Ampelopsis Brevipenduculata

Άκουσε η φύση επιτέλους

ακόμα και στο κέντρο της πόλης

άκουσε η φύση το αργοπορημένο αυτό φθινόπωρο

που ακολούθησε ένα τόσο παρατεταμένο καλοκαίρι

άκουσε και κοκκίνησαν τα φύλλα του αμπέλωπα

κοκκίνησαν οι τοίχοι στα νεοκλασσικά

της γειτονιάς μου και οι κολώνες

κοκκίνησαν και δρόμοι από τα φύλλα

που οι αμπέλωπες φυλλοροούν

κι αισθάνομαι μια ικανοποίηση και μια συμμετοχή

που σε αυτό το σκηνικό έχουν συμβάλλει

και οι δικοί μου δυο μικροί αμπέλωπες

ένας που έχω στη γλάστρα στο μπαλκόνι

κι ένας στη ζαρντινιέρα στη βεράντα.

            Άγιος Θωμάς, Μαρούσι και Νεάπολη, Εξάρχεια

           28 και 29 Νοεμβρίου '012

Σημείωση: πολύ φοβάμαι αγαπητοί αναγνώστες και επισκέπτες του ιστολογίου ότι το φυτό που πωλείται, καλλιεργείται και συζητείται ως "αμπέλωψ/αμπέλοψη" (Ampelopsis Brevipenduculata), είναι στην πραγματικότητα "παρθενόκισσος" (Parthenicissus Tricuspidata), αλλά πολλοί μπερδεύονται. Μεταξύ των οποίων και ο γράφων, ο οποίος παρ΄ότι προέρχεται από οικογένεια γεωπόνων (και ιατρών) και μάλιστα κάποτε ήθελε να γίνει (γεωπόνος) αλλά δεν τα κατάφερε, και επειδή τυγχάνει άτομο πολύ χαμηλού μορφωτικού επιπέδου και συνάμα οκνηρός ως προς την έρευνα, την ακριβολογία και κάθε εν γένει επίμοχθη προσπάθεια, τελεί - και ως προς το θέμα αυτό - εν συγχύσει.

Γι αυτό και -για μια ακόμη φορά- απολογείται.

Χειρόγραφο σημείωμα ευρεθέν έξωθεν του περιβόλου του νοσοκομείου Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. Κολωνάκι, Αθήνα, 25/11/012

                        για την αντιγραφή: Χ.Δ.Τ.

σελίδα 1

Λουλούδια

Φάρμακα

Κυλότες καλτσόν

φανελάκια παντόφλες

εκνεφωτής ποτηράκια

Παπούτσια ΔΧΕΖ

μπλούζες φωτογραφ.

Νυκτικά

Πανταλόνια

Γλυκό

Παντόφλες

Χαλάκι

Στρώμα

Σαγιονάρες

Καρεκλάκι

Ποτιστικό

Κατάλογο

Ραδιόφωνο

Τηλέφωνο

σελίδα 2

Καταθέσεων Βιβλιάριο

1,6%    800500ΧΧΧΧ

Μπλε Βιβλιάριο

Ταχ. Ταμιευτήριο

υγιεινή διατρ.

Ξυλόκαστρο

2743023ΧΧΧ

3227ΧΧΧ

ΣανταΡόζα 3

Πανεπιστήμιον

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (266)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Φυσιογνωριμία: λένε ότι οι άνθρωποι που έχουν υπεραναπτυγμένη την ατρακτοειδή έλικα του εγκεφάλου, δεν ξεχνούν φυσιογνωμίες και όσο παλιά ή όσο λίγο και αν έχουν δει ένα πρόσωπο, αμέσως το θυμούνται με το που το ξαναβλέπουν, με ενυπωσιακή... βλ. λήμμα.
Π.χ. - Με συγχωρείτε κύριε, αλλά επιτέλους είναι αγένεια να με κοιτάτε, έτσι επίμονα, εδώ και τόση ώρα..., - Εγώ εσένα κάπου σε ξέρω!, -Εγώ πάλι, όχι!, - Μήπως σε λένε Τάσο; - Όχι βέβαια άνθρωπε μου! Άκου Τάσο! Τί βαρβαρότητες είναι αυτές; Εμένα κύριε με λένε Λη!, - Λη; Τί σόι όνομα είναι αυτό; - Καλλιτεχνικό. - Μπα; - Μπου! Δεν το βλέπετε ότι είμαι καλλιτέχνης; - Μμμμ... τώρα που το λες... είναι φως φανάρι! Ρε συ, μήπως υπηρέτησες στην Αεροπορία, σειρά 94Β; - Όχι Κύριε! Δεν υπηρέτησα καθόλου στο στρατό, το θεώρησα χαμένο χρόνο και αντιαισθητικό. Πήρα απαλλαγή και πήγα στο Παρίσι για σεμινάρια. - Πού σε ξέρω εγώ τότε, πού σε ξέρω; Μήπως από τη μπάλλα; - Ποιά μπάλλα μωρέ; Ζωγράφος είμαι! - Δε μπορεί όμως. Αφού με το που σε είδα, αμέσως ένοιωσα φυσιογνωριμία. Δε μου λες, πόσω χρονώ είσαι; - Σαραντατεσσάρων. - Αχά! - Τϊ είναι; - Κι εγώ το ίδιο! - Και λοιπόν; - Δε μου λες καλόπαιδο, σε ποιά γειτονιά μεγάλωσες; - Στο κέντρο της Αθήνας, γιατί; - Βρε; Εξαρχειώτης είσαι; - Εεεε... ναι, στα Εξάρχεια μεγάλωσα όντως, και τί μ' αυτό; - Και δε μου λες κάτι άλλο, σε ποιό σχολείο πήγαινες; - Μα επιτέλους... στο 36ο. - Έλα ρε, σε θυμήθηκα! Νά το! Ήμασταν συμμαθητές! Βέεεβαια, πώς δε σε θυμήθηκα! Ο Παντελής δεν είσαι; Βρε τον ΠαντεΛή! - Ω Θέε μου!...  

Θάλαμος Ι13, Νευρολογική Κλινική, Νοσοκομείο ΝΙΜΤΣ, Αθήνα, 24 Νοεμβρίου 2012

Άντρες με γυναικείες τσάντες

Άντρες με γυναικείες τσάντες

τί παράξενο θέαμα κι αυτό

άντρες με γυναικείες τσάντες

άντρες κάθε ηλικίας

χωρίς ούτε καν ιδέα θηλυκότητας

και ούτε κατά διάνοια

κάποια παράξενη ροπή

προς την παρενδυσία

ή τον τραβεστισμό

άνδρες νέοι, άνδρες μεγάλοι

με γκρίζα μαλλιά και γένεια

άντρες ηλικιωμένοι

άλλοι με ρούχα συντηρητικά

άλλοι με τζην, μπλουζάκια, αθλητικά

άλλοι ντυμένοι ακριβά και άλλοι φτωχικά

στέκονται με τις ώρες

ή βηματίζουνε αδιάκοπα

κρατώντας σφιχτά πάνω τους

τις γυναικείες τσάντες

των μητέρων, των συζύγων, των συντρόφων τους

έξω από τα εξεταστήρια των ασθενών

στα επείγοντα περιστατικά νοσοκομείου.

                                   Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. Νευρολογική Κλινική

                                  Θάλαμος Ι11, Κολωνάκι, Αθήνα
                                  22/11/012

                       

Μπόνγκας (λήμμα από την Κρουστοπήδεια)

Στην Ελλάδα, στο Βόρειο Αιγαίο και συγκεκριμένα Νοτιοανατολικοδυτικά (με βόρειο προσανατολισμό) της Λήμνου, βρίσκεται στο Καβείριο Πέλαγος ή αλλιώς Καβειραϊκή Θάλασσα (αγγλιστί Cabbirean Sea), που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της μυστικής  λατρείας των Καβείρων, η μικρή νήσος Γούβα που ονομάστηκε έτσι διότι έχει ένα βύθισμα στο κέντρο. Εκεί λοιπόν εφηύραν και από πολύ παλιά κατασκεύαζαν και χρησιμοποιούσαν τα Μπόνγκας, είδος κρουστού μουσικού οργάνου, αποτελούμενου από δύο μεσαίου μεγέθους ξύλινα τύμπανα, συνδεδεμένα μεταξύ τους, με το ένα να έχει μεγαλύτερη διάσταση από το άλλο. Το σχήμα τους είναι κυλινδρικό, στενεύει στην κάτω πλευρά όπου είναι ανοικτό και στενεύει επίση και στην πάνω πλευρά όπου υπάρχουν τα δέρματα, στερεωμένα στο σώμα του οργάνου με μεταλλικές στεφάνους, όπου υπάρχουν προσαρτημένοι κοχλίες που επιτρέπουν την τάνυση του δέρματος και συνεπώς τη μεταβολή του ακουστικού τόνου, το χόρδισμα δηλαδή.  Σ' αυτήν τη μικρή γωνιά της φτωχής Ελλάδος, πόσοι και πόσοι πέρασαν και την κατάκλεψαν, πειρατές, κουρσάροι, εθνικοί στρατοί κι ένα σωρό, κάθε λογής αρπακτικά. Άλλο παίρνανε τους θησαυρούς και τα κειμήλια που φυλάγονταν στα μοναστήρια ή τα αρχοντικά, άλλοι παίρναν τρόφιμα και πιοτά από τα κελλάρια, άλλοι ζώα ζωντανά, άλλοι κορίτσια και αγόρια για σκλάβους. Κάποια στιγμή, σε κάποιο πλήρωμα βρέθηκε φαίνεται και κάποιος -ή κάποιοι- μουσικόφιλοι και πήρανε μερικά μπόνγκας. Μήνες ολόκληρους μετά, αυτοί βρεθήκανε στην άλλη σχεδόν άκρη του κόσμου, όπου και αποφάσισαν να επικοίσουν ένα σχεδόν άγνωστο νησί, που εις ανάμνησιν της αγαπημένης τους Γούβας, το βγάλανε Κούβα και τη γύρω θάλασσα Καραϊβική. Άρχισαν να καλλιεργούν καπνό και να φτιάχνουν πούρα όπως και ζαχαροκάλαμα απ' τα οποία παρήγαγαν ένα δυνατό πιοτό. Επίσης ασχολήθηκαν εντατικά με τη μουσική και την οργανοποιία, βασιζόμενοι στους ρυθμούς της Γούβας και εξελίσσοντας τα μπόνγκας σε δύο νέες οικογένειες οργάνων, τα μπόνγκος και τα κόνγκας, μικρότερου και μεγαλύτερου μεγέθους αντιστοίχως. Με καπνό, οινόπνευμα, ρυθμό και μουσική, μια ομολογουμένως πάντα θετική διάθεση και κέφι και επίσης (να το πούμε και αυτό), πανέμορφες γυναίκες, μια χαρά τα βολεύανε στην Κούβα. Μέχρι που μπλέξαν την πολιτική στη μέση και πήγαν όλα κατά διαόλου. Το κρίμα της υπόθεσης ωστόσο είναι ότι όλοι σήμερα ξέρουνε τα μπόνγκος και τα κόνγκας και την Κούβα, και κανείς τα μπόνγκας και ούτε ένας την έρημη πια και ακατοίκητη την Γούβα, που στέκεται καταμεσής στο πέλαγος "... στου Καβείριου τα γαλανά νερά, δυο μίλια όξω απ' τη Λήμνο..." που λέει κι ο τραγουδοποιός της αλμύρας και της ναυτοσύνης, Γιαννίκος Καμβαδίας, στο τραγούδι του "Ο ύπνος του Σαλλαδίνου".   

Το Σώμα

Το σώμα μου κουράστηκε

απ' τις πολλές τόσων ετών

τις καταχρήσεις

κουράστηκε από τις τιμωρίες

που λες και το μισώ

του έχω επιβάλλει

κουράστηκε και το πρωί

με δυσκολία σηκώνεται

κι ύστερα από λίγες ώρες

πάλι ανάπαυση ζητά

ούτε στις στοιχειώδεις δεν μπορεί

πλέον να ανταποκριθεί προκλήσεις

το σώμα μου κουράστηκε

και αρρωσταίνει συνεχώς

κρυολογεί, φταρνίζεται και βήχει

κι όλο πονά σχεδόν παντού

και άσε πια εκείνα τα δυσοίωνα

συμπτώματα που λένε τα βιβλία

ότι είναι ύποπτα πολύ και πρέπει

διεξοδικά να ελέγχονται - σιγά!

απ' την ασθένεια ακόμα πιο πολύ

αποστρέφομαι γιατρούς και νοσοκόμους

το σώμα μου κουράστηκε

και λέει ξεκάθαρα πως άλλο δε μπορεί

μέσα του να με κουβαλάει

και να! είναι τώρα ώρα ιδανική καθώς

ήρθε (επιτέλους! - άργησε φέτος τόσο) ο χειμώνας

τώρα, όσο είναι καιρός

πριν φτάσει πάλι η απαίσια

γιορτή των Χριστουγέννων

σε μια μακάρια, μακριά, λυτρωτική

χειμέρια νάρκη να χαθώ

απ' την οποία τη φορά αυτή

ποτέ πια καλοκαίρι.

                        Νεάπολη-Εξάρχεια, Άγιος Θωμάς-Μαρούσι

                        Αθήνα, 13 Νοεμβρίου '012

Τσιπουράδικο (λήμμα από την Ιχθυπήδεια)

Αλιευτικός όρος. Χρησιμοποιείται  όταν στο ψάρεμα της διαλεχτής τσιπούρας, δύο ομάδες αλιέων (ή αυτόνομοι αλιεείς) επιχειρούν επί ίσοις όροις, δηλαδή με παρόμοια π.χ. αλιευτικά σκάφη (σε μήκος, ιπποδύναμη, εξοπλισμό με συστήματα ηχοεντοπισμού αλιευμάτων και βυθοσκόπια κ.λ.π.), με παρόμοια εργαλεία (καλάμια, πετονιές, αγκίστρια), με ίδιας ποιότητας και ποσότητας δολώματα, ίδια ώρα της ημέρας, με ίδιο καιρό, στον ίδιο ή ισάξιο αποδεδειγμένα ψαρότοπο κ.ο.κ. Ε, τότε, αν ο ένας ανεβάζει τη μια λαχταριστή, σπαρταριστή, ασημόχρωμη τσιπούρα μετά την άλλη και γεμίζουνε τα καλάθια και φισκάρουν τα ψυγεία ενώ ο άλλος ανεβάζει σαμπρέλλες, παλιοπάπουτσα, κονσερβοκούτια ή τίποτα σκουλήκια του βυθού ή και (ακόμα χειρότερα) παρακολουθεί το φελλό να στέκεται ακίνητος στην επιφάνεια του νερού μη δίνοντας σημάδι ούτε για την παραμικρή τσιμπιά, τότε αυτός (ο δεύτερος) αισθάνεται - και έχει κάθε δίκιο- μια αγανάκτηση, ένα θυμό, ένα παράπονο και τόνε πνίγει ένα τεράστιο και κατάφορο τσιπουράδικο... μακριά από μας.

Καλές ψαριές!

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (265)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Διαδεδομάνα (ή Διαδιδομάνα): είναι αυτός (ή αυτή) που ενισχύει, κυκλοφορεί, αναπαράγει (ή και παράγει), διαδίδει κ.ο.κ. διάφορες ιστορίες και τις κάνει διαδεδομένες, μ΄άλλα λόγια πρόκειται απλώς για την παλιά, καλή κουτσομπόλα της γειτονιάς (του χωριού ή της πόλης), του γραφείου, του καφενείου ή ακόμα των εφημερίδων/περιοδικών κους κους και βέβαια πρόκειται για είδος που βρήκε στο διαδίκτυο, νέο, λαμπρότατο πεδίον δόξης. Ένα παράδειγμα - από την πιο κλασσική μορφή του φαινομένου-: - Γεια σας παιδιά, πώς πάει; Τα μάθατε; Σας τά 'πα; - Όχι, αλλά κάτι μας λέει πως θα το κάνεις και μάλιστα σύντομα. - Πράγματι. Ακούστε λοιπόν:

Τα 'φτιαξε ο Μηνάς με την Ανέτα
Που τα 'χε με το Δήμο τον τρελό
Χώρισε ο Χρηστάκης με την Τέτα
Και τα 'φτιαξε ξανά με την Ζωζώ
Και τα' φτιαξε η Μάρι με τον Άρη και τον Χάρη
Που τα είχε με την Ρένα και μετά με την Νανά
Κι ο Μιχάλης με την Άννυ που τα είχε με το Γιάννη
Μπερδεύτηκαν και τα φτιάξανε ξανά
Τα 'φτιαξε η Μαίρη ξαφνικά με το Λευτέρη
Που γουστάριζε την Νένα πριν γνωρίσει τη Γωγώ
Που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με την Μάρη
Και που κάποτε τη γούσταρα κι εγώ
Χώρισε ο Θωμάς με την Βαρβάρα
Και ο Νίκος ο ψηλός με τη Φανή
Τα 'φτιαξε ο Κωστάκης με τη Μάρα
Και γνώρισε ο Δημήτρης τη Βιβή
Και τα 'φτιαξε η Έμυ με το φίλο του Αρτέμη
Και τον πήρε από τη Μάνια που κολλούσε στον Τοτό
Που φλερτάριζε τη Βάσω που τα είχε με τον Τάσο
Πριν τον κάνει με την Ράνια τσακωτό
Χώθηκε η Τασία στον Νικήτα και τη Σία
Που γουστάριζε τον Στάθη που αγαπούσε τη Γωγώ
Που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με τη Μάρη
Και που κάποτε τη γούσταρα κι εγώ

...............................

- Αμάν! Αμάν πια βρε Λουκιανέ! Τί διαδεδομάνα είσαι εσύ αδερφάκι μου; Πω, πω, πω, πω, πω!

Ανταλλαγή

                                                                       στην Α.

Δεν το πιστεύω σχεδόν πως εγώ

τέτοια λόγια ξεστομίζω και όμως

ένα προς ένα τα εννοώ εντελώς

κι ας αταίριαστά μου, ακούγονται τόσο

στη ζωή λεν υπάρχουν στιγμές

κακές και καλές και πως ότι

αν υπομείνεις τις μεν θά 'ρθουν και οι δε

ή αν είσαι όλο δε, πλησιάζουν οι μεν όπου νά 'ναι

το ισοζύγιο δεν ξέρω ποιό ειν' ακριβώς

πώς δίκαιο και αρμονικό θεωρείται

εξαρτάται υποθέτω το ζήτημα αυτό

και για τον καθένα διαφορετικό θα είναι μάλλον

ξέρω όμως εδώ και μια βδομάδα κοντά

άλλο δε σκέφτομαι, δε συλλογιέμαι

πάει να πει απ' τη μέρα που δέχτηκες

την για βραδυνή έξοδο πρόσκληση μου

είχα ξεχάσει πώς είναι λοιπόν

μα τώρα που θυμήθηκα λέω

πως ανταλλάσσω προθύμως όλες αυτές τις στιγμές

και τις ώρες, τις εβδομάδες, τις μέρες

της πικρίας, της απελπισίας, της θλίψης

τις απέραντες, άδειες εκτάσεις

της αγωνίας, του άγχους, των πόνων

αυτής της άνυδρης, γκρίζας ερήμου

για μια στο τόσο σαν τέτοια στιγμή

γάργαρο το γέλιο σου, δυνατό που ακούστηκε

και το κεφάλι σου έγειρες πίσω

τα μαλλιά χύθηκαν την πλάτη σκεπάζοντας  

είχες μισοκλείσει τα μάτια σου και

τα δόντια σου ξεχωρίζανε άσπρα

μέσα στου μπαρ το ημίφως

τα στήθη σου καθώς γέλαγες πάλλονταν

το χέρι σου απλώθηκε να κρατηθεί

απ' το δικό μου σφιχτά να μην πέσεις

κάτω απ' το ψηλό το σκαμπώ

(ή μήπως με πλησίαζες έτσι;)

Θεέ μου απαλό, δροσερό το δέρμα σου ήτανε

και πόσο υπέροχα αισθάνθηκα που σ' άρεσε τόσο

το αστείο πού 'χα πει

μόλις πριν από λίγο.  

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (264)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Πιστολέρα: ο οπλοφόρος (με πιστόλι) τύπος, ληστής, εκβιαστής, νονός, μπράβος, τραμπούκος κ.λ.π. ο οποίος ούτε κατά διάνοια δε διαθέτει ίχνος του ιδιότυπου κώδικα τιμής του περιθωρίου, παρά είναι εντελώς ανήθικος, άτιμος και απαίσιος. Με άλλα λόγια σκέτη λέρα. Με πιστόλι. Άρα... βλ. λήμμα.

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (263)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Τολστογιέφσκι: ειρωνική κατονομασία για συγγραφέα (επίδοξο) του οποίου το έργο παραμένει (στο σύνολο του) αδημοσίευτο και είναι επηρρεασμένο από (μιμείται αφόρητα) τους Ρώσσους γίγαντες της τέχνης της γραφής. Π.χ. - Καλησπέρα κύριε Γλυκοσιρώπη μου. - Βρε καλώς τον Τολστογιέφσκι. - Πώς είπατε; - Όχι, τίποτα, κάτσε λέω. - Ευχαριστώ. Ήρθα πάλι σήμερα κύριε Γλυκοσιρώπη μου, όπως κάθε μέρα της εβδομάδας εδώ και τα τελευταία δύο χρόνια, για να σας παρακαλέσω εκ νέου να μεταβιβάσετε ορισμένα πράγματα στον αδερφό σας, το γνωστό μεγαλοεκδότη, εν σχέσει με το βιβλίο μου. Θα ήθελα να τον παροτρύνετε να πιέσει το επιτελείο του, να ολοκληρώσει επιτέλους την ανάγνωση του - ογκώδους είναι η αλήθεια - χειρογράφου μου, ώστε να προχωρήσει στις διορθώσεις και την επιμέλεια, προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία της έκδοσης η οποία αναμφίβολα θα πρέπει να είναι πολυτελής, φαντάζομαι ένα σκληρό εξώφυλλο με ανάγλυφες χρυσοτυπίες, έγχρωμα χαρακτικά να κοσμούν το εσωτερικό και ορισμένες φωτογραφίες μου (από καταξιωμένο καλλιτέχνη - εννοείται -  φωτογράφο) στο τέλος. Υποθέτω ότι θα γίνει μια σειρά από δεξιώσεις για την προώθηση του βιβλίου και παρουσιάσεις σε πολλές πόλεις, σε πολυτελή - πάντα - ξενοδοχεία. Συνεντεύξεις σε εφημερίδες, περιοδικά, επιπλέον φωτογραφήσεις και τα συναφή. Τα έξοδα θα είναι βέβαια κάπως μεγάλα μα μη μου πείτε πως δεν τα αξίζει ένα έργο με τέτοια πνοή, τέτοιο ύφος, τέτοια πλοκή, τέτοια διείσδυση στο βάθος των χαρακτήρων, τέτοια... - Πρωτοτυπία; - Ορίστε; - Πρωτοτυπία λέω, καινοτομία. - Α, ναι, βεβαίως και αυτό. Λοιπόν κύριε Γλυκοσιρώπη μου; - Ε, τί λοιπόν; Πες πως έγινε. - Ααχ! Ευχαριστώ. - Κι εγώ, τα λέμε πάλι, στο καλό, στο καλό.

Το καλοκαίρι τελείωσε (μια μέρα στην πόλη νωρίς το πρωί, αρχές Οκτωβρίου)

Αιφνίδια νωρίς τα χαράματα

και ζαλισμένος από τον ύπνο που ήμουν

να σκέπτομαι βάλθηκα πως τέλειωσε πια

το καλοκαίρι και πάει...

(Παράξενη σκέψη μα την αλήθεια

το καλοκαίρι να λες πως τελείωσε

ενώ έχει ήδη μπει ο Οκτώβρης

αχ! ζούμε σε μια -από κάποια πλευρά-

ευλογημένη, ζεστή και όμορφη χώρα)

...γιατί το αεράκι που έμπαινε

από ανοικτό το παράθυρο

και κούναγε δυνατά την κουρτίνα

δεν ήταν απλά δροσερό μα κρύο αρκετά

και μ΄έκανε πολύ να παγώνω

κουράγιο δεν είχα ωστόσο να σηκωθώ

και να πάω να το κλείσω

κι έτσι ως πάνω τυλίχτηκα με τα σκεπάσματα

σφιχτά και περίμενα πάλι

να με πάρει ο ύπνος

  καθώς με νανούριζαν τα θεόρατα κύμματα
  πού 'χε σηκώσει με ορμή ο αέρας
  και χτυπούσαν στα βράχια, στις αμμουδιές

                                      σφοδρά με αχό τα νερά τους

ω! ανόητε - λέει μια φωνή

δε θυμάσαι πως δυο

βδομάδες έχεις στην Αθήνα γυρίσει;

τέρμα για φέτος οι διακοπές

και οι μέρες της άδειας που πάντα

σ' αρέσει να παίρνεις προχωρημένο Σεπτέμβρη

  δεν είναι κύμματα αυτά που ακούς
  είναι τ' αραιά αυτοκίνητα

  που κατηφορίζουν γοργά, με ταχύτητα

                                      την άδεια Ιπποκράτους.

Ο αετός

Ο αητός ψηλά στον ουρανό

με τα φτερά του σχίζει τον αέρα

περήφανος, ατρόμητος πετά

μπλα μπλα μπλα μπλα

πάνω απ' τα σύννεφα

τη φωλιά του στους γκρεμούς

τα ίδια και τα ίδια

τί βαρετές που είναι πια

όλες αυτές οι κλισσαδούρες.

Όμως όχι μόνο γι αυτό:

γιατί θυμάμαι από παιδί

στο ζωολογικό τμήμα

του εθνικού κήπου των Αθηνών

εκεί που ήταν το κλουβί με τα πουλιά

πόσο πιο όμορφος ήταν εκείνος

απ΄την κορφή ως τα νύχια κατάμαυρος

με τα δυο του μάτια να γυαλίζουν σαν

κάρβουνα που μέσα τους πάλλονταν φωτιά

και τί σοφία φαινότανε ο Κόρακας να έχει.

Και πολλαπλάσιος από τον αητό σε μέγεθος

όταν τα φτερά του άπλωνε αυτός

απείρως ήταν πιο επιβλητικός

το όρνιο το τρανό, ο Γύπας.

Και επιτέλους ακόμα και

ολόρθιος όπως κάθονταν στητός

λαλίστατος, πολύχρωμος και πλουμιστός

δανδής σωστός ο Παπαγάλος.

Αμάν λοιπόν με τον αητό.

Κάθε πρωί που σε αγγίζω, αισθάνομαι τη ζέστη σου, τη μυρωδιά σου

Κάθε πρωί

μόλις ξυπνήσω

είσαι νομίζω

το πρώτο πράγμα

που αγγίζω

τόσο ζεστή και

πώς μυρίζεις

τόσο ωραία

μου δίνεις δύναμη

να ξεκινήσει

η καινούρια μέρα

ω καφετιέρα.

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (262)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Ανεπήδηκτος, ο: λήμμα με έννοια προφανή για την οποία άλλωστε υπάρχει και η άλλη, πολύ πιο γνωστή λέξη "αγάμητ..."... Χα! Μπα! Σιγά μην το πω αναγνώστες. Και κατηγορηθεί πάλι το αθώο πλαθολόγιο τούτο ως ρέπον ανεπανόρθωτα προς την πορνογραφία. Ή δώσω λαβή για σχόλια του τύπου π.χ. - Διάβασες μήπως τη νέα έκδοση του Πλαθολογίου Τσατσαρώνη; - Ναι, βέβαια. - Πρόσεξες τα... πάμπολλα πλέον "ερωτικά" λήμματα; - Ε, δεν ξέρω... - Καλά, είναι πλέον φανερό ότι μιλάμε για κλασσική περίπτωση "ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται". - Τί θες να πεις; - Ανεπήδηκτος παιδί μου, τελείως. - Έλα ρε συ, όχι δα! - Ναι σου λέω, σίγουρα πράγματα... - Α τον καημένο, πω πω!  

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (261)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Εβρήματα: τα υπό Εβραίου (δηλαδή υπηκόου του Ισραήλ ή ανήκοντος στο Εβραϊκό έθνος ή εν γένει ακόλουθου της θρησκείας του Ιουδαϊσμού κ.λ.π.) ευρεθέντα αποτελούν... βλ. λήμμα. Π.χ. - Έτσι που λέτε κύριε... Τσατσαρώνης είπαμε; - Μάλιστα. - Έτσι που λέτε λοιπόν κύριε Τσατσαρώνη μου, χάνω το τσαντάκι μου που και τί δεν είχα μέσα, πορτοφόλι με κάμποσα μετρητά και μερικές πιστωτικές, ταυτότητα, δίπλωμα οδήγησης, άδεια κυκλοφορίας Ι.Χ. και ημιφορτηγού, κάρτα εισόδου στο δακτύλιο, την ατζέντα μου, το κινητό μου και γω δεν ξέρω τί άλλο, καταστροφή δηλαδή, και σε ποιανού τα χέρια σα το διάολο βρέθηκε λέτε, έ; - Σε ποιανού; - Σε αυτού του απαίσιου, του βδελύγματος...  - Μα... ποιόν λέτε; - Αυτόν το γείτονα μου, πού ΄χει το δίπλα μαγαζί, ο κοσμηματοπώλης, ο τοκογλύφος, ο αργυραμοιβός, ο Μωυσής Κοέν... Άκου Κοέν... Καταλαβαίνετε βεβαίως κύριε Τσατραμπώνη μου περί τίνος πρόκειται; - Ε, αν κρίνω από το όνομα, μάλλον Εβραίος είναι ο άνθρωπος... - Άνθρωπος; Χα! Άνθρωπος; Άνθρωποι είναι αυτοί; ... Μιάσματα... Σπόροι του Σατανά... Καταραμένη φάρα... Ο διεθνής Σιωνισμός κύριε Ταρατσώνη μου, πίσω απ' όλα και μέσα σ' όλα. Αυτοί κυβερνούν τον κόσμο. Αυτοιοιοί... - Μα... απ' ότι κατάλαβα σας το παρέδωσε αμέσως. - Ναι, σιγά μην τον πήρε ο πόνος και τό 'κανε από την καλή του την καρδιά. Κάποιο μάτι θα τον πήρε και θα φοβήθηκε, γι αυτό έσπευσε να παραδώσει το έβρημα του. Εμμ, τί να σου κάνω; Δεν τον αφήσαν τότε κείνον τον σπουδαίο άνθρωπο, τόσο μικροκαμωμένος μα τόσο ψυχωμένος, τόσο εμπνευσμένος, δεν τον αφήσαν αυτόν τον Ηγέτη να ολοκληρώσει το έργο του και νά 'χει λύσει δια παντός το πρόβλημα (και νά ΄χουμε και σαπούνια να πλενόμαστε όλοι, χο! χο!), δεν ξέρω εάν έγινα αντιληπτός κύριε Φανφαρώνη; - Πως, πως, γίνατε. - Αλλά να όμως που τώρα* αλλάζουν τα πράγματα κι αυτοί οι σπουδαίοι πολιτικοί του κόμματος της Χρυσής Αυγής μπορεί να ολοκληρώσουν αυτό το ημιτελές έργο, δεν ξέρω αν με εννοείτε κύριε Κατατροπώνη μου; - Πως, πως, σας εννοώ απόλυτα κύριε... αλήθεια, σεις πώς ονομάζεστε; - Κυριάκος Σαλτιμπαγκάκος. - Μάλιστα, και αν κρίνω από το επώνυμο... Λάκων; - Μάλιστα, Λάκων και υπερήφανος δι αυτό! - Ναι, βέβαια και απ' ότι γνωρίζω είστε και πολύ προοδευτικοί άνθρωποι εκεί κάτω, πολύ δημοκράτες βρε παιδί μου... - Τί εννοείτε δηλαδή κύριε; - Τίποτα κύριε, καλή σας ημέρα.

* Σεπτέμβριος 2012

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (260)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Ξερνοδοχείο: καλείται το κάθε είδους σκεύος που βρίσκεται πρόχειρα π.χ. κουβάς, λεκάνη κ.λ.π. και χρησιμοποιείται από τους πάσχοντες με έντονους εμέτους (π.χ. όσους έχουν πάθει ίωση, δηλητηρίαση ή – κλασσικά- τό ‘χουνε παρακάνει με το πιοτό) για να τό’ χουνε δίπλα και να μην κάνουν δρομολόγια ως την τουαλέττα. Π.χ. θυμάμαι ακόμα στην εποχή της νεότητας μου έναν τύπο στην παρέα (ούτε όμως τ’ όνομα ούτε τη μορφή του θυμάμαι – ας είναι καλά όπου και νά’ ναι) που είχε το προσωνύμιο «ο Ξενερωτής». Ο Ξενερωτής λοιπόν δε μέθαγε ποτέ, είτε γιατί δεν τον έπιανε το πιοτό ή γιατί δεν έπινε πολύ (με πιθανότερο το δεύτερο), σε αντίθεση με εμάς τους υπόλοιπους που ρουφάγαμε τον αγλέορα. Έτσι, ο Ξενερωτής που είχε πάρει το ρόλο και την αποστολή του πολύ σοβαρά, μας γιατροπόρευε σε δεύτερη φάση με ματζούνια και γιατρικά (καφέδες, αλατόνερα, λεμονάδες, παυσίπονα και τέτοια) αλλά σε πρώτη γεμίζοντας κι αδειάζοντας τα ξερνοδοχεία. Μια φορά το λοιπόν πήγα να το παίξω κι εγώ ξενερωτής. Ήμασταν στις Σπέτσες θυμάμαι κι είχαμε πιεί για τα καλά, εγώ όμως απλώς είχα απλώς περιέλθει σε ευθυμία ενώ ο Θωμάς είχε γίνει χάλια... Πιάνω που λέτε ένα ξερνοδοχείο και αρχίζω να τον ενθαρρύνω όλο στυλ και χαρμόσυνη διάθεση: - Έλα αγόρι μου, λεβέντη μου, δώσε πράμα μωρό μου, ρίξε μέσα υλικό, παλληκάρι μου εσύ, έλα, έλα δώσταα.... Μόλις όμως άρχισε ο Θωμάς τις εξαγωγές και το ξερνοδοχείο να γεμίζει... κιότεψα. Με το ζόρι (πολύ ζόρι) κατάφερα να το αδειάσω και να μην το ξαναγεμίσω εγώ ο ίδιος. Μπλιαχ!

Σημ. Ώρες ώρες αναγνώστη, το Πλαθολόγιο πιάνει τόσο υψηλά επίπεδα ποιότητας που... μένω έκπληκτος! Αλήθεια!  

15 Σεπτεμβρίου ‘012

Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (259)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Προειδαπειλώ: προειδοποιώ κάποιον και η προειδοποίηση μου κρύβει μια έμμεση πλην σαφή απειλή, ότι δηλαδή αν δεν ακολουθήσω όσα υπαγορεύει η προειδοποίηση, τότε θα υποστώ τις κυρώσεις που περιγράφει η απειλή. Χαρακτηριστική πηγή προειδαπειλών είναι οι εμπλεκόμενοι στη Μαφία, οι νονοί της νύχτας, οι μπράβοι και οι πάσης φύσεως εκβιαστές. Αν δε τυχόν, το αντικείμενο της προειδαπειλής δεν συμμορφωθεί, τότε το επόμενο σχετικό λήμμα που χρησιμοποιείται είναι το «Προειδοπηδώ». Π.χ. – Μ΄έγραψες Τσατσαρώνης, ε; Κάνεις το παλληκάρι Τσατσαρώνης, ε; Ή μπας κι είσαι μουρλός ρε; Σε προειδαπειλώ, εγώ ο Τσιφτοθόδωρας, ο πιο κοφτερός σουγιάς της Τρούμπας και με γειώνεις ρε κι εξιφανίζεσαι; Ε, τώρα θα σε γαμήσω ρε, σε προειδοπηδώ! – Ναι, καλά, παπάρια, άμα με βρεις γράψε μου! – Έτσι, ε; - Έτσι ρε, Τσατσαρώνη με λένε μένα, στόκε, ε στόκε.... – Μμμμ... για γύρνα και κοίτα πίσω σου στα 15 μέτρα... – Τίιι...πώως;;; Αμάν! Μα ππωπωπωπώς με ξετρύπωσες; Ααα... μη... σε παρακαλώ πολύυυ... χάρισε μου τη ζωήηη... μη μου κάνεις κακόοο... σε εκλιπαρώωω... σε προσκυνώωω... ααα... μπουχουχού... –Σήκω πάνω ρε σιχαμένε, με κάνεις κι αηδιάζω... Δεν έχεις τσίπα ρε; - Όχι. –Δεν έχεις αξιοπρέπεια; - Καθόλου. – Δεν έχεις φιλότιμο ρε; - Κανένα. – Άντρας είσαι συ ρε; Μπααα... – Άντε να χαθείς ρε ξεφτιλισμένε. – Μάλιστα. – Φτου σου ρε! –Ναι Κύριε Θεόδωρε, ευχαριστώ...  κ.ο.κ...   

14 Σεπτεμβρίου ‘012

Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (258)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Μικροπωληστής, ο: εκείνος που παρά το ταπεινό του επαγγέλματος του (μικροπωλητής, πλανόδιος, με πάγκο, γυρολόγος κ.ο.κ.) που παραπέμεπει σε άνθρωπο βιοπαλαιστή, ταλαίπωρο, φτωχοδιάβολο, μ΄όλα ταύτα κοροϊδεύει τους πελάτες, υπερτιμολογεί, πασσάρει φόλες και μούφες, και εν γένει φέρεται σα λωποδύτης... κρίμα... πολύ κρίμα!

                                                                                               Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (257)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Υστεράκι, το: υστεράκι είναι το παιδάκι που ουρλιάζει υστερικά και ασταμάτητα σε βαθμό που αναρωτιέσαι αν έχει πάθει κάτι, λίγο μετά όμως που συνεχίζει με αμείωτο ζήλο και ένταση, τότε εύχεσαι να πάθει κάτι και να τελειώσει αυτό το μαρτύριο, μα λίγο αργότερα που έρχονται οι γονείς του, τότε ερμηνεύεται η αιτία αυτής της συμπεριφοράς και σκέπτεσαι ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν πρέπει να φέρνουν στον κόσμο παιδιά, μάλλον δεν πρέπει καν οι ίδιοι να έρχονται στον κόσμο και πως το καλύτερο είναι εκείνοι (οι γονείς) να πάθουν κάτι πολύ άσχημο και τα υστεράκια να τα αναλάβουν κάποιοι άλλοι, ανάδοχοι γονείς, που μπορεί να είναι μια χαρά άνθρωποι και όλα ν΄αλλάξουν, μα καθώς κάνεις αυτούς τους συλλογισμούς νέες ουρανομήκεις στριγγλιές ασύλληπτης δύναμης που φτάνει σε επίπεδα που ούτε ακόμα και να φανταστείς μπορούσες, σε διακόπτουν και σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις την ωμή, ζοφερή πραγματικότητα που δηλαδή γάμησ... άσ’ τα να πάνε.

Και μ’ αυτές τις ευφρόσυνες σκέψεις, συνεχίζεις τη μέρα σου σαν καλός άνθρωπος, πολίτης και χριστιανός. Αμήν.

                                            

                                                    12 Σεπτεμβρίου ‘012

                                                    Μεγαλοχώρι, Μέθανα