Τρίτη 29 Μαρτίου 2022

Το πόρισμα

Προσερχόμενος στο διαγνωστικό κέντρο

για μια σειρά προγραμματισμένων εξετάσεων

παρατήρησα πλήθος ανθρώπων

άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας

να εξέρχονται με τους φακέλλους των αποτελεσμάτων ανά χείρας

και λίγα μέτρα από την είσοδο

να κοντοστέκονται ή πρόχειρα να κάθονται στα σκαλιά

ή να περπατούν απομακρυνόμενοι

π.χ. προς το σταθμευμένο αυτοκίνητο

ή να εισέρχονται σ' αυτό

και να ανοίγουν τους φακέλλους

να φυλλομετρούν τα έγγραφα

επιλέγοντας ασφαλώς τη διάγνωση

και μ' έκδηλη αγωνία

να διβάζουν συγκεντρωμένοι, συνοφρυωμένοι, σοβαροί,

το πόρισμα της ακτινογραφίας, των υπερήχων,

των εξετάσεων αίματος, της βιοψίας,

της αξονικής ή μαγνητικής τομογραφίας

του μοριακού τεστ, του μυελογράμματος,

της αγειογραφίας, της στεφανιογραφίας,

της κολονοσκόπησης...


Πέμπτη 24 Μαρτίου 2022

Άλλη μια εργάσιμη μέρα

Οχτώ και κάτι το πρωί

πηγαίνοντας κόντρα στον ήλιο

που έχει ανατείλει κ' υψώνεται

πάνω απ' τη μεγάλη λεωφόρο

Έξι παρά το απόγευμα

πηγαίνοντας κόντρα στον ήλιο

που χαμηλώνει δύοντας

πάνω απ' τη μεγάλη λεωφόρο.


Τετάρτη 23 Μαρτίου 2022

Απόκριση σε νουθεσία


Ο γέροντας, σεβάσμιος μοναχός
προσπάθησε να νουθετήσει
το νεαρό, αφρισμένο χούλιγκαν
λέγοντας του χαμηλόφωνα
"παιδί μου, ό,τι κι αν συμβαίνει
προσπάθησε πάντοτε
να επιδεικνύεις Υπομονή"

Κι εκείνος τους έδωσε ουρλιάζοντας
τη στερεότυπη απάντηση
για τη μητέρα του και την άλλη λέξη
που ομοιοκαταληκτεί με την υπομονή.

Τρίτη 22 Μαρτίου 2022

Πουλόβερ

Ούτε πεζοπορικές μπότες

ούτε ισοθερμικές μπλούζες

μπουφάν φλης ή αντιανεμικό

γυαλιά ηλίου... τίποτα

κάτι παλιές αρβύλες του στρατού

με μάλλινες (και υποθέτω) μανταρισμένες κάλτσες

ένα μπαλωμένο, ξεβαμμένο κυνηγητικό πανταλόνι

με μια δερμάτινη ζώνη σχεδόν κουρέλι

απορούσες που βαστιόταν ακόμα -παλιό πετσί, καλό-

φανέλα χοντρή, τριμμένο πουκάμισο

κι από πάνω ένα ξεχειλωμένο

παράταιρα πολύχρωμο, φανταχτερό πουλόβερ

το πρόσωπο σκαμμένο από τον ήλιο, απ' τ' αγιάζι

τα χέρια άγρια και χοντρά τα δάχτυλα πολύ

μάλλον να κλείσει και τελείως δε γίνεται η παλάμη

η ηλικία ακαθόριστη, μπορεί εβδομήντα

ίσως ογδόντα ή κι ενενήντα ακόμα, ποιός να ξέρει

φρόντιζ' ο κύριος τα δέντρα στο χωραφάκι του

του κούνησα το χέρι και μ' αντιχαιρέτησε

καθώς περνούσα απ' το χωματόδρομο

έχοντας ολοκληρώσει τη μικρή μου βόλτα στο βουνό

σχεδόν ντράπηκα για την ενδυμασία μου

πού 'ταν καθώς στην αρχή τα λέγαμε

είχα και σακίδιο και ορειβατικά μπαστούνια και καπέλο

και όμως βάζω στοίχημα ότι ο άνθρωπος αυτός

σαν πιάσει έστω για ένα τέταρτο

την τσάπα, το ξινάρι για να σκάψει

το τσεκούρι για να πελεκήσει ξύλα

ή κάνει να σκαρφαλώσει στην πλαγιά

τα ζώα να σαλαγήσει...

μας βάζει όλους κάτω.


Κυριακή 20 Μαρτίου 2022

Μεταδημότευση

Πώς χάλας' έτσι ο καιρός

άγριος, γκρίζος, βροχερός

φυσά ένας αέρας

ουρλιάζει σαν το τέρας

εδώ και μια βδομάδα

έχει να βγει λιακάδα

αν κι άλλο έτσι πάει

θα φύγω στη Χαβάη

θα πάω να ζήσω αλλού

δημότης της Χονολουλού.


Δευτέρα 14 Μαρτίου 2022

Όχι ακόμα

Βγήκα νωρίς το πρωί στη βεράντα

με τον καφέ και την πίπα μου

για μια ώρα περισυλλογής και χαλάρωσης

σε χώρο εξωτερικό

επιτέλους αρκετά πια με την κλεισούρα

όλο το χειμώνα μέσα

εδώ και λίγες μέρες

έδειχναν οι μετεωρολογικές συνθήκες σημάδια βελτίωσης

έμπαινε η Άνοιξη

κ' έτσι χθες βράδυ αποφάσισα πως αύριο

σήμερα δηλαδή

θά 'κανα το ξεκίνημα

όμως διαπίστωσα αμέσως

πως είχε πάλι γυρίσει ο καιρός

γκρίζος, συννεφιασμένος, παγερός

αναλογίστηκα εν ριπή διάφορα...

περί συνέπειας, τήρησης υποσχέσεων,

θάρρους, λογικών "carpe diem",

"μια ζωή την έχουμε",

"λίγη απερισκεψία - περιπέτεια δε βλάπτει"...

και τα τοιαύτα

κ' ύστερα χωρίς καθόλου τον εαυτό μου να ψέξω

μπήκα μέσα, έκλεισα τη μπαλκονόπορτα

άνοιξα τη θέρμανση

ρούφηξα μια γουλιά απ' τον καφέ μου

άναψα την πίπα μου και μονολόγησα

"δεν είναι για έξω".


Κυριακή 13 Μαρτίου 2022

Στο "βωμό"

Σε παράδοξη στάση

με ολότελα παράταιρες γωνίες

τα μέλη του σώματος

κατάχαμα, στην άκρη του δρόμου

αίμα χυμένο στην άσφαλτο

και κάποια απ' τα σωθικά σου

στην ίδια κατάσταση

για μέρες και μέρες

όχι, δε θα γίνει εδώ προσκυνητάρι

του θύματος αφιερωμένο μνημείο

ούτ' ασφαλώς κάποιο ηρώο

ήσουν ένα μόνο ακόμα

ανάμεσα σε τόσα πολλά

μικρό, αθώο ζώο. 


Σάββατο 12 Μαρτίου 2022

Το κάλυμμα

Το μεταλλικό ανοξείδωτο κάλυμμα της καπνοδόχου

στριφογυρίζει με το ελαφρύ αεράκι

οι πολλές του πτυχές αντανακλούν το φως του ήλιου

και το στέλνουν στα μάτια μου σαν ασημόχρωμο ψάρι

που αντί να πλέει μέσα στα νερά

αιωρείται πάνω απ' τα κεραμίδια.


Παρασκευή 11 Μαρτίου 2022

Το παιδάκι

Παιδάκι εσύ

που περνάς στο δρόμο

κάτω από το μπαλκόνι μου

κρατώντας απ' το χέρι

τη μητέρα, τη θεία, τη γιαγιά σου

και ρωτάς με την τραγουδιστή

σα μελωδικού πτηνού γλυκιά φωνούλα σου

απορίες για τα πάντα

κι όλο εκφράζεις έκπληξη και θαυμασμό

για τη γατούλα, για το λουλούδι

για το μεγάλο δέντρο, για το ωραίο σπίτι

κι αυτή απαντά κουρασμένη

εκνευρισμένη, ανυπόμονη

με μια φωνή που μοιάζει με κρωγμό

ενός δυσοίωνου και δύσμορφου πουλιού

σαν κόρακα με μαύρα τα φτερά, τα μάτια

όρνεου με καμπούρα και γυριστό το ράμφος

αχ! παιδάκι σε παρακαλώ

μη γίνεις σαν κι αυτή, μη γίνεις.

 

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2022

Μικρός διάλογος, εν μέρει ομοιοκατάληκτος, μεταξύ ιδιοκτητρίας και ενοικιαστού

 - Το δείπνο που επαρασκεύασα χθες βράδυ, προέκυψεν - εκ παραδρομής - ιδιαζόντως αλμυρό.

- Μα πώς τα λες έτσι περίεργα, καθαρευουσιάνικα κυρ Δάσκαλε... τέλος πάντων σε κατάλαβα. Μα δε σού 'πα πως θέλει καλό ξαρμύρισμα ο μπακαλιάρος για να κάνεις τη σούπα; Και τί απόκαμες;

- Κατανάλωσα δυο πιάτα καθότι ήμην πεινασμένος μα εγειρόμην καθόλην τη διάρκεια της νυκτός κι έπινα άφθονον νερό...

- Α!, γι αυτό σε είδα τα ξημερώματα να τρέχεις με το νυχτικό και τη σκούφια στο "μέρος"...

- Ω, ναι, με συγχωρείτε. Θαρρώ μάλιστα πως κρυολόγησα διότι είχε και ψύχος φοβερό.

- Κάτσε να σου κάμω εγώ ένα τσάι του βουνού με μέλι και γαρύφαλλο και μια δαχτυλήθρα τσίπουρο μέσα και θα γενείς περδίκι.

- Μα πόσο σας ευχαριστώ καλή μου κυρία Αργυρώ!


Τετάρτη 9 Μαρτίου 2022

Χωρίς

Σύστημα
προσπάθεια
πειθαρχία
στόχους
διάθεση
αυτοσυγκράτηση
έμπνευση
μόρφωση
γνώσεις
γούστο
τρόπους
κρίση
βάθος
συνέπεια
σοβαρότητα
ειλικρίνεια
θάρρος
πρωτοβουλία
συγκέντρωση
εργατικότητα
πίστη
εξοχικό
θέα
σκάφος
πικάπ
γάτα
σκύλο
ερωμένη
αδέρφια
πατέρα
μάνα.

Τρίτη 8 Μαρτίου 2022

Τόσο απλά

Τηλεφώνησε το μεσημέρι της Παρασκευής. Είπε θα περνούσε για λίγο το απόγευμα. Τελικά έκατσε αρκετά. Μιλούσαμε, γελούσαμε, ήταν ωραία και ζεστά. Πρότεινε να μείνει το βράδυ. Δέχθηκα. Προσφέρθηκε να ετοιμάσει ένα απλό δείπνο, με ό,τι μπορούσε να βρεθεί στην εργένικη κουζίνα μου. Της παραχώρησα πλήρη ελευθερία στο χώρο και τα όποια εντός του διαθέσιμα. Εγώ έκλεισα τις μπαλκονόπορτες. Είχε καλό καιρό όλες τις τελευταίες γλυκές μέρες της άνοιξης μα όταν νύχτωνε έπιανε ψύχρα. Άναψα κεριά, έβαλα ένα κοντσέρτο κάποιου από αυτούς τους πολύ καλούς σύγχρονους Βρεττανούς συνθέτες που ποτέ δε μπορώ τα ονόματα τους να θυμηθώ. Άκουγα ήχους ετοιμασίας από μέσα, σε λίγο ήρθαν και μυρωδιές. Πήγα στο υπνοδωμάτιο ν΄αλλάξω σεντόνια και σκεπάσματα στο κρεββάτι.  Όταν τελείωσα (είμαι πολύ αργός) στο τραπέζι υπήρχαν πιάτα, μαχαιροπήρουνα, ένα μπουκάλι κρασί, ψωμί, τυρί, μπαχαρικά και μετά προσγειώθηκε στο κέντρο μία γαβάθα με αχνιστές, βραστές πατάτες.