Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Ξέρω ένα τρόπο

Ξέρω ένα τρόπο
ταχύτατο και άκρως αποτελεσματικό
τα άγχη διώχνει σχεδόν στο λεπτό
κοιμίζει τους δαίμονες
την ανασφάλεια, την αγωνία απαλύνει
τις πίκρες, τη λύπη γλυκαίνει
τις κοφτερές γωνίες όλες γενικά τις λειαίνει
το μεγάλο γκρίζο τίποτα πληρώνει
σε γεμίζει με θάρρος, αυτοπεποίθηση
αισιοδοξία, ευγλωττία, χιούμορ και ζωηρή φαντασία
ο καλύτερος, ο επιθυμητός εαυτός σου αναδεικνύεται
και ύστερα όλα μπερδεύονται μαζί και χάνονται
σε μία απροσδιόριστη δίνη, σε μία θολούρα
και μετά έρχεται ο ύπνος
μάβρος, βαθύς, δίχως όνειρα
λήθαργος ύπνος σα θάνατος
που όμως τελειώνει πρόωρα
και οι προχωρημένες ώρες της νύχτας
σε βρίσκουν με τα μάτια ορθάνοιχτα
να στριφογυρίζεις καταραμένος στο κρεββάτι
με το κεφάλι να πονά και το στομάχι να γυρίζει
και να σηκώνεσαι ως το μπάνιο να πας
και νά 'ναι το σπίτι σα μάχης πεδίο
με άδεια μπουκάλια, σκόρπια, σπασμένα παντού
και σωρούς αποτσίγαρα στα τασάκια τα ξέχειλα
και μες στα ποτήρια
και να μυρίζει απαίσια καπνό και κλεισούρα κι αηδία
και να σε κυριεύουν ντροπή κι ενοχές
και οι δαίμονες πάλι να ξυπνούν ορεξάτοι
και όλα τα αισθήματα που ήδη αναφέρθηκαν
να επανέρχονται πιο δυνατά και πιο άγρια ακόμα
να νοιώθεις τελείως ανίσχυρος
κι όσο περνάει η ώρα
να γίνονται όλα όλο χειρότερα
καθώς θεριεύουν τα φριχτά στερητικά
να μετανοιώνεις πικρά
και βουβά να εκλιπαρείς
για λύτρωση, για ανακούφιση, για σωτηρία
να εύχεσαι ολόψυχα
να υπήρχε τρόπος να γινότανε αυτό
και τί δε θα έδινες κάποιος να σου έδειχνε ένα τρόπο
να υπάρχει άραγε;
Ω ναι! Ξέρω ένα τρόπο.


1 σχόλιο:

KTa είπε...

Το κείμενό σου είναι ύμνος για τον κύκλο. Όλα αρχίζουν και τελειώνουν στο ίδιο σημείο. Αλλά το τελειότερο σχήμα είναι η σφαίρα! Μάθε άλλον τρόπο...