεδόν κουρέλι

απορούσες που βαστιόταν ακόμα -παλιό πετσί, καλό-

φανέλα χοντρή, τριμμένο πουκάμισο

κι από πάνω ένα ξεχειλωμένο

παράταιρα πολύχρωμο, φανταχτερό πουλόβερ

το πρόσωπο σκαμμένο από τον ήλιο, απ' τ' αγιάζι

τα χέρια άγρια και χοντρά τα δάχτυλα πολύ

μάλλον να κλείσει και τελείως δε γίνεται η παλάμη

η ηλικία ακαθόριστη, μπορεί εβδομήντα

ίσως ογδόντα ή κι ενενήντα ακόμα, ποιός να ξέρει

φρόντιζ' ο κύριος τα δέντρα στο χωραφάκι του

του κούνησα το χέρι και μ' αντιχαιρέτησε

καθώς περνούσα απ' το χωματόδρομο

έχοντας ολοκληρώσει τη μικρή μου βόλτα στο βουνό

σχεδόν ντράπηκα για την ενδυμασία μου

πού 'ταν καθώς στην αρχή τα λέγαμε

είχα και σακίδιο και ορειβατικά μπαστούνια και καπέλο

και όμως βάζω στοίχημα ότι ο άνθρωπος αυτός

σαν πιάσει έστω για ένα τέταρτο

την τσάπα, το ξινάρι για να σκάψει

το τσεκούρι για να πελεκήσει ξύλα

ή κάνει να σκαρφαλώσει στην πλαγιά

τα ζώα να σαλαγήσει...

μας βάζει όλους κάτω.


Κυριακή 20 Μαρτίου 2022

Μεταδημότευση

Πώς χάλας' έτσι ο καιρός

άγριος, γκρίζος, βροχερός

φυσά ένας αέρας

ουρλιάζει σαν το τέρας

εδώ και μια βδομάδα

έχει να βγει λιακάδα

αν κι άλλο έτσι πάει

θα φύγω στη Χαβάη

θα πάω να ζήσω αλλού

δημότης της Χονολουλού.


Δευτέρα 14 Μαρτίου 2022

Όχι ακόμα

Βγήκα νωρίς το πρωί στη βεράντα

με τον καφέ και την πίπα μου

για μια ώρα περισυλλογής και χαλάρωσης

σε χώρο εξωτερικό

επιτέλους αρκετά πια με την κλεισούρα

όλο το χειμώνα μέσα

εδώ και λίγες μέρες

έδειχναν οι μετεωρολογικές συνθήκες σημάδια βελτίωσης

έμπαινε η Άνοιξη

κ' έτσι χθες βράδυ αποφάσισα πως αύριο

σήμερα δηλαδή

θά 'κανα το ξεκίνημα

όμως διαπίστωσα αμέσως

πως είχε πάλι γυρίσει ο καιρός

γκρίζος, συννεφιασμένος, παγερός

αναλογίστηκα εν ριπή διάφορα...

περί συνέπειας, τήρησης υποσχέσεων,

θάρρους, λογικών "carpe diem",

"μια ζωή την έχουμε",

"λίγη απερισκεψία - περιπέτεια δε βλάπτει"...

και τα τοιαύτα

κ' ύστερα χωρίς καθόλου τον εαυτό μου να ψέξω

μπήκα μέσα, έκλεισα τη μπαλκονόπορτα

άνοιξα τη θέρμανση

ρούφηξα μια γουλιά απ' τον καφέ μου

άναψα την πίπα μου και μονολόγησα

"δεν είναι για έξω".


Κυριακή 13 Μαρτίου 2022

Στο "βωμό"

Σε παράδοξη στάση

με ολότελα παράταιρες γωνίες

τα μέλη του σώματος

κατάχαμα, στην άκρη του δρόμου

αίμα χυμένο στην άσφαλτο

και κάποια απ' τα σωθικά σου

στην ίδια κατάσταση

για μέρες και μέρες

όχι, δε θα γίνει εδώ προσκυνητάρι

του θύματος αφιερωμένο μνημείο

ούτ' ασφαλώς κάποιο ηρώο

ήσουν ένα μόνο ακόμα

ανάμεσα σε τόσα πολλά

μικρό, αθώο ζώο. 


Σάββατο 12 Μαρτίου 2022

Το κάλυμμα

Το μεταλλικό ανοξείδωτο κάλυμμα της καπνοδόχου

στριφογυρίζει με το ελαφρύ αεράκι

οι πολλές του πτυχές αντανακλούν το φως του ήλιου

και το στέλνουν στα μάτια μου σαν ασημόχρωμο ψάρι

που αντί να πλέει μέσα στα νερά

αιωρείται πάνω απ' τα κεραμίδια.


Παρασκευή 11 Μαρτίου 2022

Το παιδάκι

Παιδάκι εσύ

που περνάς στο δρόμο

κάτω από το μπαλκόνι μου

κρατώντας απ' το χέρι

τη μητέρα, τη θεία, τη γιαγιά σου

και ρωτάς με την τραγουδιστή

σα μελωδικού πτηνού γλυκιά φωνούλα σου

απορίες για τα πάντα

κι όλο εκφράζεις έκπληξη και θαυμασμό

για τη γατούλα, για το λουλούδι

για το μεγάλο δέντρο, για το ωραίο σπίτι

κι αυτή απαντά κουρασμένη

εκνευρισμένη, ανυπόμονη

με μια φωνή που μοιάζει με κρωγμό

ενός δυσοίωνου και δύσμορφου πουλιού

σαν κόρακα με μαύρα τα φτερά, τα μάτια

όρνεου με καμπούρα και γυριστό το ράμφος

αχ! παιδάκι σε παρακαλώ

μη γίνεις σαν κι αυτή, μη γίνεις.

 

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2022

Μικρός διάλογος, εν μέρει ομοιοκατάληκτος, μεταξύ ιδιοκτητρίας και ενοικιαστού

 - Το δείπνο που επαρασκεύασα χθες βράδυ, προέκυψεν - εκ παραδρομής - ιδιαζόντως αλμυρό.

- Μα πώς τα λες έτσι περίεργα, καθαρευουσιάνικα κυρ Δάσκαλε... τέλος πάντων σε κατάλαβα. Μα δε σού 'πα πως θέλει καλό ξαρμύρισμα ο μπακαλιάρος για να κάνεις τη σούπα; Και τί απόκαμες;

- Κατανάλωσα δυο πιάτα καθότι ήμην πεινασμένος μα εγειρόμην καθόλην τη διάρκεια της νυκτός κι έπινα άφθονον νερό...

- Α!, γι αυτό σε είδα τα ξημερώματα να τρέχεις με το νυχτικό και τη σκούφια στο "μέρος"...

- Ω, ναι, με συγχωρείτε. Θαρρώ μάλιστα πως κρυολόγησα διότι είχε και ψύχος φοβερό.

- Κάτσε να σου κάμω εγώ ένα τσάι του βουνού με μέλι και γαρύφαλλο και μια δαχτυλήθρα τσίπουρο μέσα και θα γενείς περδίκι.

- Μα πόσο σας ευχαριστώ καλή μου κυρία Αργυρώ!


Τετάρτη 9 Μαρτίου 2022

Χωρίς

Σύστημα
προσπάθεια
πειθαρχία
στόχους
διάθεση
αυτοσυγκράτηση
έμπνευση
μόρφωση
γνώσεις
γούστο
τρόπους
κρίση
βάθος
συνέπεια
σοβαρότητα
ειλικρίνεια
θάρρος
πρωτοβουλία
συγκέντρωση
εργατικότητα
πίστη
εξοχικό
θέα
σκάφος
πικάπ
γάτα
σκύλο
ερωμένη
αδέρφια
πατέρα
μάνα.

Τρίτη 8 Μαρτίου 2022

Τόσο απλά

Τηλεφώνησε το μεσημέρι της Παρασκευής. Είπε θα περνούσε για λίγο το απόγευμα. Τελικά έκατσε αρκετά. Μιλούσαμε, γελούσαμε, ήταν ωραία και ζεστά. Πρότεινε να μείνει το βράδυ. Δέχθηκα. Προσφέρθηκε να ετοιμάσει ένα απλό δείπνο, με ό,τι μπορούσε να βρεθεί στην εργένικη κουζίνα μου. Της παραχώρησα πλήρη ελευθερία στο χώρο και τα όποια εντός του διαθέσιμα. Εγώ έκλεισα τις μπαλκονόπορτες. Είχε καλό καιρό όλες τις τελευταίες γλυκές μέρες της άνοιξης μα όταν νύχτωνε έπιανε ψύχρα. Άναψα κεριά, έβαλα ένα κοντσέρτο κάποιου από αυτούς τους πολύ καλούς σύγχρονους Βρεττανούς συνθέτες που ποτέ δε μπορώ τα ονόματα τους να θυμηθώ. Άκουγα ήχους ετοιμασίας από μέσα, σε λίγο ήρθαν και μυρωδιές. Πήγα στο υπνοδωμάτιο ν΄αλλάξω σεντόνια και σκεπάσματα στο κρεββάτι.  Όταν τελείωσα (είμαι πολύ αργός) στο τραπέζι υπήρχαν πιάτα, μαχαιροπήρουνα, ένα μπουκάλι κρασί, ψωμί, τυρί, μπαχαρικά και μετά προσγειώθηκε στο κέντρο μία γαβάθα με αχνιστές, βραστές πατάτες.


Κυριακή 6 Μαρτίου 2022

Βγάλ' το από μέσα σου

Κι αφού δεν έχω

σε ποιόν να τα πω

να μαλακώσει 

λιγάκι ο πόνος μου

γυρνώ στους δρόμους

με περνάνε για τρελλό

και τί να κάνω

μιλάω μόνος μου.


Σάββατο 5 Μαρτίου 2022

Ο κατάλογος των μοναδικών (και μοναχικών) περιπτώσεων

Το σχολείο του ενός μαθητή

η εκκλησία του ενός πιστού

το βιβλίο του ενός αναγνώστη

το φυλάκιο του ενός στρατιώτη

η ψαριά του ενός ψαριού

ο εραστής του ενός συντρόφου

η ορχήστρα του ενός μουσικού

το μενού του ενός πιάτου

ο καπνιστής του ενός είδους ταμπάκου

ο πότης του ενός είδους ποτού

ο συγγραφέας του ενός βιβλίου

ο συνθέτης του ενός έργου

η μάχη του ενός πεσόντος

ο αθλητής του ενός μεταλλίου

η ομιλία του ενός ακροατή

η παράσταση του ενός θεατή

ο ζωγράφος του ενός μοντέλου

το χωριό του ενός κατοίκου

το τραγούδι του ενός στίχου

η γιορτή του ενός καλεσμένου

η φυλακή του ενός κρατουμένου

το κόμμα του ενός ψηφοφόρου

η πανσιόν του ενός δωματίου

το παιγχνίδι του ενός γύρου

το βασίλειο του ενός υπηκόου

η συνταγή του ενός συστατικού

η εφημερίδα του ενός φύλλου

το περιοδικό του ενός τεύχους

το κυνήγι του ενός στόχου

το στόμα του ενός δοντιού

ο αφέντης του ενός σκλάβου

ο υπάλληλος τους ενός εργοδότη

το καλοκαίρι του ενός μπάνιου

η γκαρνταρόμπα του ενός κοστουμιού

η συνέλευση του ενός μέλους

η διαδήλωση του ενός ατόμου

το ιστολόγιο της μιας δημοσίευσης

... συνεχίζεται...


Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2022

Άπλυτα


Ποτέ δεν πλένω
πριν πρώτη φορά φορέσω
τα ρούχα που αγοράζω
και τί θα πάθει δηλαδή
το αγνό και άσπιλο το δέρμα μου
αν έρθει σε επαφή
με κάποιους κόκκους σκόνης
απ' τα πατώματα εργοστασίων
στην Κίνα, στη Μαλαισία, στο Μπαγκλαντές;
ή με σταγόνες τίμιου ιδρώτα
που έχουν το ύφασμα εμποτίσει
σκληρά εργαζόμενων
και κατά πάσα βεβαιότητα
χαμηλότατα αμειβόμενων συνανθρώπων μας
ανδρών και γυναικών -κι αλίμονο- παιδιών
από την Κίνα, τη Μαλαισία, το Μπαγκλαντές;...

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2022

Στίχοι διάφοροι του περιώνυμου Πέρσου ποιητού Αχταρμάση

Οι κυνικοί πασατέμποι πορεύονταν

αδιανόητα θρύλοι

φασιανοί περιβόητοι τέμνονταν

αντιθέτως οργίλοι

 

Αφού μοιράζεις το κούτελο

με ψιλή οχλαγωγία

δες και σύντομα πέδιλα

σαν κραυγής ευλογία

 

Δεν περνάς υποτείνουσα

με ασύμβατο πάθος

ένα στρέμμα ψηλάφισα

με κουμπιά πού 'ταν λάθος

 

Κλινοσκεπάσματα άυλα

συνιστούν φάλτσο μπόγο

τζαμαρίας εκτόπισμα

προκαλεί στείρο ψόγο

 

Μονοκινητήρια γόνδολα

στρώνει την πέρα τιμή σου

ένας κρίκος γραμμόφωνα

ζυμώνει τη δύναμη σου

 

Ίππος βαθύς κι ανοξείδωτος

καθιερώνει τη μέρα

τραμ που εξακοντίζεται

κι αφομοιώνει παντιέρα

 

Με ενέχυρο τσιριτσάντζουλες

θα υπερβείς μαυσωλείο

τόσο κρίμα απογείωσης

είναι φιάσκο και λείο

 

Το σαρδόνιο σου ενδιαίτημα

στριφώνει μπάσα κασόνια

η σκακιέρα που βούιξε

περιούσια κορδόνια

 

Αλκατράζ που ίσως στρίμωξε

κάποιον αβίαστο μάγο

σε υποβρύχιο περίτρανο

βρες τον φιλόδοξο τράγο

 

Κόντρα σινιάλο αμφίδρομο

με χθεσινό το φουρνέλο

το μέλλον κραδαίνει πιο σύντομο

καθώς διογκώνει σκαρπέλο

 

Αναστήθηκε γρήγορα σύγκορμος

νουνεχής μυρμηγκοφάγος

ο σουλτάνος αφέθηκε βόστρυχος

συντηρώντας γλυκόπικρο άλγος

 

Σουλτανίνα με τρυκ κλωθογύριζες

και σημείωνες επίδομα φόνου

δε γυρίζω με καρμπόν και αντίποινα

στη σκηνή του υπόξινου χρόνου

 

Πέρα δώθε φορτηγό ανατείνεται

σε μια φάλαινα που βιώνει μονάδες

κάθε βίδας ελπίδα εντείνεται

με ανυπόστατα κιχ τις ραγάδες

 

Κούφια η ώρα που σού ΄λειψα σύγκορμος

και δειλός σαν το γλάρο που σκάει

ω, τη μέρα που ο πλανήτης καρφώθηκε

θα φανεί ποιός τη βίδρα τολμάει

 

Σέρνεις φόβους κι αναπολείς πρίμα κάστανα

που σου λείπουν στο στεγνό αεροσκάφος

δε βιώνεις μαζούτ κι έτσι ανάσανα

ως σου γνέφει μονοσήμαντος τάφος

 

Αργυρούπολη, Μπρυζ, Χονολούλου, Οντάριο

μ΄ένα κέρμα σα βαθύ κατσαβίδι

Σιδηρόκαστρο, Βιέννη, Γιοχάνεσμπουργκ

σπέρνει αντίθετα χνώτα το φίδι

 

Με καθεστώς πολυώνυμο έλκεσαι

σε παραδόπιστη σύννομη σφαίρα

αν θα δεις μιας κοπής την αντίδραση

φρίκης την καθαγιασμένη φλογέρα

 

Οσονούπω νυχτώνει με σύνδρομα

και ανάξιους δρυοκολάπτες

δε θαρρείς κάθε τάχα πως βάφεται

από φειδωλούς, ασύμμετρους ράπτες;

 

Μια σημαία στο κύμα ξεκόλλησε

από το μετείκασμα της παρρησίας

κάποιον κόκκο σίγουρα ρώτησες

με σπουδή στιβαρής αμνησίας

 

Τί σου έλαχε ξάγναντο σήμερα

κι αν πακτώσεις αριθμούς με το νου σου

μη μονοιάζεις με πυγμαίο θρασύτατο

του παρείσακτου φράξε στενού σου

 

Καν μη τι ο θε να αλί ων σαν π.χ. αμήν τίποτα

και προχώρα περίλαμπρος όντας

αν σου φέγγει το κότερο έρποντας

μη ζορίσεις τη φόδρα της σπόντας

 

Ψιττακός ολόγιομος έθαλπε

φρούδες μάνικες με σήψη και νάζι

αποστόμωνα πρίσματα ερίφια

με γκρι γνώμονα κι όσιο χαλάζι

 

Σαν τα τείχη ανειδίκευτου πάστορα

που αντιβαίνουν σε κάνιστρο πλάι

σου δανείζω μια ξύστρα και δίνομαι

πριν τριτώσει το φαύλο αγλάι

 

Μπικ παλιούς μαστορεύεις μα δύστοκα

ξηρασίας χιονιστής αναλόγως

στο κραταιό ομνύεις το έδρανο

κι αλυχτάς "Εν αρχή ην ο Λόγος".


Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2022

Φετινό ξεκίνημα

Μεταφορά του εισαγωγικού κειμένου της πρώτης δημοσίευσης του 2021, με μικρές μόνο αλλαγές ή προσθήκες, κατά τ' άλλα ισχύει ακριβώς (γι αυτό λέγεται και παράδοση):

Εκλεκτοί αναγνώστες, επισκέπτες και φίλοι, το ιστολόγιο σας εύχεται: αίσιο το νέο έτος 2022, ευτυχές, με υγεία και καλή καρδιά. Τηρώντας τη σχετική παράδοση (βλ. και εδώ και εδώ και εδώ και εδώ και εδώ), έτσι και φέτος ανήμερα την Πρωτοχρονιά, αλλάχθηκαν οι σελίδες του επιτραπέζιου ημερολογίου με νέες και από αυτές του προηγούμενου έτους επιλέχθηκαν ορισμένες όπου σημειώνονται κάποια σημαντικά γεγονότα και οι προορισμοί μετακινήσεως, αποτελώντας ένα είδος αποτίμησης μίας χρονιάς που όπως -υποθέτω- και άλλες, όπως άλλωστε ο βίος μας όλος, είχε οπωσδήποτε στιγμές κακές, είχε ασφαλώς και στιγμές καλές, παρότι και αυτή κυριαρχήθηκε από τη συνεχιζόμενη παγκόσμια πανδημία...

 Έχουμε λοιπόν και λέμε για το 2021:

 

1 Ιανουαρίου: Καλή χρονιά!

27 Μαρτίου: 4 χρόνια "άνευ"! (επέτειος)

20 Απριλίου: Χρόνια (53) πολλά (γενέθλια Χ.Δ.Τ.)

13 Μαΐου: Επανέλεγχος, πάω στο νοσοκομείο

30 Μαΐου: Φεύγουμε για Μέθανα (όπως και πέρυσι, την ίδια μέρα)

11 Ιουνίου: Φεύγουμε για λίμνη Πλαστήρα

18 Ιουνίου: Φεύγω για Μέθανα

10 Ιουλίου: Φεύγουμε για Χανιά

30 Ιουλίου: Φεύγουμε για Βίλια

6 Αυγούστου: Φεύγω για Μέθανα

20 Αυγούστου: Φεύγουμε για Μέθανα

3 Σεπτεμβρίου: Φεύγω για Μέθανα

9 Σεπτεμβρίου: Φεύγουμε για Πήλιο

17 Σεπτεμβρίου: Φεύγουμε για Βίλια

23 Οκτωβρίου: Φεύγουμε για Μέθανα

27 Οκτωβρίου: Φεύγω για Χανιά

11 Νοεμβρίου: Πάω στο νοσοκομείο για εξετάσεις και επανέλεγχο

 

...και τέλος.

 

Και του χρόνου με υγεία!