Κυριακή, 29 Ιουλίου 2018

Φημισμένα τελευταία λόγια


Την ύστατην ώρα
ψάχνω να εύρω
κάτι με πνεύμα
με στυλ και με χάρη
που για πάντα θα μείνει να είπω
αλλά δε βρίσκω
κι έτσι μονάχα
τρεις λέξεις που λέγουνται
απ΄τον πάσα όποιον
άνθρωπο θρήσκο
ας είναι λοιπόν
κι ένας ακόμα:
"Θεέ μου θνήσκω".


Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018

Ο κυρ Αγαθοκλής



Στο κατόπι (παράφραση Χ.Δ.Τ.) του τραγουδιού "Ο κυρ Παντελής", σε στίχους και μουσική Πάνου Τζαβέλλα (1925 - 2009)

Έντρομε άνθρωπε, κυρ Αγαθοκλή
έχεις περίσευμα τρόμου στη γη.
Τα πάντα φοβάσαι, ζεις στα κλεφτά
πάντα κλεφτά, πάντα κλεφτά.

Τις Κυριακές βράδι στη δημοσιά
τρέχεις σαν πίσω σου νά ΄χει στοιχειά.

Έντρομε άνθρωπε, κυρ Αγαθοκλή
ξεπούλησες ήθος, μπέσσα, τιμή,
για να γλυτώσεις τομάρι και βιος
και τώρα υπάρχεις σαν κοκοβιός.

Μακριά από αγώνα μη σκοτωθείς
"σώνεσαι βρε, σκυφτός αν σταθείς".

Έντρομε άνθρωπε, κυρ Αγαθοκλή
είν' σαν κι εσένα, κι άλλοι λαγοί
σκουλήκια, σέρνουνται με μούρη λερή
επιβιώνουν και περνούν οι καιροί.

Φλουριά να έχεις, σεντούκια παρά
κι όλο να χώνεις στον κουμπαρά.

Έντρομε άνθρωπε, κυρ Αγαθοκλή
ζήση εδιάλεξες, φριχτή, σερπετή.
Το γλέντι δε χάρηκες ή το κρασί
το άθλιο σ' ένοιαζε μοναχά το πετσί.

Πέρα οι ιδέες για λευτεριά
όλο κάποια κομπίνα είχες συ στα σκαριά.

Άσε άλλους να δέρνουνται κυρ Αγαθοκλή
να χάνουν, να καίγουνται για πιο καλή
επαύριο πού ΄ρχεται των παιδιών και των νέων
"ελπίδες" λες "ψέφτικες, ονείρων σπουδαίων".

Κι αν φτάνει η ώρα κυρ Αγαθοκλή
λες που καθάρια θα παραδώσεις ψυχή;
Χα! Θ' αφήσεις πίσω για πιο μετά
μια χούφτα κόκκαλα, ατιμασμένα κι αυτά.

Έντρομε άνθρωπε, κυρ Αγαθοκλή
σκιαγμένε, προδότη, συ φασουλή,
το δώρο σπατάλησες του Μέγα Θεού
στα μέρη το πέρασμα του κόσμου αυτού.

Γενναίοι άνθρωποι, νέα γενιά
θάφτε τους έντρομους στο χώμα βαθιά
ξεχάστε για πάντα τον Αγαθοκλή
το μέλλον μας γνέφει και μας καλεί.


Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

Η πρωταγωνίστρια


Χαϊκού για τη Β.

Ωραίο έργο
η κούκλα ηθοποιός
παίζει και πάλι

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018

Οι ιστορίες του Τζημ και του Μπηλ



Ι. Η ιστορία του Τζημ

Ο Τζημ σταμάτησε τη δουλειά. Για την ακρίβεια έχασε τη δουλειά του. Τον διώξανε. Λόγω του ποτού. Μετά έχασε την οικογένεια του. Τον άφησε η γυναίκα του και πήρε μαζί της τα παιδιά. Πάλι λόγω του ποτού. Ύστερα ο Τζημ σταμάτησε το ποτό. Έπειτα σταμάτησε το τσιγάρο. Μετά σταμάτησε το πολύ φαϊ που είχε αρχίσει όταν σταμάτησε το τσιγάρο. Και μετά σταμάτησε τη γυμναστική που είχε αρχίσει για να χάσει το βάρος που είχε πάρει από το πολύ φαϊ. Τα σταμάτησε όλα ο Τζημ. Το μόνο που έκανε πια ήταν να παρακολουθεί πορνό. Έβλεπε συνεχώς πορνοταινίες στο διαδίκτυο. Και έμπαινε σε πορνοσελίδες. Με πορνοσυνομιλίες, με πορνοσόου από σπίτια, ιδιωτικά, με πορνοαγγελίες, με πορνοϊστορίες. Και αυνανιζόταν ασταμάτητα, όλη τη μέρα. Τελείωνε έξη, εφτά, μπορεί και δέκα φορές. Μετά έπεφτε αποκαμωμένος για ύπνο. Και την άλλη μέρα πάλι τα ίδια. Κάποιοι λίγοι φίλοι και γνωστοί που του είχαν απομείνει, κατάλαβαν ότι άμα συνέχιζε έτσι ο Τζημ, θα σαλτάριζε τελείως. Και αποφάσισαν να του βρουν μία, προσωρινή έστω, απασχόληση. Βρέθηκε κάτι. Μία κυρία κάποιας ηλικίας που έμενε στην εξοχή, μακριά από την πόλη, θα έφευγε για ένα διάστημα στο εξωτερικό και αναζητούσε φύλακα και κηπουρό για το σπίτι της. Υπήρχε δωμάτιο φιλοξενίας και πολλές ανέσεις. Στην αρχή ούτε κουβέντα δεν ήθελε να ακούσει ο Τζημ, αλλά τον πίεσαν πολύ και τελικά υποχώρησε. Όταν έφτασε στο μέρος, διαπίστωσε ότι ήταν πολύ αραιοκατοικημένο αλλά με πολύ όμορφα, περιποιημένα σπίτια, με καταπράσινους κήπους, κάτω από το δάσος και το βουνό και πάνω από τη θάλασσα. Ξεκίνησε αμέσως να δουλεύει με όρεξη στον κήπο. Αργά το απόγευμα, πολύ κουρασμένος, βούτηξε στη θάλασσα. Επέστρεψε στο σπίτι αναζωγονημένος, αδημονώντας να επιδοθεί... στο χόμπυ του. Άνοιξε τον υπολογιστή του και έπαθε σοκ. Το είχε θεωρήσει δεδομένο και δεν το είχε διερευνήσει από πριν. Δεν υπήρχε καμμία απολύτως σύνδεση με δίκτυο. Έπεσε στο κρεββάτι σαν κούτσουρο και τα παράτησε όλα. Σταμάτησε να πηγαίνει στον κήπο. Καλά καλά, ούτε που σηκωνόταν από το κρεββάτι. Την πέμπτη μέρα, μία γειτόνισσα, ήρθε στο σπίτι με ένα καλάθι φρούτα και λαχανικά από το περιβόλι της για να του προσφέρει. Φώναξε, χτύπησε και διακριτικά την πόρτα μα απόκριση δεν πήρε. Με το θάρρος που είχε μια και ήταν φίλες με την κυρία του σπιτιού, άνοιξε διστακτικά. Ξαναφώναξε. Τίποτα. Από κάπου πάνω, ακουγόταν κάτι σα μουρμουρητό. Ανέβηκε ψάχνοντας. Βρήκε τον Τζημ όρθιο και ολόγυμνο στο κέντρο της κρεββατοκάμαρας. Είχε απλώσει στο πάτωμα τα βρακιά της κυρίας και ένα από αυτά ήταν τυλιμένο στο σηκωμένο πέος του, το οποίο αυνάνιζε με φρενίτιδα. Η γειτόνισσα άρχισε να σκούζει. Μόνο τότε ο Τζημ βγήκε από τη χαύνωση του και την κοίταξε με γουρλωμένα μάτια. Μετά, το σπέρμα τινάχτηκε παντού και τα σκέπασε όλα.

ΙΙ. Η ιστορία του Μπηλ

Ο Μπηλ ήθελε από παιδί να γίνει πυροσβέστης. Δεν ήταν όμως καθόλου καλός μαθητής. Μετά βίας περνούσε τις τάξεις στο σχολείο. Οι γονείς του, απλοί άνθρωποι, φτωχοί, ταπεινοί, ούτε γνωριμίες είχαν ούτε τίποτα. Προσπάθησαν να τον αποθαρρύνουν. Αυτός, ούτε να ακούσει. Προσπάθησε πολύ σκληρά. Έδωσε τελικά εξετάσεις. Αλλά δεν πήγε καλά. Όμως, προς έκπληξη όλων, τον πήραν στη Σχολή ως τελευταίο επιλαχόντα. Και στη Σχολή δυσκολεύτηκε πολύ. Τα κατάφερε ωστόσο και την τελείωσε. Όταν ξεκίνησε να δουλεύει ως δόκιμος, η κατάσταση άλλαξε δραματικά. Ο Μπηλ επέδειξε σπουδαίες αρετές. Πειθαρχία, ομαδικό πνεύμα, αλληλεγγύη, εφευρετικότητα, πρωτοβουλία και περίσσειο θάρρος. Όμως πέρα και πάνω απ' όλα, ο Μπηλ είχε ένα σπάνιο ταλέντο, ένα χάρισμα. Τέτοιο που όπως έλεγαν, πολύπειροι, βετεράνοι αξιωματικοί, μόνο ένας στους πολλούς χιλιάδες πυροσβέστες διαθέτει. Ο Μπηλ μπορούσε να προβλέπει, να "νοιώθει" την πορεία, την εξέλιξη και τις "διαθέσεις" της φωτιάς. Χάρη κυρίως σε αυτόν, έγιναν από το Σώμα πολλές δύσκολες και σωτήριες κατασβέσεις. Ο Μπηλ, λόγω αυτών των επιδόσεων, άρχισε να παίρνει προαγωγές και να ανεβαίνει συντομότερα από το κανονικό στην ιεραρχία. Έως που κατάλαβε, ότι αν συνέχιζε έτσι, θα έπρεπε αναγκαστικά να αναλαμβάνει όλο και περισότερα διοικητικά καθήκοντα. Αλλά εκείνος ήθελε τη δράση. Παρακάλεσε λοιπόν τους ανωτέρους του, να παραμείνει στην ενεργή θέση που είχε. Έκπληκτοι αυτοί, δέχθηκαν τελικά επειδή τον εκτιμούσαν. Η γυναίκα του γκρίνιαξε στην αρχή γιατί είχαν ανάγκη τα παραπάνω χρήματα του μεγαλύτερου μισθού, αλλά τελικά συμβιβάστηκε γιατί τον αγαπούσε. Όσο για τον Μπηλ, έλεγε ότι πέρα από τη γυναίκα και τα παιδιά του, πιο πολύ από καθετί, αγαπούσε να αισθάνεται ορμητικό το νερό, να βγαίνει υπό πίεση από τη μάνικα προς τις φλόγες, να τις νικά και τελικά να σβήνει τη φωτιά. Ο καημένος ο Μπηλ... Χάθηκε στις πλημμύρες του χειμώνα. Αν θυμάσαι, τότε που καταστράφηκαν καλλιέργειες, σπίτια, γέφυρες, δρόμοι. Ο Μπηλ γύριζε στο σπίτι από τη δουλειά. Εγκλωβίστηκε στο διάβα ενός ορμητικού χειμμάρου. Τον βρήκαν παγιδευμένο στο αυτοκίνητο, πνιγμένο από το νερό.   

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

Ήταν ο βρόχος μου


Παράφραση (Χ.Δ.Τ), στους στίχους του Κ.Χ. Μύρη για το τραγούδι 1944 (Ήταν ο τόπος μου), που έχει μελοποιηθεί από το Γιάννη Μαρκόπουλο

Ήταν ο βρόχος μου λάσο
και δόκανο, αίμα και μάβρη
πληγή. Έτρεχα, κρύβομουν
κι όλο στα γόνατα σ' εκλιπαρούσα
εχθρέ μου. Πόσα χτυπήματα
άγρια του κνούτου σου,  άραγε δέχτηκα.

Ήταν τα οστά μου λεπτά και εύθραυστα
τα μούσκουλα μου φτενά.
Λαγού ψυχή μού 'δωκε ο Θεός
κι η μάνα μου η καημένη
και τα παιδιά μου
προσκυνημένο με λογαριάζανε.

Ήταν ο τόπος μου κάποτε ένδοξος
τώρα κάτω από σκλαβιάς ουρανό.
Κάποιος τον πούλησε, κάποιος τον ρήμαξε
κι έχει χαμηλωμένα τα μάτια.
Μα αντί για μένα τ' αγόρια μου κι άλλα
για αφτά που πατάνε, παλέβουν τα χώματα.


Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

Λεξιπλασία Αντιφασουρεάλ


Αδυναμεξάντληση
ηθοαναπτέρωση
πεισιθανατόσκεψη
ελπιδοπιστεύω
πεσιμισμοφρόνημα
μελλοναισιοδοξία
φρουταφρεσκαζούμερα
κονσερβοϋποπτοτρόφιμα
πηγασοιπποπερήφανος
αργοελαφαντοανάβατος
ντουβαροαστάρωση
υγροκαιροξέφτιση
κρινοαμωμοσύλληψη
σπερμολουτροκάλυψη
δινοβολοκίνηση
σφιχτοχεροάρνηση
σταθεροπερπάτημα
μεθοπαλινδρόμηση
κρουνορεοχύνηση
στεγανοποσφράγιση
καταντοξεφτίληση
δοξοαναγνώριση
ερημοαμμοξήρανση
ζουγκλοϋγροπνιγηρότητα
καλολογοαισθητόβιος
φτηνοπρακτοπεζότητα
θεωραρλουμποκριτικός
απλοευστοχοσχολιαστής
ευρωστομεγεθομαστός
μικροτατονειδοφαλλός
μακαρογήρανση
φρικτοτελεύτηση
κορινοπληρογκρέμιση
αστοχομπαλλοέξοδος
θεογυμνοκολυμβήτρια
ολοσωμοστολοδύτης
αγγελοθεόσταλτος
δαιμοναγγελιοφόρος
αιθεροπερίπατος
προσγειοανία
κριματομετάνοια
καλοπραξοευαρέστηση
ησυχοϋπνοεύνοια
εφιαλτοκατάρα
σαγιοναροάνεση
στενοπαπουτσοβάσανο
ροκοεκκωφαντοθόρυβος
μπαροκοντσερτομέλος
τεμπελοανετόβιος
νυχθημεροαγώνας
Οδυσσεπεριπλάνηση
Πηνελοκαρτερία
Τουρκοραχατανατολή
Λουθηρονομοδύση
βρισκοστοδρομοτυχερός
χανωκαπουγκαντέμης
δρεπανοξεκληριστής
λυτροζωοδότης
γλυκοκορακοπάρτης
ξινοδρυοκολήπτης
ουρανοαγιόλιμνη
δρακοδαιμονοπόταμος
τρανσεξοελευθέριος
αυστηροηγούμενος
Ασιμοκροκάνθρωπος
Παυλοαπροσάρμοστος
στιλπνομπρουτζοπαλέτα
ξυλοφθηνομπαταρία
Βοημοαπλοσαμοβάρης
Κρυσταλλοποιοτορώσσος
Μπασσοβερβερίνος
Εσκιμωοκαστράτος
οσμοιπποπόταμος
ηχοκατσαρίδα
κανελοαπόλαυση
πιπεροαηδία
εντομοσυσπείρωση
ερπετοδιχόνοια
στιχοανερμάτιστη
ιδεοσπουδαία.


Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Ερωτικές Ιστορίες (ανθολόγηση τίτλων με εισαγωγή)


Καλοί μου άνθρωποι, ανέκαθεν, από τα χρόνια ήδη της νεότητος, μου είχε γίνει πεποίθηση, με είλκυε η ιδέα, την οποία είχα ασπαστεί και εφήρμοζα, ότι δηλαδή μπορεί κανείς να δημιουργήσει, να φτιάξει κάποιο είδος τέχνης, ακόμα και με τα πιο απλά, ταπεινά, καταφρονεμένα υλικά, που τα βρίσκει σε διάφορα περίεργα μέρη, παραγκωνισμένα, αφημένα και πεταμένα ακόμα. Αρκεί να τα εντοπίσει, να τα ξεχωρίσει, να τα συλλέξει και ύστερα να τα συνθέσει βάζοντας τη δική του πινελιά, τη μικρή συνεισφορά ως κάτι συνοδευτικό, σαν μια μικρή προσθήκη, εν είδει συνεκτικού ιστού, ένα σχόλιο, μία επεξήγηση, ένα πρόλογο, καλή ώρα σαν κι αυτόν που διαβάζεις αναγνώστη, ξοδεύοντας το χρόνο σου και γι αυτό σε ευχαριστώ. Και όλα τούτα που λέμε αφορούν διάφορες μορφές και εκφάνσεις: χειροτεχνήματα, κατασκευές, συνθέσεις ποικίλες, διακοσμήσεις, εικαστικά, φωτογραφικά θέματα, μουσική αλλά και την τέχνη του λόγου ακόμα, που είναι τώρα η περίπτωση μας. Μόνο που στην πορεία, σχετικά με το συγκεκριμένο έργο, διαπίστωσα - ευτυχώς νωρίς - ότι τα πνευματώδη (ή ίσως;... μάλλον ναι: σαχλά) σχόλια που σκόπευα ανάμεσα να γράψω, περισσότερο θα αφαιρούσαν παρά θα προσέθεταν κάτι στην αυτογενή και αναμφίβολη αξία του πρωτότυπου υλικού, το οποίο και είναι οι τίτλοι ερωτικών ιστοριών όπως αυτές δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα: erotikes-istories.com, που αμέσως παρακάτω παραθέτω, αφού δηλώσω ότι με καλή θέληση πήρα - μονάχος μου - την άδεια της αναδημοσίευσης και θερμά να συγχαρώ και ευχαριστήσω τους δημιουργούς, για την εφευρετικότητα, τη ζωηρή φαντασία, το πάθος και το κέφι, αλλά και τη συνέπεια με την οποία ασκούν εργαζόμενοι την τέχνη τους. Διότι στο τέλος, νομίζω αυτό είναι, μαζί ασφαλώς με το εξαιρετικό ταλέντο που ωστόσο λίγοι και ξεχωριστοί  κατέχουν, στο τέλος έλεγα, αυτό είναι που μετράει.
Καλή Ανάγνωση
Σημ. έχει διατηρηθεί (με ελάχιστες παρεμβάσεις) η πρωτότυπη ορθογραφία, ενώ οι τίτλοι με κεφαλαία μόνο γράμματα έχουν μεταγραφεί με πεζά. 

Τρίο με κεφτέδες
Έζησα ένα ερωτικό κουαρτέτο σε ένα σαλέ
Μια βραδιά στο Ελσίνκι
Λεσβιακός παροξυσμός
Sex ...και τα σκυλιά δεμένα
Mια ερωτική τριλογία, από δυο εραστές
Μια αρπαχτή στο Βόλο
Όταν βρήκα το κουμπί της
Όταν οι ισορροπίες κλονίζονται
Σπoυδές του πάθους
Παρτούζα στη Γλαυσκόβη (sic)
Ο καλός Σαμαρείτης και η άβγαλτη
Μετά το χωρισμό η κραιπάλη
Η Στέλλα η στενή
Η Μαρίνα και ο ντράμερ
Οι σεξοπεριπέτειες του σχεσάκια
Έμεινε στη μέση και θέλω να το τελειώσω
Τέσσερις μέρες στα Καλάβρυτα
Όλγα, η ψυχή της παρέας
Με τον καστανομάτη μου
Σε δυπλό ταμπλό
Υπάρχει και τρίο
Οι περιπέτειες της Σοράγιας - Μετά τη βροχή
Η συμπαρουσιάστρια στο μετρό
Ο γλείφτης
Η αλλαγή κάνει καλό
Ειρήνη ευχαριστώ είσαι υπέροχη
Ο άγνωστος με το τεράστιο όργανο
Ερωτικό τετράγωνο
Με τον προικισμένο αράπη
Εμπειρία με παντρεμένη που με έκανε άλογο
Η Αρμάντα και το αγγούρι
Ο μηχανικός και η πίσω πόρτα
Χτύπα με
Το ζευγάρι και ο ψαροτουφεκάς
Η άτακτη Όλγα και ο Πακιστανός
Η Τρίχα και το Πεπρωμένο
Η πραγματικότητα πίσω απ την φαντασία
Το χούφτωμα
Ξεφτιλισμένη Σκλάβα για πάντα
Το σιγανό πουτανάκι
Αμάρτησα για μία θέση στο νοσοκομείο
Με τη θεία δεν είναι αμαρτία
Νοσοκόμα κι άρρωστη
Ένας Γλυκός Παχουλός Πειρασμός
Ο κώλος της γιατρού
Η πωλήτρια ήρθε την κατάλληλη στιγμή
Πουλιά το Σαββατοκύριακο
Η περιουσία του παππού
Όταν στο σεξ υπάρχει ο έρωτας
Σε θέλω
Πρίν να φύγεις
Ο Ζαζή από τη Γκάνα
Τα περήφανα γηρατειά θυμούνται
Όταν η τέχνη σοκάρει


Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Οδηγώντας στον επαρχιακό δρόμο, ένα σούρουπο Ιουλίου



Καθώς οδήγαγα
στην κατηφόρα
είδα μια μπάλλα
να κυλά
με φόρα
κάποιο παιδάκι
με δύναμη φαίνεται
περισσή την είχε κλωτσήσει
και θα την έψαχνε
ξανά παιχνίδι
για να αρχίσει
μα αν απ' το δρόμο φύγει
ίσως χαθεί
μες στο μποστάνι
με τις τομάτες
και θα τη βρουν
"α, τί περίεργο!"
τ' άλλο πρωί
σαν παν να κόψουνε
οι εργάτες.


Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Περί μεγέθους και εάν αυτό είναι που μετρά



Κώνωψ απαίσιος, αιμοδιψής
τρυπά τη σάρκα μου
πονώ και νοιώθω
φαγούρα που όλο θα
βαίνει χειρότερη
ξέρω εφεξής
θυμώνω και
με βία χτυπώ
πόδια στη γης
μ' αφτός αδίστακτος
κει συνεχίζει
ο αιμοσταγής
του λέω πως είμαι
πολύ ογκωδέστερος
και δε θα τύχει
του αγώνος η έκβασις
υπέρ του νικηφόρος
όμως ακάθεκτος
όλο σουβλίζει
ο αιμοβόρος.

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Η ισοπέδωση (αυτά παθαίνεις άμα πας, μόνος σου διακοπές)


Την τέταρτη μέρα
απροσδόκητα
και χωρίς να την έχω ταϊσει
το ορκίζομαι
μήτε ένα σπυρί
με χτύπησε ύπουλα η κατάθλιψη
με το τεράστιο της σφυρί.