Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2021

Τέλη Μαρτίου

Την εποχή αυτή

αν τύχει και βρεθείς κατά το Νότο

'κει στον απέραντο τον κάμπο

του κόλπου του Λακωνικού

κι αποφασίσεις να περιδιαβείς

τους δρόμους τους αγροτικούς

ανάμεσα στα κτήματα

με τα εκατομμύρια εσπεριδοειδή

πορτοκαλιές, μανταρινιές, τις λεμονιές, 

γρέιπ φρουτ και άλλα τόσα

διάφορων ειδών, πολλών ποικιλιών

ζαλίζεσαι, σχεδόν λιγοθυμάς

απ' τη γλυκιά, βαριά και τόσο έντονη

οσμή ανθέων που σε περιτριγυρίζει

κατάφορτα τα δέντρα καθώς είναι

μία φορά άμα σου τύχει

περαστικός σαν είσαι

δεν τη ξεχνάς αυτή τη μυρωδιά

κι εγώ έχω ένα λόγο παραπάνω

καθώς κατάγομαι από τον τόπο αυτόν

και κάθε χρόνο τέτοιον καιρό

αυτό θυμάμαι όταν

στο κέντρο της πρωτεύουσας, εδώ όπου διαμένω

χρειαστεί να μεταβώ

λίγο πιο πάνω στην κεντρική οδό

για κάποιο τυχαίο οψώνιο και

παρά την παιδιόθεν την αδυναμία

που με διακρίνει σε ότι αφορά

την αίσθηση αυτή

οι ρώθωνες μου ανοιγοκλείνουν

συλλαμβάνοντας το ερέθισμα

και αυτομάτως κάνει ο νους στο δευτερόλεπτο

το μακρινό ταξίδι

από κάτω στέκομαι ακίνητος

τάχα χαζεύοντας την κίνηση στο δρόμο

ανάσες παίρνοντας βαθιές

στης Ιπποκράτους τις νερατζιές.


Σάββατο, 27 Μαρτίου 2021

Επέτειος

Ούτε που ξέρω ποιά θα είναι τελικά

η έκβαση ετούτου του "αγώνα"

εκείνο που μπορώ να πω, ίσια και θετικά

τέσσερα χρόνια είναι πως, δεν έχω πιει σταγόνα. 


Κυριακή, 21 Μαρτίου 2021

Περί Λογικής


Κι αν όχι τη ζωή σου να την κυβερνά

λελογισμένες δόσεις πρέπει να υπάρχουν

ή έστω κάποια ίχνη

που δρουν ως ασφαλιστικές

κ' εξισορροπιστικές δικλείδες

δεν το χωρά ο νους πως αυτό

μοιάζεις να μην καταλαβαίνεις

και επιμένεις πεισματικά, αμετανόητος

σ΄αυτήν τη θέση την παράλογη, την εξωφρενική

πώς γίνεται κουτέ;

κάθε φορά που σε ρωτώ

την ίδια στερεότυπη απάντηση να δίνεις:

"Καθόλου και ποτέ!".


Σάββατο, 20 Μαρτίου 2021

Εύρημα πεζοπόρου


Πατώντας πάνω αναρωτιέται

τί νά 'ναι τούτες δω

οι λαξευμένες πέτρες οι τεράστιες

μισοθαμμένοι ογκόλιθοι

ίσα που ξεχωρίζουν

στην επιφάνεια του εδάφους

από τη διάταξη τους προφανές

συνάγεται ότι αποτελούν θεμέλια

ή τμήμα ίσως το κατώτερο

μίας εντυπωσιακής τοιχοποιίας

κάτι μεγάλο βρισκόταν κάποτε εδώ

ποιός ξέρει; κάστρο, φρούριο,

έπαυλις, ανάκτορο, ναός ή ιερό;

πριν από εκατοντάδες χρόνια

ασφαλώς θα ήκμασε μα έπειτα...

πόλεμος; λιμός; φωτιά; σεισμός;

ή ό,τι άλλη καταστροφή

κι ύστερα η φύση πήρε πίσω

ότι της ανήκει

σιγά σιγά έκαναν τη δουλειά τους

ο αέρας, ο ήλιος, το χαλάζι, το χιόνι, το νερό...

ως που να τώρα ο πεζοπόρος

έχοντας στην ουσία χαθεί λοξοδρομώντας

από το μονοπάτι έτσι βρέθηκε

σ' αυτήν δω την κοιλάδα

και αντικρίζει χάσκοντας

τα ερείπια απ' το πάλαι ποτέ

έργο το φοβερό.  


Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2021

Αυτοκριτική (στον καθρέπτη)

 Πενηντατριώ έφτασες χρονώ και πού 'ν 'τη

η πείρα σου

ούτε και διδάχτηκες τίποτα αναλόγως

το γήρας σου

τί με κοιτάς λες κι απορείς

σάμπως τάχα άξιος δεν είσαι

της μοίρας σου.


Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2021

Μονόλογος καταθλιπτικού, απευθυνόμενου προς τη νόσο

Απαίσιο σκουλήκι

σιχαμερό ερπετό

βδέλλα η αιμοβόρος

όρνιο σαρκοφάγο

ύπουλο τρωκτικό

περίπου τη ζωή μου όλη

λίγο το λίγο μου ρουφάτε

την ψυχή κι αδειάζει

και σα να μην έφτανε αφτό

είναι ένα σύγνεφο βαρύ

που σχεδόν κάθε μέρα

στέκεται από πάνου μου

μάβρο και με σκεπάζει.  


Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2021

Δίπλα στον κάδο απορριμμάτων, πίσω από το κατάστημα πολυτελών ενδυμάτων

Φαινόταν

φτηνή μες στη γύμνια της

γυμνή μες στη φτήνια της

βρώμικη


η κούκλα βιτρίνας η πεταμένη


υπήρξε

ακριβή όταν ήταν ντυμένη

ντυμένη όταν ήταν ακριβά

η καημένη.


Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2021

Με λίγες ώρες διαφορά

Ξάπλωσα νωρίς, βράδυ Κυριακής

ήμουνα αρκετά κουρασμένος

κοιμήθηκα αμέσως και γύρω στις τέσσερις

 που σηκώθηκα προς νερού μου να πάω

κάποιες ύπνου είχα συμπληρώσει τις ώρες 

ώστε δεν κινήθηκα σαν υπνοβάτης

ούτε με ξαναπήρε αμέσως

σαν στο κρεβάτι επέστρεψα

παρά έμεινα έτσι ορισμένα λεπτά

ήσυχα πού 'ταν!, εντύπωση μού 'κανε

μιας και μένω στο κέντρο της πόλης

κ΄έχει πάντα κίνηση, ζωή, φασαρία, αλλά τώρα...

σιωπηλή ήταν τόσο και γαλήνια τούτη η ώρα

 

Σκέφτηκα όμως πως όπου νά 'ναι

θα ξεκινούσε η νέα βδομάδα

και μαζί θα γεμίζαν οι δρόμοι βουεροί

σ' ότι δε προσωπικά μ' αφορά

στη δουλειά η γνωστή χλαπαταγή κι ο ορυμαγδός

μέηλ, μηνύματα, τηλεδιασκέψεις, τηλεφωνήματα

μια άνευ προηγουμένου ηχορύπανση

σε συνδυασμό με σειρά στενές προθεσμίες

μια σάχλα απέραντη δηλαδή

που επελαύνει όπως κάθε πρωί

Δευτέρας με φόρα.


Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2021

Ο αφιλότεχνος

Εικαστικές συνθέσεις

για κλωτσές εάν τις εκθέσεις

 

Ποιητικές αναρωτήσεις

σαν εκδόσεις να με φτύσεις

 

Ορχήστρας αυτοσχεδιασμός

και το κοινό σαχλών εσμός

 

Θεατρικά, ποικίλα δρώμενα

όσο να βγάλεις γκόμενα

 

Φωτογράφος κύρια μπούστων

λάγνων επιθυμιών και γούστων

 

Πρωτοπόρος η ταινία

θα πεθάνουμε από ανία

 

Καλοσχεδιασμένο σκίτσο

σαν το μπάρμπα μου τον Κίτσο

 

Ένα δημοφιλές, εμπορικό σενάριο

και πόσο ταιριαστό για ένα σφουγγοκωλάριο

 

Γλυπτό περίτεχνο μα ιδιαίτερα ογκώδες

και κραυγαλέο, κακόγουστο, πομπώδες

 

Ο πίνακας αφηρημένος

ο εγκέφαλος κατεστραμμένος

 

Τηλεοπτική σειρά πάθους - ερωτική

περί τηλεθέασης συμφεροντική

 

Καθολική αναγνώριση σπουδαίου δοκιμίου

μπούρδα που θά 'ναι εκ προοιμίου

 

Ερμηνεία σπάνιου υποκριτικού ταλέντου

η ώρα έρχεται του φαλιμέντου

 

Βραχύς ο βίος, η τέχνη μακρά

μα σ' είχα κόψει για μασκαρά.

 

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2021

Πώς να την ώρα ευχάριστα περνάς. Και εποικοδομητικά.

            Πέμπτη 21/1/'021, Λαΐκό νοσοκομείο, παράρτημα οδού Σεβαστουπόλεως,
                                                                                
Αμπελόκηποι, Αθήνα, ισόγειο       


Τεντώσανε τα νεύρα μου

τόσες ώρες περιμένω

απ' το πρωί είμ' εδώ

για την αιμοληψία

έχει φτάσει απομεσήμερο

κι ακόμα η σειρά μου

για την ολιγόλεπτη

συνάντηση με τους γιατρούς

"στα πλαίσια επανελέγχου

βάσει πρωτοκόλλου"

έχω φέρει βιβλίο

ούτε που τ' άνοιξα

περιοδικό, το ίδιο

στο σημειωματάριο

ούτε γραμμή δεν έγραψα

κοίταξα τόσο στο κινητό

ώσπου ζαλίστηκα

ήπια καφέ, ήπια νερό

τσιγάρο δεν καπνίζω

λαγοκοιμήθηκα λιγάκι

κανά μισάωρο

ψιλή κουβέντα έπιασα

μ' έναν ιατρικό πλασιέ


Στο τέλος πήρα

όπως κι άλλες φορές

εκ νέου να φυλλομετρώ 

και να διαβάζω απ' την αρχή:

εγχείρηση και διάγνωση

και προοδεύοντος του χρόνου:

εξετάσεις, θεραπείες, εξετάσεις

ως τα σήμερα

τον αρκετά ογκώδη πλέον

ιατρικό τον φάκελλο

που διατηρώ σ' ένα ντοσσιέ.


Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2021

Time management

                Πέμπτη 21/1/'021, Λαΐκό νοσοκομείο, παράρτημα οδού Σεβαστουπόλεως,
                                                                                      Αμπελόκηποι, Αθήνα, ισόγειο 

                                                                      

Αυτοελέγχου λεν πως είναι ζήτημα και πειθαρχίας

μεθόδων διαχειρίσεως του χρόνου

και άλλα τέτοια διάφορα κ΄ιδιότροπα τερτίπια

ωστόσ' αναρωτιέμαι και πέσε μου πώς γίνεται

έχοντας άλλωστε πολυετή πια συσσωρεύσει εμπειρία

νά 'ρθα εφοδιασμένος με βιβλία και περιοδικά για διάβασμα

σημειωματάρια για γράψιμο

μ' αντί ν' αξιοποιώ έστω και κάποιο ποσοστό

από τις τόσες ώρες της αναμονής

μέχρι να φτάσει η σειρά της ολιγόλεπτης συνάντησης

με τους νοσοκομειακούς γιατρούς

επίμονα κι ανόητα να παραμένω 

στου τηλεφώνου την οθόνη κολλημένος

φυλλομετρώντας κ' εναλλάσσοντας

τις ίδιες ολοένα τις σελίδες

μέχρι που όσα βλέπω γίνονται 

ένας πολτός και μια αχλή

ενώ προσβλέπω λες και είναι ιδιαιτέρως κρίσιμο

ν' ανασυρθεί στην επιφάνεια

κάποια καινούρια είδηση σαχλή.


Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2021

Μικρής κλίμακας αντικατοπτρισμός

      Πέμπτη 21/1/'021, Λαΐκό νοσοκομείο, παράρτημα οδού Σεβαστουπόλεως,
       Αμπελόκηποι, Αθήνα, ισόγειο (με χρονική προβολή έξι περίπου μηνών σε 
   μελλοντική εποχή ή αντιστοίχου περίπου διαρκείας επιστροφή στο παρελθόν,
                                                                            σε ίδια εποχή πάνω - κάτω)          
                                                                             

Σε μια μικρή επιφάνεια βαμμένη

σκούρα, μαύρη σχεδόν, πλην όμως στιλπνή

εξού και εδημιουργείτο επ' αυτής αντικατοπτρισμός

παραμορφωμένος λόγω της σχετικής καμπυλότητος

στον περιορισμένο αυτό χώρο ήταν που έβλεπα

μια παράξενη εικόνα, μικρογραφική του εαυτού μου

καθώς απέναντι σου καθόμουν

στην αίθουσα της (πολύωρης) αναμονής του νοσοκομείου

είχε δροσιά, μην πω και κρύο

δουλεύαν φουλ τα κλιματιστικά

καταμεσής καλοκαίρι βλέπεις

έβραζ' έξω η πόλη

ελαφρά τα ενδύματα

σταυρωμένα τα μακριά, ακάλυπτα πόδια

με πέδιλα ανοιχτά


Δεν ξέρω αν ήταν σύμπτωση ή τύχη

όλα τούτα που συμβαίναν απάνω εκεί

στου μεγάλου σου του δάχτυλου το νύχι.