Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2019

Δια δακτύλων της μιας χειρός απαριθμώ


Κάθε ημέραν προσπαθώ
μια, δυο, τρεις, τέσσερις να επιτελώ
(πάντως όχι καμμία, προς Θεού)
πράξεις δημιουργίας
είν' οφειλή και χρέος - έτσ' αισθάνομαι
ενός εκάστου εξ ημών
πλασμένων καθ΄εικόναν και ομοίωσιν
του Δημιουργού των πάντων
μα είν' αν θέλετε και ζήτημα
πιο ζωτικό, επιβίωσης
σανίδα είναι, σωτηρίας.


Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019

Δυο μόνο απ' όλα


Περί των τροφίμων αποθεμάτων
θεωρώ τον εαυτό μ΄ολιγαρκή
έχω βεβαίως πάντοτε
μες στο ψυγείο αρκετά
λαχανικά και φρούτα
ολίγα γαλακτοκομικά
(γάλα, τυρί, γιαούρτι)
ζύθους και μεταλλικό νερό
πέραν αυτών διατηρώ εντός κατάψυξης
κάποια προηγουμένως
παρασκευασμένα γεύματα
έτοιμα γι αναθέρμανση και βρώση
στο ντουλάπι τώρα...
λίγες κονσέρβες με φασόλια
ντολμάδες και πελτέ
ένα πακέττο παξιμάδια
και δύο με ζυμαρικά
ένα βάζο με νιφάδες βρώμης
και μια συσκευασία μπισκότα
επίσης μία συλλογή
από κάθε λογής μπαχαρικά
τα οποία ωστόσο σπάνια χρησιμοποιώ
μία μπουκάλα λάδι
κι αυτά είναι όλα
και ούτε συμμερίζομαι όσους λεν'
"νά ΄χεις αυτονομία άφθονη
μήπως κάτι συμβεί"
χα! τί θα γίνει δηλαδή;
κι έτσι, καθώς ολοκληρώνω
ετούτην τη μικρή αποτίμηση
διαπιστώνω ότι είναι δυο
που να μου λείψουν
δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι
(γι αυτό και συντηρώ
μεγάλες εφεδρείες)
ότι γι αυτά πολύ αγχώνομαι
κι ανησυχώ το αύριο τί θα φέρει:
τον καφέ και το πιπέρι.


Σάββατο, 16 Μαρτίου 2019

Ανυπερβλήτου φύσεως θέαμ' εξαίσιον είδον



Στο κέντρον της πόλεως
καταμεσής στην όμορφη
των Πετραλώνων συνοικία
καθώς περνούσα με τον Ηλεκτρικό
μεταβαίνοντας προς το λιμένα Πειραιώς
για μιαν της εργασίας μου υπόθεση
αίφνης αντίκρισα
θέαμα το πιο απροσδόκητο
δυο έλατα πανύψηλα - πώς γίνεται; -
φυτρώναν σ' ένα ύψωμα
πάνω απ' το έδαφος
γύρω παντού χλόη πυκνή και
φτέρες άγριες του βουνού κι ανάμεσα τους
κάτι στρογγυλές και λείες ποταμόπετρες
όπου κυλούσε το νερό
να οδηγηθεί στην κόχη
ακριβώς που εσχημάτιζαν ως όριο
οι ρίζες των τεράστιων δέντρων
και εκεί να πέφτει με ορμή
ένας γαλάζιος, τρανός
μ' αφρούς πολλούς και δίνες
πανώριος καταρράκτης

Ήταν ένα ακόμα  από τα μικρά
της καθημερινότητας τα θαύματα
αυτή εδώ η νησίδα φύσης
που απροσδόκητα συνάντησα
εν μέσω των τσιμέντων
για τη χαρά που πήρα
και τη δροσιά που αισθάνθηκα
στο δέρμα μου σχεδόν
μ' ακόμα πιο πολύ
σκέπασε την καρδιά μου
να ευχαριστήσω έπρεπ' αναρωτιόμουνα
κάποια συνέλευση της γειτονιάς;
τον ιδιοκτήτη της πολυκατοικίας που επρόσφερε
τον μεγάλο της μίας πλευράς
ακάλυπτο τον τοίχο;
ή μήπως;... αυτόν νομίζω πιο πολύ:
τον καλλιτέχνη, το ζωγράφο λαϊκό
που ποιός ξέρει πόσες μέρες κρεμασμένος
πάνω στις σκαλωσιές
με το χρωστήρα, τις μπογιές του
και τη χάρη του Θεού
ετούτη τη σκηνή ιστόρησε.


Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2019

Για κείνο οπού επιθυμώ, να βλέπω προτιμώ, τα καθαρά σημάδια



Δεν είναι που αγνοώ
τις ολοφάνερες ενδείξεις του αλλοπρόσαλλου καιρού
ούτε και τις προβλέψεις των μετεωρολόγων
για νέο επερχόμενο κύμα κακοκαιρίας
είναι που επιλέγω να επιμένω
πως είν' οριστικό ότι ήρθε πια η άνοιξη
κι έτσι ετούτο το πρωί
βγαίνοντας στη βεράντα, να πάρω τα σκουπίδια
δε δίνω σημασία στο βαρύ, χαμηλωμένο ουρανό
και στο υπόκωφο που ακούγεται στο βάθος το μπουμπουνητό
προτιμώ να ξεχωρίζω της μέλισσας των Εξαρχείων το ζουζουνητό
που τ' άνθη της γλάστρας μου τρυγάει
κι ακόμα, λίγα λεπτά αργότερα, πιο κάτω από το σπίτι
σ' ένα αυτοσχέδιο κηπάριο πού 'χει ένας από τους αστικούς
τους κηπουρούς της γειτονιάς δημιουργήσει
με ζαρντινιέρες και βαρέλια και κουβάδες
έξω απ' το μαγαζί του
κι απάνω στον πολύβουο, το δρόμο κεντρικό
εκεί ακριβώς, πίσω απ' τον κάδο ανακύκλωσης
όπου τοποθετώ τα σχετικά απορρίμματα
βλέπω τα φύλλα πράσινα μίας μικρής συκιάς
απ' τα γυμνά κλαριά, ν' αρχίζουνε να σκάνε.


Κυριακή, 3 Μαρτίου 2019

Ωδή στην πολυαγαπημένη μου πίπα


Βασισμένο στο στιχούργημα "Οde to my beloved pipe" του κυρίου Ankur Sharma, όπως δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα http://pipesmagazine.com/blog/pipe-tobacco-poetry/ode-to-my-beloved-pipe/, (πρόχειρη και ελεύθερη μετάφραση: Χ.Δ.Τ.). Σημ. Λατάκια είναι είδος καπνού που υπόκειται σε ειδική επεξεργασία καπνίσματος με αρωματικά ξύλα και βότανα, με χαρακτηριστικό άρωμα και γεύση. Ξεκίνησε και παραγόταν κυρίως στην ομώνυμη πόλη της Συρίας, ενώ πλέον παράγεται και στην Κύπρο. Χρησιμοποείται στα λεγόμενα "Αγγλικά" και "Βαλκανικά"  χαρμάνια καπνού πίπας.


Στ' απαλό καλοκαιριάτικο βράδυ
στο φεγγάρι, νυχτοπούλι ένα άδει
τρεμοπαίζουνε τ' άστρα τ' ουρανού στο σκοτάδι
κι όλα ταιριάζουν, λες με αλφάδι
σαν η πίπα μου ανάβει

Κάθε σκοτούρα και κάθε φροντίδα
τη θέση τους δίνουν στη χαρά, στην ελπίδα
έχω βλέπεις αυτήν την ασφάλειας δικλείδα
και μι' ακόμα γενναία παίρνω μερίδα
απ' τη λατάκια στο κελάρι που είδα

Ο καπνός ανεβαίνει και στριφοργυρνά
όσα πέρασαν σκέφτομαι, κι όσα θα ΄ρθούν, τα στερνά
κι έτσι ο καπνιστής τη ζωή του περνά
μαζί με τις πίπες του κι εκείνος γερνά
κι ο καπνός απαλαίνει κι απωθεί τα δεινά

Δε με κάμπτουν θλίψη και απελπισία
κάθ' αναφτή μου πίπα σα μια οπτασία
για τέτοια ζωή έχω φτιάξει μια φαντασία
σ΄έναν ήρεμο κόσμο, σε σιωπηλή ακινησία
καθαγιασμένη σε μια, κι αγνή ακολασία.