Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014

Αχόρδιστα


Αχόρδιστα, αχόρδιστα μένουν καιρό
τα όργανα πολλά κρουστά
με τον καιρό που έχω μαζέψει
"ω! μα είστε καλλιτέχνης, μουσικός;"
"τί λες μωρέ; σου φαίνομαι εγώ για καλλιτέχνης;
υπάλληλος είμαι ιδιωτικός
στέλεχος χαμηλόβαθμο μεγάλης εταιρίας"
"και τότε πώς; θέλω να πω...γιατί;"
"άσε, είναι μια παλιά, μεγάλη ιστορία"
"α, μα πείτε μου, πείτε μου λοιπόν
πολύ - πολύ θέλω να την ακούσω"
"μα δεν έχει κανένα ενδιαφέρον σοβαρό"
"ε, μα ελάτε σας παρακαλώ,
αυτές, αυτές οι πιο καλές είναι ιστορίες"
"αφού έτσι θες, άκου το λοιπόν!.....":
πριν από τριάντα χρόνια έγινε σχεδόν
έφηβοι ήμασταν, πηγαίναμε σχολείο
τρεις φίλοι αχώριστοι κι εγώ
στις πρώτες τότε μουσικές αναζητήσεις
όλο ακούγαμε μ' ενδιαφέρον και αχόρταγα
πολύ δεν ήθελε να πούμε πως
θα φτιάξουμε και εμείς συγκρότημα
είχε οικονομήσει ένα από μας
μια δωδεκάχορδη ηλεκτρακουστική κιθάρα
κι ο άλλος ένα μίνι αρμόνιο, μικρό
τόσο που έμοιαζε παιχνίδι
ο άλλος όλο έλεγε ότι θα πάρει μπάσο
ποτέ δεν πήρε ούτε έμαθε ποτέ
μα ήταν πάντα "ανόργανο"
μέλος του συγκροτήματος
κι έκανα εγώ την προφανή επιλογή
τα τύμπανα να παίζω δηλαδή ή τα κρουστά
πού 'ναι και το πιο εύκολο
-τρομάρα μου- έτσι νόμιζα
και να σου πάω στο συνοικιακό
κατάστημα πωλήσεως μουσικών οργάνων
ψάχνω να βρω το πιο φθηνό
καθ' ότι άφραγκος - ένα ζευγάρι άθλια μπόνγκος
που ούτε κουρδίζαν ούτε τίποτα
κι αν ήθελες το δέρμα να τεντώσεις
να το θερμάνεις έπρεπε
σε καμμιά σόμπα ξέρω γω
ή με το μπιστολάκι
μα εγώ χαιρόμουνα πολύ
καινούριο τ' όργανο μου
και πάνω στο δέρμα έγραψα ημικυκλικά
του συγκροτήματος το όνομα ως κάνουν
στο μπρος μέρος της γκρανκάσας οι ροκ μπάντες
και να λοιπόν, ξεκινήσαμε να παίζουμε
κάνοντας πρόβες (τα χρόνια κείνα λέγαμε
"κάνω πρόβα" όχι "τζαμάρω") στα δωμάτια στα σπίτια μας,
με τον καλό καιρό στο λόφο, στο θεατράκι
σε πλατείες, αλάνες και γωνιές
με τίποτα φίλους για ακροατές
ή μερικές φορές (αυτές ήταν οι πιο ωραίες)
με κορίτσια, συμμαθήτριες ν' ακούνε
τα τραγούδια μας και να λικνίζονται
ή δεύτερη φωνή να σιγοτραγουδούνε
άλλων γνωστών καλλιτεχνών τραγούδια λέγαμε
είχαμε ορισμένες διασκευές
και μόλις τρία τέσσερα δικά μας τραγουδάκια...
έτσι πήγαινε ώσπου ήρθε η μεγάλη η στιγμή
συμμετοχή σε συναυλία, σχολική, ηλεκτρική
με όργανα κανονικά κομπλέ
με μικροφωνική και ενισχυτές
νομίζω τα λεφτά πρέπει να τά 'βαλε
ο σύλλογος γονέων κηδεμόνων του σχολείου
κι ένας που ξέραμε μαθητής παλιός
παίρνοντας και μια μικροαμοιβή ως ηχολήπτης
κανόνισε να νοικιάσουμε τον εξοπλισμό
μαζί με ένα συνθεσάιζερ και ένα σετ
τύμπανα κανονικά συν τα πιατίνια
διαθέσιμα για μια βδομάδα πριν έως και τη συναυλία
αδειάσαμε μια αποθηκούλα στο σπίτι του τραγουδιστή
και μεταφέραμε εκεί τα συμπράγκαλα όλα
αρχίσαμε να προβάρουμε πυρετωδώς
πελάγωσα λιγάκι με τα ντραμς
μα κάποια τελικά άκρη κατάφερα να βγάλω
ο πατέρας του αρμόνιο και δεύτερη φωνή
μετέφερε εμάς και τα όργανα
της συναυλίας την ημέρα στο σχολείο
και έγινε, τί να σας πω...
χαμός και θρίαμβος, τρελλή επιτυχία
ούρλιαζαν τα κορίτσια από κάτω λες
και ήμασταν οι Μπητλς
χειροκροτούσαν οι συμμαθητές
χαμογελούσαν οι δασκάλοι 
η συναυλία τέλειωσε
λίγους μήνες ύστερα τη χρονιά εκείνη
τελειώσαμε και το σχολείο
μετά, λίγες φορές προβάραμε ακόμα και διαλύσαμε
πάλι καλά που σώζονται
κάποιες που κάναμε
ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις
με ένα κασσετόφωνο φτηνό
και ανοιχτή ακρόαση όπως λεν
η πιο απλή - η πιο  "χύμα" τεχνική
χα! τί σημασία η τεχνική
ψυχή άμα υπάρχει έχει;
και όχι επειδή ήμασταν εμείς
μα αλήθεια ώρες ώρες σαν ακούω ξανά
σ΄αυτά τα ντοκουμέντα ηχητικά
ψυχή που περισσεύει βρίσκω...
πέρασε καιρός και κάποια μέρα
έτσι μου ήρθε να παίξω λίγο μοναχός
έβαλα τα μπόνγκος κοντά σε μια θερμάστρα ηλεκτρική
να ζεσταθεί το δέρμα να τεντώσει
ξεχάστηκα όμως και τέζαρε το δέρμα δυνατά
ώσπου σκίσθηκε:  χρααπ!
πάνε τα θρυλικά μου μπόνγκος
πολύ στεναχωρήθηκα κι από
απογοήτευση τα πέταξα
κακώς! σκέφτομαι τώρα, έπρεπε
κρατήσει να τα έχω
θά 'βρισκα τρόπο να τα επισκευάσω η και
να τα βελτιώσω ακόμα
θα τά 'χα ως αναμνηστικό
χρησιμοποιώντας τα καμμιά φορά
ειδικές σε περιστάσεις...
για ένα διάστημα τα παράτησα
κάποια στιγμή βρήκα μια ευκαιρία
σ' ένα κατάστημα δεύτερο χέρι οργάνων
πήρα ένα ταμπούρο, ένα χαϊχάτ, κάτι πιατίνια
συν βάσεις κι άλλα διάφορα σιδερικά
και έστησα το μινι σετ στου δωματίου μια γωνία
λίγο το λίγο άρχισα να παίζω ξανά πάλι
(χαρές που έκανε η μάνα μου κι η γειτονιά)
να λοιπόν ξύπνησε νέα φορά μέσα μου η όρεξη
είχα στραφεί κι αλλού σε ότι αφορά
τα μουσικά μου γούστα και σύμφωνα μ' αυτά
έβαλα μια αγγελία σε μουσικό περιοδικό
για να στηθεί πάλι συγκρότημα
ανταποκριθήκαν μερικοί και μερικές
και άντε πάλι ξεκινήσανε οι πρόβες
ετούτη τη φορά έπαιζα τύμπανα αποκλειστικά
πηγαίναμε σε στούντιο ιδιωτικά ή με το νοίκι
με τον τραγουδιστή και κιθαρίστα κάπως κολλήσαμε
αν κι είχε ακούσματα πιο ποπ απ' τα δικά μου
τα υπόλοιπα μέλη έρχονταν και φεύγαν, εναλλάσονταν
ώσπου πάει έσβησε και το συγκρότημα αυτό
κι έμεινα πάλι μοναχός μου
και πάλι παραιτήθηκα, πάλι το ξαναβρήκα, ωσπού
εν τέλει μετακόμισα απ΄ την εστία οικογενειακή
σ΄ένα κονάκι ολόδικο μου (επ' ενοικίω)
ένα μποέμικο, ψηλοτάβανο, ευρύχωρο
παλιό με χίλια προβλήματα μα και μαζί ωραίο
διώροφο της περιοχής με εσωτερική αυλή
μς γείτονες εναλλακτικούς και ξηγημένους
όπου εκεί το πάθος το παλιό εκ νέου ζωντάνεψε
και η διάθεση επανήλθε κι ένεκα η ιδιωτική
αυτόνομη διαβίωση μαζί με τον πολύ διαθέσιμο το χώρο
άρχισα ακατάσχετα να αγοράζω και να προμηθεύομαι
και να σωρεύω όργανα κρουστά κάθε λογής
και άλλα τύμπανα πολλά, πιατίνια και μπαγκέτες
κοπάνια, σκουπάκια, αξεσουάρ, κουδουνικά
μαζί μαράκες, κόνγκας, ταραμπούκες και καχόν
και άλλα κι άλλα ακόμα και μεταλλόφωνα και ντέφια
και μποντράν, σέηκερ κι άλλα τόσα
γιόμισε ο τόπος, μισό δωμάτιο τό 'κλεισα με δαύτα
και να! για μια φορά ακόμα, με ένα νέο φίλο
που έπαιζε κιθάρα κι ωραία τραγουδούσε
να πάλι ερασιτεχνικές πρόβες, ηχογραφήσεις
και μετά πάλι τίποτα, σπανίως μόνο που και που
καταπιανόμουν μοναχός ωσότου ήρθε
-περάσαν χρόνια- η ώρα μετεστέγασης σ' ένα σημαντικά
μικρότερο διαμέρισμα (ιδιοκτησία πλέον) σε πολυκατοικία...
τα κρουστά ήρθανε μαζί κι εξόν για κάτι δευτερεύοντα
που βρήκαν καταφύγιο στα ψηλά ράφια της βιβλιοθήκης
όλα τα άλλα στήθηκαν κανονικά, παρεταγμένα κατά μήκος
του μεγάλου τοίχου στο υπνοδωμάτιο και δίπλα στο κρεββάτι

Μα δεν είναι το ίδιο πια
κέφι δεν έχω πια κανένα
άγομαι, φέρομαι, άδειος, μουντός
με βία ίσα που διεκπεραιώνω τα χρειώδη
μένουν εκεί σκόνη μαζεύοντας
έχουνε χαλαρώσει εντελώς
τα δέρματα, οι μεμβράνες
οι χτύποι ακούγονται σαν πάνω σε χαρτόκουτα
ή σε ψαροκασσέλες...και πώς αλλιώς;
αχόρδιστα, αχόρδιστα επί μήνες
μένουν εκεί τα πολλά κρουστά όργανα μου
αχόρδιστα κι αυτά... όπως και τόσα άλλα.


Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014

Θυμάμαι όταν ήμουν παιδί στο χωριό, κάθε φορά που...


Το χωριό, ωραίο χωριό, μεγάλο χωριό
στην πλαγιά του βουνού το μισό
στον κάμπο το άλλο χτισμένο
το πατρικό μου ήταν από τα ψηλά
(υπήρχαν όμως κι άλλα ψηλότερα ακόμα)
με θέα ωραία ανεμπόδιστη
στους ελαιώνες κάτω σα θάλασσα απέραντη
έως και στα απέναντι βουνά
ύστερα στο μπροστινό οικόπεδο
ένα ακαλαίσθητο μπετόν τέρας υψώθηκε
πάει η θέα η πολλή μα ας είναι
ένας τσιμεντόδρομος όλο ανηφόρα
οδηγούσε στα απάνω τα σπίτια
παιχνίδι που κάναμε εκεί
στην άκρη του δρόμου κάτω απ' τις μάντρες
είχε ένα αυλάκι που μετέφερε το νερό
που κυλούσε από πέρα απάνω τις πηγές των βουνών
και εκ περιτροπής με αυτοσχέδια φράγματα
έπαιρνε ο κάθε νοικοκύρης
το περβολάκι του, τον κήπο να ποτίσει
παιχνίδι πού 'χαμε κάνει εκεί
ξυλαράκια και φύλλα και καραβάκια χάρτινα
στην κατηφοριά γοργά πώς κυλούσαν
μα πιο πολύ από κάθε άλλη φορά
σαν βγαίναμε στο τσιμεντένιο δρομάκι χαιρόμαστε
με σακούλες στα χέρια γεμάτες με κόκκαλα
που περίσσεψαν από το κρέατος γεύμα
και ανεβαίναμε προς το σπίτι όλο πάνω ευθεία πριν τη στροφή
με ολόγυρα κήπους με άνθη και δένδρα
έως και μία μεγάλη δεξαμενή
όπου το καλοκαίρι το βράδυ εκόαζαν
δεκάδες απαίσια βατράχια
μια μάνα, δυο κόρες, μονάχα εκεί έμεναν
μα εμείς για κείνον πηγαίναμε
χαρές που έκανε καθώς πλησιάζαμε
μας μύριζε και αντιλαμβανόταν
τεράστιος στα μάτια μας φάνταζε, ξανθότριχος, μεγαλόσωμος
ο γερμανικός ποιμενικός υπέροχος σκύλος
Αλή τον φωνάζανε, καλός τόσο που ήτανε
και με τα παιδιά ιδιαιτέρως
καθόλου δεν ποτέ τον φοβόμασταν
τον χαϊδεύαμε κι ακόμα μας άφηνε
να τον καβαλλικεύουμε σαν γαϊδουράκι
με το όνομα του "Αλή!" τον καλούσαμε
και τα κόκκαλα μπροστά του, στο πιάτο, αδειάζαν
και αυτός τα θρυμμάτιζε με τα ισχυρά τα σαγόνια του
κουνώντας ταυτόχρονα φουντωτή την ουρά του
έξω απ΄την ξύλινη αυλόπορτα
ένα δένδρο υψωνόταν
και ίσαμε τώρα θυμάμαι απολύτως καλά
τη δυνατή μυρωδιά των ανθέων
κίτρινων, χνουδωτών, σφαιρικών, κάθε Άνοιξη
δεν ξέρω αν είναι ορθός
ο όρος "οσφρητικές αναμνήσεις"
υποστηρίζω πάντως πως σίγουρα ναι
αφού κάθε φορά που χτυπά τα ρουθούνια μου
η οσμή τους της πόλης καθώς
περιδιαβαίνω τους δρόμους
το κεφάλι γυρνώ να εντοπίσω Α! Νά τη! Αχά!
με πλημμυρίζουν θυμήσεις κι αισθήματα
από κείνη τη μακρινή εποχή
της αθωότητας, την εποχή της μαγείας
κάθε φορά που μυρίζω λουλούδια γαζίας.


Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2014

Μεταμελλημένο πρωτόλειο, σαφώς αδέξιο μα και κάπως τρυφερό, είκοσι χρόνια πριν... είκοσι χρόνια πριν!


Μιλούσαμε για ποιήματα
πριν από μερικές ημέρες
Εσύ φορούσες το καινούριο σου πουλόβερ
και γω την παλιά μου μπλούζα
και μιλούσαμε για ποιήματα

Τα ποιήματα, λέω εγώ, είναι
μικρά, μικροσκοπικά φιαλίδια
που περιέχουν ελάχιστες σταγόνες
από αρώματα περίφημα και σπάνια

Λίγοι είναι στον κόσμο
οι αρωματοποιοί, ποιητές τους λένε
που ξέρουν, περνώντας μέρες και νύχτες
στα εργαστήρια που έχουν μέσα τους
να παρασκευάζουν και να συσκευάζουν τα αρώματα

Εγώ δεν ξέρω να φτιάχνω
φιαλίδια με αρώματα
Προσπαθώ να φτιάξω
μαντήλια, ελαφρά αρωματισμένα
Ίσως μια μέρα μάθω την τέχνη καλά
Υπόσχομαι ένα για σένα

Άκου τί έπαθα που μύρισα ένα ποίημα
Ζαλίστηκα
Λιποθύμησα
Ονειρεύτηκα
Ότι μπήκα στο σκοτεινό δάσος
Πεινούσα
Έφαγα ένα από τα μανιτάρια
που φύτρωναν στη σκιά ενός δέντρου
Νύσταξα
Κοιμήθηκα
Ονειρεύτηκα
Πως κοιμόμουν
Σε μια καλύβα από καλάμια
στην ακρογιαλιά
Ονειρευόμουν
Πως ήμουν αγκαλιά με μια κοπέλλα
και κοιμόμασταν αγκαλιά στην άμμο
και ονειρευόμουν πως ήταν νύχτα σε νησί
και πίναμε μαζί κρασί
καθώς τα φώτα αντανακλούσανε στη θάλασσα
Το κρασί με μέθυσε
Κοιμήθηκα βαριά στην αγκαλιά της
Είδα άσχημα όνειρα
Πως ενώ δεν ήμουν κυνηγός
πλήγωσα μια μικρή πάπια
Γιατί; Γιατί;
Άραγε θα ξαναπετάξει;
Πέτα μικρή μου πάπια, πέτα ψηλά
Κι άσε τον αέρα να χαϊδεύει
τα υπέροχα φτερά σου
Πέτα και γω θα σε δω
και θα χαρώ
Και θα φτιάξω ένα μαντήλι
για Σένα.

Γράφτηκε στις 31/12/1994
Δημοσιεύτηκε (ιστολόγιο) στις 11/12/2014, είκοσι χρόνια μετά


Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2014

Η μπαλλάντα του καλοφαγά

(παραδοσιακό του Μισσσισσσιπππή, γνωστό και σαν "το μπλουζ του κοιλιόδουλου")

Ξεροψημένα τρυγόνια
μπολωνέζ μακαρόνια
γεμιστά, φουσκωμένα παγόνια
γυαλιστερές, μύδια, κυδώνια
χυλοπίτες, τραχανά, κανελόνια
μπέικον, αυγά, πίτσες, πεπερόνια
καρπούζια, μπανάνες,αχλάδια, πεπόνια
συκωτάκια, καρδιές και νεφρά και πνευμόνια
κι άμα δυσκολέψουν τα πράγματα
τότε διακρίσεις δεν κάνω
ξύλα, σανίδια, μπαούλα, κασόνια
(κι αδελφές και μανάδες και γιαγιάδες και εγγόνια!)
μπάλλες μπαμπάκι, υφάδια, στημόνια
σφαίρες μολύβδου, σιδερένια κανόνια
πρόκες, καρφιά, κατσαβίδια, πριόνια
χαρτοπόλεμο, μάσκες, χρωματιστά τα μπαλόνια
... μα για να τα φάω όλα αυτά χρειάζομαι χρόνια
χρειάζομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Ευχετήριο (επί της ονομαστικής εορτής) στιχούργημα
28/4/'003 - Δευτέρα του Πάσχα, του Αγίου Γεωργίου
Νήσος Πάτμος, Σκάλα, Bar "Kasbah"


Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014

Άτιτλο


Ω! πώς μπορείς ν' αντισταθείς όταν Εκείνη επιτίθεται;
Πώς να την πολεμήσεις Αυτήν με το ατσάλινο σπαθί
που το δικό σου είναι από καπνό φτιαγμένο;

Πώς;... σιγοσφυρίζοντας μπαλλάντες,
που βροντοφωνάζει τους ηρωϊκούς παιάνες της;

Πώς να σε φοβηθεί που σε κοιτάει ίσια στα μάτια
και συ κοιτάς τον ουρανό;

Πώς να νικήσεις την Πραγματικότητα
που διψάει για θρίαμβο
και συ διψάς για μύθους;

.........................................

Πέτα, πέτα στα σύννεφα με το μαγικό χαλί σου
και κει ψηλά άσε την ψυχή σου πάνω σε μια λευκή σελίδα
και μετά κοίτα....
Κι αν δεις κάποιον να πετάει κι αυτός στα σύννεφα
με το χάρτινο αυτό χαλί, τότε θα έχεις Νικήσει.
  

5/10/1992

Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2014

Άλλη μια πρώτη σημείωση σε άλλο ένα καινούριο Moleskine


Καινούριο τεφτέρι
καινούριο σημειωματάριο
σημείωνε, γράφε
σελίδες γέμιζε σαν δεν
υπάρχει αύριο.


21/8/'013

Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2014

Στο κέντρο


Η Ακαδημίας, η Αλεξάνδρας, η Πατησίων
είναι οι κύριοι ποταμοί
και το τρανό το όρος του Λυκαβηττού
οι απέραντοι λειμώνες, οι δασικές εκτάσεις
του πεδίου του Άρεως
αυτά είναι τα βασικά
μαζί με τους παραποτάμους τους μικρότερους
την Ασκληπιού, τη Σόλωνος, την Ιπποκράτους
τα φυσικά ορόσημα
που περικλείουν και οριοθετούν
αυτόν τον σφύζοντα, τον ολοζώντανο πυρήνα
παλλόμενος που μέρα νύχτα αντηχεί
γελιά, τραγούδια, φωνές κι αντάρα
και ποίηση και μουσική και ιδέες πρωτοπόρες
μαζί βέβαια - αναμενόμενο είναι αυτό
συνήθειες αυτοκαταστροφικές και ώρες ώρες θάνατο
φωτιά και κάρβουνο και μάχη
μα πάλι μια γοητεία ακαταμάχητη
το μέρος τούτο δω ασκεί
σε διάφορους περαστικούς και παρεπιδημούντες
καθώς και σε μια ομάδα αμεταννόητων
ισόβιων μελών της παρδαλής αυτής φυλής
μεταξύ των οποίων έχω τη χαρά
την αφεντιά μου να συγκαταλέγω
εδώ γεννήθηκα, μεγάλωσα εδώ
και ούτε έφυγα ποτέ εξόν ολίγους μήνες
όταν υπηρετούσα στο στρατό
κι ακόμα εδώ μένω, στο κέντρο
στο κέντρο του Σύμπαντος
στο κέντρο της Ελλάδας, στο...
-Μουσείο, Εξάρχεια, Νεάπολη-
στο Κέντρο της Αθήνας.

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2014

Martinique


Τόσα ταξίδια κι όμως ήτανε γραφτό
(πικρή μου προίκα!)
εκεί να πέσω, να λυγίσω πια
γονατιστός στην αμμουδιά
στην ακροποταμιά, στη Μαρτινίκα

Πού βρέθηκε, πού βρέθηκε
να γλύφει το γιαλό
κείνος ο ξύλινος σταυρός;

Πώς μπόρεσα, πώς πρόλαβα, πώς τόλμησα
να βρεθώ πάνω ξαπλωμένος;

Μαρία παρθένα, Δέσποινα γλυκιά και μάνα του Χριστού
άγιοι Πατέρες, Μάρτυρες και αναρίθμητοι άνθρωποι πιστοί
πείτε μου αν έχει ποτέ παρουσιαστεί
τόσον ανάξιος Εσταυρωμένος;

Πήρε το ρεύμα του ποταμού
παράδοξο το σκάφος
τρίζαν οι αρμοί, αγκομαχούσε το ξύλινο σκαρί
από το άχριστο φορτίο και το άχθος

Κι εγώ κοιτούσα στην ακτή
τα τροπικά τα δάση, αποτρόπαια
χωρίς μαζί ούτε ένα από κείνα
που συνηθίζεται βαστούν
στην τελική την ατραπό, τα τρόπαια

Μα πάλι... πώς αλλιώς;
που τόσα χρόνια μέσα μου
στα αισθήματα των ανθρώπων τα καλά 
στην πίστη, στην αγάπη, στην ελπίδα
είχα σηκώσει φράκτη

Τουλάχιστον ας πλεύσω ήσυχα
έως τον καταρράκτη.


16/8/'004, Μαυρομιχάλη 91, Εξάρχεια-Αθήνα


Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2014

Η σταγόνα


Μετά από μία περίοδο μακράς αποχής
που πολλούς διήρκεσε μήνες
από μια δηλαδή "φάση οφφ"
καθώς να λέν συνηθούν
από ουσίες εξαρτημένοι οι χρήστες
βρέθηκα εν μέσω των εορτών
(πόσο μισώ τα Χριστούγεννα, πόσο!)
στο σπίτι Πρωτοχρονιά συγγενίδος μου
που συνηθίζει κάθε χρόνο την ημέρα αυτή
να παραθέτει τραπέζι... και πήγαμε
ο διακοσμημένος ο χώρος λοιπόν
το δέντρο και τ' άλλα στολίδια
ζεστασιά στην ατμόσφαιρα, απαλή μουσική
το φως των κεριών ένα γύρω αναμμένα
μυρωδιές φαγητών σχεδόν έτοιμων
από την σε πυρετώδεις ετοιμασίες κουζίνα
μα πιο πολύ χαμόγελα τα θερμά
οι αγκαλιές, το καλωσόρισμα, αγάπη
συγγενικών και φιλικών των προσώπων
(μα αυτά βρε ηλίθιε ειν' τα Χριστούγεννα)
πολύ θετικά με προδιάθεσαν και
πρόθυμα ζήτησα κάτι αν μπορώ να βοηθήσω
τα μπουκάλια κρασί με το κόκκινο
μου ζήτησαν αν μπορούσα ν' ανοίξω
προσεκτικά στο τραπέζι εκάθισα
και βύθισα το τιρμπουσόν στη φιάλη
τράβηξα και βγήκε ο φελλός μ' ένα φλοπ!
μια σταγόνα που πάνω του κρέμονταν
έσπευσα να μαζέψω πριν πέσει
στο τραπεζομάντηλο λευκό που αστράφτει
και πριν καταλάβω τί έκανα
στο στόμα την έφερα για να την γλείψω
Ααα! τί αισθήσεων έκρηξις!, στη μύτη το άρωμα
στη γλώσσα, στον ουρανίσκο η γεύση
το ευχάριστο στο λάρυγγα κάψιμο
η ζεστασιά στο στομάχι
και πώς είναι δυνατόν με τέτοια ποσότητα
στο σώμα το μούδειασμα, στο κεφάλι η ζάλη
και σαν κόπασε η έκρηξη με τρόμο κατάλαβα
πως μόλις είχα σπάσει των μηνών τη σκληρή διακοπή μου
και σαν αντίδραση μού 'ρθε το μόνο να
μια ακόμα σταγόνα που εντόπισα κι αυτήν να την πάρω
κι ύστερα βουβός και σα μάρμαρο έμεινα
δύσθυμος, κατηφής, βαρύς, λυπημένος
το κατάλαβαν κάποιοι και ρωτούσαν επίμονα
τί, ξαφνικά τί συμβαίνει;
τίποτα, διαβεβαίωσα, τίποτα
και το τραπέζι ξεκίνησε
τα πρώτα εδέσματα απόθεσαν πάνω
και γίνηκε ευχετήρια η πρόποση
τα ποτήρια στα χέρια υψωμένα
με το κόκκινο, το κόκκινο κρασί
εκτός εκείνα των παιδιών που είχανε νεράκι
και το δικό μου που ήτανε ζεστή
(αχ! τό 'χαμε ξεχάσει συ πως δεν....)
γεμάτο κόκα κόλα.





Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2014

Ο εκλεκτικός γκουρμές και ο πειναλέος σκύλλος


Γευσιγνώστη λες τον άλλον
σαν στις γεύσεις τις πολλές
τις λεπτές τις διαφορές
τις ποικίλες αποχρώσεις
ημπορεί να ξεχωρίσει...
...μάλλον

Φαταούλα λες τον άλλον
όταν τρώει αφειδώς
σαν να έρχεται λιμός
ως κτηνώδης Γαργαντούας
αηδής και απεχθής σ΄ όλο του το...
... περιβάλλον

Στο ετήσιο γκαλά
των Αστέρων Μισελέν
πάλι θε να παραστώ
φέτος που θα λάβει χώρα
στη Σεβίλλη, στη Γρανάδα

Να ξεχάσω δε μπορώ
παιδαρέλι στο χωριό
μια φορά που είχαμε
από τα χαρούπια εξόν
για να φάμε μια βδομάδα.




Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014

Πού ‘ναι τα χάπια μου;


Τραγούδι (Cant find my pills) του Ελληνοδανού Εξαρχειώτη Συριανού μπλουζίστα Μίκη Παντελούς (μπορεί κανείς να το ακούσει στο σύνδεσμο: http://www.youtube.com/watch?v=pFgDn51TLGg), μετάφραση Χ.Δ.Τ., γράφτηκε τον Ιανουάριο και τον Μάρτιο του 2010, στα Εξάρχεια, στην Αθήνα και πληκτρογραφήθηκε και δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 2014, στη Λειψία, στη Γερμανία.

Τη χρονιά δυο χιλιάδες και εξ άρχισα να παίρνω χάπια
Μια λύπη μέσα μου είχα βαθιά που μ΄έκανε κομμάτια
Η μάνα μου είπε «Γιε μου, πρόσεξε καλά
Μ’ αυτά τα χάπια που παίρνεις, προβλήματα θα ‘χεις πολλά»

Πού ‘ναι τα χάπια μου, εεε πού ‘ναι τα χάπια;

Ο Άλμπερτ μου είπε κουνώντας το κεφάλι
«Μίκη, έχεις το μαύρο σου το χάλι»
Του είπα «Ρε Άλμπερτ, ξέρεις τι έχω τραβήξει
Νοιώθω σαν στα καζάνια της Κόλασης να μ΄έχουνε ρίξει»
«Μίκη» μου είπε «το ξέρεις πως δεν είμαι χτεσινός
Και παρά την τρέλλα μου έχω σπουδάσει γιατρός
Πιοτό και χάπια φίλε δεν πάνε μαζί
Λοιπόν ίσως λιγάκι μα όχι όπως το κάνεις εσύ»

Δε μπορώ τα χάπια μου να βρω, πού ΄ναι τα χάπια;

Είναι βλέπεις αυτή η ιδέα πού ‘χει καρφωθεί στο μυαλό μου και χρόνια τώρα με στοιχειώνει…
Ίσως φταίει η συννεφιά τη μέρα που γεννήθηκα, ίσως το σιωπηλό σπίτι που μεγάλωσα
Ίσως ήταν το σχολείο που πήγα, ίσως τα ναρκωτικά, για να μαλακώσει ο πόνος μόνη ελπίδα.
Ίσως γιατί αναγκάστηκα δυο στρατούς να υπηρετήσω κι ίσως γιατί μια δουλειά σωστή δε μπορώ να την κρατήσω.
Κι ίσως γιατί η κάθε Ελένη, Θάλεια, Σοφία, Ειρήνη και Αμαλία και Μαργαρίτα και Έρση και Μαρία (μπελάς και φασαρία), όλες φύγανε,
Ίσως που νοιαζόμουνα απ’ όλους πιο πολύ εγώ, ή
μήπως που βλέπω συνέχεια πορνό ρε φίλε, ξέρω γω;
Ίσως το πανάκριβο αμάξι πού ΄χει ο γείτονας μου, ο άθλιος αυτός
Ίσως που νόμισα θα νικήσω τον κολλητό μου πού ‘τανε πιο δυνατός.
Ίσως να είμαι ελαττωματικός, όλο προβλήματα είχα και έχω διαρκώς.
Μα… και ποιος δεν έχει;
Ίσως γίνομαι κάπως υστερικός,
Ίσως τελικά να ‘μια εντάξει. Χα! Άμα το καλοσκεφτείς… μια χαρά είμαι… γλυκά μου μάτια,
νά ‘βρισκα μόνο κείνα τα χάπια

Δε μπορώ τα χάπια μου να βρω, πού ‘ναι τα χάπια;

Το ποινικό μου μητρώο λευκό, μα δε μπορώ να ησυχάσω
Το Διάβολο βάλανε μέσα μου και τώρα μου λένε ν΄αγιάσω

Δε μπορώ τα χάπια μου να βρω, πού ‘ναι τα χάπια;


Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014

Μνήμη Δημήτριου Ψαθά


- Ο κατιμάς στα καθ' ημάς
αξία έχει όσο ο κιμάς.
-Κάτι τέτοια λες καημένε
και σε περνούν για ζήτουλα
και κάνεις μπαμ καταγωγή
πως έχεις απ' τον Μπύθουλα
σους! Παναγιωτάκη σους!
είσαι ο άντρας της Σουσούς! 


Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2014

Πουφ


Ένα πουφ! ειν' η ζωή
η φράση αυτή μου ήρθε στο μυαλό
χθες το βραδάκι
από το στίχο του μπάρμπα Κώστα
σε ένα από τα πιο δημοφιλή ποιήματα του
που κιόλας μάλιστα από κάμποσους
έχει γινεί τραγούδι
και σώζεται μια ηχογράφηση
θαρρώ της κρατικής ραδιοφωνίας
που σε μεγάλη ηλικία ο ποιητής
με τρόπο χαρακτηριστικό απαγγέλει
δεν ξέρω η φράση αν ταυτίζεται με τον στίχο αυτόν
ή αν προϋπήρχε και τον γέννησε
ούτε έχει άλλωστε μεγάλη σημασία
πάντως να καταδείξει θέλει
το εφήμερο, το σύντομο του βίου
που όταν είσαι παιδί ή νεαρός
η ενηλικίωση μακρινή απίστευτα σου μοιάζει
η μέση ηλικία αδιαννόητη
τα δε γεράματα μια σκέτη φαντασία
καθώς μεγαλώνεις όμως "σαν χτες"
σου φαίνεται που σπούδαζες
που πήγες στο στρατό
που μπήκες στη δουλειά μαθητευόμενος
ο γάμος σου, ο πρώτος σου ο γιος
πότε περάσανε τα χρόνια;...
ένα πουφ! ειν΄η ζωή
η φράση αυτή μου ήρθε στο μυαλό
αλλά όχι με την παραπάνω σημασία
παρά με την ηχητική της έννοια
χθες που γυρνούσαμε από ημερήσια εκδρομή
στην Εύβοια όπου πολύ περάσαμε ωραία
πλην καταλάβαμε ότι οριστικά
φθινόπωρο ήρθε κι έπεται χειμώνας
ψιλή βροχή παντού κι ομίχλη στο βουνό
κατολισθήσεις από προηγούμενη δυνατή νεροποντή
λάσπη και πέτρες έκοβαν το δρόμο
φουσκωμένα, ανακατεμένα τα νερά
στις ποταμιές, στη θάλασσα
αχός κι αντάρα
αχός κι αντάρα
και όλο πέφτανε των πλάτανων τα φύλλα
και επιπλέον νυχτώνει πια νωρίς
όλες οι εποχές ωραίες είναι, έτσι δε λεν;
ε πειράζει που εγώ φανατικός δηλώνω οπαδός
ζέστη και φως και καλοκαίρι;
μα φτάνει πια η παρέκβαση
καθώς γυρνούσαμε το βράδυ το λοιπόν
ένα μικρό νυκτόβιο έντομο
του αυτοκινήτου το ήλκυσαν τα φώτα
και ίσα καταπάνω πήγε
στην πρόσοψη προσέκρουσε
ένας γδούπος ανεπαίσθητος σχεδόν
ένας κρότος χαμηλότατος
ένα πουφ
και πάει.





Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2014

Φωνές καυγάδες


Είναι φαινόμενο συχνό
ιδίως στις πολυάνθρωπες τις πόλεις
κάθε μέρα βλέπεις γύρω παντού
να εκτυλίσσονται τέτοια περιστατικά
μεταξύ αγνώστων
του υπαλλήλου π.χ. και του πελάτη
η φερ' ειπείν του οδηγού και του επιβάτη
αλλά και μεταξύ γνωστών
στο δρόμο που περπατά ένα ζευγάρι
ή η μάνα και η κόρη
στις σκάλες που κατεβαίνουν του μετρό
και να ξαφνικά ο εκνευρισμός
και να οι φωνές και να ο θυμός
η οργή φουντώνει
βρισιές και απειλές και λόγια που πονάνε
σύρραξη λες και ετοιμάζεται
κανείς να μην υποχωρεί
ούτε να προσπαθεί να συγχωράει

κι αυτός από μακριά παρατηρεί
μ' ένα χαμόγελο σαρδόνιο
λες σα να χαίρεται
(μα αφού στ' αλήθεια χαίρεται)
και πιο καλά βολεύεται
και ξαφνικά μες στα λεπτά
μελαχρινά του δάχτυλα
με τα κάπως μυτερά και γυαλισμένα νύχια
μια πίπα εμφανίζεται
περίτεχνα σκαλίσματα κοσμούν
παράξενο το υλικό
απ' το οποίο είναι φτιαγμένη
που λες πολύτιμο ή ίσως αρχαίο
μπορεί νά 'ναι
μέσα τοποθετείται ένα τσιγάρο χειροποίητο
που περιέχει κάτι σπάνια εξωτικά καπνά
και το χέρι απλώνεται τυχαία προς μια φλόγα
(παντού γύρω του φωτιές)
και το τσιγάρο ανάβει
αυτός ροφά απολαυστικά
και ύστερα νωχελικά
καπνό τον βγάζει απ' τα ρουθούνια
σ' ένα τασάκι από πέτρωμα ορυκτό
από της γης τα βάθη
τη στάχτη του τσιγάρου του τινάζει
που πέφτει μέσα με ακρίβεια
ούτε ένα μόριο έξω
πάντα συγκροτημένος
προσεκτικός, επιμελής
ο Μεφιστοφελής.

Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014

ΚΤΕΛ Κηφισσού


Καιρό είχα να βρεθώ
στα ΚΤΕΛ του Κηφισσού
με έτυχα νά 'μαι εκεί κοντά
κάτι για τη δουλειά
και σαν μπροστά στην είσοδο εστάθηκα
αμέσως κίνησα για μέσα
προς το συνηθισμένο μέρος
μπαίνοντας δεξιά
στο γνωστό πήγα το σημείο
μπροστά απ' τις πινακίδες των θυρών
"αποθήκη εμπορευμάτων"
και "WC δια το κοινόν"
κι απ' τα λερά, φθαρμένα τα καθίσματα
τα σταντ με τα περιοδικά και τα βιβλία
πόσα χρόνια, χρόνια πολλά πάντα εκεί
από παιδί με τη μάνα μου μαζί
ύστερα μόνος, εωσότου αγόρασα αμάξι
πότε ανόρεχτος, βαριεστημένος
για το μακρύ, κουραστικό ταξίδι ως το χωριό
άλλες φορές με επιθυμία ζωηρή
όλο χαρά, όλο αδημονία
θέσεις λεωφορείων αναλόγως του μεγέθους
και της κινήσεως του νομού αντιστοιχούν...
δύο στη Λακωνία.



Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2014

Αρτύρ Ριμπώ


Ο ζητιανόπολος
κρασάτος άνδρας
λεροαλήαταρος
λουμπενκλοσάρ
ασεβαστόλυσσας
παντααπείθαρχας
θυελλοανάρχας
ποτεδενστάθηκας
ευννοιοχυμένος
φουσταδενφόραγας
αρσενοικοίτης
λογοτεχνόφιλος
πλαθολεξίας
φωτιακαιγόμενος
ιερομένος
παντουπεριπλάνητας
βιοπορίστας
ουτεμεσήλικας
μονοποδάριος
ημιπαράλυτος
καρκινοθύμα

πριέ πουρ λουί.


Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2014

Οι συκοφάγοι


Οι σαρκοφάγοι δεν είναι τα κιβούρια
των πλούσιων αρχαίων Αιγυπτίων
οι σαρκοφάγοι είναι οι εξαρτήσεις
που σου τρώνε το συκώτι
τα πνευμόνια, την καρδιά σου, το στομάχι

οι ψυχοφάγοι είναι οι άνθρωποι βαμπίρ
που σε απομυζούν και ότι
καλό μεδούλι έχει μείνει
στην ανάξια, ταλαίπωρη πσυχή
σου το ροφούνε
με τις ανίκανες να κορεστούν
τας συμπεριφοράς τους
κι εσύ ανίσχυρος, αδύναμος
υπό επήρρεια των ποικιλότροπων πασίλυπων
αλγήδονων των αναλγητικών
παθητικός ως βλαξ (λίγο δε ντρέπεσαι;)
τας απαισίας τους επιβολάς να υπομένεις

κι είναι που λες και οι συκοφάγοι
πλάσματα του ουρανού
μικρά, κιτρινοπράσινα
πού ‘χουνε χούι της αγαπημένης σου πατρίδος
εκεί στης χώρας σου το Νότο
 τους γλυκείς να τρώνε δέντρων τους καρπούς
που επιμελώς οι αυτόχθονες
συλλέγουν κι εμπορεύονταν
επί αιώνας τόσους
κι είχες κι εσύ στη συλλογή συμμετοχή
εκπαιδευόμενος ως παις στις διακοπές
(κατάπτυστε, τίποτα δε θυμάσαι;)
ααα… να κλέβουν, να χαλάνε
τα σύκα τα πολύτιμα χρυσά
ούτε ποτέ πολέμησες
κείνα τ’ απαίσια πτηνά
ότι τάχα μου κι αφτά
δημιουργήματα Του είναι

ε, να λοιπόν η νέμεσις
φαγώθηκες και σώνει
η ώρα έφτασε
ποιός θα βρεθεί
ορνιθολόγος να μπορεί
να έχει όρεξη ή ενδιαφέρον
και πού καιρός
εσένα να γλυτώνει.

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014

Χαρτιά που βρέθηκαν στο δρόμο… συνέχεια


Βρεθέν αρχάς Οκτωβρίου Δυο Χιλιάδας Δεκατέσσαρα εν Νεαπόλει-Εξάρχεια Αθηνών, επί της Χαριλάου Τρικούπη Οδού, στο ρεύμα της καθόδου με κατεύθυνση το κέντρο, στο μέσον περίπου και έξωθεν καταστήματος πώλησης λαχανικών και οπώρων.

Χαρτί διαστάσεως Α4 (διακόσια δέκα επί διακόσια ενενήντα επτά χιλιοστόμετρα), χρωματιστό κροκί.

Στην πίσω όψη, δεκαοκτώ επάλληλες εκτυπώσεις των δύο γραμμών με διεύθυνση: οδός – αριθμός & οδός (γωνιαίο κτίριο), γειτονιά των Αθηνών και τηλέφωνο πληροφοριών (το πρόθεμα 210 στην πρώτη γραμμή, τα υπόλοιπα επτά ψηφία στη δεύτερη)

Στην πρόσθια πλευρά χειρόγραφες σημειώσεις (εν είδει λίστας για ψώνια) με μπλε μελάνη και διαγραμμίσεις με το ίδιο ή κόκκινη μελάνη.

Λέει:

½  κιλό φασολάκια πολύ φρέσκα (υπαίθρια)
½ πιπεριές πράσινες  … το ½ πιπεριές διαγραμμισμένο
½ ντομάτες υπαίθριες
1 κιλό ρόδια Ερμιόνης / Ελληνικά – παντζάρια (αν έχει υπαίθρια/βιολογικά) … το παντζάρια (αν έχει υπαίθρια/βιολογικά) πολλαπλά διαγραμμισμένο
½ κιλό σταφίδα κορινθιακή υπαίθρια/ ή βιολογική … το ½ διαγραμμισμένο
2 κιλά κρεμμύδια (όχι Βοιωτίας) … το 2 διαγραμμισμένο
Κυματιστή γραμμή διαχωρισμού λίστας σε τμήματα
1 ψωμί χωριάτικο ζυμωτό (ή με προζύμι)
Kyknos concassé x 2
χυμό… διπλά διαγραμμισμένο

Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2014

Σκύλλα Χάρυβδη


Χάρηκα που χάρηκες που σού 'παν
πως με βρίσκουν μήνες τώρα "καθαρό"

και δεν πίνω πια παρά μονάχα
άφθονο μεταλλικό νερό

και πηγαίνω τακτικά στις συγκεντρώσεις ΑΑ
κάθε μέρα, όλον τον καιρό

και πως "έπρεπε αυτό,
ώρα ήτανε να γίνει"

πώς; τί είν' αυτά τα ίχνη σκόνης
άσπρα στο απάνω χείλος μου;

α, μη δίνεις σημασία, μια γραμμή λεπτότατη
πήρα κοκαΐνη.


Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2014

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (287)


...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα


Ξεχάνομαι: σύνθετο ρήμα - χάνω τη συγκέντρωση μου (ξεχνιέμαι) και συνεπεία τούτου χάνομαι, στους δρόμους άγνωστων συνοικιών της πόλης, στη φύση, σε δάση, βουνά, σπήλαια ή ακόμα και στους λογισμούς, τις σκέψεις μου, τις ονειροπολήσεις μου...  Υπήρχε κι ένα συγκρότημα, οι "Ξεχάνομαι γιατί ρεμβάζω", αυτά τη δεκαετία του '80, όταν ο πλαθολόγος ήταν νέος αγαπητοί       αναγνώστες και από τότε μας έως και σήμερα, τις πιο πολλές φορές, ξεχαμένος.

Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2014

Άχθος αρούρης

Δεν θα τα καταφέρω
ούτε θα το αποφύγω τελικά
(αφού δεν κάνω και καμμιά
προσπάθεια σοβαρή)
μέσα στο φόβο
μέσα στο φόβο
θα περάσει η ζωή μου 
κι ούτε μου μέλλει
άξιος να σταθώ
όρθιος και αγέρωχος
ψηλά με το κεφάλι
προβλήματα να αντιμετωπίσω
έτσι λοιπόν
λυγισμένος και σκυφτός
στο βίο μου
στο εξής θα προχωρήσω
ώσπου μια μέρα να διπλώσω
στα δύο εντελώς
και στο υγρό, αφράτο χώμα
το κούτελο μου να ακουμπήσω
η μύτη ύστερα
το στόμα, το σαγόνι
και να αρχίσει εκεί
η αργή, σταδιακή η πρόσχωσις
ώσπου, ύστερα από ώρα αρκετή
το σώμα νά 'χει πια χαθεί
και έτσι λέω
μήπως τους άλλους
από μένα να λυτρώσω
μήπως και μένα
πάλι από μένα
να γλυτώσω.


Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2014

Η μπάντα έπαιζε Waltzing Matilda


Τραγούδι του Σκωτσέζου, μετανάστη στην Αυστραλία, Eric Bogle από τη δεκαετία του 1970. Βασίζεται στο δημοφιλέστατο στην Αυστραλία, Waltzing Matilda, που αναφέρεται στους περιπλανώμενους πλάνητες της ηπείρου στις αρχές του 20ου αιώνα - Matilda ονομαζόταν ο σάκος τους. Ο νεαρός ήρωας καλείται στο στρατό και συμμετέχει μαζί με τους συμμάχους στη μάχη της Καλλίπολης, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου και τραυματίζεται σοβαρά. Εκτέλεση από τους Dubliners με τον Ronnie Drew (1934-2008) στο τραγούδι, ενδεικτικά στο σύνδεσμο: http://www.youtube.com/watch?v=Wq0fF6oY6I4&index=2&list=PLmp6nSK65Wu6nGkJFx4QtKXWbzqYHZpIc.
Μετάφραση: Χ.Δ.Τ.

Νέος σαν ήμουν, με το σάκκο στους ώμους
του περιπλανώμενου ζούσα το βίο
απ’ την κοιλάδα του Μάρραιη στους έρημους τόπους
το σακκίδιο μου κουβαλούσα με μπρίο
Μα το ’15 η πατρίδα είπε: «Γιε μου πια φτάνει
σταμάτα τη γύρα, καθένας το χρέος του θα κάνει
με τενεκεδένιο κράνος κι ένα τουφέκι παλιό
στον πόλεμο μ΄έστειλαν και στο χαμό

Και η μπάντα έπαιζε Waltzing Matilda
καθώς τα πλοία απ’ το λιμάνι μακραίναν
σε κλάμματα μέσα, σε γέλια, σε λάβαρα
για την Καλλίπολη μας πηγαίναν

Καλά θυμάμαι τη μέρα την τρομερή
που το αίμα μας χύθηκε στο νερό και στην άμμο
στου κόλπου της Σούβλας την κόλαση τη φοβερή
σα σφάγια μας ξάπλωσαν χάμω
Οι Τούρκοι ήταν από καιρό, καλά πολύ ετοιμασμένοι
μας σκεπάσαν οβίδες, μας γαζώσαν μυδράλλια
σε πέντε μόλις λεπτά βρεθήκαμε τιναγμένοι
σε κομμάτια πίσω σχεδόν στην Αυστράλια

Και η μπάντα έπαιζε Waltzing Matilda
καθώς σταματήσαμε τους νεκρούς μας να θάψουμε
τους δικούς μας εμείς, οι Τούρκοι το ίδιο
και μετά ξανά να λυσσάξουμε

Όσοι γλυτώσανε προσπάθησαν να επιβιώσουν
σ΄αυτήν την τρέλλα της φωτιάς, του θανάτου
δέκα βδομάδες κατάφερα να μη με σκοτώσουν
καθώς σωρεύονταν τα πτώματα ψηλά από κάτου
Μια τούρκικη οβίδα με τίναξε ψηλά
στο νοσοκομείο ξύπνησα μ’ επιδέσμους και ράμματα
σαν είδα πώς ήμουν, ας είχα πεθάνει είπα πιο καλά
δεν ήξερα ότι υπάρχουν απ’ το θάνατο χειρότερα πράγματα

Δε θα ξανατραγουδήσω πια Waltzing Matilda
ως τα μακρινά θαμνοτόπια και πίσω
για να πάω πρέπει νά ‘χω δυο πόδια
και δυο νά ‘χω για να γυρίσω

Τους πληγωμένους μαζέψαν, τους τραυματίες, τους ανάπηρους
και μας στοιβάξαν σ’ ένα πλοίο για την πατρίδα
τους κουτσούς, τους κουλούς, τους  τυφλούς, τους τρελλούς
ακρωτηριασμένους, αγέρωχους  ήρωες σαν κι αυτούς δεν ξαναείδα
Καθώς το πλοίο έδενε στο λιμάνι του Κουαίη
χάρηκα που δικός μου δεν ήτανε στην προβλήτα
να με κοιτάει με έκπληξη και ν’ αρχίσει να κλαίει
την εικόνα μου που είχε από πριν πως ήταν

Και η μπάντα έπαιζε Waltzing Matilda
καθώς μας μετέφεραν μέσα απ’ το πλήθος
κανείς δε χαιρέταγε, στέκονταν μόνο και κοίταγαν
όχι στα μάτια, χαμηλά προς το στήθος

Τώρα κάθε Απρίλη κάθομαι στη βεράντα
η παρέλαση περνάει από εμπρός της
οι παλιοί μου οι σύντροφοι, υπερήφανοι πάντα
αισθάνονται ξανά  τις δόξες της νιότης
κουρασμένα γεροντάκια, σκεβρωμένα, πικρά
ξεθωριασμένοι ήρωες ενός ξεχασμένου πολέμου
κάποιος νέος με ρωτά : «γιατί γίνονται αυτά;»
του αποκρίνομαι: «κι εγώ αναρωτιέμαι καλέ μου»

Και η μπάντα παίζει Waltzing Matilda
και οι γέροι πάλι βρισκόμαστε εκεί
μα χρόνο το χρόνο λιγότεροι είμαστε
μια μέρα δε θα υπάρχει ψυχή

Waltzing Matilda, Waltzing Matilda
ποιός θά ‘ρθει Waltzing Matilda μαζί
τα φαντάσματα τους ακούω απ’ το ξεροπόταμο εκεί
κοντά μου ποιός θά ‘ρθει με την Matilda μαζί;




Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2014

Δρομέας


14 Σεπτεμβρίου 2014, η ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, Β' Παθολογική κλινική, νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς, Αθήνα

Πάνω κάτω στους διαδρόμους
πάνω κάτω στους διαδρόμους
επί μία δεκαετία
πάνω κάτω στους διαδρόμους
για να καταναλώνεται
ο χρόνος που μοιάζει
να επεκτείνεται αδιανόητα
και να περνάει αδύνατο σχεδόν
πάνω κάτω στους διαδρόμους
τα μέτρα να αθροίζονται
δρομέας μεγάλων αποστάσεων
πάνω κάτω στους διαδρόμους
με τους ομοιόμορφους χρωματισμούς
κάτω πάτωμα λινόλεουμ
και πάνω νέον φώτα
πόρτες δεξιά κι αριστερά
στους τοίχους τις παρόμοιες αφίσσες
Ελλάς Μυστράς, Μονεμβασιά
Πάπιγκο, Σαμοθράκη
Δήλος, Πάτμος, Ολυμπία
και τις δεκάδες πινακίδες
προς Ακτινολογικό, Β' Παθολογική
Βιοχημικό εργαστήριο
Νοσηλεία, Προϊσταμένη, Γραφείο Ιατρών
WC επισκεπτών, Κουζίνα, Αποθήκη
Αναπληρωτής διευθυντής Δρ Τάδε Τάδε
Ρευματολογικό τμήμα
Θάλαμοι 330 - 350
Έξοδος.

Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2014

Τσεκαρίσματα σε λίστες

Τσεκαρίσματα σε λίστες που βρέθηκαν στο διαδίκτυο, ενίοτε σχολιασμένα, και γενικό συμπέρασμα στο τέλος

Λίστα πρώτη

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα είναι μια ταξινόμηση των πιο σοβαρών αμαρτημάτων σύμφωνα με την Καθολική εκκλησία, την οποία εισήγαγε ο Πάπας Γρηγόριος Α΄ κατά τη διάρκεια της θητείας του 590-604 μ.Χ. στην εργασία του Magna Moralia.
Τα αμαρτήματα ονομάζονται "θανάσιμα" γιατί σύμφωνα με την εκκλησία μπορούν να στερήσουν τη θεία χάρη και να οδηγήσουν στην αιώνια καταδίκη της ψυχής του ανθρώπου, εκτός αν συγχωρεθούν με την εξομολόγηση. Σύμφωνα με την παράδοση, κάθε αμάρτημα εκπροσωπείται και από ένα δαίμονα.

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, ταξινομημένα κατά αύξουσα σοβαρότητα είναι:

Οκνηρία = η φυγοπονία, η τεμπελιά - ΤΣΕΚ
Αλαζονεία = το να θεωρεί κανείς τον εαυτό του ανώτερο των άλλων - Όχι, αντιθέτως
Λαιμαργία = κατάσταση στην οποία ένας άνθρωπος τρώει πολύ, ασταμάτητα και γρήγορα - ΤΣΕΚ
Λαγνεία = κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος δεν ελέγχει τις σεξουαλικές του επιθυμίες - ΤΣΕΚ
Απληστία = πλεονεξία,αυτός που θέλει όλο και περισσότερα - ΤΣΕΚ (μερικό: για βιβλία, μουσική, πορνογραφία, κρουστά όργανα - όχι άλλα)
Οργή = θυμός, μνησικακία - Όχι
Ζηλοφθονία = Όταν κάποιος ενοχλείται με την επιτυχία των άλλων - Όχι

Λίστα δεύτερη

Οι συνήθειες των δυστυχισμένων ανθρώπων

Ο καθένας έχει τις «μαύρες» μέρες του, αλλά γιατί προκαλούμε αρνητική ενέργεια τη στιγμή που μπορούμε να την αποφύγουμε;
Αν προσπαθήσουμε να σκεφτούμε θετικά για εμάς και τους άλλους, τότε θα κάνουμε ένα βήμα προς την ευτυχία.
Ακολουθεί μια λίστα -όπως τη δημοσιεύει το Business Insider-, με πράγματα που συνηθίζουν να κάνουν οι δυστυχισμένοι άνθρωποι. Απλά προσπαθείστε να τα αποφύγετε.

Αγωνιούν για πράγματα που δεν μπορούν να αλλάξουν - ΤΣΕΚ
Παρατάνε την όποια προσπάθεια όταν τα πράγματα δυσκολεύουν - ΤΣΕΚ
Παίρνουν τον εαυτό τους (πολύ) σοβαρά - ΤΣΕΚ σε κάποιες περιπτώσεις
Δεν αθλούνται καθόλου - Όχι
Θέτουν ανέφικτους στόχους - ΤΣΕΚ
Καταναλώνουν ανθυγιεινές τροφές - ΤΣΕΚ
Δυσκολεύονται στον ύπνο - ΤΣΕΚ
Επικεντρώνονται στις αδυναμίες τους, όχι στα δυνατά τους στοιχεία - ΤΣΕΚ
Ασχολούνται διαρκώς με τα social media - ΤΣΕΚ
Δεν αφήνουν ποτέ τη βολή τους, δεν ρισκάρουν - ΤΣΕΚ
Ενδιαφέρονται για τη γνώμη των άλλων - ΤΣΕΚ
Αρέσκονται στο να ασκούν αρνητική κριτική στους άλλους και να κουτσομπολεύουν - Όχι
Είναι εργασιομανείς - Όχι, α χα χα, όχι προς Θεού
Απομονώνονται από τον κοινωνικό περίγυρο - ΤΣΕΚ
Δεν «κακομαθαίνουν» τον εαυτό τους με δώρα, διακοπές κλπ. - Όχι
Συμβιβάζονται διαρκώς - ΤΣΕΚ
Αρνούνται πεισματικά να συγχωρούν - Όχι
Αποφεύγουν να κάνουν σχέδια - ΤΣΕΚ
Επικεντρώνονται μόνο στον εαυτό τους και στα δικά τους προβλήματα, παραβλέποντας τους γύρω τους - Όχι

Επίσης:
ΤΙ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΕΧΕΙ ΕΝΑΣ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Κατά τη γνώμη μου, η ευτυχία δεν είναι κάτι δεδομένο στη ζωή μας και δεν γεννιόμαστε με αυτή σε καμία περίπτωση. Η ευτυχία είναι κάτι που συμβαίνει μέσα από μια σειρά εμπειριών, μέσα από συνήθειες και τα επιτεύγματα που έχετε καταφέρει κατά τη διάρκεια της ζωής σας.
Αυτό  το άρθρο δεν είναι ένας οδηγός για να παρατηρήσετε και να διορθώσετε τα άτομα που πάσχουν από κλινική κατάθλιψη, αλλά μια σειρά από πράγματα που έχω μάθει στη ζωή μου, που έχουν διαμορφώσει τον τρόπο που βλέπω τη ζωή και τον κόσμο. Είναι η εμπειρία μου ότι οι όσο πιο θετικές συνήθειες  έχετε στη ζωή σας, τόσο πιο συναισθηματική ευτυχία θα ζήσετε. Αντί να σας πω πράγματα που πρέπει να κάνετε για να αυξήσετε τη συναισθηματική ικανοποίηση σας, έχω δημιουργήσει μια λίστα με τις κακές συνήθειες  που θα πρέπει να προσπαθήσετε να διορθώσετε. Όχι μόνο θα σας κάνει πιο ευτυχισμένους, θα σας κάνει καλύτερους ανθρώπους.

Συνεχώς παραπονιέστε - ΤΣΕΚ

 Ένα πράγμα είναι σίγουρο, ότι οι ευτυχισμένοι και οι επιτυχημένοι άνθρωποι δεν διαμαρτύρονται. Ενώ είναι ψυχολογικά ευεργετικό για τη διαφυγή όταν είστε κάτω από την πίεση, υπάρχει μια διαφορά μεταξύ του μικρού “εξαερισμού” από το να είστε συνεχώς παραπονιάρης .  Ο χρόνια παραπονιάρης τείνει να έχει πάντα κάτι στραβό στη ζωή του, τα θέματα τους είναι πιο σημαντικά από όλων των άλλων, και όταν έχεις κάτι να πεις για τον εαυτό σου, δεν ενδιαφέρονται πολύ για να σας ακούσουν.
Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι τείνουν να διαμαρτύρονται για τη δουλειά τους,  πόσο λίγα χρήματα βγάζουν, ή πως τίποτα δεν είναι δίκαιο. Να σας πω κάτι; Ο καθένας μας  έχει εκατοντάδες πράγματα που θα μπορούσε να διαμαρτυρηθεί οποιαδήποτε στιγμή! Αν είστε  παραπονιάρης, να σταματήσετε να κλαψουρίζετε και να μιλήσετε για τα πράγματα που είναι θετικά στη ζωή σας και να επικεντρωθείτε σε αυτό που είναι καλό. Αν έχετε κάποιο πρόβλημα, να καθίσετε και να βρείτε μια λύση. Με το να διαμαρτύρεστε σταθερά δεν πετυχαίνετε τίποτα, αλλά ωθείτε τους φίλους σας μακριά και θα παραμείνετε σε αυτό το dark place για πολύ καιρό! Έχετε κάποιο καλό στη ζωή σας, βρείτε το, και μοιραστείτε το.

Θέλετε να αγοράζετε συνεχώς - ΤΣΕΚ

Πολλοί άνθρωποι είναι εύκολο να  εμπλακούμε σε υλιστικό παροξυσμό, και να ξεχάσουμε αυτά που πραγματικά μας κάνουν ευτυχισμένους. Σίγουρα ένα gadget τελευταίας τεχνολογίας  μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε καλά την ημέρα που το αγοράσατε, ίσως και λίγο παραπάνω αλλά η χαρά είναι προσωρινή, και θα επανέλθει η αίσθηση ότι πρέπει να αγοράσετε και κάτι άλλο πολύ σύντομα! Βγείτε έξω και βιώστε τον κόσμο. Εάν δεν μπορείτε να αντέξετε οικονομικά για να πάτε κάπου μακριά, γίνετε τουρίστας στη δική σας πόλη. Μπορείτε  να πάτε μια βόλτα  στην παραλία και μόνοι σας ακόμα, κάντε έναν περίπατο σε μια άγνωστη διαδρομή, διαβάστε ένα βιβλίο! Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που θα μπορούσατε να κάνετε που θα εμπλουτίσουν τη ζωή σας και δεν περιλαμβάνουν χρήματα.

Άμετρη κατανάλωση αλκοόλ - ΤΣΕΚ ΤΣΕΚ ΤΣΕΚ

Το αλκοόλ είναι δύσκολο να αποφευχθεί. Είναι παρόν σε σχεδόν κάθε κοινωνική κατάσταση. Όπως γνωρίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι το αλκοόλ είναι ένα κατευναστικό.
Ενώ το αλκοόλ μπορεί να σας βοηθήσει να χαλαρώσετε σ’ αυτές τις κοινωνικές καταστάσεις, αν πίνετε υπερβολικά σε τακτική βάση μπορεί να σας προκαλέσει τον όλεθρο στη ζωή σας! Δεδομένου ότι το αλκοόλ είναι χαλαρωτικό, την επόμενη μέρα μετά την  υπερβολική κατανάλωση συνήθως οδηγείτε τον εαυτό σας  σε μια όμορφη αντιπαραγωγική μέρα. Και φυσικά οδηγεί σε κακή διατροφή και έλλειψη άσκησης. Με μέτρο λοιπόν.

 Ανησυχείτε συνεχώς για το μέλλον - ΤΣΕΚ

Οτιδήποτε και να κάνετε δεν έχει σημασία, γιατί σκέφτεστε πάντα τι μπορεί να σας επιφυλάσσει το μέλλον! Μήπως απολυθείτε; Ίσως.. Θα μπορούσατε να αρρωστήσετε και με μια σοβαρή ασθένεια;  Ναι… Μπορεί. Το σημαντικό είναι,  πως έχετε πολύ λίγο τον έλεγχο για το αν ή όχι αυτά τα πράγματα θα συμβούν, οπότε γιατί να περάσετε το χρόνο σας ανησυχώντας για αυτό; Εφ ‘όσον έχετε ένα λογικό σχέδιο για το πως πρέπει να ζείτε τη ζωή σας με υπευθυνότητα, θα πρέπει να επικεντρωθείτε σε  ό,τι συμβαίνει στη ζωή σας τώρα. Εστιάστε σε αυτό που κάνετε αυτή τη στιγμή, αν δεν σας αρέσει, να κάνετε κάτι άλλο. Αυτή τη στιγμή κοιτάζω έξω, είναι ένα υπέροχο βράδυ και η γάτα μου τρίβετε πάνω στο πόδι μου. Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο ευτυχισμένη.

 Περιμένετε πάντα κάτι από το μέλλον - ΤΣΕΚ

Μοιάζει πολύ με το παραπάνω σύμπτωμα για το μέλλον, γιατί όπως πολλοί άνθρωποι ανησυχούν, αρκετοί άνθρωποι επικεντρώνονται στα μελλοντικά γεγονότα αντί να σκεφτούν τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Η αλυσίδα αυτής της σκέψης ξεκινά συνήθως κάπως έτσι :
Όταν είστε στο πανεπιστήμιο, νομίζετε ότι θα είστε ευτυχισμένοι όταν αποφοιτήσετε. Μόλις έχετε αποφοιτήσει, νομίζετε ότι θα είστε ευτυχισμένοι τη  στιγμή που θα πιάσετε μια καλή δουλειά. Μόλις έχετε τη δουλειά των ονείρων σας, νομίζετε ότι θα είστε ευτυχισμένοι όταν  θα είστε παντρεμένοι. Επόμενο, νομίζετε ότι θα είστε ευτυχισμένοι όταν αποκτήσετε παιδιά.
Μόλις αποκτήσετε παιδιά, νομίζετε ότι θα είστε ευτυχισμένοι όταν μεγαλώσουν και ανεξαρτητοποιηθούν. Στη συνέχεια θα είστε  όταν έχουν παιδιά, τα παιδιά σας. Προτού να το καταλάβετε, θα έχετε περάσει ολόκληρη τη ζωή σας περιμένοντας τα γεγονότα να φέρουν την ευτυχία και πολύ απλά θα συνειδητοποιήσετε πως η ζωή ( και η ευτυχία ) σας έχει προσπεράσει προ πολλού.

 Δεν έχετε έστω και ένα χόμπι - Όχι

Πριν καν ξεκινήσετε τη δουλειά σας , καθαρίζετε το σπίτι… αυτό ΔΕΝ είναι χόμπι. Χόμπι είναι οι δραστηριότητες που μπορείτε να παθιαστείτε. Χόμπι είναι κάτι που θα κάνετε όταν έχετε μόνο τρεις ώρες  ελεύθερο χρόνο την Πέμπτη το βράδυ. Χόμπι είναι δεξιότητες που θα μπορούσαν ενδεχομένως να σας κάνουν να κερδίσετε χρήματα, αν γίνετε  αρκετά καλοί σε αυτές. Οι χαρούμενοι άνθρωποι τείνουν να έχουν χόμπι, είτε είναι kick boxing,  είτε παίζοντας  κιθάρα, ή ακόμα και να κατασκευάζετε διάφορα. Τα χόμπι σας δίνουν την ευκαιρία να κάνετε κάτι με τον ελεύθερο χρόνο σας και σκεφτείτε πως αυτός ο χρόνος είναι μόνο για εσάς! Αυτός είναι ο χρόνος που επενδύετε στον εαυτό σας.

Κακή διατροφή - ΤΣΕΚ

Κάνοντας κακές επιλογές στο τι τρώτε ή το να τρώτε πάρα πολύ δεν είναι μόνο κακό για την υγεία σας, μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε ληθαργικοί, ενοχικοί, καταθλιπτικοί και όταν γίνεται για παρατεταμένες χρονικές περιόδους συνήθως οδηγεί στην αύξηση του βάρους. Δυστυχώς, η κακή διατροφή είναι ένας φαύλος κύκλος. Συχνά  οι άνθρωποι τρώνε όταν  αισθάνονται στεναχωρημένοι. Αισθάνονται μεγάλη χαρά για λίγα λεπτά, ενώ τρώνε τα αγαπημένα τους φαγητά, αλλά στη συνέχεια αισθάνονται ενοχές, συγχρόνως με την έλλειψη ενέργειας και την μείωση της παραγωγικότητας.
Τρώτε υγιεινά, όχι μόνο σας κάνει να έχετε περισσότερη ενέργεια, θα σας κάνει επίσης να φαίνεστε καλύτερα, πράγμα που σας κάνει να αισθάνεστε καλύτερα για τον εαυτό σας . Σε αντίθεση με ο,τι τα εκατομμύρια των περιοδικών fitness σας λένε εκεί έξω, θα σας πω ότι, το 90 % του πώς είστε καθορίζεται από το τι και πόσα τρόφιμα  βάζετε στο σώμα σας, όχι πόσο χρόνο περνάτε στο διάδρομο. Eat right, look great, and feel great.

Μιλάτε άσχημα για τους άλλους - Όχι

Την επόμενη φορά που θα βγείτε έξω,  ακούστε τι συζητούν οι άνθρωποι γύρω σας, και δίπλα σας. Μήπως ξοδεύετε το χρόνο σας κουτσομπολεύοντας ή μιλώντας για τους άλλους ανθρώπους; Οι δυσαρεστημένοι/δυστυχισμένοι άνθρωποι συχνά το κάνουν, να μιλούν για τους άλλους ανθρώπους, αντί να μιλούν για πράγματα όπως διάφορες ιδέες ή τα τρέχοντα γεγονότα.
Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι έχουν επίσης την τάση να κρίνουν τους άλλους. ” Κοίτα τι  κάνει ο ηλίθιος! . « Μπορείς να πιστέψεις τι φοράει; “.  Αν πιάνετε τον εαυτό σας να κρίνετε κάποιον που δεν ξέρετε, να δαγκώσετε τη γλώσσα σας! Το να μιλάς άσχημα για κάποιον και να τον κουτσομπολεύεις  θα μπορούσε να σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα για μια στιγμή, αλλά το μόνο που κάνεις είναι να καλύπτεις τις ανασφάλειες σου, προσπαθώντας να τους μειώσεις.

Κρατάτε κακίες - Όχι

Το να κρατάτε κακίες και εχθρότητες προς κάποιον είναι σαν να κουβαλάτε γύρω από τη μέση σας ένα σακίδιο γεμάτο πέτρες. Δεν έχετε πρόβλημα με  αυτό, αλλά είναι ένα φορτίο, και η ζωή σίγουρα θα ήταν πιο εύκολη χωρίς αυτό. Do yourself a favour… και πείτε “σε συγχωρώ”. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να γίνει ο καλύτερος φίλος σας,  όποιος σας έχει ενοχλήσει και πληγώσει, αλλά συμβιβαστείτε  με ο,τι έχει συμβεί και  κατανοήστε ότι οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Το να συγχωρείτε  θα σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από το άγχος, το στρες και την κατάθλιψη και σας επιτρέπει να έχετε πιο ευτυχισμένες σχέσεις. Πετάξτε όλα αυτά τα φορτία που πιθανόν να έχετε και move on!

 Σταματήσατε να μαθαίνετε πια - ΤΣΕΚ

Δεν είναι δύσκολο να γίνει, γιατί  εφησυχάζουμε στη ζωή. Έχετε ξοδέψει τόσο πολύ χρόνο να πηγαίνετε στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στο μεταπτυχιακό,  για να αποκτήσετε τελικά μια δουλειά που η μάθηση γενικά, πάει ένα βήμα πίσω. Το να μαθαίνεις πράγματα δεν χρειάζεται να είναι μια αγγαρεία. Ακριβώς όπως τα χόμπι, να μάθετε  για κάτι που είστε παθιασμένοι. Σας αρέσει το μεξικάνικο φαγητό; Τέλεια! Αρχίστε να διαβάζετε γι αυτό και κάντε και την πρακτική σας φτιάχνοντας πέντε αστέρων μεξικάνικο φαγητό. Το να μαθαίνετε νέα πράγματα όχι μόνο σας δίνει λόγους  να μιλήσετε για αυτά στο κοινωνικό σας περιβάλλον, σας βοηθά επίσης να βελτιώσετε τον εαυτό σας, το οποίο σας οδηγεί στην ευτυχία.

 Είστε αναβλητικοί - ΤΣΕΚ, ω! ΤΣΕΚ

Είναι εύκολο να καθίστε στον καναπέ και να κάνετε μια λίστα με πράγματα που θέλετε  ή σκοπεύετε να κάνετε. Στην πραγματικότητα το να σηκωθείτε από τον καναπέ είναι το πιο δύσκολο,  παίρνει πολύ περισσότερη ενέργεια, βλέπετε.  Λένε ότι το πρώτο βήμα είναι πάντα το πιο δύσκολο μέρος σε οποιοδήποτε σχέδιο. Σταματήστε τις δικαιολογίες, κανείς δεν πρόκειται να το κάνει για εσάς. Θέλετε να κάνετε ένα course; Σηκώστε το τηλέφωνο και εγγραφείτε. Θέλετε να χάσετε 10 κιλά;  Μπείτε στο αυτοκίνητο και πηγαίνετε στο γυμναστήριο. Σήμερα είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σας. Κάντε το πρώτο βήμα!

 Μισείτε τη δουλειά σας - ΤΣΕΚ
Ένα είναι το σίγουρο..οι περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να εργαστούν για να επιβιώσουν. Όπως επίσης πως  οι περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται 1.920 ώρες ετησίως.
Αν πρόκειται να δαπανήσετε 1.920 ώρες κάθε χρόνο για να δουλεύετε, σας παρακαλώ να κάνετε μια προσπάθεια να σας αρέσει η δουλειά σας. Από τη στιγμή που θα είναι το 22,4 % του χρόνου σας μέσα σε ένα έτος  ( ναι αυτό περιλαμβάνει και τις ώρες ύπνου ) σας προτείνω να σας  αρέσει αυτό που κάνετε. Τώρα, προτού να βγάλουμε συμπεράσματα για πιο λόγο μισείτε τη δουλειά σας, σκεφτείτε λίγο με τον εαυτό σας: ” Μισώ πραγματικά τη δουλειά μου, ή  απλά παραπονιέμαι συνεχώς γι ‘αυτό στους άλλους, τόσο πολύ που νομίζω ότι πραγματικά τη μισώ; “.
Τόσοι πολλοί άνθρωποι αγαπούν τη δουλειά τους, όταν ξεκινάτε για πρώτη φορά. Όσο περνά ο καιρός, οι συνάδελφοι σας αρχίζουν να διαμαρτύρονται για διάφορα πράγματα, και τότε αρχίζετε και εσείς να βρίσκετε  μικρά πράγματα που σας ενοχλούν, τότε διαμαρτύρονται όλοι μαζί και αρκετά σύντομα ο καθένας έχει συγχωνευτεί σε αυτή την γιγαντιαία σφαίρα του μίσους. Το επόμενο πράγμα που κάνετε είναι να κατηγορείτε τη δουλειά σας για τη δυστυχία σας . Αν αυτή είναι η περίπτωσή σας , μπορείτε είτε Α) Να ξεκινήσετε λέγοντας στον εαυτό σας κάτι που σας αρέσει στη δουλειά σας καθημερινά, και φροντίστε να το μεταδώσετε στους  συναδέλφους σας σε μια προσπάθεια να μάθουν να αγαπήσουν ξανά τη δουλειά τους ή Β) Αν είναι ήδη πολύ αργά, και η ζημιά έχει γίνει, να βρείτε μια παρόμοια δουλειά αλλού και να κάνετε  ο,τι μπορείτε  για να ξεκινήσετε με θετικό τρόπο!
Σε περίπτωση που πραγματικά μισείτε τη δουλειά σας και σας προκαλεί θλίψη, απλά κάντε το μεγάλο βήμα, και προχωρήστε! Όντας δυσαρεστημένοι  για σχεδόν το ένα τέταρτο της ζωή σας απλά δεν αξίζει τον κόπο…

 Μοναξιά - ΤΣΕΚ

Μια από τις μεγαλύτερες αιτίες της δυστυχίας είναι η μοναξιά. Δεν αναφέρομαι να έχουν κάποιον σύντροφο στη ζωή σας..το να έχεις ένα σύντροφο, δεν σημαίνει ότι δεν θα αισθάνεστε μόνος. Η αίσθηση της μοναξιάς προέρχεται γενικά από την  έλλειψη κοινωνικής διέγερσης.  Η εποχή της τεχνολογίας που διανύουμε σίγουρα διαιωνίζει όλο αυτό μέσω των μηνυμάτων.. το Facebook, το Twitter και όλα τα ” Κοινωνικά Δίκτυα” έχουν παίξει πολύ σημαντικό ρόλο. Οι άνθρωποι είναι τόσο εξαρτημένοι από αυτές τις μορφές της κοινωνικής τεχνολογίας που ξεχνούν ότι χρειάζονται μια πραγματικά γνήσια ανθρώπινη επαφή. Οι κοινωνικά ανασφαλείς άνθρωποι τείνουν να κλίνουν προς την κοινωνικοποίηση, την online όμως, επειδή έχουν περισσότερο έλεγχο πάνω στο τι θα πουν και στο χρονοδιάγραμμα αυτών που θα πουν! Η πρόσωπο με πρόσωπο επαφή έχει μειωθεί αρκετά και φυσικά μειώνει την κοινωνική ανησυχία για λιγότερο εξωστρεφής άτομα. Δυστυχώς μένουν εντός της comfort zone τους, και περιορίζουν την προσωπική ανάπτυξη, και εμποδίζουν την ανάπτυξη των τόσο πολύτιμων, πρόσωπο με πρόσωπο σχέσεων.
Δεν έχετε κάτι να κάνετε απόψε; Αντί να σχολιάζετε σε κάθε Facebook status, και σε φωτογραφίες,  να σηκώσετε το τηλέφωνο και να καλέσετε ένα φίλο σας και να βγείτε έξω για ένα ποτό, θα εκπλαγείτε πόσο καλύτερα θα αισθανθείτε αν μιλήσετε στη πραγματική ζωή με έναν άνθρωπο…
Εάν είστε single και αισθάνεστε ότι χρειάζεστε κάποιο σύντροφο για να είστε ευτυχισμένοι,  κάνετε μεγάλο λάθος! Δεν μπορείτε  να έχετε μια υγιή σχέση, μέχρι να είστε ευχαριστημένοι όντας ανεξάρτητοι. Χρησιμοποιώντας κάποιον άλλον ως δεκανίκι για την ευτυχία σας είναι ένας τρόπος ταξιδέψετε σε μια άρρωστη σχέση. Αν είστε από αυτούς που πραγματικά θέλουν να αποκτήσουν μια σχέση και να βρουν  έναν σύντροφο, σταματήστε να  ψάχνετε σε μπαρ και σε online συνδέσεις…. Εξετάστε το ενδεχόμενο συμμετοχής σε  δραστηριότητες  ή να συμμετέχετε σε διάφορα πράγματα που ενθαρρύνουν την κοινωνικοποίηση. Θα συναντήσετε πολλούς  ομοϊδεάτες και  ανθρώπους που μοιράζονται περισσότερα κοινά με σας από τους κοινούς Facebook φίλους σας.

Αφήνετε αρνητικές σκέψεις να περνούν από το μυαλό σας - ΤΣΕΚ

Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει σε όλους μας.. αλλά το πρόβλημα είναι όταν δεν φεύγουν. Η πρώτη συμβουλή που θα σας δώσει ένας ειδικός είναι:” Σκέψου κάτι άλλο” Δεν είναι τόσο εύκολο αλλά πρέπει να προσπαθείτε συνεχώς και αδιάκοπα!

Βγάζετε βιαστικά συμπεράσματα - ΤΣΕΚ

Προς την κακή έκβαση τις περισσότερες φορές..  Είναι μια πολύ σημαντική αιτία δυστυχίας αυτό! Μας αρέσει να λέμε πάντα πως αυτό θα καταλήξει άσχημα και λοιπά.. Και γενικά στους δυστυχισμένους ανθρώπους αρέσει το δράμα. Σκεφτείτε και λίγο την άλλη επιλογή.. Μπορεί να σας αρέσει περισσότερο!


Πως μιλάτε για τον εαυτό σας; - ΤΣΕΚ

Το πως μιλάτε για τον εαυτό σας μπορεί να επηρεάσει πολύ σοβαρά την εικόνα του εαυτού σας . Όταν κάνετε ένα λάθος, πείτε στον εαυτό σας “Έκανες ένα λάθος, την επόμενη φορά θα το κάνεις καλύτερα “. Λέγοντας όμως πράγματα όπως ” Είσαι ηλίθιος ” , ή ” Τα πάντα τα κάνεις λάθος ” δεν πετυχαίνετε απολύτως τίποτα, αλλά αντίθετα μειώνετε τον εαυτό σας. Αυτό μπορεί να ακούγεται ασήμαντο, αλλά θα πρέπει να πιστεύεις στον εαυτό σου πως μπορείς να γίνεις ευτυχισμένος έστω και για λίγο, και μιλώντας όμορφα για τον εαυτό σας σας αποτρέπει από το να  κάνετε λάθη.

 Δεν έχετε στόχους - ΤΣΕΚ

Από τα πιο συναρπαστικά πράγματα στη ζωή είναι ο καθορισμός ενός στόχου και η επίτευξη του. Οι χαρούμενοι και οι ευτυχισμένοι  άνθρωποι έχουν την τάση να κάνουν τόσο κοντινούς όσο και μακροπρόθεσμους στόχους. Οι κοντινοί στόχοι σας δίνουν αυτά τα μίνι επιτεύγματα που χτίζουν την αυτοπεποίθηση σας και σας δίνουν το κίνητρο για το μεγάλο στόχο. Οι στόχοι αυτοί μπορεί να σχετίζονται με κάτι που είναι σημαντικό για εσάς. Από το χάσετε κιλά και να βελτιώσετε την εικόνα σας μέχρι να πάρετε μια χρηματοδότηση ή και να ξεκινήσετε ένα  χόμπι..αυτούς τους στόχους  μπορείτε να τους ορίσετε άμεσα. Οι επιτυχημένοι άνθρωποι καθορίζουν συνεχώς μικρούς στόχους και προσπαθούν για την επίτευξη τους.
Ενώ η έλλειψη φιλοδοξίας έχει την τάση να οδηγεί σε μετριότητα  και περιορισμένη συναισθηματική ικανοποίηση. Και οι δυστυχισμένοι άνθρωποι βάζουν συχνά  στόχους… Το πρόβλημα με τους στόχους των δυστυχισμένων  ανθρώπων είναι, ότι τείνουν να τους θεωρούν ακατόρθωτους αλλά που ίσως και να είναι! Μια μελέτη έδειξε, ότι οι άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη βάζουν συχνά στόχους που δεν είναι σε θέση να τους πετύχουν. Όταν αυτοί οι στόχοι δεν καρποφορήσουν, η  αρνητική αντανάκλαση του εαυτού τους αρχίζει. Για το λόγο αυτό, οι μικροί στόχοι είναι εξαιρετικά σημαντικοί για την οικοδόμηση της αυτοπεποίθησης και την θετική ενίσχυση της. Ξεκινήστε με τα μικρά.. είστε το μόνο πράγμα που στέκεται στο δρόμο.

Ανησυχείτε τι λένε οι άλλοι - ΤΣΕΚ

Πολλοί άνθρωποι ξοδεύουν πάρα πολύ χρόνο  προσπαθώντας να ευχαριστήσουν τους άλλους. Αυτό προκύπτει συνήθως από την ανασφάλεια ότι οι άλλοι άνθρωποι μας κρίνουν. Οι άνθρωποι κάνουν τα μαλλιά τους με έναν ορισμένο τρόπο, ντύνονται με έναν ορισμένο τρόπο, και φέρονται με έναν ορισμένο τρόπο, και όλα αυτά σε μια προσπάθεια να ταιριάζουν με τους υπόλοιπους! Όλα αυτά τα πράγματα μας  παίρνουν τόση ενέργεια  και στις περισσότερες περιπτώσεις οι άνθρωποι που είναι φίλοι μας, θα τους αρέσουμε ανεξάρτητα αν κάνουμε όλα τα παραπάνω γα να προσπαθήσουμε  να τους εντυπωσιάσουμε.. Σταματήστε να κάνετε πράγματα για τους άλλους ανθρώπους και να κάνετε πράγματα που σας  κάνουν ευτυχισμένους. Βγείτε έξω με τα μαλλιά σας ένα χάος, φορέστε ότι θέλετε και κάντε το με ένα χαμόγελο στο πρόσωπό σας. Στους φίλους σας θα αρέσετε έτσι και αλλιώς..και όσο για αυτούς που δεν γνωρίζετε… τι σας νοιάζει τι σκέφτονται;


Αφήνετε αγνώστους να επηρεάζουν τη διάθεσή σας - ΤΣΕΚ

Ο κόσμος είναι ένα τρομακτικό μέρος . Υπάρχουν πολλοί  θυμωμένοι άνθρωποι και αυτοί οι άνθρωποι  θέλουν να σας παρασύρουν στο επίπεδό τους. Αν κάποιος σας δείχνει  το μεσαίο δάχτυλο την ώρα που οδηγείτε, χαμογελάστε και αφήστε τους να ξοδεύουν την ενέργειά τους με το να είναι αγενείς. Μην αφήνετε κάποιου άλλου  η κακή μέρα να ελέγξει την έκβαση της δική σας!  Σας φαίνεται απλό αλλά δεν είναι… είναι μια συνήθεια που έχουν οι δυστυχισμένοι άνθρωποι. Αφήνουν την αρνητική ενέργεια των άλλων να τους επηρεάζει.

 Θέλετε περισσότερα χρήματα - Όχι

Χρήματα..όλοι τα θέλουν και για κανέναν δεν είναι αρκετά… Ή μήπως είναι; Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι αν είχαν περισσότερα χρήματα,  ευτυχία τους θα ήταν μεγαλύτερη  αναλόγως. Δυστυχώς, είναι κάτι σαν αυτό που είπαμε παραπάνω για το ότι πάντα περιμένεις το μέλλον…, η ψευδαίσθηση ότι τα περισσότερα χρήματα θα λύσουν όλα τα προβλήματά σας και θα σας κάνουν ευτυχισμένους δεν είναι τίποτα περισσότερο από αυτό ακριβώς, μια ψευδαίσθηση. Σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Princeton  η συναισθηματική ευημερία και η ευτυχία σε σχέση με το εισόδημα βρίσκεται στις μικροαστικές οικογένειες. Εάν το εισόδημα του νοικοκυριού σας είναι ήδη πάνω από το μέσο όρο μπορεί να ήρθε η ώρα  να επανεκτιμήσετε την ευτυχία σας,  γιατί τα περισσότερα χρήματα κατά πάσα πιθανότητα δεν πρόκειται να σας κάνει ότι πολύ πιο ευτυχισμένους..

Αν έχετε μερικές από τις παραπάνω συνήθειες κόψτε τις ΤΩΡΑ! Απολαύστε τη ζωή όπως μόνο εσείς ξέρετε και μην ακούτε κανένα!


Λίστα τρίτη

Έχεις ποτέ αποφασίσει να σταματήσεις να πίνεις για μια βδομάδα ή και περισσότερο, αλλά αυτό κράτησε μόνο για δύο μέρες; - ΤΣΕΚ

Πολλοί από μας στους Α.Α. δίναμε λογιών - λογιών υποσχέσεις στους εαυτούς μας και στις οικογένειές μας. Δεν μπορούσαμε όμως να τις κρατήσουμε. Μετά ήρθαμε στους Α.Α. Οι Α.Α. μας είπαν: "Προσπάθησε τουλάχιστον να μην πιεις σήμερα". (Εάν δεν πιεις σήμερα, δεν μπορείς να μεθύσεις σήμερα).

Επιθυμείς να μην ασχολούνται οι άλλοι μαζί σου όσον αφορά το ποτό και να μη σου λένε τι να κάνεις; - ΤΣΕΚ

Στους Α.Α. δεν λέμε σε κανένα να κάνει οτιδήποτε. Απλώς μιλάμε για το πώς πίναμε εμείς, το τι μπλεξίματα μας δημιούργησε αυτό, και πως σταματήσαμε. Θα χαρούμε να σε βοηθήσουμε αν εσύ το θέλεις.

Έχεις ποτέ αλλάξει από ένα είδος ποτού σε άλλο είδος ποτού ελπίζοντας ότι αυτό θα σε εμπόδιζε από το να μεθύσεις; - ΤΣΕΚ

Προσπαθήσαμε όλων των ειδών τους τρόπους. Κάναμε τα ποτά μας πιο αραιά. Ή πίναμε μόνο μπύρα. Ή δεν πίναμε κοκτέιλ. Ή πίναμε μόνο τα Σαββατοκύριακα. Προσπαθήσαμε να κάνουμε ότι μπορείς  να φανταστείς. Αλλά, όταν πίναμε οτιδήποτε που να έχει μέσα αλκοόλ, συνήθως τελικά μεθούσαμε.

Κατά τη διάρκεια της περασμένης χρονιάς, χρειάστηκε να πιεις ένα ποτό για να
ανοίξουν τα μάτια σου όταν ξύπναγες; - ΤΣΕΚ

Χρειάζεσαι ένα ποτό για να ξεκινήσεις ή για να σταματήσεις να τρέμεις; Αυτό είναι ένα πολύ σίγουρο σημάδι ότι δεν πίνεις "κοινωνικά".

Ζηλεύεις τους ανθρώπους που μπορούν να πίνουν χωρίς να τους δημιουργούνται
προβλήματα; - ΤΣΕΚ

Κατά διαστήματα, οι περισσότεροι από μας έχουν αναρωτηθεί γιατί δεν είμαστε σαν τους περισσότερους ανθρώπους που πραγματικά μπορούν να πιουν ένα ποτό ή να μην πιούν κανένα.

Τον τελευταίο καιρό είχες προβλήματα που να συνδέονται με το αλκοόλ; - ΤΣΕΚ

Να είσαι ειλικρινής! Οι γιατροί λένε ότι αν έχεις κάποια προβλήματα με το αλκοόλ και συνεχίζεις να πίνεις, θα γίνεις χειρότερα, ποτέ καλύτερα. Τελικά, θα πεθάνεις ή θα καταλήξεις σε κάποιο ίδρυμα για την υπόλοιπη ζωή σου. Η μόνη ελπίδα είναι να σταματήσεις να πίνεις.

Σου έχει δημιουργήσει το ποτό προβλήματα στην οικογένεια; - ΤΣΕΚ

Πριν έρθουμε στους Α.Α. οι περισσότεροι από μας λέγαμε ότι ήταν οι άνθρωποι ή τα προβλήματα στην οικογένεια που μας έκαναν να πίνουμε. Δεν μπορούσαμε να δούμε ότι το ποτό μας χειροτέρευε τα πάντα. Ποτέ δεν έλυσε τα προβλήματα, πουθενά και σε καμιά στιγμή.

Σε ένα πάρτι, σε μια συγκέντρωση, προσπαθείς να πάρεις παραπανίσια ποτά γιατί
αυτά που σου σερβίρουν δεν είναι αρκετά; - ΤΣΕΚ

Οι περισσότεροι από μας συνηθίζαμε να πίνουμε "μερικά" προτού ξεκινήσουμε αν νομίζαμε ότι θα ήταν τέτοιου είδους συγκέντρωση και αν δεν σέρβιραν τα ποτά αρκετά γρήγορα, πηγαίναμε κάπου αλλού για να πάρουμε περισσότερα.

Λες στον εαυτό σου ότι μπορείς να σταματήσεις να πίνεις όποια ώρα θέλεις αν και συνεχίζεις να μεθάς ακόμη και όταν δεν το έχεις σκοπό; - ΤΣΕΚ

Πολλοί από μας κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας, σκεπτόμενοι ότι πίναμε επειδή εμείς το θέλαμε. Όταν ήλθαμε στους Α.Α. καταλάβαμε ότι μόλις αρχίζαμε να πίνουμε δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε.

 Έχεις απουσιάσει από την δουλειά ή από το σχολείο σου εξ αιτίας του ποτού; - ΤΣΕΚ

Πολλοί από μας παραδεχθήκαμε τώρα ότι "κάναμε τον/την άρρωστο/η" πολλές φορές, ενώ η αλήθεια ήταν ότι ή είμαστε στην κατάσταση που ακολουθεί τη μέθη ή ότι είμαστε συνέχεια μεθυσμένοι.

Έχεις κενά μνήμης  "Μπλάκ-άουτ"; - ΤΣΕΚ

Κενό μνήμης είναι όταν έχουμε πιει για ώρες ή μέρες και δεν μπορούμε να θυμηθούμε τι κάναμε. Όταν ήλθαμε στους Α.Α. ανακαλύψαμε ότι αυτό είναι μια πολύ σίγουρη ένδειξη του ότι πίναμε αλκοολικά.

 Έχεις ποτέ αισθανθεί ότι η ζωή σου θα ήτανε καλύτερη εάν δεν έπινες; - ΤΣΕΚ

Πολλοί/ές από μας αρχίσαμε να πίνουμε επειδή το ποτό έκανε τη ζωή να φαίνεται καλύτερη, τουλάχιστον για λίγο. Μέχρι να φθάσουμε στους Α.Α νοιώθαμε παγιδευμένοι/ες. Πίναμε για να ζούμε και ζούσαμε για να πίνουμε.

Ποιο είναι το σκορ σου;
Απάντησες ΝΑΙ τέσσερις ή περισσότερες φορές; - ΤΣΕΚ

Γενικό συμπέρασμα:


Πω πω μαλάκα! Πω πω μαλάκα μου!