Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2021

Η απόσυρση

Πόσα χρόνια υπηρεσίας

καλύτερα ας το πω συντροφιάς

με συνοδέψατε αξιόπιστα

στους δρόμους της πόλης

μα και της εξοχής

καθημερινές, Σαββατοκύριακα, διακοπές, εκδρομές

σε μέρη βατά μα και δύσκολα έως και δυσπρόσιτα

μάλλον πέρα απ' το ρόλο σας

κι όμως επιδείξατε μιαν απαράμιλλη αντοχή

και μ' αρέσατε επίσης και στην όψη

όπως και άλλοι σας είχαν θετικά εγκωμιάσει

κάθε σαιζόν ξεκινούσαμε απ' την αρχή

κ' ύστερα ξανά την άλλη

σας αγαπούσα όλο περσότερο

και η φθορά σας προσέδινε

μια ωραία πατίνα

μέχρι ν' αρχίσουν οι αναμενόμενες αβαρίες

σε ειδικούς σας πήγα για αποκατάσταση

κ' επίσης προσπάθησα μόνος

φέτος είχα αποφασίσει "τελευταίο καλοκαίρι"

και προνοητικά δρώντας

βρήκα πανομοιότυπα...

 

Στην τριήμερη τούτη εξόρμηση

εξώθησα τ' όλο θέμα στα άκρα

επήλθε βέβαια μια μεγάλη ζημιά

- όχι πως δεν το περίμενα -

κ΄είπα μέσα μου:

"μια ακόμα τελευταία επισκευή και μετά η απόσυρση"

λυπάμαι μα δε γίνεται τίποτε άλλο

βλέπεις είχατε γίνει κουρέλια, ρετάλια

πιστά μου σανδάλια.

 

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2021

Αι τελευταίαι έσονται πρώται

Ρακαλημέρα Νεκωνσταντίνε

θμοιβρυχηθμοί νταιακούονται

ουθηρίου ντοσεξαγριωθέντος

χηπροσοχή, ξουφυλάξου!

το ραστέρας θα μαχυμά

με αμανία σηπερισσή

σαλύσσα νηξέφρενη

θα σε σεισώσει η Απαναγιά

ησευβλαβής σαιείσαι

κι ασωτηρία εν οισουρανοίς

θε να ρεισεύρεις και νηγαλήνη

και απαρηγορία και πηαγάπη

σουπορεύσου ραπαρά τοις οισαγίοις

ο Οσκύριος ταμετά σου.


Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2021

Εκδορές

Δευτέρα στη δουλειά

μέσα στο γυάλινο πύργο των πολυεθνικών

σκυμμένος πάνω στον υπολογιστή

προσπαθώ να επιτελέσω τα καθήκοντα μου

μα το μυαλό μου είν' αλλού

εκεί που ήμουν το Σαββατοκύριακο

κι εκεί θέλει να μείνει

αλλ' εύκολο δεν είναι

πολλοί οι περισπασμοί

ημέηλ έρχονται συνέχεια

τηλέφωνα, μηνύματα

και ειδοποιήσεις για επικείμενες

τηλεδιασκέψεις ή εκπαιδεύσεις

και γύρω κόσμος πολύς

υπάλληλλοι, μάνατζερς, διευθυντές

μιλούν για τη δουλειά

για πρότζεκτ, προθεσμίες και για στόχους

ή πιάνουν το κους κους

το πώς περάσαν το διήμερο

ή τα αποτελέσματα του ποδοσφαίρου

πέφτει το βλέμμα μου στο πληκτρολόγιο

καθώς γράφω μια απαντητική επιστολή

κ' ύστερα ανεβαίνει στους βραχίονες

πού ΄ναι ακάλυπτοι (καλοκαίρι βλέπεις)

και διακρίνω τα σημάδια, τις γρατζουνιές

που μού ΄καναν τα βάτα και τ' αγριαγκάθια...

 

Εντόπισα μετά από ψάξιμο αρκετό

την αρχή του άγνωστου μονοπατιού

για το οποίο είχα μάθει από σπάνια πηγή

έμοιαζε υποσχόμενο πολλά

όμως γρήγορα έκλεινε τελείως

δεν αποθαρρύνθηκα, επέμεινα

πάλεψα ώρα αρκετή

με τις ανάλογες απώλειες

στο σώμα και στα ρούχα

μα στο τέλος ανταμείφθηκα (έτσι γίνεται πάντοτε)

άνοιγε πάλι και περιπλανήθηκα

για ώρες σ' ένα υπέροχο τοπίο

όπου ήταν φανερό πως άνθρωπος

είχε επί χρόνια να πατήσει

α, στ' αλήθεια ευτυχισμένος ήμουν εκεί

μέσα στην άγρια μα και τόσο όμορφη αγκαλιά

της ευεργετικής, σωτήριας, λυτρωτικής

της Μάνας Φύσης.


Τρίτη, 6 Ιουλίου 2021

Κλάξον

Δεν αλλάζει τίποτα σε τούτο το χωριό

που έρχομαι δέκα χρόνια

τα πρωϊνά περνώ ώρες στη βεράντα

πίνω καφέ, καπνίζω την πίπα μου

διαβάζω, γράφω ή απλά κοιτώ

από τη μία τα βουνά

από την άλλη τη θάλασσα με τα νησιά

και κάθε φορά μ' εντυπωσιάζει

- άνθρωπος βλέπεις του κέντρου της πόλης -

η απουσία ήχων ή θορύβων

κανά πουλί περαστικό μονάχα

ή κάποιο αεροπλάνο

τα κοκόρια που και που κι ο γάιδαρος

ζουζούνια που βομβούν το καλοκαίρι

ελάχιστες φωνές ανθρώπων ή ομιλίες

δε διαταράσσεται η ησυχία σ' αυτήν την ερημιά

 

Και στις δέκα ακριβώς η κόρνα

(που πυροδότησε κι αυτές τις σκέψεις)

του ημιφορτηγού που παίρνεις τις στροφές

κατηφορίζοντας απ' τον επάνω δρόμο

ειδοποιώντας τους λιγοστούς κατοίκους

ο πλανόδιος αρτοπώλης που έρχεται

για να μοιράσει τα ψωμιά.


Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2021

Ανάληψη

 Ένα κλαδάκι από άνθος

ή πρασινάδα, κομμένο

στο δρόμο πεταμένο

σχεδόν πεθαμένο

σκύβω, σε μαζεύω

στην τσέπη σε βάζω

σε πάω ως το σπίτι

στις γλάστρες που έξω συντηρώ

σε μία γωνιά, στο πεζοδρόμιο

σε φυτεύω εδωνά

ορίστε, τόσο ήταν απλό:

ζήσε ξανά!

 

Κυριακή, 4 Ιουλίου 2021

Ξαναμανταπαλιπάει η παλιά προμετωπίδα

Δια μίαν εισέτι φορά αγαπητοί επισκέπτες, αναγνώστες και φίλοι του ιστολογίου, καλοί μου άνθρωποι, όπως λέγαμε και πριν καιρό (εδώ και εδώ, καθώς και εδώ, αλλά και εδώ όπως και εδώ) και αντιγράφουμε σε μεγάλο βαθμό σήμερα, βάσει μίας συνήθειας που εξεκίνησε και μάλλον έχει καταστεί πια παράδοση, έγινε η αποκαθήλωση της παλιάς προμετωπίδας μας η οποία, επί ικανό χρονικό διάστημα σχεδόν επτά μηνών, υποδεχόταν τους εισελθόμενους με ισχύ υπολογίσιμη και ωραίο αισθητισμό, προϊδεάζοντας τους ίσως περί του τί θα βρούνε, λίγο έως πολύ, παρακάτω. Για αυτήν την χρήσιμη πολύ λοιπόν και τίμια υπηρεσία που προσέφερε, καλό θεωρήσαμε να μην την αφήσουμε να χαθεί και μείνει αφανής, παρά να την περισώσουμε έστω και ως αρχειακή αναφορά με τούτη εδώ την αφιερωμένη, ειδικά σε εκείνη δημοσίευση. Ελπίζουμε συγχρόνως ότι επάξια θα την αντικαταστατήσει η νέα που μόλις προ ολίγου αναρτήσαμε και όσο η προηγούμενη ή - γιατί όχι; - κι ακόμα παραπάνω θα σας ικανοποιήσει. Εξάλλου απέρχεται ένας μέγας, εν τοις ουρανοίς,  συγγραφέας, ποιητής και τραγουδοποιός που την Ελλάδα πολύ αγάπησε και εισέρχεται ένας παλιός φίλος από τα χρόνια των σπουδών που εν τω χρόνω εξελίχθηκε σε έναν πολύ καλό σύγχρονο Έλληνα ποιητή που κάθε τόσο με χαρά διαβάζουμε τα νέα του βιβλία.

Καλή ανάγνωση λοιπόν...

"......

Κοντά σου ήρθα λυπημένος

κι άλλο αύριο σου έταξα

κι είπες, Έλα Σ' Εμένα με ψωμί

κι είπα, Κύριε, θύμα είμαι

δεν μπορώ τον επιούσιον να βγάλω

Γι αυτό με τους νεκρούς

στη δούλεψη σου μ' έβαλες


Παρασκευή, 11[;] Αυγούστου

......"

Επιλογή σημειωματαρίου, από τη μεταθανάτια έκδοση με στίχους και άλλα κείμενα του Leonard Cohen (1934 – 2016), "Η Φλόγα", εκδόσεις Gutenberg, Αθήνα 2020, ISBN 978-960-01-2122-3, σε μετάφραση Γιώργου - Ίκαρου Μπαμπασάκη, σημ. το σύμβολο [;] υποδηλώνει δυσανάγνωστη λέξη ή φράση στο χειρόγραφο


Κυριακή, 23 Μαΐου 2021

Σ' ακούω


Αυτό το ανεμόκρουστο
φταγμένο από καλάμια του μπαμπού
πριν κάποια χρόνια μου το χάρισες
κι εγώ το κρέμασα πάνω απ' την πόρτα της βεράντας
ηχεί μελωδικά κάθε φορά που πιάνει αέρα δυνατό
και νοιώθω τότε πως με σκέφτεσαι
πως επικοινωνείς μαζί μου

Να, όπως τούτο το απόγευμα
που καθισμένος στο σαλόνι
υποτίθεται πως διάβαζα
όμως είχα προ πολλού αφαιρεθεί
και το βλέμμα αντί τις σελίδες να διατρέχει
περιδιάβαινε στα χρώματα, τα σχήματα τα διάφορα
που είναι κεντημένα απάνω στο παλιό
125 χρόνων, κειμήλιο πατρογονικό
φτιαγμένο σε κάποια χώρα της Ανατολής
πού ΄χω στο πάτωμα χαλί μου

Φύσηξε κείνη την ώρα
κι είπα από μέσα μου (ίσως και φωναχτά)
"σ΄ ακούω, σ' ακούω καθαρά
που μου μιλάς Καλή μου".


Δευτέρα, 17 Μαΐου 2021

Υποθετική ερώτηση. Κι απάντηση.

Τί θα έκανα αν με ενημερώναν αιφνιδίως

πως είχα μια μόνο μέρα ζωής;

Μα ξέρω γω; Ίσως νομίζω θα...

έφτιαχνα ένα φρέσκο χυμό, μίγμα λαχανικών και φρούτων

θα έτρωγα ένα μικρό γλυκό

θα έψηνα ένα διπλό τουρκικό καφέ

θα άναβα την πίπα μου

θα προσπαθούσα να γράψω κάποιους καινούριους στίχους

που μετά θα δημοσίευα στο ιστολόγιο μου

και θα ενημέρωνα και τ' άλλο ιστολόγιο με τις φωτογραφίες

θα διάβαζα ένα ποίημα από συλλογή

και μερικές σελίδες από ένα μυθιστόρημα

ή -καλύτερα- ένα ολόκληρο διήγημα

εννοείται ασφαλώς πως δε θα πήγαινα για δουλειά

θά 'βγαινα για περπάτημα

στους δρόμους και τις γειτονιές της πόλης

και σ' ένα πάρκο, σε κάποιο λόφο

έτσι για να αισθανθώ τάχα πως βρίσκομαι

στη φύση την αγαπημένη, στα δάση, στα βουνά

θα προσπαθούσα να ανεβώ σε κάποιο σημείο ψηλό

ν' αντικρύσω τη θάλασσα

και μετά θα έπαιρνα τ' αμάξι για μια μεγάλη βόλτα

θ' άκουγα ωραίες μουσικές στη διαδρομή

θά 'βγαινα στις εξοχές

θα βρισκόμουν μπορεί πράγματι στη θάλασσα

αν ήταν καλοκαίρι θα έκανα και μπάνιο

γυρίζοντας σπίτι θα έπαιρνα στο τηλέφωνο

πρόσωπα αγαπημένα "έτσι, να δω τί κάνουν;"

θα έγραφα την ιδιόχειρη διαθήκη μου

που θ' άφηνα μέσα σε ένα φάκελλο απάνω στο τραπέζι

θα έπινα μια παγωμένη μπύρα

χωρίς αλκοόλ όπως τα τελευταία χρόνια

θα ετοίμαζα ένα ωραίο, ζεστό δείπνο

που θα έτρωγα παρακολουθώντας

σκηνές ταινίας αστυνομικής ή δράσης

θα έπλενα (αν δεν ξεχνούσα) τα δόντια μου

κ' ύστερα θά 'πεφτα για ύπνο

παντοτινό.


Κυριακή, 16 Μαΐου 2021

Άπιστος

Σε εσωτερικές πτυχές του σώματος

που δεν αερίζονται καλά

που συγκεντρώνονται εκκρίσεις

ακάθαρτα ίσως υλικά

ή αναπτύσσεται έντονη τριχοφυΐα

εκεί το φαινόμενο κυρίως εντοπίζεται

ωστόσο δε φανταζόμουνα ποτέ

πως μια εστία τόσο περιορισμένη

τέτοια ενόχληση και πόνο μπορεί να προκαλεί

σε κάνει να δυσκολεύεσαι να σηκωθείς, να κάτσεις

να ξαπλώσεις, να περπατήσεις, να ησυχάσεις

τις μέρες σου να καθορίζει, να μη μπορείς

κάτι να ευχαριστηθείς


Το ομολογώ, έχασα

τη συγκέντρωση μου, το θάρρος μου, τη διάθεση μου, την πίστη

και κατά κράτος με νίκησε μία μικρή

υποδόρια φλεγμένουσα κύστη.


Σάββατο, 15 Μαΐου 2021

Το κινητό, στο βουνό

Το κινητό καλεί και ειδοποιεί συνέχεια για διάφορα

 συμβάντα, μηνύματα, ειδήσεις, υπενθυμίσεις

με ήχους παράξενους για να μην πω...

και γιατί να μην το πω;... γελοίους!

όλοι θέλουν να σε ενημερώσουν και να σου μιλήσουν

από τον επαγγελματικό κύκλο, τον οικογενειακό, 

το συγγενικό, το φιλικό, απ' τους χομπίστες που κάνεις παρέα

απ' τους συλλόγους που είσαι μέλος

φτάνουν οι ήχοι αυτοί ως κάτω στη ρεματιά

και ακόμα ως το ψήλωμα από πάνω

καθώς αντανακλούνε στα τοιχώματα

τούτης δω της στενής, βαθιάς χαράδρας

κι όλο χτυπά κι όλο χτυπά

μ' επιμονή, με λύσσα, με μένος

μέχρι να τελειώσει η μπαταρία

κι αν εν τω μεταξύ το σηκώσεις ας μου γράψουν

εβδομήντα μέτρα πτώση ήταν αυτή

ακαριαίος θάνατος, κομμάτια, τσακισμένος.


Παρασκευή, 14 Μαΐου 2021

Η υπόμνηση

Ψιλή άμμο, ψιλούτσικη πολύ

νοιώθω κάτω απ' το πόδι

πρώτη μέρα που καθώς

εζέσταν' ο καιρός

φόρεσα πάλι τα θερινά

υποδήματα και ενδύματα 

κάμω να την τινάξω και ο νους 

τους μήνες διατρέχει προς τα πίσω με ευκολία

φθάνοντας στην όμορφη, ερημική, εκεί την παραλία

που έπαιρνα πέρυσι τα θαλάσσια μου λουτρά

και είναι σα ν΄ακούω μια φωνή που λέει:

"είδες; είδες; ήρθε τα καλοκαίρι πάλι!"

κι αναστοχάζομαι πως το σημάδι τούτο 

δεν είναι για καλό

κουβέντα να μ' ανοίγει το παλιό

δεξί μου το σανδάλι.


Πέμπτη, 29 Απριλίου 2021

Με το καλό

                             Κέντρο εμβολιασμού Covid 19     
                                                            Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία
                                                            Γουδή, Αθήνα, Απρίλιος 2021


 Οι προσερχόμενοι στο εμβολιαστικό κέντρο

σταματούν στην είσοδο και δηλώνουν

ονοματεπώνυμο και ώρα ραντεβού

στη νοσηλεύτρια που τους βρίσκει στη λίστα

κ' ύστερα τους λέει έξω να περιμένουν

μέσα, σ' ένα γραφείο ο ιατρός

παίρνει ιστορικά και διοχετεύει τον κόσμο

προς τους θαλάμους εμβολιασμού

γύρω, στην αίθουσα αναμονής, οι μόλις εμβολιασμένοι

παραμένουν επί δεκαπέντε λεπτά

υποχρεωτικά πριν φύγουν για λόγους ασφαλείας

 

Αυτοί που αναμένουν τη σειρά τους

συγκεντρώνονται όσο επιτρέπουν τα μέτρα

τήρησης κοινωνικών αποστάσεων λόγω πανδημίας

στο σκιασμένο μέρος του προαύλιου χώρου

διότι παρακεί ένας απροσδόκητα για την εποχή ήλιος θερμός

καίει και πυρώνει

 

Φωνάζουν τα ονόματα, τώρα μιας κυρίας

καθώς μπαίνει αυτή, από πίσω ο σύζυγος

κάτι μουρμουράει σιωπηλά χωρίς να βγαίνει φωνή

και νεύοντας στον αέρα με το χέρι το δεξί

για καλή επιτυχία τη σταυρώνει.