Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2012

Ω ξειν αγγέλειν

Ο βασιλεύς μου παρεχώρησ' ακρόαση
ως προς τούτο παράπονον δεν έχω ουδένα
μα εξ΄όσων του είπα δεν άκουσε τίποτα
χα! λες και ήταν η πρώτη φορά...
λοιδωρημένος, δια βίου απόκληρος
κι αγνοηθείς ωιμένα
το χαμό και το φρικτό μακελειό
δια τον εαυτόν του επέλεξε
και τους ολίγιστους που έμειναν
στο πλάι του Έλληνες άνδρες
η αγάπη μου μίσος εγίνηκε
πιο πολύ για το φόβο μου
που δε μπορούσα να διώξω
μα θα συνέλθω κάποια στιγμή
σε καιρούς προσεχείς
διότι θα ζήσω
εις των ελάχιστων διασωθείς
ναι, ομολογώ, μετά την πράξη μου
ετράπην σε ξέφρενη φυγή
από τα στενοτόπια μακριά να βρεθώ
τους λόφους σκαρφάλωσα
κι έβλεπα από ψηλά
το πεδίο της ανέλπιδης ετούτης μάχης
κι όλο ξεμάκραινα ταχύς ως δρομεύς
τα βράχια πηδούσα δεινός ως άλτης
τ΄όνομα μου ρωτάς;... Εφιάλτης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: