Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018

Το σκλαβοδέλφινο


Το σκλαβοδέλφινο δεν είναι κάποια οικογένεια
κάποιο γένος, κάποιο είδος
κι εν πάσει περιπτώσει μια κατηγορία απ' αυτές
οπού οι ταξινομήσεις γίνονται στη ζωολογία

Είναι του Κυρίου το πλάσμα
(μετά τον άνθρωπο ασφαλώς)
το πιο φίνο κι εξαίσιο
το πιο λεπτό και θείο

Μα το αναγκάζει συχνά το προαναφερθέν
(το αμέσως υποτίθεται ανώτερο)
να κάνει κόλπα για λεφτά, με εισητήριο σε θεάματα
και το βαστά αιχμάλωτο, μέσα σε ενυδρείο.

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

Η Διαπίστωση


Κάποια στιγμή το υποψιάστηκα
αλλά πήρε κερό για να το αποδεχτώ
κι όχι ότι νοιάζομαι, μα να...
είναι σα τη γέφση την πικρή
οπού για ώρα πολλή
μένει στο στόμα

Να ξέρεις ότι είσαι ένας απλός, ούτε καν μέτριος
ανίκανος για οιοδήποτε σπουδέο
ξεχωριστό ή θαβμαστό κ' ιδιαίτερο
και πως δε θα υπάρξει αλλαγή
όσα κι αν ζήσεις
χρόνια ακόμα.

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

Λαϊκόν οκτατετράστιχον για τους κυρίους Κρόουλεϋ και ΛαΒέϋ*


* Aleister Crowley (1875 – 1947), Άγγλος αποκρυφιλόσοφος, καλλιτέχνης, ορειβάτης
 
Anton LaVey (1930 -1947), Αμερικανός αποκρυφιλόσοφος και καλλιτέχνης

Με έξη μάβρες κόττες
και δυο μάβρες γαλές
στο σπήλαιο πάλι κι άλλοι
έκαναν τελετές

Μάβρα κεριά ανάβαν
και άδανε ψαλμούς
με το ζεστό αίμα βάφαν
των βράχων τους αρμούς

Τί σας προσφέρει θά 'θελα
να ξέρω ο Άρχων του Σκότους
ποιά ελπίδα και ποιά Χάρη
θα φέρει στους ανθρώπους

Ο Θεός που εσύ πιστεύεις
είναι πια ανεπαρκής
μόνη οδός και μοίρα
ο Μεφιστοφελής

Το ψεύδος να κρημνίζει
είδωλα απατηλά
χαρά, ευδαιμονία
ζωή χωρίς βραχνά

Δίχως να περιορίζουμε
την κάθε επιθυμία
και βίο να διάγουμε
με πλήρη ελευθερία

Για σύμβολο μας έχουμε
όσιο κι ιερό
τη φοβερή Πεντάλφα
κι ανάποδο Σταβρό

Άβριο με την πανσέληνο
στον Άντρον του Πανός
θα μαζευτούμε, έλα
να γίνεις κοινωνός.



Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018

Λαϊκόν τετράστιχον θερμού φίλου του θέρους, βαθύτατα αποστρεφόμενου το κρύο, το χειμώνα


Τραγιάσκα του καλοκαιριού
με το χιονιά φοράω
το φως, τον ήλιο οπού ποθώ
για να μη λησμονάω.

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2018

Λαϊκόν διπλοτετράστιχον περί της χρησιμότητος ειμή δε και της αναγκαιότητος ακόμη του πόνου εις τον άνθρωπον


Κάθε πόνος βασανίζει
μα και προειδοποιεί
τη φροντίδα για να δώσεις
στ' άμοιρο σου το κορμί

Μα ο πόνος που δαγκάνει
μ' άγρια λύσσα την ψυχή
σε τί εξυπηρετεί για πε μου
οπού 'σαι έξυπνο πουλί.

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

Κοσμοπλημμύρα στο μετρό


Τόσες χιλιάδες άνθρωποι
πού πάνε κάθε μέρα;

Κι ύστερα πάλι έρχουνται
κινούνται δώθε πέρα

Σκάφη που πελαγοδρομούν
εωσότου βρούνε ξέρα.

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

Ανάληψη ή...;


Όταν έλθει κείνη η μέρα
ας καθίσω εκ δεξιών
στον Πανάγαθον Θεόν
ω! θεία Χάρις του Ποιμένος
άφατη Αγάπη του Πατρός
και να λάμπει ο Ουρανός

Μ' αν στραβώσει η δουλιά
θα χαθώ στο Έρεβος
και ω! φριχτή η όψις Του
και η μορφή ανείδωτη
θα βρεθώ εξ ευωνύμων
σ' ένα Κτήνος ανοικτίρμον.


Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2018

Τρόμος εσπερινός


Μπα σε καλό μου, τί είναι αυτό που ακούγεται
ετούτην την προχωρημένη ώρα της νυκτός
μέσα στο ημιφωτισμένο σπίτι μου
και ποιά η πηγή αυτού του απαίσιου ήχου
συνηθισμένος είμαι βέβαια επί μακρόν
μονάχος μου να ζω και δεν τρομάζω εύκολα
μα τώρα ομολογώ, μού 'χουν οι τρίχες σηκωθεί
σαν ένας ρόγχος βαρέως είναι πάσχοντος
σα μια απόκοσμη, βαθιά, επαναλαμβανόμενη
ανασαιμιά αγωνιώδης
γυρνάω τα δωμάτια ανάβοντας τα φώτα
και το εντοπίζω τελικά
και διαλύεται η παραίσθηση
κι απομακρύνεται η φενάκη
μια βλάβη ήταν πρόσκαιρη
που προκαλούσε υποπιέσεις του άερα
στο σύστημα αναπλήρωσης νερού
στο καζανάκι.

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2018

Όχι από τώρα



Τόσες ωραίες μουσικές
τόσα καλά βιβλία
τόσα ακρωτήρια και βουνά
πέφκα στην παραλία
τόσα νησιά και πέλαγα,
πόσα νερά και δάσα
πόσα κορίτσια κρούσταλλα
τόσοι καλοί ανθρώποι
στιγμές ζεστές, φίλοι πιστοί
εμορφιά, γαλήνη, χάρη

Για δες καιρό που διάλεξε...
...

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2018

Το τελευταίο της χρονιάς


Το τελευταίο της χρονιάς το βότσαλο
ένα μικρό, μικρούτσικο πολύ
εσυλλέχθηκε μάλλον ακουσίως
στο σάκκο της παραλίας βρέθηκε
που περασμένα πια μέσα Οκτώβρη
αποφασίσθηκε ν' αποσυρθεί για φύλαξη
αφού προηγούμενα τα περιεχόμενα
τα μπανιερά, οι ψάθες, οι πετσέτες
πλυθούν και στεγνωθούν
ως και ο σάκκος παρομοίως
και μπουν στη θέση τους
στο βάθος, στο πατάρι
το πετραδάκι ένεκεν τιμής
θα βαστηχθεί αυτό
που εσυλλέχθηκε ακουσίως
κι έκανε σήμερα με αφορμή
την εύρεση του να ευχηθούμε
"και του χρόνου αισίως!".

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018

Όλα όλα χωρούν σ' ένα σάκκο παλιόν και μεγάλον ιδιαίτερα όχι



Φόραγε πάντα το ίδιο ζευγάρι παπούτσια
επί χρόνια πολλά
για αυτόν ακριβώς το λόγο
επειδή δηλαδή σκόπευε να το κάνει αυτό
όταν αγόραζε παπούτσια
δεν αγόραζε τα πιο φθηνά
αλλά ούτε και σε καμμία περίπτωση
τα πιο ακριβά
για να του κρατήσουν χρόνια πολλά
τα ίδια παπούτσια
τα πρόσεχε και τα φρόντιζε
τα ξεσκόνιζε, τα καθάριζε
τα βερνίκωνε και τα περνούσε
με λίπος δέρματος
από ένα βέβαια σημείο και μετά
η φθορά ήταν φανερή
και πώς αλλιώς μπορούσε να γίνει
μετά από τόσα χρόνια
με το ίδιο ζευγάρι παπούτσια
είχε εσώρουχα (σωβρακοφανέλλες  και κάλτσες)
ένα σετ για κάθε μέρα της βδομάδος
πλέον ένα εφεδρικό
κάθε Κυριακή βράδυ
έπλενε κι άπλωνε να στεγνώσουν
τα εσώρουχα του
αυτά τα ίδια σετ
ξανά και ξανά
είχε δυο όλα κι όλα πουκάμισα
τριμμένα πια στο γιακά και στα μανικέτια
και δυο σακάκια
φθαρμένα κι αυτά
στο γιακά, στα μανίκια - μη λέμε τα ίδια -
επίσης στους αγκώνες
όπου στο ένα είχε βάλει μπαλώματα
δυο παντελόνια
λειωμένα στον καβάλο και στα γόνατα
και με ξεφτισμένα τα στριφώματα
κάπου είχε κι ένα παλτό
αλλά δεν το χρησιμοποιούσε
γιατί έτσι όπως είχε αλλάξει το κλίμα
δεν έκανε πια κρύα και παγωνιές
παρ' όλα αυτά είχε ακόμα και
ένα σκούφο, κασκώλ και γάντια
αυτό όμως που είχε σε αφθονία
ήταν γραβάτες
του άρεζε να φορά γραβάτες
πλουμιστές, πολύχρωμες
συχνά άλλην το πρωί, άλλην το βράδι
είχε βρει προ ετών μια πεταμένη
βαλίτσα γεμάτη με γραβάτες
επίσης είχε κι ένα γιλέκο
που σπανίως φορούσε
και μία, μοναδική δερμάτινη ζώνη
πολύ καλής ποιότητος καθώς φαινόταν
όταν θα είχε πρωτοαγοραστεί
πριν πάνω κάτω... μισόν αιώνα
τώρα έμοιαζε απορίας άξιον
πώς δεν είχε στα δύο ή περισσότερα
κοπεί κομμάτια
ρολόι δεν είχε, ούτε πορτοφόλι
μόνο ένα πρόχειρο σημειωματάριο
μαζί μ' ένα φθηνό στυλό
και κι ένα ταλαιπωρημένο πολύ
ζευγάρι γυαλιά οράσεως
τέλος - αν και δεν είμαι σίγουρος -
πρέπει να είχε και κανά δυο μαντήλια
το καλοκαίρι τώρα
αντικαθιστούσε τα παλιά και μοναδικά του παπούτσια
μ' ένα ζευγάρι επίσης παλιά δερμάτινα σανδάλια
όσο γινόταν καλύτερα διατηρημένα
όπως δηλαδή ακριβώς και με τα παπούτσια - μη λέμε τα ίδια -
τότε, τους μήνες της ζέστης φόραγε
κάτι κοντομάνικα που είχε
μπλουζάκια όλα διαφημιστικά
από θερμοσιφωνατζίδικα, μάντρες οικοδομών
εξατμισάδικα, βουλκανιζατέρ, ψητοπωλεία κ.λ.π.
όλα με άσκημες και ακαλαίσθητες γραμματοσειρές και σχέδια
σ΄έντονα πολύ και χτυπητά τα χρώματα
είχε και δυο, όχι αυθεντικά εννοείται - φτηνές απομιμήσεις
από συγκροτήματα της ροκ, "Μοτορχέντ" και "Ράμονς"
όμως αυτό που αγαπούσε πιο πολύ
και για το καμάρωνε οποίο
ήταν από κατηγορία τοπική
πρωταθλήματος ποδοσφαιρικού της επαρχίας
συγκεκριμένα από τη "Δόξα Πιστολαίϊκων"
όπου ο τιμημένος της ομάδος θυρεός
μάλλον υποσκελίζονταν απ' τη διαφήμιση του χορηγού
μιας επιχείρησης που έκανε έργα αρδευτικά και γεωτρήσεις
κι εμπορευόταν τα σχετικά υλικά και παρελκόμενα
πομώνες, σαλαμάστρες, λάστιχα, ρακόρ, μπεκάκια και σταλάκτες κ.λ.π.
κινητό τηλέφωνο 6946 003927, "υιοί Φανούρη Φανφαρώνη"
επίσης έφερε η ποδοσφαιρική φανέλα
τον αριθμό του παίκτου Δεκαπέντε (άκου Δεκαπέντε!...)

Δε νομίζω κάτι να ξεχνώ
από αυτά τα ολίγα και καταταλαιπωρημένα
τεμάχια αποτελείτο ο ιματισμός του

Είχε πολύ περισσότερα και καλύτερα
ρούχα, παπούτσια κ.λ.π.
παλιά, πριν πολλά χρόνια
τότες που δούλευε στην Εταιρία

Ε, δεν ήταν δα και σπουδαίο
το τίμημα αυτό για την Ελευθερία

Τί λέτε κι εσείς;

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Μακάριοι οι ελεηθέντες


Τις λίγες εκείνες
στιγμές μαγικές
που η Χειρ του Θεού
ακουμβά κι ευλογεί
εντροπή είναι κι ύβρις
εις οποιόν αγνοεί.