Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (260)


...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Ξερνοδοχείο: καλείται το κάθε είδους σκεύος που βρίσκεται πρόχειρα π.χ. κουβάς, λεκάνη κ.λ.π. και χρησιμοποιείται από τους πάσχοντες με έντονους εμέτους (π.χ. όσους έχουν πάθει ίωση, δηλητηρίαση ή – κλασσικά- τό ‘χουνε παρακάνει με το πιοτό) για να τό’ χουνε δίπλα και να μην κάνουν δρομολόγια ως την τουαλέττα. Π.χ. θυμάμαι ακόμα στην εποχή της νεότητας μου έναν τύπο στην παρέα (ούτε όμως τ’ όνομα ούτε τη μορφή του θυμάμαι – ας είναι καλά όπου και νά’ ναι) που είχε το προσωνύμιο «ο Ξενερωτής». Ο Ξενερωτής λοιπόν δε μέθαγε ποτέ, είτε γιατί δεν τον έπιανε το πιοτό ή γιατί δεν έπινε πολύ (με πιθανότερο το δεύτερο), σε αντίθεση με εμάς τους υπόλοιπους που ρουφάγαμε τον αγλέορα. Έτσι, ο Ξενερωτής που είχε πάρει το ρόλο και την αποστολή του πολύ σοβαρά, μας γιατροπόρευε σε δεύτερη φάση με ματζούνια και γιατρικά (καφέδες, αλατόνερα, λεμονάδες, παυσίπονα και τέτοια) αλλά σε πρώτη γεμίζοντας κι αδειάζοντας τα ξερνοδοχεία. Μια φορά το λοιπόν πήγα να το παίξω κι εγώ ξενερωτής. Ήμασταν στις Σπέτσες θυμάμαι κι είχαμε πιεί για τα καλά, εγώ όμως απλώς είχα απλώς περιέλθει σε ευθυμία ενώ ο Θωμάς είχε γίνει χάλια... Πιάνω που λέτε ένα ξερνοδοχείο και αρχίζω να τον ενθαρρύνω όλο στυλ και χαρμόσυνη διάθεση: - Έλα αγόρι μου, λεβέντη μου, δώσε πράμα μωρό μου, ρίξε μέσα υλικό, παλληκάρι μου εσύ, έλα, έλα δώσταα.... Μόλις όμως άρχισε ο Θωμάς τις εξαγωγές και το ξερνοδοχείο να γεμίζει... κιότεψα. Με το ζόρι (πολύ ζόρι) κατάφερα να το αδειάσω και να μην το ξαναγεμίσω εγώ ο ίδιος. Μπλιαχ!

Σημ. Ώρες ώρες αναγνώστη, το Πλαθολόγιο πιάνει τόσο υψηλά επίπεδα ποιότητας που... μένω έκπληκτος! Αλήθεια!  

15 Σεπτεμβρίου ‘012
Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2012

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (259)


...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Προειδαπειλώ: προειδοποιώ κάποιον και η προειδοποίηση μου κρύβει μια έμμεση πλην σαφή απειλή, ότι δηλαδή αν δεν ακολουθήσω όσα υπαγορεύει η προειδοποίηση, τότε θα υποστώ τις κυρώσεις που περιγράφει η απειλή. Χαρακτηριστική πηγή προειδαπειλών είναι οι εμπλεκόμενοι στη Μαφία, οι νονοί της νύχτας, οι μπράβοι και οι πάσης φύσεως εκβιαστές. Αν δε τυχόν, το αντικείμενο της προειδαπειλής δεν συμμορφωθεί, τότε το επόμενο σχετικό λήμμα που χρησιμοποιείται είναι το «Προειδοπηδώ». Π.χ. – Μ΄έγραψες Τσατσαρώνης, ε; Κάνεις το παλληκάρι Τσατσαρώνης, ε; Ή μπας κι είσαι μουρλός ρε; Σε προειδαπειλώ, εγώ ο Τσιφτοθόδωρας, ο πιο κοφτερός σουγιάς της Τρούμπας και με γειώνεις ρε κι εξιφανίζεσαι; Ε, τώρα θα σε γαμήσω ρε, σε προειδοπηδώ! – Ναι, καλά, παπάρια, άμα με βρεις γράψε μου! – Έτσι, ε; - Έτσι ρε, Τσατσαρώνη με λένε μένα, στόκε, ε στόκε.... – Μμμμ... για γύρνα και κοίτα πίσω σου στα 15 μέτρα... – Τίιι...πώως;;; Αμάν! Μα ππωπωπωπώς με ξετρύπωσες; Ααα... μη... σε παρακαλώ πολύυυ... χάρισε μου τη ζωήηη... μη μου κάνεις κακόοο... σε εκλιπαρώωω... σε προσκυνώωω... ααα... μπουχουχού... –Σήκω πάνω ρε σιχαμένε, με κάνεις κι αηδιάζω... Δεν έχεις τσίπα ρε; - Όχι. –Δεν έχεις αξιοπρέπεια; - Καθόλου. – Δεν έχεις φιλότιμο ρε; - Κανένα. – Άντρας είσαι συ ρε; Μπααα... – Άντε να χαθείς ρε ξεφτιλισμένε. – Μάλιστα. – Φτου σου ρε! –Ναι Κύριε Θεόδωρε, ευχαριστώ...  κ.ο.κ...   

14 Σεπτεμβρίου ‘012
Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (258)


...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Μικροπωληστής, ο: εκείνος που παρά το ταπεινό του επαγγέλματος του (μικροπωλητής, πλανόδιος, με πάγκο, γυρολόγος κ.ο.κ.) που παραπέμεπει σε άνθρωπο βιοπαλαιστή, ταλαίπωρο, φτωχοδιάβολο, μ΄όλα ταύτα κοροϊδεύει τους πελάτες, υπερτιμολογεί, πασσάρει φόλες και μούφες, και εν γένει φέρεται σα λωποδύτης... κρίμα... πολύ κρίμα!

                                                                                               Μεγαλοχώρι, Μέθανα


Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου 2012

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (257)


...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Υστεράκι, το: υστεράκι είναι το παιδάκι που ουρλιάζει υστερικά και ασταμάτητα σε βαθμό που αναρωτιέσαι αν έχει πάθει κάτι, λίγο μετά όμως που συνεχίζει με αμείωτο ζήλο και ένταση, τότε εύχεσαι να πάθει κάτι και να τελειώσει αυτό το μαρτύριο, μα λίγο αργότερα που έρχονται οι γονείς του, τότε ερμηνεύεται η αιτία αυτής της συμπεριφοράς και σκέπτεσαι ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν πρέπει να φέρνουν στον κόσμο παιδιά, μάλλον δεν πρέπει καν οι ίδιοι να έρχονται στον κόσμο και πως το καλύτερο είναι εκείνοι (οι γονείς) να πάθουν κάτι πολύ άσχημο και τα υστεράκια να τα αναλάβουν κάποιοι άλλοι, ανάδοχοι γονείς, που μπορεί να είναι μια χαρά άνθρωποι και όλα ν΄αλλάξουν, μα καθώς κάνεις αυτούς τους συλλογισμούς νέες ουρανομήκεις στριγγλιές ασύλληπτης δύναμης που φτάνει σε επίπεδα που ούτε ακόμα και να φανταστείς μπορούσες, σε διακόπτουν και σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις την ωμή, ζοφερή πραγματικότητα που δηλαδή γάμησ... άσ’ τα να πάνε.
Και μ’ αυτές τις ευφρόσυνες σκέψεις, συνεχίζεις τη μέρα σου σαν καλός άνθρωπος, πολίτης και χριστιανός. Αμήν.
                                            
                                                    12 Σεπτεμβρίου ‘012
                                                    Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2012

Βασανιζμένος


Στις φωτογραφίες τον διακρίνεις εύκολα
γιατί βγαίνει πάντα, πάντα θλιμμένος
στις γιορτές όταν όλοι γλεντούν
αυτός στέκει απόμερα χαμογελώντας αμήχανα
σαν κάπως πικρά και σαν χαμένος
όλο είναι ανόρεχτος κι από νωρίς το πρωί
ήδη πολύ, πολύ κουρασμένος
όσοι τον νοιάζονται τον ρωτούν
«βρε παιδί θα περάσεις
τη ζωή σου έτσι βασανισμένος;»
τους απαντά «όταν ήμουν μικρός
μια Μοίρα σταχτιά στην κούνια μου πάνω
ήρθε, με φύσηξε, κι είμαι από τότε καταραμένος»
τα λέει αυτά σαν παράξενα ήρεμος
λες και τό ‘χει  πάρει απόφαση
πως θά ‘ναι δια βίου δυστυχισμένος

ωστόσο δεν είν’ έτσι ακριβώς
βράδια αργά εργάζεται ένας γνωστός
και λέει πως τον βλέπει να περπατά συνεχώς
στο πάρκο που είναι στην κλινική από πίσω
με μανία να κουνά το κεφάλι
και να μονολογεί με όψη τρελλού
την ίδια λέξη ξανά γοερά
«Βασανιζμένος! Βασανιζμένος!»

Λιμάνι και πλατεία Δημαρχείου Ερμούπολης, Σύρος, θάλαμος 3 - Β’ Παθολογικής και 16 - Α’ Παθολογικής κλινικής, νοσοκομείο Ελπίς, Αθήνα, 19, 23 και 31 Ιουλίου ‘012


Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012

Λίγη αισιοδοξία για αλλαγή χα χα!


Ήσυχα κι ωραία πού ‘ναι
την ώρα τούτη, αυτό το πρωινό
σκέφτηκα καθώς τον καφέ
μου έπινα στο μπαλκόνι
Τέλος Αυγούστου και πολλοί
κάνουν ακόμα διακοπές
όχι γεμάτη και ήρεμη
κάπως είναι η πόλη
έχει αρχίσει κιόλας να φυσά
από τα ξημερώματα ένα
φρέσκο αεράκι δροσερό
βάλσαμο σωστό μετά από
έναν παρατεταμένο καύσωνα
αναριγούν τα φυλλαράκια
και τα άνθη των φυτών
στις γλάστρες στις βεράντες
κουρτίνες ανεμίζουν μέσα
από τα ανοιχτά παράθυρα
σειούνται κρεμασμένα κάθε λογής
τα κροταλάκια και τα κουδουνικά
σημαίνοντας χαρούμενα γκλιν γκλον
βαθειές ανάσες παίρνει
ψημμένο τόσες μέρες το μπετόν
και...
τό ‘να είναι καλύτερο από τ’ άλλο
τα ποιήματα τούτα που διαβάζω
ξεφυλλίζοντας τον ογκώδη
συγκεντρωτικό τόμο
του τόσο συμπαθούς και
αναπάντεχα χαμένου ποιητή
μάστορα αληθινού της τέχνης του
κι ευφραίνεται η ψυχή μου

να είναι κάτι ώρες σαν κι αυτήν που με
πλημμυρίζει μία σπάνια αισιοδοξία
μία χαρά σχεδόν μπορώ να πω
και μία σαν βεβαιότητα πως κάπως
θα γίνουν όλα και θα πάν καλά
και τα μυαλό όλο στρέφεται
(εάν είναι δυνατόν) γύρω
από τα ευχάριστα μόνο
και τα ωραία...

Αχ! να μην είχα να πάω και στο γραφείο.

10 Σεπτεμβρίου ‘012
Λιμάνι, Μέθανα 

Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2012

Οχυρωμένος πίσω απ' τις γλάστρες τέλος σχεδόν του μήνα Αυγούστου


Τέλος σχεδόν του μήνα Αυγούστου, απόγευμα,
και βγήκα στο μπαλκόνι τα φυτά να ποτίσω
την ίδια ώρα τυχαία βγήκες κι εσύ
στο δικό σου, απέναντι, έναν όροφο κάτω
μ΄ένα φανελλάκι και σορτς ντυμένη ελαφρά
αχ! ευλογημένο ελληνικό καλοκαίρι
μαυρισμένη απ΄τα μπάνια τα πολλά πού ‘χες κάνει
σε χαιρέτησα πολύ τυπικά ενώ ήθελα τόσα να πω
μα κράτησα το στόμα κλειστό
φοβόμουν μη μου ξεφύγει καμμιά κουταμάρα
κι ύστερα κρύφτηκα ώρα πολύ στις πρασινάδες ανάμεσα
οχυρωμένος πίσω απ’ τις γλάστρες σε κοίταγα
καθώς σημείωνες σ’ ένα τετράδιο
παρακολουθούσα αχόρταγα
αφηρημένη που κούναγες σταυρωμένο το πόδι σου
και πότε μάκραινε και πότε ακουμπούσε
το πέλμα σου στη σαγιονάρα.

9 Σεπτεμβρίου ‘012
Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Παρασκευή 20 Ιουλίου 2012

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (256)


...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Εξυπηρέτης: αυτός που υπηρετεί λέγεται υπηρέτης, αυτός που εξυπηρετεί λέγεται... βλ. λήμμα. Πώς; Εύκολο; Όχι αναγνώστη με την ελαφρά ειρωνική κριτική διάθεση, δεν είναι εύκολο, είναι απλό - έχει διαφορά! Απλό, κομψό και χαριτωμένο. Και γρήγορο... χλαατς! Πάει ένα ακόμα λημματάκι... Κατάλαβες; Γκρρ...

Τετάρτη 18 Ιουλίου 2012

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (255)


...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Κουμπαράσταση: η καλλιτεχνική παράσταση μουσικών, τραγουδιστών, ηθοποιών, κουκλοπαικτών, ταχυδακτυλουργών, ζογκλέρ κ.ο.κ. που λαμβάνει χώρα, κατά κανόνα, σε μέρη όπως πλατείες, πάρκα, δρόμους, στοές, σταθμούς μετρό, λιμάνια κ.λ.π., χωρίς εισητήριο ή συγκεκριμένο αντίτιμο, μα που συχνά υπάρχει κάποιο είδος κουμπαρά όπως καπέλλο, τασάκι, τενεκεδάκι, θήκη μουσικού οργάνου κ.ά. και όπου μπορεί καθένας από τους θεατές να ρίψει τον όποιο προαιρείται οβολό του. Αν, κατά σύμπτωση, μέλη του θιάσου που δίδει την παράσταση είναι και μεταξύ τους κουμπάροι, τότε το λήμμα βρίσκει την ιδανική του ερμηνεία.
Σημ. 1 - διακαής και παντοτινός πόθος του υποφαινόμενου πλαθολόγου, που δεν ντρέπεται να τον εξομολογηθεί, ειδικά σε εσάς - αυτό έλειπε! - καλοί μου αναγνώστες, είναι να δώσει κάποια στιγμή κουμπαραστάσεις ως "μουσικός δρόμου". Ποιός ξέρει; Με την επεκτεινόμενη οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας, αυτό μπορεί σύντομα μα γίνει πραγματικότητα. Για να δούμε...

                                                                                                                                               Ιούλιος '012 

Τρίτη 17 Ιουλίου 2012

Κυναίγειρος


Κυναίγειρος (λήμμα από τη Μυθιπήδεια): αρχαίος Έλληνας της εποχής των μηδικών πολέμων. Διακρίθηκε σε αυτούς τόσο ως εξαίρετος στρατιωτικός ναυπηγός που ήταν το επάγγελμα του όσο και ως απαράμιλλα θαρραλέος πολεμιστής. Παράλληλα θεωρείται και ο πατέρας της οδοντιατρικής επιστήμης, αντικείμενο με το οποίο επίσης -πολυπράγμων- ασχολήθηκε και στην οποία πρώτος εφήρμοσε (μεταφέροντας) τεχνικές της ναυπηγικής όπως το "σφράγισμα" (των οπών που δημιουργούνται στις πολεμικές συγκρούσεις των πλοίων) και της "γέφυρας" (που ενώνει τις πλευρές του σκάφους). Οι όροι έχουν έως σήμερα διατηρηθεί και απαντώνται στα εγκυκλοπαιδικά λεξικά με αντίστοιχες διπλές καταχωρήσεις, π.χ. "Γέφυρα" (ναυπηγ.):....., "Γέφυρα" (οδοντιατρ.):..... κ.λ.π. και πάντα αναφέρεται το όνομα του Κυναίγειρου.

Δευτέρα 16 Ιουλίου 2012

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (254)


...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Πεινατίγρης: το "Πλαθολόγιο Χ.Δ.Τ." αγαπητοί αναγνώστες έχει επανειλημμένως διακηρύξει τις πεποιθήσεις του γύρω από την Ισότητα, τα Δικαιώματα και την Ευκαιρία των Λέξεων. Κινούμενοι απαρέγκλιτα εντός αυτού του πλαισίου αναρωτώμεθα λοιπόν: "γιατί δηλαδή να υπάρχει μόνο πεινα-λέων; Μήπως δηλαδή ο τίγρης υπολείπεται σε κάτι; Σε μέγεθος; Σε μεγαλοπρέπεια; Σε τόλμη; Σε χάρη; Σε ομορφιά; Μήπως δεν έχει νύχια κοφτερά; Μήπως δεν έχει ένα τεράστιο στόμα με δόντια μυτερά; Μήπως δεν έχει εξίσου θαυμαστεί και υμνηθεί από τον άνθρωπο ανά τους αιώνες; Ε; Και επιπλέον έχει και ρίγες! Πώς; Και τί σημαίνει η λέξη Πεινατίγρης; Και τί σημασία έχει τί σημαίνει βρε αναγνώστη; Σημασία έχει ότι υπάρχει!". 

Τρίτη 10 Ιουλίου 2012

Ν κάτω


Μη μου μιλάτε για βορρινούς προορισμούς
για τόπους με μουντάδα, καταχνιά, ομίχλη
άμα ρωτάω "πού θα πάμε ρε παιδιά;"
παρακαλώ μη μου απαντάτε "προς τα πάνω"
στα κρύα, στον παγετό και το χιονιά

Από τον κύκλο των σημείων του ορίζοντος
αυτό που στέκει στην κορφή
και με το κεφαλαίο γράμμα Βήτα συμβολίζεται
το αποστρέφομαι πολύ εντόνως

Τα άλλα δυο στη μέση, δεξιά και αριστερά
που αντιστοίχως με τα γράμματα
Άλφα και Δέλτα αναπαρίστανται
αδιάφορα μου είναι εντελώς

Όμως το άλλο... αχ! το άλλο...
κείνο το Νι που στέκει θελκτικό
στην κάτω πλευρά του κύκλου
και μας καλεί στα μέρη τα θερμά
που έχει φως ως τις εννιά το βράδυ
και λάμπει ο ήλιος
που το μεσημέρι γίνεται αδυσώπητος
και πρέπει νά 'βρεις μια σκιά
κάτω της, μέσα, να χωθείς για να αντέξεις
που να φοράμε όλο το χρόνο δε χρειάζεται παρά
βερμούδες, κοντομάνικα, σανδάλια
εκεί που η μάνα θάλασσα τα πάντα τα ορίζει
εκεί πείτε μου πάμε και εγώ
πρόθυμα να απαντήσω "Ναι"
και να κατηφορίσουμε όλοι μαζί
αδελφοί μου για το Νότο.

Πλάκα Λιτοχώρου, ανάβαση Ολύμπου και Νεάπολη-Εξάρχεια, Αθήνα, Ιούλιος '012


Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012

Είμαι εδώ


Πού είσαι γιε μου
τί σ' έπιασε τώρα ν' ανεβαίνεις στα βουνά
να σκαρφαλώνεις τις κορφές
δυο μέρες περιμένω
κι έχω τρελλαθεί
μού 'χες πει θα με πάρεις από το καταφύγιο
πού είσαι παιδάκι μου
πού χάθηκες, πού πήγες;

'Ελα ρε μάνα μην ανησυχείς
να, μόνο που γλίστρησα στην κόψη
κάτω από την κορυφή
κι έπεσα στο γκρεμό
εδώ είμαι μάνα στο βράχο τσακισμένος
με καίει ο ήλιος
έχουν αρχίσει απ' το κορμί μου να τρέχουνε ζουμιά
και να με τρων οι μύγες.

            6 Ιουλίου '012, ανάβαση Ολύμπου
            9 Ιουλίου '012, Νεάπολη-Εξάρχεια, Αθήνα

Δευτέρα 2 Ιουλίου 2012

Χώνεται και σφίγγει σα σιδερένια μέγγενη, σαν ατσαλένια τανάλια


Πώς ένα τέτοιο όργανο αμβλύ
τόσο βαθιά διείσδυση κάνει
και με περνά μυτερό σα σουβλί
ολομέσα στα μύχια φτάνει

ξαφνικά στα πιο παράξενα μέρη
δίχως να υπάρχει αιτία κακού
το μαύρο απαίσιο χέρι
του άγχους του φόβου του πανικού.

Πέμπτη 28 Ιουνίου 2012

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (253)


...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Μεταναστεγολικός: πάμπτωχος μετανάστης από λιμοκτονούσα χώρα του τρίτου κόσμου, ξεζουμισμένη και απελπισμένη, δεν τα καταφέρνει πολύ καλά στη χώρα που τον φιλοξενεί, ούτε καν στέγη δεν έχει, στους δρόμους κοιμάται και να σαν να μην τον φτάναν όλα του τα πρόβλήματα, για να τα ξεχάσει το ρίχνει και στο πιοτό και ξεπέφτει πια τελείως και γίνεται ένας... βλ. λήμμα. Τί χειρότερο θα μπορούσε να του συμβεί; Α... μην το λες αυτό αγαπητέ αναγνώστη. Γιατί άμα τον εντοπίσουν οι κοπρίτ... τα αξιότιμα μέλη του λαϊκού συνδέσμου της Χρυσής Αυγής που θέλουν να ξεκοιλιάσ... ξεκαθαρίσουν τη χώρα από τα μιάσμ... τους μετανάστες, τότε θα σου πω εγώ...
                                                                                                                                               Ιούνιος '012

Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (252)


...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Γοβία: οι γυναίκες μερικές φορές φορούν κλειστά παπούτσια, μυτερά μπροστά και με ψηλά λεπτά τακούνια. Πολλοί άντρες τα βρίσκουν ακαταμάχητα κομψά και θελκτικά. Εγώ αγαπητοί αναγνώστες, με όλο το θάρρος, διαφωνώ. Τα βρίσκω "επιθετικά", με αγχώνουν, σκέφτομαι ότι τα τακούνια ή η μύτη τους ακόμα και να πληγώσουν μπορούν και γενικά αισθάνομαι ότι ασκούν μία ασφαλώς δυσάρεστη γοβία. Άλλοι πάλι βέβαια, αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό είναι που βρίσκουν... ερεθιστικό. Αλλά άμα μπλέξουμε μ΄αυτά, άκρη δε βγάζουμε καλοί μου αναγνώστες, οπότε προτείνω να περιοριστούμε και να συγκεντρωθούμε στην πλαθολογία.

Δευτέρα 25 Ιουνίου 2012

Ο πιο πιστός φίλος του ανθρώπου


Ένας μαύρος πελώριος σκύλος
είναι ο πιστός μου πια μόνιμος φίλος
όπου βρίσκομαι είναι πάντα εκεί
περπατάω και περπατάει μαζί
όταν στέκομαι στέκει
κι όταν στην πολυθρόνα αναπαύομαι
να! κι αυτός ξαπλωτός στο χαλί
με κοιτάει στα μάτια
και μου γλύφει το χέρι
κι ωστόσο ξέρω καλά πως ανά πάσα στιγμή
να με δαγκώσει μπορεί
άγρια βαθιά δυνατά
και να μου προξενήσει
ένα κρίσιμο μπορεί και θανάσιμο τραύμα
ξέρω επίσης όμως πως άμα
προσέχω αυτό μπορεί και μη ποτέ να συμβεί
(πρέπει νά 'χω το νού μου!
αδιάκοπα νά ΄χω το νου μου!)
η κατάσταση αυτή μού 'χε προκαλέσει
άγχος και στεναχώρια πολύ
μόλις τον τελευταίο καιρό κατάφερα
να συμφιλιωθώ με την ιδέα
ότι ο μαύρος σκύλος θά 'ναι συνεχώς κοντά μου
και δε θα φύγει παρά μόνο αμέσως
λίγο αφότου κι εγώ έχω φύγει.
Κι αντίο.

Ξεροβούνι, Κερασόρεμα, Χιλιαδού Στενής Ευβοίας και Νεάπολη-Εξάρχεια και Μαρούσι Αθήνα, 24-25 Ιουνίου '012

Σημ. Η γνωστή μεταφορά του "Μαύρου Σκύλου" αναφέρεται στον διαρκώς παρόντα κίνδυνο της υποτροπής, για τους απεξαρτημένους ανθρώπους αλλά και την ασθένεια της κατάθλιψης που, συχνά, βασανίζει δια βίου τους πάσχοντες.

Τρίτη 22 Μαΐου 2012

Ο αντιφατικός ήρωας μου


Ήμασταν όλοι σας παιδιά μου δικά σου
το δρόμο μας έδειχνες ουραγός πρωτοπόρος
πώς νικητής ηττημένος μας έμπνεες;
στη μάχη χυνόσουνα με θάρρος περίσσιο
πρώτος φεύγοντας τρέχοντας τη ζωή σου να σώσεις
ούτε μια σταγόνα το αίμα σου έχυνες
κλέβοντας πλούσιος τίμια μονάχα
με το Χριστό προστάτη στο πλάι σου
του Διαβόλου είχες βάλει υποθήκη
το σχεδόν πάντοτε λυπημένο σου πρόσωπο
χαρά μας μετέδινε αισιοδοξία
πρόθυμος όλο που ήσουνα
περιφρονώντας μαζί μας να κάτσεις
σε τιμητική θέση εξέχουσα
χαμένος μεταξύ μας στο πλήθος
κι όλο μίλαγες κι έλεγες κι έλεγες
και δε σου παίρναμε μία κουβέντα
το σκαμμένο ηλιοκαμμένο σου πρόσωπο
το νεανικό το χλωμό σου το δέρμα
κάθε λίγο σε πνίγαν τα κλάμματα
να δακρύζεις ποτέ δεν πιστεύω να σ' είδα
θεατρικά χειρονομούσες και έντονα
σαν άγαλμ' ακίνητος παγωμένος στεκόσουν
όταν ήταν καλός ο καιρός
κι έβρεχε χιόνιζε και φυσούσε
κατασκήνωση να κάνουμε ήθελες
και να κλεινόμαστε σε τέσσερις τοίχους
να τρέμουν τα ηχεία εκκωφαντική
απαλή μουσική δωματίου
το κάπνισμα απαγορευότανε αυστηρά
γι αυτό μας χάριζες κουβανέζικα πούρα
ντυνόσουνα μόνιμα εξεζητημένα κομψά
με ρούχα πού 'χες λες δανειστεί από σκιάχτρο
τον καφέ σου τον ήθελες μαύρο πικρό
με κουταλιές μπόλικες ζάχαρη μέσα
σου άρεσε ξέραμε να διαβάζεις μικρά
βιβλία χοντρά εκατοντάδων σελίδων
και μια μικρή είχες αγαπήσει σφοδρά
εσύ ο ανέραστος μονήρης δια βίου
ήσουνα τότε σχεδόν πενήντα χρονών
στο άνθος της πρώτης σου νιότης επάνω
κάθε πρωί ξύριζες σχολαστικά
τη μεγαλόπρεπη γκρίζα πυκνή σου γενειάδα
στην πολυθρόνα βούλιαζες λαγοκοιμόσουν μετά
άγρυπνος συνέχεια όρθιος
σαν τώρα τις θυμάμαι όλες αυτές τις στιγμές
κι έχω πια ξεχάσει τα πάντα.

Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

Η εκδρομή του ενάλιου


Καθώς μεγάλωσα δίπλα στη θάλασσα
κυρά είχε γίνει αυτή στις αισθήσεις μου όλες
αρμύρα, δροσιά τα νερά της
όταν μέσα βυθίζομουν
και το χρώμα της Χριστέ τόσο γαλάζιο
φωτεινό το πρωί
το μεσημέρι ασημί
τον λαμπρό εκαθρέφτιζε ήλιο
πορτοκαλί, κόκκινο, μενεξεδί με τη δύση
σκούρο μωβ και σταχτί
το συννεφιασμένο χειμώνα
ο φλοίσβος της ο υπνωτικός
σαν φυσούσε αέρας, αχός και αντάρα
εκεί λοιπόν έζησα
χρόνια και χρόνια πολλά
μέχρι μια μέρα που μού 'ρθε να φύγω
να πάρω το αμάξι και να πάω αλλού
μια εκδρομή έτσι για να ξεφύγω
να κι έφυγα που λέτε λοιπόν
δρόμο παίρνω και δρόμο αφήνω
μακριά, πιο πέρα κι ακόμα μακριά
μέχρι που είδα μια ανηφοριά
στο βουνό που φιδογυριστά σκαρφαλούσε
και μένει έτσι πίσω μου η δημοσιά
και στροφή τη στροφή ανεβαίνω ολοένα
έκρηξη βλάστησης γύρω παντού
φτέρες και θάμνοι και πλατάνια πανώρια
νερά κυλούσανε γαργαριστά
πηγές, ποταμιές και ρυάκια
σκιά, ησυχία, δροσιά
και πυκνό, πράσινο δάσος
οξιές κι άλλα δέντρα ψηλά
πουλιά διάφορα μελωδικά κελαηδούσαν
κι ανέβαινα...
σχεδόν έκρυβαν τον ουρανό
πέφκα, μαβρόπεφκα με κορμούς σαν κατάρτια
και ξάφνου να! ξεκίναγε εδώ
της περήφανης η ζώνη ελάτης
μύριζε έντονα ρετσίνι χλωρό
ένας παράδεισος έλεγες ήταν
όμως γιατί τότε; γιατί;
μια μπάλλα βαριά ένοιωθα το πόδι να σέρνει;
πότε Κύριε θα δώσεις, μια έστω φορά
χαρά ανόθευτη έτσι να μένει;
ένα βάσανο μ' έτρωγε "τί κάνω εδώ;"
και μια σαν αγκάθι ενοχλητική απορία
που με τρύπαε κάθε στιγμή
και με μάτωνε όλη την ώρα
"δεν ανήκω εδώ, τί γυρεύω εδώ,
τί δουλειά έχει ο ενάλιος στα κωνοφόρα;".

                                 Μονεμβάσια, 7/5/'012

Πέμπτη 3 Μαΐου 2012

Γιατί προδίδεις τον εαυτό σου;


Το ήξερα απ' την πρώτη τη στιγμή
πως ήταν μάλλον λάθος η απόφαση που πήρα
συνέχισα ωστόσο με επιμονή
και πείσμα άλογο σε μια ιδέα στείρα
ενάντια που δίψαε κάθε ίνα στο κορμί
και όσα δυνατά η ψυχή εφώναζε, μαρτύρα
και έτσι παν' - αλίμονο - κοντά μήνες οκτώ
που πια δεν πίνω μπύρα.