Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Αφελούς στη λαϊκή, απορία αιφνιδία, με απάντηση σπουδαία, ακριβή, ακαριαία..


Μα... πότε βγαίνουνε τα μήλα
τα αχλάδια κι άλλα φρούτα
που τα βρίσκεις πια συνέχεια
ολοχρονίς σε αφθονία;

Βρε ανόητε μπαγάσα
σαν τα κόψουνε τα βάζουν
σε πελώρια ψυγεία!

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Δεν είναι η θέση τους εκεί


Χρόνια τώρα αναρωτιέμαι
μα απάντηση δε βρίσκω
μήπως λίγο ησυχάσω
δε μπορώ, θα μού' ρθει τρέλλα

ίσως κι άλλοι απορούνε
μέσα από το πίσω τζάμι
στο αμαξιού την εταζέρα
τί δουλειά έχουν τα καπέλλα;

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

Όσα* μ' αρέσει στη χούφτα μου να νοιώθω, να κρατάω

                    
           * Σημ.: κατάλογος με "άψυχα"

Κέρματα
παλιά κλειδιά
κουμπιά
βότσαλα της παραλίας
κάθε σχήματος, μεγέθους
την άμμο
κορμούς δέντρων και κλαδιά
βράχια
του δάσους ξυλαράκια
είτε όπως είναι ή επεξεργασμένα ελαφρά 
σα χρηστικά αντικείμενα 
τους σουγιάδες, τα μαχαίρια μου
τα πεζοπορικά μπαστούνια μου
κομμάτια σπάγκου, σχοινάκια και λουριά
βιβλία
χαρτί
σημειωματάρια  όλων των ειδών
μ' εξώφυλλο από χαρτόνι, από δέρμα, από πανί
σπιρτόκουτα
μολύβια, στυλογράφους
τα κομπολόγια, τα μπεγλέρια μου
τα κομποσχοίνια, τα ροζάρια, τα προσευχητάρια
ανεξάρτητα για ποιού Θεού
τη λατρεία προορίζονται
αναπτήρες
τίς πίπες μου
και τα εργαλεία για το πάτημα, σκάλισμα του ταμπάκου
το τιμόνι του παλιού
πιστού, μικρού μου τετρακίνητου
αλλά σε δρόμους επαρχιακούς
δασικούς, αγροτικούς - όχι στην εθνική οδό -
τα πεσμένα φύλλα
το νερό όπως βγαίνει απ' την πηγή
ή κυλά στο ποταμάκι
για όσο αντέξω τόσο κρύο πού 'ναι
και βέβαια το νερό
της θάλασσας επίσης
τα πλουμιστά μαντήλια μου
το καλοκαίρι όπου σφογγίζω
με τον ήλιο τον ιδρώτα
το τραχύ ύφασμα του σάκκου μου
που χρησιμοποιώ στις εκδρομές μα και στην πόλη
τη ζεστή επιφάνεια
ξύλινων τραπεζιών, γραφείων
την κούπα του καφέ και σίγουρα
κάποια άλλα που ξεχνάω.

Αθήνα, Νεάπολη - Εξάρχεια, οδός Μαυρομιχάλη 148B, διαμέρισμα 3ου ορόφου


Ούτε δυο μέρες δε θα πάρουν οι εργασίες
εκκένωσης και ανακαίνισης του διαμερίσματος
πρώτα θα αδειάσουνε τα έπιπλα
να πουληθούν δεύτερο χέρι
οι συσκευές ύστερα οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές
από τους υπολογιστές και τα ψηφιακά
μέσα αποθήκευσης θα σβηστούν ολοσχερώς τα δεδομένα
απαρτιζόμενα κυρίως από πάμπολλες σελίδες δακτυλόγραφων κειμένων
αυτός που θα πάρει τα ηχοσυστήματα θα πάρει επίσης και σε κούτες
δεκάδες τα Σηντή της μουσικής καθώς και αρκετές κασσέτες (άκου κασσέτες!)
θά 'ρθει ένας γύφτος για τα κατσαρολικά, ως μέταλλο με το κιλό
αλλά ένα σερβίτσιο καλά κουταλοπήρουνα
πατρογονικό και απείραχτο σχεδόν
θα βαστηχτεί στην άκρη απ' τον υπεύθυνο
τα υπόλοιπα: πιάτα, ποτήρια, φλυτζάνια, σαλατιέρες και λοιπά
μες σε κιβώτια θα αφεθούν στο πεζοδρόμιο
απ' όπου και θα εξαφανισθούν εντός ολίγου
τα είδη ιματισμού θα γίνουν μπόγοι
και θα παραδοθούν σ' ένα ίδρυμα απόρων
θέλει βλέπεις ο επικεφαλής
να δείχνει ότι διακρίνεται για αγαθοεργίες
και σάμπως ήταν τίποτα της προκοπής;
απ' τα πανέρια και το σούπερ μάρκετ ψωνισμένα
εξόν δυο τρεις γραβάτες ακριβούτσικες
και βέβαια κείνο το φαντό, το χειροποίητο
το οικογενειακό κειμήλιο
πολύχρωμο χαλί από την Πόλη
με ημερομηνία πλέξεως κάποτε
στο τέλος του 19ου αιώνα
τα μουσικά όργανα θα δωρισθούν κι αυτά
σε μία στέγη ορφανών και αναξιοπαθούντων παίδων
οι πολλές εκατοντάδες τα βιβλία θα φορτωθούν
από 'να παλαιοβιβλιοπώλη
τέλος οι τόσες στοίβες τα ντοσιέ και τα κλασέρ
με τα αρχεία υποθέσεων όπως και αναρίθμητες
σελίδες με χειρόγραφα, χύδην ή σε τετράδια
και σημειωματάρια κάθε μεγέθους
σεντόνια ολόκληρα με δυσανάγνωστα ορνιθοσκαλίσματα
ένα ατελείωτο, χαώδες χαρτομάνι
όλα θα πάνε για πολτό, αχαχαχά!
(οι ζαρντινιέρες και οι γλάστρες των φυτών
που πνίγουνε τους εξωτερικούς τους χώρους
ας μείνουν καλύτερα σαν δίνουνε
έναν ωραίο τόνο)...

Κι ύστερα θα γίνει γενική καθαριότητα
και ένα χέρι βάψιμο - φρεσκάρισμα και τέλος.
Πριν καλά καλά η μέρα η δεύτερη ολοκληρωθεί
οι εργάτες θα πληρωθούνε το μερόκαμα
που θα αρχίσουν ήδη να το εξαργυρώνουνε
στον καφενέ, δύο τετράγωνα πιο κάτω
όπου και δύο τρεις ώρες πιο μετά
θά 'ναι ακόμα κει, γύρω από 'να τραπέζι
ασφυκτικά γεμάτο μ' αδειανές
τόσες μποτίλιες μπύρας.

Ο επιστάτης, ο εργολάβος κι ο μεσίτης
για την αποτίμηση και τον επιμερισμό της είσπραξης
θα βρεθούν αποβραδύς
να δούνε μ' άλλα λόγια πόσα πιάσανε
τ΄απομεινάρια μιας ζωής.



Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

Τουρίστας στο Μπουένος Άιρες

Κεντρική πλατεία Δημαρχείου, Σπάρτη, Λακωνία, 26/5/'018

Ξένε σ' ευχαριστώ
που επέλεξες εμένα να ρωτήσεις
για τα κοντινά αξιοθέατα της σπουδαίας τούτης πόλης
που είναι η πιο όμορφη ασφαλώς
μες στην απέραντη
τη χώρα μας του Νότου
προθύμως να σε πληροφορήσω για αυτά
ανασύροντας τα από τη μνήμη μου
όπως ήταν κοντά 30 χρόνια πριν
τότε που έχασα το φως μου
μάθε λοιπόν ότι στην περιοχή αυτή
των γύρω τετραγώνων
αυτό που αξίζει για να δεις
πρώτα και πέρα και πάνω
και ίσως μόνο απ' όλα:
τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Μιγκέλ Κανέ
στην οδό Κάρλος Κάλβο
εκτός απ' τους μυριάδες τόμους
που θα βρεις εκεί με τα βιβλία
τις εγκυκλοπαίδειες, τους άτλαντες, τους χάρτες
τη γνώση και την αίσθηση το κόσμου όλου
ως έχει αποδοθεί στη μεγαλόπρεπη Ισπανική τη γλώσσα
μα πιο πολύ εκεί για να ψάξεις
να αναζητήσεις για να βρεις
κάτι όπου δε γνωρίζουνε πολλοί
στο δεύτερο διάδρομο
μετά την αίθουσα αναμονής
μπαίνοντας δεξιά, μετά από λίγα μέτρα
είναι στον τοίχο κρεμασμένος
ένας καθρέπτης παλαιότατος
που έχει θαμπώσει το γυαλί
κι έχει κάπως ξεφτίσει η κορνίζα
άμα κοιτάξεις σ΄αυτόν προσεκτικά
εκτός από το είδωλό σου
που είναι ο εαυτός σου μέσα στον καθρέπτη
που βλέπει το είδωλό του που είσαι εσύ
αν με προσήλωση λοιπόν
κοιτάξεις μέσα εκεί
όλα όσα υπάρχουνε στην πλάση
μα και τα ανύπαρκτα θα αντικρίσεις...
αν θέλεις ύστερα από μέρες
να περάσεις πάλι από δω
για να μου πεις τις εντυπώσεις σου
να ξέρεις κάθε απόγευμα
εγώ εδώ πέρα κάθομαι
σε τούτο το πεζούλι
ακουμπισμένος στο μπαστούνι μου
μέχρι που δύει ο ήλιος
γεγονός που αφαλώς δεν το αντιλαμβάνομαι
από το φως που πέφτει
μα από τη θερμοκρασία που ελαττώνεται
κι από το απαλό χέρι της ανηψιάς μου
που έρχεται να με οδηγήσει
πίσω στο σπίτι μας
κι εκεί μετά το δείπνο
για μια περίπου ώρα
μου διαβάζει σε αντάλλαγμα
για τα μαθήματα ξένων γλωσσών
εδώ και χρόνια που της κάνω
ξέρεις άρα άμα επιθυμήσεις
πού μπορείς να με βρεις...
τ΄όνομά μου ρωτάς;
Χόρχε Λουίς.



Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

Ορόσημα


Ψέφτικα ορόσημα
καμπές του χρόνου δηλαδή που σημαδεύουν όπως
προθεσμίες που όμως ποτέ δεν εκπληρώνονται
γύρω από την οριστική κατάπαφση
έξεων νοσηρών
και βλαβερών συνηθειών έως και μοιραίων
ή αντιστρόφως για την έναφση
τακτικών επωφελών
για την υγεία και τη διάθεση του ανθρώπου
συμπίπτουνε με ημερομηνίες
που κάτι ιδιαίτερο σημαίνουν
όπως την πρώτη της βδομάδας μέρα
του μήνα ή του χρόνου
γενέθλια, επετείους διάφορες
οπότε και θα μπουν μπροστά
ή θα έχουν ολοκληρωθεί
κείνες οι παλιές οι εκκρεμότητες
τα μερεμέτια του σπιτιού
οι καθαριότητες, οι αρχειοθετήσεις
η απώλεια των περιττών κιλών
η ολοκλήρωση μισών
είτε μηδέποτε αρχινισμένων έργων
κι ακόμα χόμπυ διάφορα
σεμινάρια, μαθήματα, μια δύο ξένες γλώσσες
συλλόγων δραστηριότητες και διαδικασίες
αλλά και τα ταξίδια τα επιθυμητά
σε τόπους και προορισμούς
πού 'χουν λαχταρηθεί
άλλους κοντά, άλλους μακριά
όλο μετακυλίονται και μετατίθενται
ή ακυρώνονται - τάχα προσωρινά
πάλι και πάλι, ... τίποτα
τίποτα σχεδόν στο τέλος γίνεται
μέχρι που καταλαβαίνεις μεγαλώνοντας
πως όλα τούτα τα ορόσημα
άλλο δεν έκαναν κι αφτά
παρά με τον τρόπο τον δικό τους να μετρούν
το χρόνο που περνούσε
κάθε αναβολή, κάθε ματαίωση
μέρα τη μέρα, βδομάδα τη βδομάδα
μήνα το μήνα, εποχή την εποχή
χρόνο το χρόνο, δεκαετία τη δεκαετία
σε όσην τελοσπάντων έλαχε
καθεμιανού ζωή.

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Βίκινγκ


Άντρας γερός, ψηλόκορμος
σαν κάστρο σιδερωμαλέος
μ' έντονη μυική ανάπτυξη
και σπάνια γιγαντοδομή
ακόμα πριν τη μέση ηλικία
στην πιο μεγάλη του αρσενική ακμή
δασύτριχος με μια μακρύτατη
πυρόξανθη γενειάδα
και μάτια καταγάλανα
όπως του καθαρού ουρανού
μια μέρα του χειμώνα
που κάνει κρύο τρομερό
κι ας έχει μια λαμπρότατη ηλιακάδα
έχει πετσιά, θωρακισμούς και εξαρτήματα
σ' όλον του τον κορμό για προστασία
των κατασημαδεμένων όμως του μελών
από κοψίματα βαθειά, χτυπήματα σφοδρά
και αμυχές και μώλωπες μονίμους
ενθύμια τόσων αμέτρητων μαχών και συμπλοκών
στις οποίες μέρος έχει από νέος λάβει
επιζών παρά τους τραυματισμούς
αυτός που έχει πάρει τη ζωή
ανδρών εκατοντάδων
στρατιώτες, αξιωματικοί, μέλη του κλήρου, άρχοντες
και μες στην αντάρα του πολέμου δυστυχώς
ακόμα και ανήλικοι ή έως και γυναίκες
απ' τη λεπίδα του έχουν πέσει
στο ένα χέρι κρατά την ξύλινη ασπίδα του
έχει στο ζωνάρι του ζωσμένα αρμαθιά
τα δαχτυλίδια, τούφες γένεια και μαλλιά πλεγμένα
ή ακόμα δάχτυλα ταριχευμένα
από αντιπάλους του επιφανείς
οπού βαστά εκεί για γούρι
και στ' άλλο χέρι το πιστό του, κοφτερό
ατσάλινο τσεκούρι.

Κυριακή, 6 Μαΐου 2018

Στην οδό Μάρκου Μουσούρου, ο ευρών αμειφθήσεται



Οδηγούσα στη μεγάλη οδό
την παρακείμενη του μακρού περιβόλου
του ιστορικού, πρώτου κοιμητηρίου της πόλεως
ώρα ήταν εσπερινή
λίγο μετά του ηλίου το γέρμα

είδα σε κάποιο σημείο εκεί
άνδρα μεσήλικο
να σκύβει στο έδαφος
προς κάτι που γυάλιζε
και να μαζεύει
ως ο καθένας οφείλει
πεσμένο ένα κέρμα.



Σάββατο, 5 Μαΐου 2018

Επέκεινα


Λυπούμαι, μα την αλήθεια
αλλά και δεν καταννοώ
όσους πιστεύουν πως Μετά
υπάρχει μόνο το Μεγάλο Τίποτα
εγώ παρηγορούμαι με την σκέψη
διότι καλά γνωρίζω
πως θα τους βρω πάλι όλους Εκεί
τους θείους και τις θείες
την αγαπημένη μου γιαγιά
το μεγάλο μου ξάδερφο
το συμμαθητή μου το Βασίλη
το συνάδελφο το Γιώργο
τον κύριο Τάκη
και τον κύριο - επίσης  Γιώργο - απ' το μπαρ
το Βαγγέλη από το φυσιολατρικό σύλλογο
τον Παναγιώτη το "γιατρό" από το ένα χωριό
την Αρετή απ' τ' άλλο
την καλή Κριστιάννε
και άλλους πολλούς
θ' ανταμώσω ξανά με τη μάνα μου
και θα γνωρίσω -επιτέλους- τον πατέρα μου.

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2018

Πλατεία Βικτωρίας



Ώρα πρωινή πολύ κι ολοκληρώνεται
το βάδισμα δεκαπέντε λεπτών περίπου
από το σπίτι ως εδώ
στην ιστορική πλατεία
που κρύβει από κάτω της
τον υπόγειο σταθμό του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου
που χρησιμοποιώ ως μέσον
για μεταφορά στην εργασία μου
πώς έχει αλλάξει το μέρος τούτο δω
και πόσο έχει εκπέσει
παντού βρωμιά, σκουπίδια
μυρωδιά ούρων στις γωνίες
χρώματα και μουτζούρες λερώνουν τις προσόψεις των κτιρίων
και τις βιτρίνες των τόσο πολλών
άδειων καταστημάτων
και γύρω πλήθος άνθρωποι άπρακτοι
την ώρα τους σκοτώνουν
μην έχοντας άλλο τί κάνουν
κυνηγημένοι έχουν φύγει
από τις μακρινές πατρίδες τους
και ήρθαν ως εδώ για μια καλύτερη ίσως τύχη
αλλά πού; - εύκολο μήπως είναι;
άσε που κάτι εγχώρια καθάρματα
τους δημιουργούν προβλήματα
δρώντας υπέρ του έθνους
(αν είναι δυνατόν;)
ή - χειρότερα ακόμα - επικαλούμενοι
Κύριε το όνομα Σου
καθώς και... - τόσο νωρίς δεν έχουν πάει
ακόμα να καταλαγιάσουν
κάμποσα εξωτικά παιδιά της νύχτας
τζάνκις και ντήλερς
πόρνες, τραβεστί

Έτσι, μέσα σ' αυτόν τον ορυμαγδό
παράξενος πόσο φαντάζει ο ήχος
που έρχεται από το γωνιακό μανάβικο
όπου ο μεσήλικος οπωροπώλης
καφάσια ξεφορτώνει με το ημιφορτηγό
και ταξινομεί τα φρούτα στα τελάρα
και από μέσα σε ένταση διακριτική
ακούγεται η άψογη εκτέλεση
σύνθεσης κλασσικής από ορχήστρα
και κάθε τόσο ξεχωρίζει ένα δεξιοτεχνικό
σόλο του βιολιστή.

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

17 ρίμες πάνω σε μια φράση αστυνομικού μυθιστηρήματος



Η μέρα ήταν σκοτεινή
σαν ψυχή δικηγόρου*
ύπουλη υπόσχεση κι απατηλή
σαν προσφορά του Εωσφόρου
κοφτή ανάσα, ρυθμική
έμπειρου πεζοπόρου
και φως σβησμένο, μελαγχολικό
ύστερου Φθινοπώρου
γλυπτό αριστούργημα, κλεμμένο
τμήμα της ζωοφόρου
ακρογιαλιές πριν και μετά το Γαλατά
κι απέναντι τ' ωραίο νησί του Πόρου
αίσθηση οικείου και ξένου όμως μαζί
'κει στα στενά του ιστορικού Βοσπόρου
πότης ακαταλόγιστος
χωρίς αίσθημα κόρου
συμβολική στιγμή και ιερή αποκοπής
του ομφαλίου λώρου
τρύπες στα ρούχα εργένη απρόσεχτου
από επιθέσεις σκώρου
τ' άστρα ορών τσαλαβουτά
στα λύματα βορβόρου
τί κομψή εικόνα το σκαρί
λευκού ιστιοφόρου
χαρά δίνει η παραλαβή
του εκλεκτού του δώρου
ντρίπλα και σουτ στο γάμα γκολ
ταλέντου μπαλλαδόρου
δόξα τη μπάλλας πράσινη
ομάς της Λεωφόρου
στα μάτια βάλσαμο η ξηρά
πλέοντος δια μακρόν θαλασσοπόρου
δόρυ και φωτοστέφανο
Αγίου τροπαιοφόρου
άνθρωποι πονεμένοι στην οδό της προσφυγιάς
σ' απόγνωση διασχίζουνε τη γραμμή του συνόρου.

* Σημ.: Από τη σελίδα 384 της ελληνικής έκδοσης του μυθιστορήματος "Cold Granite" - "Ψυχρός Γρανίτης", του Σκώτου συγγραφέα Stuart Mac Bride, σε μετάφραση Αγορίτσας Μπακοδήμου, Εκδόσεις "Ελληνικά Γράμματα", Αθήνα 2018.

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

Φήμες για πόλεμο


Μετάφραση (Χ.Δ.Τ.) των στίχων του τραγουδιού "Rumours of War", του Άγγλου τραγουδοποιού και ακτιβιστή Billy Brag

Στρατιώτες παρελαύνουν σήμερα στη δημοσιά
ξανά εκεί το απόγευμα ήταν
πάνω κάτω πηγαίνουν σα γλάροι στην αμμουδιά
πριν ξεσπάσει η καταιγίδα

Πρέπει ν΄αγοράσω ό,τι κονσέρβα στα ράφια θα βρω
δοκιμάζουν τακτικά τις σειρήνες
οι τράπεζες αίματος γέμισαν, τα κρεββάτια αδειάσαν
στ΄άσυλα και στα νοσοκομεία

Είδα έναν καταφύγιο να φιάχνει στον κήπο του
και πιάσαμε εκεί την κουβέντα
είπε: "Μπα, δε νομίζω πως θά 'χουμε πόλεμο"
αλλά δε σταματούσε να σκάβει

Καθετί στη ζωή μου που αγαπώ
ξαφνικά να σαρωθεί θα μπορούσε
μα τα πουλιά κελαηδάνε κι οι καμπάνες ηχούν
κι ο ήλιος το πρωί ανέτειλε πάλι

Η ζωή συνεχίζεται όπως και πριν
καθώς η χώρα αργά για πόλεμο πάει.

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

H υποθήκη μου


Παράφραση (Χ.Δ.Τ.) του εμβληματικού ποιήματος "Η διαθήκη μου" ("Αντισταθείτε"), του Μιχάλη Κατσαρού  (1919 – 1998)

Υποκλιθείτε
σ' αφτόν που βάζει ενέχυρο το μικρό του σπιτάκι
και λέει: θα δουλεύω και θα το πληρώνω.
Υποκλιθείτε σ' αφτόν που κοιτά με δέος το διευθυντή της Τράπεζας
και λέει: Υπόχρεος! Ευγνωμονώ!.
Υποκλιθείτε
στο γυάλινο πύργο της Εταιρίας
στους εξέκιουτιβ μάνατζερ
στα πενταετή επιχειρηματικά σχέδια
στην κρατική αξιοκρατία
στους έκτακτους - μα απαραίτητους - πρόσθετους φόρους
σε μένα ακόμα που σας λοιδορώ.
Υποκλιθείτε
στις Αρχές του τόπου, τους κυβερνητικούς λειτουργούς
κι επευφημείστε τους στις παρελάσεις
στην αυταρχική Κυρία που υποτάσσει
άντρες και τους μαθαίνει τη θέση τους
σε μένα ακόμα που σας λοιδορώ.
Υποκλιθείτε στους πνευματικούς ταγούς, στην Ακαδημία
στον πρόεδρο της Εταιρίας Λογοτεχνών υποκλιθείτε
στις δεξιώσεις, τους χορούς, τις εσπερίδες
τα συνέδρια κεκλεισμένων των θυρών που συναθροίζονται
σχεδιάζοντας το μέλλον μας άνθρωποι επιπέδου
στους ποιητές που γράφουν στίχους αδιανόητους
βάζοντας μια δίπλα στην άλλην λέξεις φανταχτερές
στις ευγενικές φιλοφρονήσεις που ανταλλάσσονται
αναμεταξύ όσων κατάφεραν να εισέλθουνε στους κύκλους.
Υποκλιθείτε στις υπηρεσίες εκδίωξης ομού ως και εξόντωσης
των άθλιων αλλοδαπών
στην υπερήφανη εθνική σημαία μας
σ' όσους μετέχουν της αμυντικής μας βιομηχανίας
και αναπαριστούν με λυρισμό την ηρωική του τόπου ιστορία
στους παιάνες
μα και στα προσκλητήρια των πεσόντων
στις οδαλίσκες που χορεύουν
στη σκόνη της ερήμου
σε όσους έχουν τίτλο διδακτορικό
στους άλλους που πλούτισαν απ' τα εμπόρια
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας λοιδορώ υποκλιθείτε.
Τότε μόνο μπορεί να απολαύσουμε την ασφαλή ζωή
που δίνει η Ανελευθερία.