Μέσα στην τεχνητή, την
ψέφτικη ένταση της ημέρας
τον άσκοπο τον τόσο θόρυβο
και τους πολλούς περισπασμούς
απέστρεψα το βλέμμα μου
από το πρόσωπό σου Κύριε
που τό' δα ξανά ολοκάθαρο
να ξεπροβάλλει το βράδυ
στην αίθουσα του κοντσέρτου
την ώρα που τα πλάσματα Σου
ξεκίνησαν, όπως αληθινά τα έχεις μάθει
να παίζουν και να ακούν τη Μουσική.
Θέλω να πίνω Κόκα
Κόλα
και να τα παρατήσω όλα
θέλω βιβλία να διαβάζω
κι ώρες πολλές πολλές ν’ αράζω
θέλω καουμπόϊκα να βλέπω
και μουσικές όλο ν’ ακούω
θέλω να περπατώ στην πόλη
στα μονοπάτια του βουνού
γη, χρήμα, δόξα ή γυναίκα
δεν πεθυμάω τ’ αλλουνού
γλυκά να τρώω (αλλά δεν κάνει)
λεν κάποιοι μια ζωή δεν φτάνει
που όσα θες να δεις, να λάβεις
πριν θα πεθάνεις θα προλάβεις;
γι αυτό επαγρύπνηση και δράση
τ’ ακούς Βαγγέλη, τ’ ακούς Θανάση;
βούλωσ’ τ’ αυτιά για τις Σειρήνες
με γύρο απόφυγε τις δίνες
ό,τι ρουφά κι ό,τι βυζαίνει
ό,τι στεγνώνει, ό,τι μαραίνει
πρόσεχε, φύλα τη δροσιά σου
να μη χαθεί η ξενοιασιά σου
και μην ξεχνάς την καλοσύνη
όποιου περσεύει να το δίνει
εμπόδιων μετ’ δρόμος ο βίος
και σαν γεράσεις πολύ αισίως
θα λες η Αγάπη μόνο μετρά
που την προσφαίρνεις και σου γυρνά
δεν έχουν ουσία τ΄άλλα όλα
και θα ρουφάς την Κόκα Κόλα.
.jpg)
