Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (263)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Τολστογιέφσκι: ειρωνική κατονομασία για συγγραφέα (επίδοξο) του οποίου το έργο παραμένει (στο σύνολο του) αδημοσίευτο και είναι επηρρεασμένο από (μιμείται αφόρητα) τους Ρώσσους γίγαντες της τέχνης της γραφής. Π.χ. - Καλησπέρα κύριε Γλυκοσιρώπη μου. - Βρε καλώς τον Τολστογιέφσκι. - Πώς είπατε; - Όχι, τίποτα, κάτσε λέω. - Ευχαριστώ. Ήρθα πάλι σήμερα κύριε Γλυκοσιρώπη μου, όπως κάθε μέρα της εβδομάδας εδώ και τα τελευταία δύο χρόνια, για να σας παρακαλέσω εκ νέου να μεταβιβάσετε ορισμένα πράγματα στον αδερφό σας, το γνωστό μεγαλοεκδότη, εν σχέσει με το βιβλίο μου. Θα ήθελα να τον παροτρύνετε να πιέσει το επιτελείο του, να ολοκληρώσει επιτέλους την ανάγνωση του - ογκώδους είναι η αλήθεια - χειρογράφου μου, ώστε να προχωρήσει στις διορθώσεις και την επιμέλεια, προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία της έκδοσης η οποία αναμφίβολα θα πρέπει να είναι πολυτελής, φαντάζομαι ένα σκληρό εξώφυλλο με ανάγλυφες χρυσοτυπίες, έγχρωμα χαρακτικά να κοσμούν το εσωτερικό και ορισμένες φωτογραφίες μου (από καταξιωμένο καλλιτέχνη - εννοείται -  φωτογράφο) στο τέλος. Υποθέτω ότι θα γίνει μια σειρά από δεξιώσεις για την προώθηση του βιβλίου και παρουσιάσεις σε πολλές πόλεις, σε πολυτελή - πάντα - ξενοδοχεία. Συνεντεύξεις σε εφημερίδες, περιοδικά, επιπλέον φωτογραφήσεις και τα συναφή. Τα έξοδα θα είναι βέβαια κάπως μεγάλα μα μη μου πείτε πως δεν τα αξίζει ένα έργο με τέτοια πνοή, τέτοιο ύφος, τέτοια πλοκή, τέτοια διείσδυση στο βάθος των χαρακτήρων, τέτοια... - Πρωτοτυπία; - Ορίστε; - Πρωτοτυπία λέω, καινοτομία. - Α, ναι, βεβαίως και αυτό. Λοιπόν κύριε Γλυκοσιρώπη μου; - Ε, τί λοιπόν; Πες πως έγινε. - Ααχ! Ευχαριστώ. - Κι εγώ, τα λέμε πάλι, στο καλό, στο καλό.

Το καλοκαίρι τελείωσε (μια μέρα στην πόλη νωρίς το πρωί, αρχές Οκτωβρίου)

Αιφνίδια νωρίς τα χαράματα

και ζαλισμένος από τον ύπνο που ήμουν

να σκέπτομαι βάλθηκα πως τέλειωσε πια

το καλοκαίρι και πάει...

(Παράξενη σκέψη μα την αλήθεια

το καλοκαίρι να λες πως τελείωσε

ενώ έχει ήδη μπει ο Οκτώβρης

αχ! ζούμε σε μια -από κάποια πλευρά-

ευλογημένη, ζεστή και όμορφη χώρα)

...γιατί το αεράκι που έμπαινε

από ανοικτό το παράθυρο

και κούναγε δυνατά την κουρτίνα

δεν ήταν απλά δροσερό μα κρύο αρκετά

και μ΄έκανε πολύ να παγώνω

κουράγιο δεν είχα ωστόσο να σηκωθώ

και να πάω να το κλείσω

κι έτσι ως πάνω τυλίχτηκα με τα σκεπάσματα

σφιχτά και περίμενα πάλι

να με πάρει ο ύπνος

  καθώς με νανούριζαν τα θεόρατα κύμματα
  πού 'χε σηκώσει με ορμή ο αέρας
  και χτυπούσαν στα βράχια, στις αμμουδιές

                                      σφοδρά με αχό τα νερά τους

ω! ανόητε - λέει μια φωνή

δε θυμάσαι πως δυο

βδομάδες έχεις στην Αθήνα γυρίσει;

τέρμα για φέτος οι διακοπές

και οι μέρες της άδειας που πάντα

σ' αρέσει να παίρνεις προχωρημένο Σεπτέμβρη

  δεν είναι κύμματα αυτά που ακούς
  είναι τ' αραιά αυτοκίνητα

  που κατηφορίζουν γοργά, με ταχύτητα

                                      την άδεια Ιπποκράτους.

Ο αετός

Ο αητός ψηλά στον ουρανό

με τα φτερά του σχίζει τον αέρα

περήφανος, ατρόμητος πετά

μπλα μπλα μπλα μπλα

πάνω απ' τα σύννεφα

τη φωλιά του στους γκρεμούς

τα ίδια και τα ίδια

τί βαρετές που είναι πια

όλες αυτές οι κλισσαδούρες.

Όμως όχι μόνο γι αυτό:

γιατί θυμάμαι από παιδί

στο ζωολογικό τμήμα

του εθνικού κήπου των Αθηνών

εκεί που ήταν το κλουβί με τα πουλιά

πόσο πιο όμορφος ήταν εκείνος

απ΄την κορφή ως τα νύχια κατάμαυρος

με τα δυο του μάτια να γυαλίζουν σαν

κάρβουνα που μέσα τους πάλλονταν φωτιά

και τί σοφία φαινότανε ο Κόρακας να έχει.

Και πολλαπλάσιος από τον αητό σε μέγεθος

όταν τα φτερά του άπλωνε αυτός

απείρως ήταν πιο επιβλητικός

το όρνιο το τρανό, ο Γύπας.

Και επιτέλους ακόμα και

ολόρθιος όπως κάθονταν στητός

λαλίστατος, πολύχρωμος και πλουμιστός

δανδής σωστός ο Παπαγάλος.

Αμάν λοιπόν με τον αητό.

Κάθε πρωί που σε αγγίζω, αισθάνομαι τη ζέστη σου, τη μυρωδιά σου

Κάθε πρωί

μόλις ξυπνήσω

είσαι νομίζω

το πρώτο πράγμα

που αγγίζω

τόσο ζεστή και

πώς μυρίζεις

τόσο ωραία

μου δίνεις δύναμη

να ξεκινήσει

η καινούρια μέρα

ω καφετιέρα.

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (262)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Ανεπήδηκτος, ο: λήμμα με έννοια προφανή για την οποία άλλωστε υπάρχει και η άλλη, πολύ πιο γνωστή λέξη "αγάμητ..."... Χα! Μπα! Σιγά μην το πω αναγνώστες. Και κατηγορηθεί πάλι το αθώο πλαθολόγιο τούτο ως ρέπον ανεπανόρθωτα προς την πορνογραφία. Ή δώσω λαβή για σχόλια του τύπου π.χ. - Διάβασες μήπως τη νέα έκδοση του Πλαθολογίου Τσατσαρώνη; - Ναι, βέβαια. - Πρόσεξες τα... πάμπολλα πλέον "ερωτικά" λήμματα; - Ε, δεν ξέρω... - Καλά, είναι πλέον φανερό ότι μιλάμε για κλασσική περίπτωση "ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται". - Τί θες να πεις; - Ανεπήδηκτος παιδί μου, τελείως. - Έλα ρε συ, όχι δα! - Ναι σου λέω, σίγουρα πράγματα... - Α τον καημένο, πω πω!  

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (261)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Εβρήματα: τα υπό Εβραίου (δηλαδή υπηκόου του Ισραήλ ή ανήκοντος στο Εβραϊκό έθνος ή εν γένει ακόλουθου της θρησκείας του Ιουδαϊσμού κ.λ.π.) ευρεθέντα αποτελούν... βλ. λήμμα. Π.χ. - Έτσι που λέτε κύριε... Τσατσαρώνης είπαμε; - Μάλιστα. - Έτσι που λέτε λοιπόν κύριε Τσατσαρώνη μου, χάνω το τσαντάκι μου που και τί δεν είχα μέσα, πορτοφόλι με κάμποσα μετρητά και μερικές πιστωτικές, ταυτότητα, δίπλωμα οδήγησης, άδεια κυκλοφορίας Ι.Χ. και ημιφορτηγού, κάρτα εισόδου στο δακτύλιο, την ατζέντα μου, το κινητό μου και γω δεν ξέρω τί άλλο, καταστροφή δηλαδή, και σε ποιανού τα χέρια σα το διάολο βρέθηκε λέτε, έ; - Σε ποιανού; - Σε αυτού του απαίσιου, του βδελύγματος...  - Μα... ποιόν λέτε; - Αυτόν το γείτονα μου, πού ΄χει το δίπλα μαγαζί, ο κοσμηματοπώλης, ο τοκογλύφος, ο αργυραμοιβός, ο Μωυσής Κοέν... Άκου Κοέν... Καταλαβαίνετε βεβαίως κύριε Τσατραμπώνη μου περί τίνος πρόκειται; - Ε, αν κρίνω από το όνομα, μάλλον Εβραίος είναι ο άνθρωπος... - Άνθρωπος; Χα! Άνθρωπος; Άνθρωποι είναι αυτοί; ... Μιάσματα... Σπόροι του Σατανά... Καταραμένη φάρα... Ο διεθνής Σιωνισμός κύριε Ταρατσώνη μου, πίσω απ' όλα και μέσα σ' όλα. Αυτοί κυβερνούν τον κόσμο. Αυτοιοιοί... - Μα... απ' ότι κατάλαβα σας το παρέδωσε αμέσως. - Ναι, σιγά μην τον πήρε ο πόνος και τό 'κανε από την καλή του την καρδιά. Κάποιο μάτι θα τον πήρε και θα φοβήθηκε, γι αυτό έσπευσε να παραδώσει το έβρημα του. Εμμ, τί να σου κάνω; Δεν τον αφήσαν τότε κείνον τον σπουδαίο άνθρωπο, τόσο μικροκαμωμένος μα τόσο ψυχωμένος, τόσο εμπνευσμένος, δεν τον αφήσαν αυτόν τον Ηγέτη να ολοκληρώσει το έργο του και νά 'χει λύσει δια παντός το πρόβλημα (και νά ΄χουμε και σαπούνια να πλενόμαστε όλοι, χο! χο!), δεν ξέρω εάν έγινα αντιληπτός κύριε Φανφαρώνη; - Πως, πως, γίνατε. - Αλλά να όμως που τώρα* αλλάζουν τα πράγματα κι αυτοί οι σπουδαίοι πολιτικοί του κόμματος της Χρυσής Αυγής μπορεί να ολοκληρώσουν αυτό το ημιτελές έργο, δεν ξέρω αν με εννοείτε κύριε Κατατροπώνη μου; - Πως, πως, σας εννοώ απόλυτα κύριε... αλήθεια, σεις πώς ονομάζεστε; - Κυριάκος Σαλτιμπαγκάκος. - Μάλιστα, και αν κρίνω από το επώνυμο... Λάκων; - Μάλιστα, Λάκων και υπερήφανος δι αυτό! - Ναι, βέβαια και απ' ότι γνωρίζω είστε και πολύ προοδευτικοί άνθρωποι εκεί κάτω, πολύ δημοκράτες βρε παιδί μου... - Τί εννοείτε δηλαδή κύριε; - Τίποτα κύριε, καλή σας ημέρα.

* Σεπτέμβριος 2012

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (260)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Ξερνοδοχείο: καλείται το κάθε είδους σκεύος που βρίσκεται πρόχειρα π.χ. κουβάς, λεκάνη κ.λ.π. και χρησιμοποιείται από τους πάσχοντες με έντονους εμέτους (π.χ. όσους έχουν πάθει ίωση, δηλητηρίαση ή – κλασσικά- τό ‘χουνε παρακάνει με το πιοτό) για να τό’ χουνε δίπλα και να μην κάνουν δρομολόγια ως την τουαλέττα. Π.χ. θυμάμαι ακόμα στην εποχή της νεότητας μου έναν τύπο στην παρέα (ούτε όμως τ’ όνομα ούτε τη μορφή του θυμάμαι – ας είναι καλά όπου και νά’ ναι) που είχε το προσωνύμιο «ο Ξενερωτής». Ο Ξενερωτής λοιπόν δε μέθαγε ποτέ, είτε γιατί δεν τον έπιανε το πιοτό ή γιατί δεν έπινε πολύ (με πιθανότερο το δεύτερο), σε αντίθεση με εμάς τους υπόλοιπους που ρουφάγαμε τον αγλέορα. Έτσι, ο Ξενερωτής που είχε πάρει το ρόλο και την αποστολή του πολύ σοβαρά, μας γιατροπόρευε σε δεύτερη φάση με ματζούνια και γιατρικά (καφέδες, αλατόνερα, λεμονάδες, παυσίπονα και τέτοια) αλλά σε πρώτη γεμίζοντας κι αδειάζοντας τα ξερνοδοχεία. Μια φορά το λοιπόν πήγα να το παίξω κι εγώ ξενερωτής. Ήμασταν στις Σπέτσες θυμάμαι κι είχαμε πιεί για τα καλά, εγώ όμως απλώς είχα απλώς περιέλθει σε ευθυμία ενώ ο Θωμάς είχε γίνει χάλια... Πιάνω που λέτε ένα ξερνοδοχείο και αρχίζω να τον ενθαρρύνω όλο στυλ και χαρμόσυνη διάθεση: - Έλα αγόρι μου, λεβέντη μου, δώσε πράμα μωρό μου, ρίξε μέσα υλικό, παλληκάρι μου εσύ, έλα, έλα δώσταα.... Μόλις όμως άρχισε ο Θωμάς τις εξαγωγές και το ξερνοδοχείο να γεμίζει... κιότεψα. Με το ζόρι (πολύ ζόρι) κατάφερα να το αδειάσω και να μην το ξαναγεμίσω εγώ ο ίδιος. Μπλιαχ!

Σημ. Ώρες ώρες αναγνώστη, το Πλαθολόγιο πιάνει τόσο υψηλά επίπεδα ποιότητας που... μένω έκπληκτος! Αλήθεια!  

15 Σεπτεμβρίου ‘012

Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (259)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Προειδαπειλώ: προειδοποιώ κάποιον και η προειδοποίηση μου κρύβει μια έμμεση πλην σαφή απειλή, ότι δηλαδή αν δεν ακολουθήσω όσα υπαγορεύει η προειδοποίηση, τότε θα υποστώ τις κυρώσεις που περιγράφει η απειλή. Χαρακτηριστική πηγή προειδαπειλών είναι οι εμπλεκόμενοι στη Μαφία, οι νονοί της νύχτας, οι μπράβοι και οι πάσης φύσεως εκβιαστές. Αν δε τυχόν, το αντικείμενο της προειδαπειλής δεν συμμορφωθεί, τότε το επόμενο σχετικό λήμμα που χρησιμοποιείται είναι το «Προειδοπηδώ». Π.χ. – Μ΄έγραψες Τσατσαρώνης, ε; Κάνεις το παλληκάρι Τσατσαρώνης, ε; Ή μπας κι είσαι μουρλός ρε; Σε προειδαπειλώ, εγώ ο Τσιφτοθόδωρας, ο πιο κοφτερός σουγιάς της Τρούμπας και με γειώνεις ρε κι εξιφανίζεσαι; Ε, τώρα θα σε γαμήσω ρε, σε προειδοπηδώ! – Ναι, καλά, παπάρια, άμα με βρεις γράψε μου! – Έτσι, ε; - Έτσι ρε, Τσατσαρώνη με λένε μένα, στόκε, ε στόκε.... – Μμμμ... για γύρνα και κοίτα πίσω σου στα 15 μέτρα... – Τίιι...πώως;;; Αμάν! Μα ππωπωπωπώς με ξετρύπωσες; Ααα... μη... σε παρακαλώ πολύυυ... χάρισε μου τη ζωήηη... μη μου κάνεις κακόοο... σε εκλιπαρώωω... σε προσκυνώωω... ααα... μπουχουχού... –Σήκω πάνω ρε σιχαμένε, με κάνεις κι αηδιάζω... Δεν έχεις τσίπα ρε; - Όχι. –Δεν έχεις αξιοπρέπεια; - Καθόλου. – Δεν έχεις φιλότιμο ρε; - Κανένα. – Άντρας είσαι συ ρε; Μπααα... – Άντε να χαθείς ρε ξεφτιλισμένε. – Μάλιστα. – Φτου σου ρε! –Ναι Κύριε Θεόδωρε, ευχαριστώ...  κ.ο.κ...   

14 Σεπτεμβρίου ‘012

Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (258)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Μικροπωληστής, ο: εκείνος που παρά το ταπεινό του επαγγέλματος του (μικροπωλητής, πλανόδιος, με πάγκο, γυρολόγος κ.ο.κ.) που παραπέμεπει σε άνθρωπο βιοπαλαιστή, ταλαίπωρο, φτωχοδιάβολο, μ΄όλα ταύτα κοροϊδεύει τους πελάτες, υπερτιμολογεί, πασσάρει φόλες και μούφες, και εν γένει φέρεται σα λωποδύτης... κρίμα... πολύ κρίμα!

                                                                                               Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (257)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Υστεράκι, το: υστεράκι είναι το παιδάκι που ουρλιάζει υστερικά και ασταμάτητα σε βαθμό που αναρωτιέσαι αν έχει πάθει κάτι, λίγο μετά όμως που συνεχίζει με αμείωτο ζήλο και ένταση, τότε εύχεσαι να πάθει κάτι και να τελειώσει αυτό το μαρτύριο, μα λίγο αργότερα που έρχονται οι γονείς του, τότε ερμηνεύεται η αιτία αυτής της συμπεριφοράς και σκέπτεσαι ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν πρέπει να φέρνουν στον κόσμο παιδιά, μάλλον δεν πρέπει καν οι ίδιοι να έρχονται στον κόσμο και πως το καλύτερο είναι εκείνοι (οι γονείς) να πάθουν κάτι πολύ άσχημο και τα υστεράκια να τα αναλάβουν κάποιοι άλλοι, ανάδοχοι γονείς, που μπορεί να είναι μια χαρά άνθρωποι και όλα ν΄αλλάξουν, μα καθώς κάνεις αυτούς τους συλλογισμούς νέες ουρανομήκεις στριγγλιές ασύλληπτης δύναμης που φτάνει σε επίπεδα που ούτε ακόμα και να φανταστείς μπορούσες, σε διακόπτουν και σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις την ωμή, ζοφερή πραγματικότητα που δηλαδή γάμησ... άσ’ τα να πάνε.

Και μ’ αυτές τις ευφρόσυνες σκέψεις, συνεχίζεις τη μέρα σου σαν καλός άνθρωπος, πολίτης και χριστιανός. Αμήν.

                                            

                                                    12 Σεπτεμβρίου ‘012

                                                    Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Βασανιζμένος

Στις φωτογραφίες τον διακρίνεις εύκολα

γιατί βγαίνει πάντα, πάντα θλιμμένος

στις γιορτές όταν όλοι γλεντούν

αυτός στέκει απόμερα χαμογελώντας αμήχανα

σαν κάπως πικρά και σαν χαμένος

όλο είναι ανόρεχτος κι από νωρίς το πρωί

ήδη πολύ, πολύ κουρασμένος

όσοι τον νοιάζονται τον ρωτούν

«βρε παιδί θα περάσεις

τη ζωή σου έτσι βασανισμένος;»

τους απαντά «όταν ήμουν μικρός

μια Μοίρα σταχτιά στην κούνια μου πάνω

ήρθε, με φύσηξε, κι είμαι από τότε καταραμένος»

τα λέει αυτά σαν παράξενα ήρεμος

λες και τό ‘χει  πάρει απόφαση

πως θά ‘ναι δια βίου δυστυχισμένος

ωστόσο δεν είν’ έτσι ακριβώς

βράδια αργά εργάζεται ένας γνωστός

και λέει πως τον βλέπει να περπατά συνεχώς

στο πάρκο που είναι στην κλινική από πίσω

με μανία να κουνά το κεφάλι

και να μονολογεί με όψη τρελλού

την ίδια λέξη ξανά γοερά

«Βασανιζμένος! Βασανιζμένος!»

Λιμάνι και πλατεία Δημαρχείου Ερμούπολης, Σύρος, θάλαμος 3 - Β’ Παθολογικής και 16 - Α’ Παθολογικής κλινικής, νοσοκομείο Ελπίς, Αθήνα, 19, 23 και 31 Ιουλίου ‘012

Λίγη αισιοδοξία για αλλαγή χα χα!

Ήσυχα κι ωραία πού ‘ναι

την ώρα τούτη, αυτό το πρωινό

σκέφτηκα καθώς τον καφέ

μου έπινα στο μπαλκόνι

Τέλος Αυγούστου και πολλοί

κάνουν ακόμα διακοπές

όχι γεμάτη και ήρεμη

κάπως είναι η πόλη

έχει αρχίσει κιόλας να φυσά

από τα ξημερώματα ένα

φρέσκο αεράκι δροσερό

βάλσαμο σωστό μετά από

έναν παρατεταμένο καύσωνα

αναριγούν τα φυλλαράκια

και τα άνθη των φυτών

στις γλάστρες στις βεράντες

κουρτίνες ανεμίζουν μέσα

από τα ανοιχτά παράθυρα

σειούνται κρεμασμένα κάθε λογής

τα κροταλάκια και τα κουδουνικά

σημαίνοντας χαρούμενα γκλιν γκλον

βαθειές ανάσες παίρνει

ψημμένο τόσες μέρες το μπετόν

και...

τό ‘να είναι καλύτερο από τ’ άλλο

τα ποιήματα τούτα που διαβάζω

ξεφυλλίζοντας τον ογκώδη

συγκεντρωτικό τόμο

του τόσο συμπαθούς και

αναπάντεχα χαμένου ποιητή

μάστορα αληθινού της τέχνης του

κι ευφραίνεται η ψυχή μου

να είναι κάτι ώρες σαν κι αυτήν που με

πλημμυρίζει μία σπάνια αισιοδοξία

μία χαρά σχεδόν μπορώ να πω

και μία σαν βεβαιότητα πως κάπως

θα γίνουν όλα και θα πάν καλά

και τα μυαλό όλο στρέφεται

(εάν είναι δυνατόν) γύρω

από τα ευχάριστα μόνο

και τα ωραία...

Αχ! να μην είχα να πάω και στο γραφείο.

10 Σεπτεμβρίου ‘012

Λιμάνι, Μέθανα 

Οχυρωμένος πίσω απ' τις γλάστρες τέλος σχεδόν του μήνα Αυγούστου

Τέλος σχεδόν του μήνα Αυγούστου, απόγευμα,
και βγήκα στο μπαλκόνι τα φυτά να ποτίσω
την ίδια ώρα τυχαία βγήκες κι εσύ
στο δικό σου, απέναντι, έναν όροφο κάτω
μ΄ένα φανελλάκι και σορτς ντυμένη ελαφρά
αχ! ευλογημένο ελληνικό καλοκαίρι
μαυρισμένη απ΄τα μπάνια τα πολλά πού ‘χες κάνει
σε χαιρέτησα πολύ τυπικά ενώ ήθελα τόσα να πω
μα κράτησα το στόμα κλειστό
φοβόμουν μη μου ξεφύγει καμμιά κουταμάρα
κι ύστερα κρύφτηκα ώρα πολύ στις πρασινάδες ανάμεσα
οχυρωμένος πίσω απ’ τις γλάστρες σε κοίταγα
καθώς σημείωνες σ’ ένα τετράδιο
παρακολουθούσα αχόρταγα
αφηρημένη που κούναγες σταυρωμένο το πόδι σου
και πότε μάκραινε και πότε ακουμπούσε
το πέλμα σου στη σαγιονάρα.

9 Σεπτεμβρίου ‘012

Μεγαλοχώρι, Μέθανα

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (256)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Εξυπηρέτης: αυτός που υπηρετεί λέγεται υπηρέτης, αυτός που εξυπηρετεί λέγεται... βλ. λήμμα. Πώς; Εύκολο; Όχι αναγνώστη με την ελαφρά ειρωνική κριτική διάθεση, δεν είναι εύκολο, είναι απλό - έχει διαφορά! Απλό, κομψό και χαριτωμένο. Και γρήγορο... χλαατς! Πάει ένα ακόμα λημματάκι... Κατάλαβες; Γκρρ...

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (255)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Κουμπαράσταση: η καλλιτεχνική παράσταση μουσικών, τραγουδιστών, ηθοποιών, κουκλοπαικτών, ταχυδακτυλουργών, ζογκλέρ κ.ο.κ. που λαμβάνει χώρα, κατά κανόνα, σε μέρη όπως πλατείες, πάρκα, δρόμους, στοές, σταθμούς μετρό, λιμάνια κ.λ.π., χωρίς εισητήριο ή συγκεκριμένο αντίτιμο, μα που συχνά υπάρχει κάποιο είδος κουμπαρά όπως καπέλλο, τασάκι, τενεκεδάκι, θήκη μουσικού οργάνου κ.ά. και όπου μπορεί καθένας από τους θεατές να ρίψει τον όποιο προαιρείται οβολό του. Αν, κατά σύμπτωση, μέλη του θιάσου που δίδει την παράσταση είναι και μεταξύ τους κουμπάροι, τότε το λήμμα βρίσκει την ιδανική του ερμηνεία.

Σημ. 1 - διακαής και παντοτινός πόθος του υποφαινόμενου πλαθολόγου, που δεν ντρέπεται να τον εξομολογηθεί, ειδικά σε εσάς - αυτό έλειπε! - καλοί μου αναγνώστες, είναι να δώσει κάποια στιγμή κουμπαραστάσεις ως "μουσικός δρόμου". Ποιός ξέρει; Με την επεκτεινόμενη οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας, αυτό μπορεί σύντομα μα γίνει πραγματικότητα. Για να δούμε...

                                                                                                                                               Ιούλιος '012 

Κυναίγειρος

Κυναίγειρος (λήμμα από τη Μυθιπήδεια): αρχαίος Έλληνας της εποχής των μηδικών πολέμων. Διακρίθηκε σε αυτούς τόσο ως εξαίρετος στρατιωτικός ναυπηγός που ήταν το επάγγελμα του όσο και ως απαράμιλλα θαρραλέος πολεμιστής. Παράλληλα θεωρείται και ο πατέρας της οδοντιατρικής επιστήμης, αντικείμενο με το οποίο επίσης -πολυπράγμων- ασχολήθηκε και στην οποία πρώτος εφήρμοσε (μεταφέροντας) τεχνικές της ναυπηγικής όπως το "σφράγισμα" (των οπών που δημιουργούνται στις πολεμικές συγκρούσεις των πλοίων) και της "γέφυρας" (που ενώνει τις πλευρές του σκάφους). Οι όροι έχουν έως σήμερα διατηρηθεί και απαντώνται στα εγκυκλοπαιδικά λεξικά με αντίστοιχες διπλές καταχωρήσεις, π.χ. "Γέφυρα" (ναυπηγ.):....., "Γέφυρα" (οδοντιατρ.):..... κ.λ.π. και πάντα αναφέρεται το όνομα του Κυναίγειρου.

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λύο..... (254)

...Καλοβυρνάς, με το υπέροχο "Πλαθολόγιο Λέξεων" των εκδόσεων Intro Books (ISBN:960-6680-12-6) αλλά και τη νέα "απουστειρωμένη" έκδοση του Πλαθολογίου (εκδόσεις IntroBooks 2008, ISBN: 978-960-6680-48-9). Ας προσπαθήσουμε (έστω και ως ανάξιοι μιμητές) να καταγράψουμε ορισμένα ακόμα λήμματα

Πεινατίγρης: το "Πλαθολόγιο Χ.Δ.Τ." αγαπητοί αναγνώστες έχει επανειλημμένως διακηρύξει τις πεποιθήσεις του γύρω από την Ισότητα, τα Δικαιώματα και την Ευκαιρία των Λέξεων. Κινούμενοι απαρέγκλιτα εντός αυτού του πλαισίου αναρωτώμεθα λοιπόν: "γιατί δηλαδή να υπάρχει μόνο πεινα-λέων; Μήπως δηλαδή ο τίγρης υπολείπεται σε κάτι; Σε μέγεθος; Σε μεγαλοπρέπεια; Σε τόλμη; Σε χάρη; Σε ομορφιά; Μήπως δεν έχει νύχια κοφτερά; Μήπως δεν έχει ένα τεράστιο στόμα με δόντια μυτερά; Μήπως δεν έχει εξίσου θαυμαστεί και υμνηθεί από τον άνθρωπο ανά τους αιώνες; Ε; Και επιπλέον έχει και ρίγες! Πώς; Και τί σημαίνει η λέξη Πεινατίγρης; Και τί σημασία έχει τί σημαίνει βρε αναγνώστη; Σημασία έχει ότι υπάρχει!". 

Ν κάτω

Μη μου μιλάτε για βορρινούς προορισμούς

για τόπους με μουντάδα, καταχνιά, ομίχλη

άμα ρωτάω "πού θα πάμε ρε παιδιά;"

παρακαλώ μη μου απαντάτε "προς τα πάνω"

στα κρύα, στον παγετό και το χιονιά

Από τον κύκλο των σημείων του ορίζοντος

αυτό που στέκει στην κορφή

και με το κεφαλαίο γράμμα Βήτα συμβολίζεται

το αποστρέφομαι πολύ εντόνως

Τα άλλα δυο στη μέση, δεξιά και αριστερά

που αντιστοίχως με τα γράμματα

Άλφα και Δέλτα αναπαρίστανται

αδιάφορα μου είναι εντελώς

Όμως το άλλο... αχ! το άλλο...

κείνο το Νι που στέκει θελκτικό

στην κάτω πλευρά του κύκλου

και μας καλεί στα μέρη τα θερμά

που έχει φως ως τις εννιά το βράδυ

και λάμπει ο ήλιος

που το μεσημέρι γίνεται αδυσώπητος

και πρέπει νά 'βρεις μια σκιά

κάτω της, μέσα, να χωθείς για να αντέξεις

που να φοράμε όλο το χρόνο δε χρειάζεται παρά

βερμούδες, κοντομάνικα, σανδάλια

εκεί που η μάνα θάλασσα τα πάντα τα ορίζει

εκεί πείτε μου πάμε και εγώ

πρόθυμα να απαντήσω "Ναι"

και να κατηφορίσουμε όλοι μαζί

αδελφοί μου για το Νότο.

Πλάκα Λιτοχώρου, ανάβαση Ολύμπου και Νεάπολη-Εξάρχεια, Αθήνα, Ιούλιος '012

Είμαι εδώ

Πού είσαι γιε μου

τί σ' έπιασε τώρα ν' ανεβαίνεις στα βουνά

να σκαρφαλώνεις τις κορφές

δυο μέρες περιμένω

κι έχω τρελλαθεί

μού 'χες πει θα με πάρεις από το καταφύγιο

πού είσαι παιδάκι μου

πού χάθηκες, πού πήγες;

'Ελα ρε μάνα μην ανησυχείς

να, μόνο που γλίστρησα στην κόψη

κάτω από την κορυφή

κι έπεσα στο γκρεμό

εδώ είμαι μάνα στο βράχο τσακισμένος

με καίει ο ήλιος

έχουν αρχίσει απ' το κορμί μου να τρέχουνε ζουμιά

και να με τρων οι μύγες.

            6 Ιουλίου '012, ανάβαση Ολύμπου

            9 Ιουλίου '012, Νεάπολη-Εξάρχεια, Αθήνα

Χώνεται και σφίγγει σα σιδερένια μέγγενη, σαν ατσαλένια τανάλια

Πώς ένα τέτοιο όργανο αμβλύ

τόσο βαθιά διείσδυση κάνει

και με περνά μυτερό σα σουβλί

ολομέσα στα μύχια φτάνει

ξαφνικά στα πιο παράξενα μέρη

δίχως να υπάρχει αιτία κακού

το μαύρο απαίσιο χέρι

του άγχους του φόβου του πανικού.