Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Οδηγώντας στον επαρχιακό δρόμο, ένα σούρουπο Ιουλίου



Καθώς οδήγαγα
στην κατηφόρα
είδα μια μπάλλα
να κυλά
με φόρα
κάποιο παιδάκι
με δύναμη φαίνεται
περισσή την είχε κλωτσήσει
και θα την έψαχνε
ξανά παιχνίδι
για να αρχίσει
μα αν απ' το δρόμο φύγει
ίσως χαθεί
μες στο μποστάνι
με τις τομάτες
και θα τη βρουν
"α, τί περίεργο!"
τ' άλλο πρωί
σαν παν να κόψουνε
οι εργάτες.


Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Περί μεγέθους και εάν αυτό είναι που μετρά



Κώνωψ απαίσιος, αιμοδιψής
τρυπά τη σάρκα μου
πονώ και νοιώθω
φαγούρα που όλο θα
βαίνει χειρότερη
ξέρω εφεξής
θυμώνω και
με βία χτυπώ
πόδια στη γης
μ' αφτός αδίστακτος
κει συνεχίζει
ο αιμοσταγής
του λέω πως είμαι
πολύ ογκωδέστερος
και δε θα τύχει
του αγώνος η έκβασις
υπέρ του νικηφόρος
όμως ακάθεκτος
όλο σουβλίζει
ο αιμοβόρος.

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Η ισοπέδωση (αυτά παθαίνεις άμα πας, μόνος σου διακοπές)


Την τέταρτη μέρα
απροσδόκητα
και χωρίς να την έχω ταϊσει
το ορκίζομαι
μήτε ένα σπυρί
με χτύπησε ύπουλα η κατάθλιψη
με το τεράστιο της σφυρί.

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

Δεν είναι σαν τους άλλους


Τέτοιο ον αρχέγονο
δεκάδες εκατομμύρια σου λέει
έτη πάνω στη γη
επέζησε συντριπτικών
καταστροφών μοιραίων
κι ενώ αμέτρητα άλλα είδη
έχουν εξαφανιστεί
αυτός παρών ακόμα
και ειδικώτερα 'δω πέρα
σε τούτον τον τρανό
τεράστιο ποταμό
που σχεδόν μία ήπειρο
στα δύο σχίζει
λίκνο ενός αδιαννόητου πολιτισμού
τον έχουνε διαπλεύσει στρατηλάτες
ήρωες, αυτοκράτορες, θεοί
ανέκαθεν τόπος του συναφιού του
μόνο που τούτος δω
δε μοιάζει με τους άλλους
και διαφέρει κατά τρόπον δυστυχώς
οπού 'ναι ντροπή και όνειδος
διότι πού ακούστηκε; πέστε μου ειλικρινά
ένας τέτοιος να φοβάται
τους νεροβούβαλους που ξελημεριάζουν στο ποτάμι
τις αντιλόπες που στις όχτες
έρχουνται να πιουν νερό
τους κορμοράνους και τους ερωδιούς
τις ρηχές φελούκες των φελάχων
τα χέλια και τους γουλιανούς
ως και τα βατράχια τα σιχαμερά
κι αντί όπως η ράτσα του προστάζει
αφού περάσει ώρες στο καρτέρι
καίρια να χιμήξει
και ν' αφανίσει και να θερίσει
ό,τι στο δρόμο του βρεθεί
ατρόμητος μπροστά απ' όλους κυνηγός
αιμοσταγής, αδίστακτος φονέας...
παρά αντ' αυτών να κρύβεται
στα βούρλα και τις λασπουριές
να σκιάζεται με το παραμικρό
κι ολοταχώς να φεύγει
τρεφόμενος εν τέλει - τί ντροπή!
με αποφάγια - άμα βρει - των αλλονών
...πόση κατάντια!

Στον αντίποδα του θρύλου
ο κροκοδειλός του Νείλου.


Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Ποιός είναι ο λόγος που...


Έχων ξεχάσει
πια από πολλού
τες ηδονές και ονειρεμένες απολάφσεις
της θείας πράξεως
της επαφής

ως και τη θαλπωρή
μα και την αναρίγηση
όπου σου παραδίδεται
από ένα άλλον σώμα
δια της αφής

παρηγορία ψάχνω νά ΄βρω
διαρκώς με σύστημα ασκών ατέχνως
μάλλον προσβάλλων
την υψηλή και αγία
τέχνη της συγγραφής.

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Αφελούς στη λαϊκή, απορία αιφνιδία, με απάντηση σπουδαία, ακριβή, ακαριαία..


Μα... πότε βγαίνουνε τα μήλα
τα αχλάδια κι άλλα φρούτα
που τα βρίσκεις πια συνέχεια
ολοχρονίς σε αφθονία;

Βρε ανόητε μπαγάσα
σαν τα κόψουνε τα βάζουν
σε πελώρια ψυγεία!

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Δεν είναι η θέση τους εκεί


Χρόνια τώρα αναρωτιέμαι
μα απάντηση δε βρίσκω
μήπως λίγο ησυχάσω
δε μπορώ, θα μού 'ρθει τρέλλα

ίσως κι άλλοι απορούνε
μέσα από το πίσω τζάμι
στο αμαξιού την εταζέρα
τί δουλειά έχουν τα καπέλλα;

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

Όσα* μ' αρέσει στη χούφτα μου να νοιώθω, να κρατάω

                    
           * Σημ.: κατάλογος με "άψυχα"

Κέρματα
παλιά κλειδιά
κουμπιά
βότσαλα της παραλίας
κάθε σχήματος, μεγέθους
την άμμο
κορμούς δέντρων και κλαδιά
βράχια
του δάσους ξυλαράκια
είτε όπως είναι ή επεξεργασμένα ελαφρά 
σα χρηστικά αντικείμενα 
τους σουγιάδες, τα μαχαίρια μου
τα πεζοπορικά μπαστούνια μου
κομμάτια σπάγκου, σχοινάκια και λουριά
βιβλία
χαρτί
σημειωματάρια  όλων των ειδών
μ' εξώφυλλο από χαρτόνι, από δέρμα, από πανί
σπιρτόκουτα
μολύβια, στυλογράφους
τα κομπολόγια, τα μπεγλέρια μου
τα κομποσχοίνια, τα ροζάρια, τα προσευχητάρια
ανεξάρτητα για ποιού Θεού
τη λατρεία προορίζονται
αναπτήρες
τίς πίπες μου
και τα εργαλεία για το πάτημα, σκάλισμα του ταμπάκου
το τιμόνι του παλιού
πιστού, μικρού μου τετρακίνητου
αλλά σε δρόμους επαρχιακούς
δασικούς, αγροτικούς - όχι στην εθνική οδό -
τα πεσμένα φύλλα
το νερό όπως βγαίνει απ' την πηγή
ή κυλά στο ποταμάκι
για όσο αντέξω τόσο κρύο πού 'ναι
και βέβαια το νερό
της θάλασσας επίσης
τα πλουμιστά μαντήλια μου
το καλοκαίρι όπου σφογγίζω
με τον ήλιο τον ιδρώτα
το τραχύ ύφασμα του σάκκου μου
που χρησιμοποιώ στις εκδρομές μα και στην πόλη
τη ζεστή επιφάνεια
ξύλινων τραπεζιών, γραφείων
την κούπα του καφέ και σίγουρα
κάποια άλλα που ξεχνάω.

Αθήνα, Νεάπολη - Εξάρχεια, οδός Μαυρομιχάλη 148B, διαμέρισμα 3ου ορόφου


Ούτε δυο μέρες δε θα πάρουν οι εργασίες
εκκένωσης και ανακαίνισης του διαμερίσματος
πρώτα θα αδειάσουνε τα έπιπλα
να πουληθούν δεύτερο χέρι
οι συσκευές ύστερα οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές
από τους υπολογιστές και τα ψηφιακά
μέσα αποθήκευσης θα σβηστούν ολοσχερώς τα δεδομένα
απαρτιζόμενα κυρίως από πάμπολλες σελίδες δακτυλόγραφων κειμένων
αυτός που θα πάρει τα ηχοσυστήματα θα πάρει επίσης και σε κούτες
δεκάδες τα Σηντή της μουσικής καθώς και αρκετές κασσέτες (άκου κασσέτες!)
θά 'ρθει ένας γύφτος για τα κατσαρολικά, ως μέταλλο με το κιλό
αλλά ένα σερβίτσιο καλά κουταλοπήρουνα
πατρογονικό και απείραχτο σχεδόν
θα βαστηχτεί στην άκρη απ' τον υπεύθυνο
τα υπόλοιπα: πιάτα, ποτήρια, φλυτζάνια, σαλατιέρες και λοιπά
μες σε κιβώτια θα αφεθούν στο πεζοδρόμιο
απ' όπου και θα εξαφανισθούν εντός ολίγου
τα είδη ιματισμού θα γίνουν μπόγοι
και θα παραδοθούν σ' ένα ίδρυμα απόρων
θέλει βλέπεις ο επικεφαλής
να δείχνει ότι διακρίνεται για αγαθοεργίες
και σάμπως ήταν τίποτα της προκοπής;
απ' τα πανέρια και το σούπερ μάρκετ ψωνισμένα
εξόν δυο τρεις γραβάτες ακριβούτσικες
και βέβαια κείνο το φαντό, το χειροποίητο
το οικογενειακό κειμήλιο
πολύχρωμο χαλί από την Πόλη
με ημερομηνία πλέξεως κάποτε
στο τέλος του 19ου αιώνα
τα μουσικά όργανα θα δωρισθούν κι αυτά
σε μία στέγη ορφανών και αναξιοπαθούντων παίδων
οι πολλές εκατοντάδες τα βιβλία θα φορτωθούν
από 'να παλαιοβιβλιοπώλη
τέλος οι τόσες στοίβες τα ντοσιέ και τα κλασέρ
με τα αρχεία υποθέσεων όπως και αναρίθμητες
σελίδες με χειρόγραφα, χύδην ή σε τετράδια
και σημειωματάρια κάθε μεγέθους
σεντόνια ολόκληρα με δυσανάγνωστα ορνιθοσκαλίσματα
ένα ατελείωτο, χαώδες χαρτομάνι
όλα θα πάνε για πολτό, αχαχαχά!
(οι ζαρντινιέρες και οι γλάστρες των φυτών
που πνίγουνε τους εξωτερικούς τους χώρους
ας μείνουν καλύτερα σαν δίνουνε
έναν ωραίο τόνο)...

Κι ύστερα θα γίνει γενική καθαριότητα
και ένα χέρι βάψιμο - φρεσκάρισμα και τέλος.
Πριν καλά καλά η μέρα η δεύτερη ολοκληρωθεί
οι εργάτες θα πληρωθούνε το μερόκαμα
που θα αρχίσουν ήδη να το εξαργυρώνουνε
στον καφενέ, δύο τετράγωνα πιο κάτω
όπου και δύο τρεις ώρες πιο μετά
θά 'ναι ακόμα κει, γύρω από 'να τραπέζι
ασφυκτικά γεμάτο μ' αδειανές
τόσες μποτίλιες μπύρας.

Ο επιστάτης, ο εργολάβος κι ο μεσίτης
για την αποτίμηση και τον επιμερισμό της είσπραξης
θα βρεθούν αποβραδύς
να δούνε μ' άλλα λόγια πόσα πιάσανε
τ΄απομεινάρια μιας ζωής.



Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

Τουρίστας στο Μπουένος Άιρες

Κεντρική πλατεία Δημαρχείου, Σπάρτη, Λακωνία, 26/5/'018

Ξένε σ' ευχαριστώ
που επέλεξες εμένα να ρωτήσεις
για τα κοντινά αξιοθέατα της σπουδαίας τούτης πόλης
που είναι η πιο όμορφη ασφαλώς
μες στην απέραντη
τη χώρα μας του Νότου
προθύμως να σε πληροφορήσω για αυτά
ανασύροντας τα από τη μνήμη μου
όπως ήταν κοντά 30 χρόνια πριν
τότε που έχασα το φως μου
μάθε λοιπόν ότι στην περιοχή αυτή
των γύρω τετραγώνων
αυτό που αξίζει για να δεις
πρώτα και πέρα και πάνω
και ίσως μόνο απ' όλα:
τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Μιγκέλ Κανέ
στην οδό Κάρλος Κάλβο
εκτός απ' τους μυριάδες τόμους
που θα βρεις εκεί με τα βιβλία
τις εγκυκλοπαίδειες, τους άτλαντες, τους χάρτες
τη γνώση και την αίσθηση το κόσμου όλου
ως έχει αποδοθεί στη μεγαλόπρεπη Ισπανική τη γλώσσα
μα πιο πολύ εκεί για να ψάξεις
να αναζητήσεις για να βρεις
κάτι όπου δε γνωρίζουνε πολλοί
στο δεύτερο διάδρομο
μετά την αίθουσα αναμονής
μπαίνοντας δεξιά, μετά από λίγα μέτρα
είναι στον τοίχο κρεμασμένος
ένας καθρέπτης παλαιότατος
που έχει θαμπώσει το γυαλί
κι έχει κάπως ξεφτίσει η κορνίζα
άμα κοιτάξεις σ΄αυτόν προσεκτικά
εκτός από το είδωλό σου
που είναι ο εαυτός σου μέσα στον καθρέπτη
που βλέπει το είδωλό του που είσαι εσύ
αν με προσήλωση λοιπόν
κοιτάξεις μέσα εκεί
όλα όσα υπάρχουνε στην πλάση
μα και τα ανύπαρκτα θα αντικρίσεις...
αν θέλεις ύστερα από μέρες
να περάσεις πάλι από δω
για να μου πεις τις εντυπώσεις σου
να ξέρεις κάθε απόγευμα
εγώ εδώ πέρα κάθομαι
σε τούτο το πεζούλι
ακουμπισμένος στο μπαστούνι μου
μέχρι που δύει ο ήλιος
γεγονός που αφαλώς δεν το αντιλαμβάνομαι
από το φως που πέφτει
μα από τη θερμοκρασία που ελαττώνεται
κι από το απαλό χέρι της ανηψιάς μου
που έρχεται να με οδηγήσει
πίσω στο σπίτι μας
κι εκεί μετά το δείπνο
για μια περίπου ώρα
μου διαβάζει σε αντάλλαγμα
για τα μαθήματα ξένων γλωσσών
εδώ και χρόνια που της κάνω
ξέρεις άρα άμα επιθυμήσεις
πού μπορείς να με βρεις...
τ΄όνομά μου ρωτάς;
Χόρχε Λουίς.



Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

Ορόσημα


Ψέφτικα ορόσημα
καμπές του χρόνου δηλαδή που σημαδεύουν όπως
προθεσμίες που όμως ποτέ δεν εκπληρώνονται
γύρω από την οριστική κατάπαφση
έξεων νοσηρών
και βλαβερών συνηθειών έως και μοιραίων
ή αντιστρόφως για την έναφση
τακτικών επωφελών
για την υγεία και τη διάθεση του ανθρώπου
συμπίπτουνε με ημερομηνίες
που κάτι ιδιαίτερο σημαίνουν
όπως την πρώτη της βδομάδας μέρα
του μήνα ή του χρόνου
γενέθλια, επετείους διάφορες
οπότε και θα μπουν μπροστά
ή θα έχουν ολοκληρωθεί
κείνες οι παλιές οι εκκρεμότητες
τα μερεμέτια του σπιτιού
οι καθαριότητες, οι αρχειοθετήσεις
η απώλεια των περιττών κιλών
η ολοκλήρωση μισών
είτε μηδέποτε αρχινισμένων έργων
κι ακόμα χόμπυ διάφορα
σεμινάρια, μαθήματα, μια δύο ξένες γλώσσες
συλλόγων δραστηριότητες και διαδικασίες
αλλά και τα ταξίδια τα επιθυμητά
σε τόπους και προορισμούς
πού 'χουν λαχταρηθεί
άλλους κοντά, άλλους μακριά
όλο μετακυλίονται και μετατίθενται
ή ακυρώνονται - τάχα προσωρινά
πάλι και πάλι, ... τίποτα
τίποτα σχεδόν στο τέλος γίνεται
μέχρι που καταλαβαίνεις μεγαλώνοντας
πως όλα τούτα τα ορόσημα
άλλο δεν έκαναν κι αφτά
παρά με τον τρόπο τον δικό τους να μετρούν
το χρόνο που περνούσε
κάθε αναβολή, κάθε ματαίωση
μέρα τη μέρα, βδομάδα τη βδομάδα
μήνα το μήνα, εποχή την εποχή
χρόνο το χρόνο, δεκαετία τη δεκαετία
σε όσην τελοσπάντων έλαχε
καθεμιανού ζωή.

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Βίκινγκ


Άντρας γερός, ψηλόκορμος
σαν κάστρο σιδερωμαλέος
μ' έντονη μυική ανάπτυξη
και σπάνια γιγαντοδομή
ακόμα πριν τη μέση ηλικία
στην πιο μεγάλη του αρσενική ακμή
δασύτριχος με μια μακρύτατη
πυρόξανθη γενειάδα
και μάτια καταγάλανα
όπως του καθαρού ουρανού
μια μέρα του χειμώνα
που κάνει κρύο τρομερό
κι ας έχει μια λαμπρότατη ηλιακάδα
έχει πετσιά, θωρακισμούς και εξαρτήματα
σ' όλον του τον κορμό για προστασία
των κατασημαδεμένων όμως του μελών
από κοψίματα βαθειά, χτυπήματα σφοδρά
και αμυχές και μώλωπες μονίμους
ενθύμια τόσων αμέτρητων μαχών και συμπλοκών
στις οποίες μέρος έχει από νέος λάβει
επιζών παρά τους τραυματισμούς
αυτός που έχει πάρει τη ζωή
ανδρών εκατοντάδων
στρατιώτες, αξιωματικοί, μέλη του κλήρου, άρχοντες
και μες στην αντάρα του πολέμου δυστυχώς
ακόμα και ανήλικοι ή έως και γυναίκες
απ' τη λεπίδα του έχουν πέσει
στο ένα χέρι κρατά την ξύλινη ασπίδα του
έχει στο ζωνάρι του ζωσμένα αρμαθιά
τα δαχτυλίδια, τούφες γένεια και μαλλιά πλεγμένα
ή ακόμα δάχτυλα ταριχευμένα
από αντιπάλους του επιφανείς
οπού βαστά εκεί για γούρι
και στ' άλλο χέρι το πιστό του, κοφτερό
ατσάλινο τσεκούρι.

Κυριακή, 6 Μαΐου 2018

Στην οδό Μάρκου Μουσούρου, ο ευρών αμειφθήσεται



Οδηγούσα στη μεγάλη οδό
την παρακείμενη του μακρού περιβόλου
του ιστορικού, πρώτου κοιμητηρίου της πόλεως
ώρα ήταν εσπερινή
λίγο μετά του ηλίου το γέρμα

είδα σε κάποιο σημείο εκεί
άνδρα μεσήλικο
να σκύβει στο έδαφος
προς κάτι που γυάλιζε
και να μαζεύει
ως ο καθένας οφείλει
πεσμένο ένα κέρμα.