Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Του Θεού τα σημάδια


Ο Θεός μου στέλνει σημάδια
ο Θεός μου δείχνει σημάδια
εδώ και χρόνια πολλά
ο Θεός μου δίνει σημάδια
ξέρω τι σκέφτεσαι μα δεν
είναι έτσι σου λέω
νηφάλιος είμαι και δεν
τα έχω χάσει, νομίζω, ακόμα, τελείως και ούτε
έχω «καεί» ολοκληρωτικά από τις καταχρήσεις
ο Θεός μου στέλνει σημάδια
και συμβαίνει αυτό σχεδόν πάντα
τις ώρες τις δύσκολες
που με πλακώνει η κατάθλιψη
σα μολυβένιος τοίχος
και τα σιδερένια της δάχτυλα αμείλικτα
γραπώνουνε μέσα
και στεγνώνει το στόμα
η γλώσσα σα γάτας
λαχανιάζω και χτυπάει
γοργά η καρδιά μου
σαν του τρελλού από τρόμο λαγού
μ’ ένα παράλογο φόβο για όλα
όλα μάβρα τα βλέπω κι ελπίδα καμμιά
καθώς σπεύδω λοιπόν βιαστικός
να αντιμετωπίσω όπως μπορώ
την νέα κατάσταση που προκάλεσε (αυτή τη φορά)
τα συναισθήματα αυτά που η λογική μου λέει
υπερβολικά ότι είναι μα τούτη την ώρα
δεν είναι η λογική το πάνω χέρι πού έχει
κι εντελώς αναπάντεχα
φανερώνονται τα σημάδια
π.χ. με μια τυχαία συνάντηση
μ’ ένα πρόσωπο ξεχασμένο από χρόνια
έναν παλιό συμμαθητή ή συμμαθήτρια ας πούμε
ένα γειτονόπουλο που χρόνια έχει φύγει
κάποιον απ’ το στρατό ή τις σπουδές
μια κοπέλλα από μια παρέα διακοπών σε νησί
και νάσου σου οι εγκάρδιοι χαιρετισμοί
και να οι θερμές αναμνήσεις
και να τα –αν είναι ποτέ δυνατόν-
να τα εγκώμια και οι αναφορές
σε κάποιες μου πράξεις ή λέξεις ή συμπεριφορές
που είχαν καλό κάποιο κάνει
λειτουργήσει ως παράδειγμα
αξέχαστες μείνει… και άλλα
ή κι αν δεν είναι συνάντηση
μπορεί κάτι να δω
μια αφίσσα ας πούμε που αναγγέλει
την έλευση κάποιου αγαπημένου
μουσικού συγκροτήματος για συναυλίες στην πόλη
ή κάποιο γεγονός άλλο αντίστοιχο
ή ένα νέο –όλο ενδιαφέρον-
βιβλίο που κυκλοφόρησε
σε βιβλιοπωλείου βιτρίνα
ή μια σκηνή ιδιαίτερη στο δρόμο που εκτυλίσσεται
και πάντως όλο τέτοια πράματα
γεμάτα θετική καθώς λένε ενέργεια …

Αυτά είναι τα σημάδια
με τα οποία νομίζω επιχειρεί ο Θεός
να μου θυμίζει την παρουσία Του
και οι δυνάμεις του Καλού την ύπαρξη τους
κι εγώ (ο άχρηστος) αντί
να μείνω έκθαμβος και ενεός
μπροστά στο μεγαλείο των σημαινομένων
αντί να γκρεμιστώ στα γόνατα από ευγνωμοσύνη
απλώς στη μνήμη καταγράφω τα σημάδια
που ίσως αργότερα μπορεί να τα ενσωματώσω
σε κάποια αμφίβολης για να μην πω αθλίας
ποιότητας στιχουργήματα
τιτλοφορούμενα πομποδώς
με τίτλους όπως «Του Θεού τα σημάδια»
και τέτοια.

   

Δεν υπάρχουν σχόλια: